ย้อนกลับมาในยุค 70 เพื่อเป็นมารดาอีกครั้ง

ตอนที่ 1 ชีวิตก่อน

เการั่วซี นอนมองเพดานห้องด้วยดวงตาพร่ามัว ทั้งร่างกายและจิตใจของรั่วซีนั้นเปราะบางจนแทบแตกสลายได้ทุกเมื่อ...

ที่ยังมีชีวิตอยู่เพราะอยากตายก็ยังตายไม่ได้... และยังอยากเจอหน้าลูกสักครั้ง อยากขอโทษสามี อยากโอบกอดลูกไว้ในอ้อมแขนอีกครั้ง...

แต่คงเป็นไปไม่ได้...

รั่วซีทิ้งสามีและลูกเพียงเพราะสามีเธอยากจน เพียงเพื่ออยากมาแต่งงานใหม่เป็นคุณนายเมียทหาร โดยไม่รู้เลยว่าความจริงเป็นอย่างไร

ครอบครัว พ่อ แม่ และพี่ ๆ สนับสนุนและเห็นด้วยกับเรื่องนี้ ยิ่งทำให้รั่วซีคิดว่าตัวเองตัดสินใจไม่ผิดอย่างแน่นอน...

"อย่าอยู่แบบนี้เลย พอได้ดิบได้ดีก็ค่อยมารับลูกไปเลี้ยง อยู่ทางนี้แม่จะช่วยดูแลให้เอง" เหอชุนผิง แม่ของรั่วซีคือคนที่พูดเรื่องนี้ขึ้นมาเป็นคนแรก

"ไปอยู่ทางนั้นเป็นเศรษฐีร่ำรวยก็กลับมาช่วยเหลือพ่อแม่กับพี่ ๆ ได้อย่างสบาย" เกาหยีเทียน พ่อของรั่วซีคือคนที่สนับสนุนด้วยเช่นกัน

"อยู่ที่นี่ก็ลำบาก อาหารก็ไม่พอจะแบ่ง สามีก็จน ลูกอดอยาก หากไปได้เงินเดือนก็ส่งมา พี่จะเป็นคนซื้ออาหารให้หลานเอง" เกาเทียนฉี พี่ชายคนโตก็เห็นด้วยกับเรื่องนี้

"อยู่ในเมืองได้แต่งตัวสวย ๆ จะมาอยู่หน้าดำหน้าแดงที่นี่ทำไม คนสวย ๆ เขาก็ต้องอยู่ในเมืองทั้งนั้น" เกาเจ้าหรู พี่สาวคนโตหรือพี่คนที่สองของเธอก็ยังบอกถึงข้อดีของการไปอยู่ในเมือง

"ซีซี คิดดี ๆ จะทิ้งไปง่าย ๆ แบบนี้มันไม่ได้ คนอื่นอยู่ได้เราก็ต้องอยู่ได้ เราไม่ได้ลำบากคนเดียวสักหน่อย มีคนลำบากมากกว่าเราอีกตั้งเยอะ" เกาซีหมิง พี่ชายคนที่สองหรือพี่คนที่สามเป็นคนเดียวที่ไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้

"เงียบไปเลย!! น้องจะไปได้ดียังจะขัดอีก พอน้องรวย น้องก็กลับมาช่วยเหลือเรา หรือแกจะไม่รับสิ่งของที่น้องให้" เสียงแม่ตวาดพี่ชายคนที่สามดังลั่น จนทำให้พี่ชายคนที่สามต้องเงียบ

จะโทษใครได้ เพราะเธอโง่เอง โง่ที่ทำตามที่พวกเขายุยง โง่ที่คิดว่าพ่อแม่ พี่ชาย พี่สาวหวังดี โง่ที่ทิ้งสามีกับลูก หวังว่าจะได้มาเป็นคุณนายในเมืองใหญ่ ที่ไหนได้ กลับถูกหลอกมาขาย...

สิ่งที่เธอเลือกมาคือการมาทำลายชีวิตตัวเอง เธอถูกขังอยู่ที่นี่นานจนไม่รู้ว่าวันเวลาข้างนอกนั้นผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว มีหน้าที่เป็นที่ระบายความใคร่ให้กับพวกผู้ชายมากมาย

คนที่อยู่เบื้องหลังทุกอย่างคือ นายทหารรูปหล่อใจดีที่บอกจะแต่งงานกับเธอ พาเธอมาใช้ชีวิตอย่างสุขสบายเป็นคุณนาย ไม่ต้องทำอะไรเลย ทุกอย่างที่เขาทำเพราะรักเธอ หวังดีกับเธอ อยากดูแลเธอ ไม่อยากให้เธอต้องพบเจอกับความยากลำบากในชีวิต

ทุกอย่างที่ได้ยินนั้นเป็นเพียงลมปากของผู้ชายคนหนึ่ง...

พอมาอยู่กับเขา... เขาก็ไม่ปล่อยเธอไว้ให้เสียเวลา ตักตวงความสุขจากร่างกายของเธอ รุนแรงจนเธอแทบลุกไม่ไหว แต่เธอก็ยังอดทน เพราะลมปากของเขานั้นทำให้เธอหลงเชื่อทุกอย่าง

หลังจากที่ตักตวงความสุขจากร่างกายเธอจนพอใจแล้ว เขาก็ต้องการถอนทุนที่เขาเสียไป โดยหลอกล่อให้เธอไปงานเลี้ยงที่มีผู้หลักผู้ใหญ่ที่เขานับถือ และนั่นคือก้าวแรกที่ทำให้ชีวิตของรั่วซีเปลี่ยนไปจนไม่มีวันเหมือนเดิม

รั่วซีถูกวางยานอนหลับและถูกขายให้กับคนในงาน และหลังจากงานนั้น รั่วซีก็ไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันอีกเลย...

เธอถูกขังไว้ในห้องเล็ก ๆ ต้องคอยต้อนรับแขกเพื่อสนองความต้องการของผู้ชายทั้งหลายที่อยากนอนกับเธอ ทั้งถูกบังคับ ขืนใจ หากไม่ยอมเธอจะโดนทุบตี

เธอพยายามหนี พยายามช่วยเหลือตัวเองทุกอย่าง แต่เธอก็หนีไม่พ้น

รั่วซีเพิ่งกระจ่างเมื่อรู้ว่าเธอนั้นถูกขายโดยชายที่บอกรักเธอ หวังดีกับเธอ

 ก่อนที่สติจะหลุดลอย รั่วซีมองข้อมือของตัวเองที่มีเลือดไหลไม่หยุด ข้าง ๆ กันเป็นมีดพกขนาดเล็ก... กว่าที่เธอจะได้มีดเล่มนี้มา ก็ใช้เวลานาน... หากไม่ได้เขาคนนั้น... เธอก็คงไม่หลุดพ้นจากที่นี่...

การทรมานนี้ใกล้จบลงแล้ว...

รั่วซีจะหลุดพ้นจากสถานที่โสมมแห่งนี้แล้ว...

"ขอโทษ... " คำพูดนี้เธออยากบอกสามีและลูกทั้งสองของเธอเป็นอย่างมาก น้ำตาไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง คิดถึงช่วงเวลาที่ได้อยู่กับลูกและสามี... 

"หากมีโอกาสฉันจะแก้ไขทุกอย่าง จะไม่มีวันทิ้งลูกกับสามีเป็นอันขาด... ขอโทษ... " สิ้นเสียงที่เปล่งออกมา ทุกอย่างก็มืดดับ พร้อมลมหายใจเฮือกสุดท้ายที่หลุดลอยออกไป...