Todos los capítulos de บ่วงรักสามีร้าย: Capítulo 21 - Capítulo 30

ตอนที่22“คุณควรพักสักสองสามวันนะคะ หายดีแล้วค่อยมาทำงาน”เธอพูดขณะจัดการถอดสูทเขาออกพร้อมกับปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวในออกทุกเม็ด ก่อนจะเอาผ้าขนหนูผืนเล็กที่เตรียมไว้พร้อมน้ำเย็นในชามขึ้นมาบิดพอหมาดๆ แล้วเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เขาอย่างเบามือ ตอนนี้เธอรู้สึกได้ว่าตัวเขาร้อนจี๋อย่างกับไฟ“คุณหนาวไหมคะ น้ำอาจจะเย็นหน่อย” “อืม หนาว…หนาวมากเลย เช็ดตัวให้ฉันแล้วเธอช่วยกอดฉันหน่อยนะ”“หืมมม…คุณมีห้องนอนในห้องทำงานนี่ไม่ใช่เหรอคะ ปกติคุณก็นอนค้างที่ทำงานบ่อยๆ น่าจะมีผ้าห่มนะคะ ไม่จำเป็นต้องให้ฉันกอดก็ได้มั้ง เดี๋ยวฉันไปเอาผ้าห่มมาให้ หรือคุณจะเข้าไปนอนพักในห้องดีคะจะได้นอนสบาย” เธอรีบพูดเบี่ยงประเด็นทันทีเพราะรู้ทันคนเจ้าเล่ห์อย่างเขา“เฮ้อ…”เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ และไม่ได้พูดอะไรต่ออีก แค่นั่งนิ่งๆ ปล่อยให้เธอเช็ดเนื้อตัวให้ จากนี้ไปเขาคงต้องสั่งให้ลูกน้องมาเอาผ้าห่มพวกนั้นไปทิ้งให้หมด เธอจะได้เลิกหาข้ออ้างสักที ทัชชกรได้แต่คิดในใจอย่างหงุดหงิดความเย็นจากเครื่องปรับอากาศในห้องประกอบกับความเย็นจากผ้าที่เธอกำลังเช็ดเนื้อตัวให้ ทำเอาเขาเริ่มหนาวสั่นขึ้นมาจนต้องคว้าเจ้าของเนื้อนุ่มนิ่มนั้นเข้ามากอดให

ตอนที่24ในระหว่างที่เธอกำลังจะยื่นมือไปหยิบผักอยู่นั้น แต่ก็ต้องถอนมือกลับมาเมื่อพบว่าตนเองไปสัมผัสกับมือของใครอีกคนเข้า แต่พอเงยหน้าขึ้นมอง ถึงได้รู้ว่าเป็นพีระวิทย์อดีตคนรักเก่าของเธอนั่นเอง ชายหนุ่มยิ้มให้เธอด้วยความดีใจ ส่วนเธอก็มีอาการไม่ต่างกับเขามากนัก แต่แสดงออกมามากไม่ได้“อ้าว ชมพู…ดีใจจังที่ได้เจอชมพูอีก”พีระวิทย์เป็นคนพูดทักทายขึ้นมาก่อนอย่างสุภาพ ก่อนเธอจะยิ้มตอบรับ“สวัสดีค่ะพี่พี”“ชมพูมาจ่ายตลาดเหรอครับ”“ค่ะ พอดีผักและอาหารสดที่บ้านใกล้จะหมดแล้ว ชมพูเลยมาซื้อตุนไว้ค่ะ แล้วนี่พี่พียังทำอาหารทานเองเหมือนเดิมเหรอคะ ซื้อของเยอะแยะเลย”ชมพูนุชเหลือบสายตาลงมองที่ตะกร้าใบเล็กที่เขานำติดตัวมาจ่ายตลาดด้วย ซึ่งตอนนี้มีผักหลากหลายชนิดเต็มตระกร้าไปหมด “ทำกินเองถูกปากกว่าครับ อีกอย่างช่วงนี้ไอ้ชนมันก็ไปนอนค้างคืนที่คอนโดพี่แทบจะทุกวัน พี่ก็เลยต้องตุนเอาไว้เยอะหน่อย”“พี่ชนนี่นิสัยแย่จังเลยไปรบกวนพี่พีอยู่เรื่อย แถมยังปล่อยให้พี่พีมาเดินซื้อของถือของเยอะแยะคนเดียวแบบนี้อีก”“ฮ่าๆ ไม่เป็นไรหรอกครับ ก็มีไอ้ชนนี่แหละที่เป็นเพื่อนพี่เวลาเหงา...วันนี้มันก็มานะครับ แต่เห็นว่าไปซื้อของ

ตอนที่26“เกิดอะไรขึ้น ทำไมต้องเอะอะเสียงดังโวยวายด้วย น่ารำคาญ!!” เขาสบถออกมาอย่างหัวเสียเมื่อเดินมาถึง“ก็เมียคุณเสือน่ะสิคะ!”ลิลลี่ถลาเข้าไปออเซาะเกาะแขนชายหนุ่มแน่นจนหน้าอกหน้าใจของเจ้าหล่อน บดเบียดกับแขนแกร่งของอีกคนจนคนที่เป็นภรรยาเห็นแล้วรู้สึกขัดหูขัดตา“ลิลลี่อุตส่าห์ถามดีๆ ว่ามีอะไรพอจะเป็นกับแกล้มได้บ้าง แต่เมียคุณกลับมาไล่ลิลลี่ออกไป ไม่ยอมให้ลิลลี่เข้าไปเตรียมกับแกล้มมาให้คุณ แถมยังมาผลักลิลลี่จนล้มลงไปกระแทกพื้นอีก จนผักพวกนี้ล่วงหล่นลงพื้นหมดเลยค่ะ” หญิงสาวพูดโกหกออกมาอย่างหน้าตาเฉย ชมพูนุชเองถึงกับต้องกลอกตามองบนให้กับความตอแหลได้โล่ของเธอ“ทำไมเธอต้องไปว่าลิลลี่ด้วย ฉันเป็นคนให้ลิลลี่เข้าไปเอากลับแกล้มมาเอง เธอมีสิทธิ์อะไรมาทำร้ายแขกของฉัน!!”ชายหนุ่มหันมาเล่นงานชมพูนุชทันที แต่เธอไม่ตอบนอกจากมองอีกฝ่ายตาขวาง พอเจอมารยาหญิงร้อยเล่มเกวียนเข้าหน่อย ผู้ชายก็คงจะหูเบาแบบนี้กันทุกคนสินะ ชมพูนุชคิดในใจอย่างขุ่นเคือง“ฉันถามไม่มีหูรึไงห๊ะ! ทำไมเธอต้องไปว่าลิลลี่ด้วย ลิลลี่เขาถามเธอดีๆ ไม่ใช่เหรอ ทำไมเธอต้องไปผลักเขา!!”เสียงเขาดังขึ้นเป็นสองเท่า และคราวนี้เธอก็ทนไม่ไหวแล้วเ

ตอนที่28ทัชชกรรีบลุกขึ้นและรีบไปเอาผ้าปูที่นอนผืนใหม่มาเปลี่ยน เพราะผืนเดิมต่างเต็มไปด้วยน้ำรักของเธอกับเขา ก่อนจะเข้าไปเตรียมน้ำใส่ชามใบเล็กพร้อมกับผ้าขนหนูผืนเล็กมาเช็ดเนื้อตัว และเช็ดคราบสกปรกให้เธอจนสะอาด แต่แล้วเขาก็สังเกตเห็นว่าจุดบอบบางของเธอบวมช้ำจนเป็นสีแดงก่ำเพราะถูกเขาจ้วงกระหน่ำครั้งแล้วครั้งเล่าจนเธอถึงกับสลบคาเตียง ทัชชกรรู้สึกสงสารเธอขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นร่องรักคับแน่นที่เคยปิดสนิท ตอนนี้มันกลับบวมเป่งช้ำแดงขึ้นมาจนน่าตกใจ มันบวมถึงขนาดที่ว่าหากเธอตื่นขึ้นมาเธออาจจะหุบขาไม่ได้หรือไม่ก็อาจจะเดินไม่ได้ไปหลายวัน เมื่อเห็นร่างกายอันบอบช้ำของเธอแล้วเขาก็รู้สึกผิดขึ้นมาทันทีที่เผลอทำอะไรรุนแรงกับเธอมากเกินไปเจ้าของร่างสูงใหญ่ปลีกตัวไปเตรียมน้ำอุ่นๆ ใส่ชามใบเล็กอีกครั้ง ก่อนใช้ผ้าผืนเล็กชุบน้ำอุ่นบิดพอหมาดๆ แล้วนำมาประคบจุดบอบบางที่บวมช้ำอย่างอ่อนโยน เขาเอาผ้าชุบน้ำอุ่นๆ ประคบตรงจุดนั้นให้เธออยู่สักพัก ก่อนจะรีบไปหาชุดนอนบางเบามาสวมใส่ให้เธออย่างห่วงใย จากนั้นร่างหนาจึงทิ้งตัวลงนอนข้างกายภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันกับเธออีกครั้ง แขนแกร่งโอบกอดคนตัวเล็กไว้ในอ้อมกอดอย่างรักใคร่หวงแ

ตอนที่30เมื่อขับรถเข้าสู่เขตภาคอีสานบรรยากาศโดยรอบก็เริ่มแปรเปลี่ยนไปตามวิถีชนบทที่เรียบง่าย สองข้างทางมีบ้านเรือนยกพื้นสูงที่สร้างจากไม้ หลังคามุงด้วยสังกะสีหรือกระเบื้องเก่าๆ ผู้คนต่างออกมาทำกิจวัตรประจำวัน บางคนปั่นจักรยานเก่าๆ ผ่านทุ่งนา บ้างก็จูงวัวควายไปยังทุ่งหญ้า ทัชชกรมองภาพเคลื่อนไหวตามสองข้างทางที่รถวิ่งผ่านอย่างเพลินตากว่าหกชั่วโมงที่ใช้เวลาเดินทางจากกรุงเทพฯ เพื่อมาถึงจังหวัดขอนแก่น ทิวทัศน์สองข้างทางที่เคยเห็นเริ่มเปลี่ยนเป็นต้นตาลที่ตั้งเรียงรายสลับกับกระท่อมปลายนา เส้นทางเริ่มเปลี่ยนจากถนนคอนกรีตหนาแน่นเป็นถนนสายเล็กที่สองข้างทางต่างเต็มไปด้วยทุ่งนาสีเขียวขจี รถเบนซ์คันหรูขับเลี้ยวเข้ามาภายในรั้วบ้านสวนที่สงบเงียบ บ้านไม้หลังขนาดกลางถูกล้อมรอบไปด้วยต้นมะม่วงและต้นไผ่ บริเวณหลังบ้านมองออกไปเห็นคูน้ำเล็กๆ ที่มีใบบัวลอยกระจัดกระจายเจ้าของร่างสูงโปร่งกำยำก้าวขาลงจากรถทันทีที่ลูกน้องคนสนิทเดินอ้อมมาเปิดประตูรถให้ ทัชชกรยืนนิ่งอยู่กับที่สักพักเพื่อสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้นานาพันธุ์ที่ส่งกลิ่นหอมโชยมาปะทะจมูก ประกอบกับกลิ่นดินหลังฝนตกยิ่งทำให้บรรยากาศโดยรอบนั้นดูมีชีวิ