All Chapters of เด็กเกียร์ NC 18+: Chapter 191 - Chapter 200

“เจ้าของอะไรเล่า ภูมินี่ก็พูดไป ไม่เอา คุยเรื่องอื่นเหอะ ไม่อยากนึกถึงขนลุกไม่หาย”เมื่อครู่คนมองกันทั้งตึก แก้วตาแทบอยากมุดแผ่นดินหนี“แบบนี้ไอ้ซีต้องจัดการแล้วล่ะ”คนถูกโยนกลองให้ไม่พูด หากแววตานิ่ง ๆ นั้นเพื่อนต่างรู้ดีว่าอีกฝ่ายกำลังคิดวิธีคิดบัญชีอยู่แน่ ๆ“ก็อยากน่ารักเกินไป” มือใหญ่ขยี้ศีรษะเล็กเบา ๆ“อ้าว เป็นความผิดเราเฉย”คนถูกว่าแสร้งงอแง แต่ไม่นานก็ยิ้มแป้นเหมือนเดิมเมื่อได้ชาเขียวไข่มุกที่เพื่อนหนุ่มซื้อมาไว้ให้“เออ จีบกันเข้าไปพวกนี้ ไม่เห็นใจคนโสดเล้ย” บิ๊กบ่น“ไอ้ที่สับรางแทบไม่ทันนั่นคือไรยะ”“เขาเรียกว่าสั่งสมประสบการณ์ไงพัด”โรงแรมซีซีวิววิลล่าร์บีชหลังกิจกรรมรับน้องช่วงเช้าผ่านไป ช่วงบ่ายเป็นเวลาฟรีสไตล์ ใครอยากนอนเล่นนั่งเล่น อยากเล่นน้ำในสระของโรงแรมหรืออยากเล่นน้ำทะเลก็ตามสะดวก ภายในบริเวณโรงแรมกว้างขวางมาก มีตึกหลายชั้นหลายหลัง บ้านพักแบบพูลวิลล่าและธรรมดา ซีเหมาโซนบ้านพักธรรมดาและพูลวิลล่าให้นิสิตปีสองและปีหนึ่งพักกัน ของเขาเป็นพูลวิลล่าหลังใหญ่มีสี่ห้องนอนเป็นที่พักคืนนี้กลุ่มพี่ปีสองพากันเลือกเล่นน้ำทะเลกันตอนแดดร่มลมตก“เล่นลิงชิงบอลกันดีกว่า”แต่ลิงชิงบ

ชวลิตคลี่ยิ้มเอ็นดู เขารู้ว่าสาวน้อยตรงหน้ามีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดากับลูกชายคนเล็ก หากไม่เคยคิดขัดขวางหรือมีความคิดแยกทั้งสองจากกัน“ได้น่ะก็ได้ แต่หนูแก้วคงไม่ปฏิเสธว่าเทคโนโลยีในบ้านเรายังไม่เจริญเท่าเมืองนอก ด้านการศึกษาก็ยังไม่เท่าเขา การได้เปิดหูเปิดตาในโลกกว้างจะทำให้พวกหนูมีโลกมีความคิดที่กว้างไกลมากขึ้น”ตั้งแต่เริ่มมีอินเทอร์เน็ตใช้กัน แก้วตารับรู้ข่าวสารจากทั่วมุมโลกมาตลอดเห็นความแตกต่างอย่างปฏิเสธไม่ได้“หนูจะลองพูดกับซีให้นะคะ แต่ตัวหนูคงไปกับเขาไม่ได้”เธอจะกล้าทิ้งพ่อไปไกลขนาดนั้นได้ยังไง ตอนนี้อยู่เมืองไทย คิดถึงกันวันไหนก็กลับไปหาได้ ขับรถวันเดียวเอง อีกอย่าง เธออยากเติบโตเป็นคนที่ดีพร้อมสำหรับซีด้วยความสามารถของตัวเอง“ขอบใจมากนะหนูแก้ว ลุงฝากหนูด้วยนะลูก”“ค่ะ คุณลุง”“ไปไหนมาเหรอ กลับซะมืด โทรหาก็ไม่ติด”เสียงทักถามทำให้แก้วตาคลี่ยิ้มให้คนที่เดินออกมาสวมกอดกันทั้งที่ภายในอกหนักอึ้ง วันนี้ซีต้องตามพี่ในแผนกออกไปตรวจเช็กระบบโรงงานทอผ้าจึงไม่ได้เจอกันตลอดช่วงบ่าย“แบตหมดน่ะ พอดีพี่ ๆ ชวนไปเดินเล่น ที่ห้างมีงานอาหารทะเล”เธอยกถุงให้ดูพลางยิ้มระหว่างการฝึกงาน พวกเธอย้ายม

ซียืนยันคำพูดด้วยการขับรถพาเธอกลับมาที่คอนโดของเธอเองโดยไม่มีการหลงทางแม้แต่น้อยและไม่ได้สอบถามคนนั่งคู่กันสักคำ“รู้จริงซะด้วย” เรื่องคอนโดเธอบอกเขาเพียงแต่ไม่ได้บอกชื่อคอนโด ไม่ได้บอกว่าอยู่ตรงไหนของเมืองกรุงคนถูกแขวะคลี่ยิ้มและยักคิ้วด้วยท่าทียียวนขณะเดินเคียงกันเข้าไปในลิฟต์“ครอบครัวนายรู้หรือยังว่านายกลับมาแล้ว อ้อ คงรู้สินะ ถ้าน้าปั้นรู้”ถามเองตอบเองเสร็จสรรพ ปั้นคอยดูแลคุณชายคนเล็กมานาน รายงานทุกเรื่อง เป็นหูเป็นตาให้กับซีไปทุกอย่าง เรื่องของเธอก็คงเป็นน้าปั้นที่รายงานเขา“เราบอกน้าปั้นอย่าเพิ่งบอกที่บ้าน อยากมาหาเธอก่อน”“ทำไมล่ะ”ชายหนุ่มไม่ตอบด้วยคำพูดแต่ใช้การเกี่ยวเอวบางกระชากคนตัวนุ่มเข้ามากอด สูดกลิ่นหอมอ่อนจากเรือนผมยาวสลวย“เธอจะว่าเราหน้าด้านไหมแก้ว เราคิดถึงเธอมากจนจะทนไม่ไหวแล้ว แค่เห็นหน้าเธอ เราก็อยากกอดให้จมอกแล้วล่ะ”“คิดถึงยังไงยังทำงานต่อได้อีกตั้งปี”“อยากกลับก็อยากกลับ แต่ไหน ๆ ได้ไปแล้วเลยคิดว่าเรียนให้คุ้มไง”ร่างสูงย่อตัวลงช้อนคนตัวนุ่มขึ้นอุ้ม ก้าวอาด ๆ ไปยังประตูห้องนอน ขณะปากโฉบฉกลงบดปากนุ่มหนักหน่วง สูบกลืนความเป็นเธอด้วยความกระหายใคร่สัมผัสร้อนแรง

ดังนั้น หลังจากหยิกเอวสอบไปหนึ่งที เธอก็เป็นฝ่ายจูบเขาก่อน จูบปากแลกลิ้นจนกายแกร่งเกร็งสะท้านลมหายใจหอบหนักเสียงดัง เธอลากไล้ปากไปตามแก้ม คาง คอ โลมเลียลำคอหนาจนเปียกชื้น ขบย้ำใบหูอย่างที่เขาชอบทำ จากนั้นไล้ลิ้นลงไปยังแผงอกแกร่งที่วันนี้ผึ่งผายและตึงแน่นด้วยกล้ามเนื้อ เรียวลิ้นนุ่มยื่นออกมาแตะเลียเม็ดเนื้อตรงยอดอกพลางเหลือบสายตาขึ้นมองหน้าหล่อเหลา สานสบนัยน์ตาลุ่มลึกปรารถนา “อา...”เรียวลิ้นนุ่มชื้นบดตวัดสลับเลียและดูดดึงจนแผงอกเปียกชื้นก็พรมปากลงไปยังหน้าท้องที่แน่นเปรี๊ยะด้วยซิกซ์แพ็กสวยงาม หยอกเย้าสะดือ ขอบเอว ทำให้ส่วนผงาดตั้งไหวสั่นและชุ่มเปียก ก่อนมือเรียวนุ่มจะเคลื่อนเข้ากอบกำแล้วคลำเคล้นก้านแกร่ง แตะเลียส่วนปลายเรียบละมุนด้วยเรียวลิ้น ก่อนจะครอบครองด้วยอุ้งปากอุ่นนุ่ม ปรนเปรอบำเรอเร้า ยิ่งมองเห็นสีหน้าหล่อเหลาดำดิ่งในปรารถนา แก้วตายิ่งเคลื่อนไหวเร่งรัวกายแกร่งเกร็งสะท้าน ปลดเปล่งเสียงครางต่ำ มือขยำเรือนผมนุ่มลื่นทั้งกดดันให้เธอเร่งดูดกลืน ทั้งหยัดสะโพกสอบส่งสอดแกนรักรับความเสียดซ่าน กระทั่งเกร็งกระตุก“ร้ายว่ะ”แก้วตาหยัดกายขึ้น หลังดื่มด่ำรสกระสันพร้อมคร่อมกาย ใช้ช่อดอกไม้ช

เช้าวันต่อมา เด็กชายคีรินทร์ก็ได้พบกับคุณตาสมใจ หลังจากเพลิดเพลินกับอาหารเช้า ตากับหลานก็พากันแบกไม้สะพายตะกร้าลงสวนเพื่อไปเก็บมะม่วงสุกกัน“ชอบใจใหญ่ เจอตาปุ๊บ พ่อกับแม่หมดความหมายทันที” แก้วตาแกล้งบ่นลูกชายหากใบหน้าจิ้มลิ้มเปี่ยมรอยยิ้มความสุข“ได้ยินว่าตอนบ่ายจะไปพายเรือเก็บสายบัวกันด้วยนะ” ซีเล่า ตาคมจับแผ่นหลังเล็กที่ยังมองเห็นได้จากบ้านพักหลังใหญ่แต่แรกนั้นซีตั้งใจจะต่อเติมบ้านหลังเดิมเพื่อรักษาความทรงจำเกี่ยวกับมารดาไว้ แต่ยังไม่ได้ทำ ปีหนึ่งมีพายุฝนหนัก พัดบ้านที่เก่าตามกาลเวลาพังลงมาจึงต้องสร้างหลังใหม่ซึ่งหลังใหม่นี้ขยับเข้ามาจากจุดเดิมพอสมควรบ้านหลังนี้เขาสร้างขึ้นมาหลายปีแล้ว ไว้สำหรับเป็นที่พักยามพาครอบครัวกลับมาเยี่ยมโกศล พ่อกับแม่เลี้ยงและพี่ชายพี่สาวรวมถึงหลาน ๆ มาที่นี่ทีไรต่างไม่อยากกลับกรุงเทพกัน เพื่อน ๆ แต่ละคนที่มาก็ชอบที่นี่มาก ชายหนุ่มยังช่วยสร้างบ้านหลังใหม่ชั้นเดียวครบครันด้วยเครื่องอำนวยความสะดวกให้กับโกศลด้วย อีกฝ่ายอยู่คนเดียวและอายุที่มากขึ้นการขึ้นลงบันไดจึงไม่สะดวก ซึ่งบ้านหลังใหม่นี้สร้างอยู่ไม่ไกลกันมากเพราะเขาได้ซื้อที่ดินข้างเคียงไปจนถึงบ้านของโก