Alle Kapitel von I LOVE YOU DANGEROUSLY: Kapitel 151 – Kapitel 160

SUZZETEGumaan ang pakiramdam ko matapos ng naging pag-uusap naming iyon ng ginang, nakakatuwa sa bahagi ko na hindi pala siya isang kunsintidor na ina.She preferred her son to be a better and a responsible like, not a stupid and assh*le man.Pero ang makaharap ngayon si Don Vicente, pakiramdam ko parang gustong bumaliktad ng tiyan ko sa kaba.Nasa iisang mababang lamesa kaming tatlo, siya ang nasa pinaka-punong upuan at nasa tabi niya naman sa unang hanay sa gilid ng lamesa ang asawa na si Mrs Mabelle na nakangiti lang sa akin.Mataman nakatingin sa akin ang Don, parang masyadong pormal ang aking pagpapakilala sa kanila gayon isa lang naman akong nurse dito, pero ang trato parang isa akong panauhin."Suzzete Ventura."Napapitlag pa ako sa kung paano nitong binigkas ang buo kong pangalan. Meron nang katandaan ang boses pero nanatili naroon ang autoridad at tigas."P-Po, ako nga po," magalang kong tugon na medyo nautal pa nga at lihim na napalunok.Napakalayo nito kay Don Gijardo na h

SUZZETENalalaki ang mata ko sa takot at napapangiwi dahil sa higpit ng hawak niya habang malamig ang mga mata niyang nakababa ng tingin sa akin.Hindi sila nagpapanlayo ng taas ni Likhaan."I. am. asking. you, who are you to step in this house?" His voice became hard this time out of patience which makes me swallow hard."H-Hired nurse po ako—""Let go of her."Natigilan kaming pareho niyong si Vihaan nang marinig ang malalim at may himig na galit na boses ni Likhaan at nagulat na lang ako nang mabilis siyang nakalapit sa amin at hinawakan ang kamay ko sabay tulak sa kapatid niya at marahas na hinila ako.Napadako ang tingin ko sa kamay kong hawak-hawak niya ng sobrang higit na parang wala na siyang balak bitawan.Ngunit napalunok ako dahil nangingibabaw pa rin ang takot ko sa nakatatanda niyang kapatid, sa lahat ng miyembro ng pamilya, ang kapatid niya ang pinaka-nakakatakot, nakakapanindig ng balahibo kung tumingin."Don't you dare touch her again," Likhaan warned him in his most d

SUZZETENakatayo ako sa harapan nilang lahat habang nandito ako sa living room at hindi ko alam bakit parang gigisahin ata ako dito kahit wala pa naman akong nagawa? Si Sir. Vihaan nandito rin buhat ng seryosong mukha.Lahat ba ng bagong pasok sa bahay nila kailangan ganito ang orientation na para kang may nagawang kasalanan? Sana'y hindi lang ako ang nakaranas."Suzzete, I just wanted them to be familiarized with you, I found out what happened yesterday when you bumped Vihaan, I know he's scary but don't be scared." Mrs. Mabelle smiled.I swallowed hard. Paano niya nasasabing wag akong matakot gayong alam niya ang gawain ng anak niya?Marahan akong pumikit kasabay ng saglit na pagyuko habang magkadaop kamay, ibinalik ko rin ang tingin ko sa kanila. Likhaan is there and his face is just neutral, alam ko na ayaw niya rin akong sentro mg atensyon mukang kahit siya nagtataka bakit kailangan kong tumayo sa harapan nilang lahat."Pwede niyo naman siyang paupuin?" tunog suhestyon niya sa mg

THIRD PERSON'S POV"Hindi niyo siya kailangang bastusin," kalmado ngunit matatas ang boses na sinabi ni Likhaan sa kanyang Papa nang puntahan niya ito matapos ihatid si Suzzete sa kwarto.Kasalukuyang kinakausap ito ni Mrs. Mabelle upang kumbinsihin ang dalagang wag muna umalis dahil ayaw na ni Suzzete hindi pa man nag-uumpisa ang trabhaho.At sino ba naman hindi aayaw? Napamura na lang siya at nasuklay ang buhok at sapo hanggang batok nang maalala kung gaano ito umiyak sama ng loob dahil sa panghihiya ng matandang ito.Gustuhin man niyang paalisin na para wag nang masundan pa ang panghihiya ngunit ayaw niya rin dahil ito na lang ang nag-iisa niyang paraan para... makuha ulot ang loob nito sa pangalawang pagkakataon.Pakiramdam niya kapag nabigo siya, hinding-hindi na mangyayari ang gusto niya. Hindi niya makukuha ang kapatarawan nito kung basta niya na lang hahayaan..."You really love that poor girl, don't you?" Don Vicente asked in his neutral face and serious voice.Umigting ang p

SUZZETEHinarap ko na ang bagahe ko ngunit may isa na naman dumating kaya bumangon na ang inis ko nang sabhin ng kasamabahay na ipinatatawag ako ni Don Vicente."Ma'am, gusto po kayo makausap ng Don."Napasagitsit ako, si Likhaan naman hindi pa rin naalis sa tabi ko inaasahan niya pa rin na magbabago ang isip ko.Tumango lang ako sa kasamabahay nang sabihin at umalis na rin kaya muli kaming naiwan ni Likhaan.Nagpakawala ako ng marahas na hangin, ayaw nila akong umalis pero ang pagtrato sa akin dito hindi makatarungan. Ano bang trip nila sa buhay?Hinarap ko na ang direksyon patungong pintuan at lalabas na sana nang hawakan na naman ni Likhaan ang kamay ko kaya ako natigilan."Ano na naman?" pagod ko nang tanong at napatingala at pasimpleng napaungot."I hope you change your mind," he said he's still holding up with that hope which made me shake my head and without a word I leave the room and left him there.Nag-tungo ako sa silid ni Don Vicente, tumigil ako sa harapan ng pintuan, dal