All Chapters of ย้อนกลับมาในยุค 70 เพื่อเป็นมารดาอีกครั้ง: Chapter 41 - Chapter 50

ตอนที่ 41 ก้าวแรกชุนผิงสร้างบ้านใหม่อยู่ติดกับลูกชายคนที่สาม ไหนเลยจะคิดว่าชีวิตนี้จะต้องเป็นคนกลืนน้ำลายตัวเองหลาย ๆ ครั้ง วาดหวังว่าลูกชายคนโตคือคนที่ต้องเลี้ยงดูพ่อแม่ ดูแลน้อง ๆ แต่สุดท้ายกลายเป็นน้อง ๆ ช่วยประคองพี่ชายคนโตเพราะหย่าขาดกับภรรยา หากไม่มีน้องคอยประคอง พี่ชายใหญ่ก็เริ่มต้นใหม่ไม่ง่ายเช่นกันสิ่งเหล่านี้ทำให้คนเป็นแม่คิดได้ว่า สิ่งที่คิดกับสิ่งที่เป็นนั้นแตกต่างกันมากมาย ลูกหลานบ้านใหญ่สนิทชิดเชื้อ เรียกหาย่า เรียกหายายตลอด ต่างจากหลานอีกสองบ้านที่ไม่ค่อยเรียกหา ไม่ค่อยสนิท แต่ตอนนี้หลานบ้านลูกชายคนที่สามก็เรียกหาย่าชวนย่าคุย ชวนย่ากินตลอด แม้แต่หลานบ้านลูกสาวคนเล็กที่มาแต่ละครั้งก็จะเข้าหา ยิ่งหลานสาว ทั้งหลิงหลิงและเหยาเหยาที่พากันคุยเก่ง ชวนคุยตลอด รู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง แต่ก็ทำให้คนเป็นย่าเป็นยายคลายความเหงาลงมาได้บ้าง คนเราอยู่มาจนลูกโต มีครอบครัวกันหมดแล้ว มันไม่ง่ายเ

 ตอนที่ 43 ทุกอย่างต้องมีของแลกเปลี่ยน ผ่านไปอาทิตย์หนึ่งแล้วที่รั่วซีนอนนิ่ง หลับสนิทไม่ไหวติง หมอไม่สามารถตรวจหาได้ว่าป่วยเป็นอะไร เพราะคนไข้มีอาการเหมือนคนหลับ จึงทำได้เพียงให้นอนดูอาการอย่างใกล้ชิด  "จะให้อยู่ที่นี่หรือจะพากลับบ้าน" พี่ชายใหญ่เห็นน้องชายที่นั่งมองภรรยาแบบนี้มาตลอดทั้งอาทิตย์แทบไม่ออกไปไหน นอกจากไปสั่งงานให้พี่น้องช่วยดูแล และคอยดูแลลูกเพียงเท่านั้น "อยากให้อยู่ที่นี่มากกว่า ใกล้ ๆ หมอ" จือหยวนหันมองพี่ชายด้วยดวงตาแดงก่ำ "น้องเล็ก อยากร้องก็ร้อง แต่อย่าร้องตอนที่ลูกอยู่เข้าใจไหม" พี่ชายรู้ดีว่าน้องชายรักภรรยามาก รู้ด้วยว่าน้องชายกำลังเจ็บปวดในเรื่องนี้ ถึงแม้จะพยายามเข้มแข็ง แต่บางครั้งคนเราก็ทนไม่ไหวได้เหมือนกัน "ซีซีไม่เคยเป็นแบบนี้" เสียงที่เปล่งออกมาค่

ตอนที่ 45 ฟื้นคืนนานกว่าสองอาทิตย์ที่รั่วซีนอนหลับสนิท เจ้าตัวไม่รู้เลยว่าตัวเองหลับไปนานแค่ไหน จำได้แค่ฝันหนึ่งตื่นเพียงเท่านั้น แต่รั่วซีไม่รู้เลยว่าฝันหนึ่งตื่นที่ภูตน้อยบอกมานั้น... ความฝันของแต่ละคนยาวนานไม่เท่ากัน บางคนหนึ่งวัน บางคนสองวัน สำหรับรั่วซี ฝันหนึ่งตื่นยาวนานเกือบสองอาทิตย์ หากให้นับวันเวลาในชีวิตก่อนของรั่วซี วันนี้คือวันที่ตรงกับที่รั่วซีใช้มีดสั้นกรีดข้อมือฆ่าตัวตายในชีวิตก่อน"เลือดออก อาหรูตามหมอเร็ว" ชุนผิงที่วันนี้รับหน้าที่เฝ้าลูกสาวคนเล็กหันไปบอกลูกสาวอีกคนทันทีเมื่อหมอมาแล้ว ญาติก็ต้องออกมารอข้างนอกตามที่หมอสั่ง วันนี้แม่กับเจ้าหรูคือคนที่มาเฝ้ารั่วซี เพราะลูกชายกับลูกเขยต้องไปทำงาน และชุนผิงก็เต็มใจที่จะมาเฝ้าลูกสาวคนเล็กด้วยตัวเอง รวมถึงพี่สาวก็เต็มใจมาด้วยเช่นกัน อาจเพราะที่ผ่านมารั่วซีคอยช่วยเหลือทุกคนในครอบครัว ให้ทุกคนได้มีงานทำ มีรายได้และมีอาหารกินอย่างไม่อดอยาก

ตอนที่ 47 การกลับมาของสาว ๆผ่านไปสองเดือนแล้ว ตั้งแต่วันที่สุ่ยหลิงนำข่าวของสาว ๆ มาเล่าให้ฟัง ตั้งแต่ตอนนั้นก็เหมือนจะไม่มีอะไรคืบหน้า จะไปถามญาติ ๆ ก็ไม่ได้ เพราะทุกคนเก็บตัวเงียบ ไม่สุงสิงกับใคร เลยทำให้ไม่ได้ข่าวอะไรมากนัก รั่วซีเองไม่มีกำลังมากพอที่จะช่วยเหลือและที่สำคัญมากกว่ากำลังนั้นคือ ทางญาติ ๆ ยังปิดทุกอย่างไม่ยอมปริปากพูด ใครถามก็ด่าทันที ชาวบ้านเลยต้องปล่อยเลยตามเลย ให้พวกเขาจัดการกันเอง"คิดอะไรอยู่ครับ" จือหยวนเข้ามาเจอภรรยากำลังยืนอยู่บนระเบียง มองออกไปข้างนอกเหมือนคนกำลังใช้ความคิด"เรื่องที่สุ่ยหลิงเล่าให้ฟังค่ะ ไม่รู้จริงหรือไม่จริง นี่ก็ผ่านมาหลายเดือนแล้วนะคะ" รั่วซีบอกพร้อมกับเอนตัวเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของสามี"ซีซี... หากให้พูดตรง ๆ มันไม่เกี่ยวกับเราเลยครับ ถึงจะบอกว่าคนหมู่บ้านเดียวกันก็ตาม ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ ไม่ว่าเจ้าตัวหรือญาติพี่น้อ

ตอนที่ 49 ปลอบใจ NCเมื่อพูดคุยและตกลงกันได้แล้วว่าสมควรช่วยเหลือแค่เพียงเบื้องต้นเท่านั้น และเลือกที่จะช่วยเหลือแค่บางคน หากคนไหนมีปัญหาหรือเรียกร้องมากนักก็ไม่ได้ให้ความช่วยเหลือทุกคนเต็มใจจะรับ แต่ปากก็ยังต่อว่าเมื่อไม่ได้อย่างที่ตัวเองต้องการ จนเพื่อนของรั่วซีแทบตบตีกับชาวบ้าน คนที่ต้องการความช่วยเหลือไม่มีปัญหา ส่วนมากเป็นญาติมากกว่าที่มีปัญหา เรียกร้องมากมายจนคนที่อยากช่วยนั้นถอดใจ "ไม่ช่วยแล้วครับ" ประโยคที่สามีของรั่วซีบอกออกมานั้น หมายถึงเขาไม่ช่วยใครแล้ว แต่หากมีคำสั่งแจ้งเตือนจากหน้าจอ เขาก็ให้คนอื่นทำให้ โดยที่ออกค่าใช้จ่ายหรือวัตถุดิบเพียงเท่านั้น และเหมือนหน้าจอจะรู้ ไม่มีคำสั่งช่วยเหลืออีกเลย มีเพียงครั้งแรกครั้งเดียว ตอนนี้ผ่านมาเดือนหนึ่งแล้วหลังจากที่สาว ๆ กลับมา ส่วนข่าวคนอื่น ๆ ก็ยั