All Chapters of ถึงจะร่านแต่ก็รัก: Chapter 21 - Chapter 30

“คุณหมอ...วดีดูเป็นคนใจง่ายหรือเปล่าคะ ที่ชวนคุณหมออยู่ด้วยแบบนี้” ภควดีกระซิบถาม ร่างของเธอแนบชิดอยู่ในอ้อมแขนของเขา น้ำเสียงหวานสั่นไหวไปด้วยทั้งความเขินอายและความปรารถนา อชิรวิชญ์ก้มมองเธอ ดวงตาคมเข้มอ่อนลง“ถ้าคุณหมายถึงการยอมรับความต้องการตามธรรมชาติ ผมคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องน่าอายครับ ทุกคนมีความรู้สึกแบบนั้น เพียงแต่แต่ละคนเลือกจะแสดงออกแตกต่างกัน”“ถึงวดีจะดูใจง่าย...” เธอเว้นช่วง ราวกับรวบรวมความกล้า“แต่วดีก็รู้สึกแบบนี้กับคุณหมอแค่คนเดียวค่ะ” คำสารภาพนั้นทำให้หัวใจของเขากระตุก ภควดีไม่ได้กำลังเรียกร้องเพียงสัมผัสทางกาย หากกำลังมอบความไว้วางใจส่วนหนึ่งของหัวใจให้เขาด้วย“ขอบคุณครับ” เขาตอบ ก่อนโน้มตัวลงจุมพิตเธออย่างอ่อนโยนริมฝีปากของทั้งคู่แตะกันช้า ๆ จากความลังเลกลายเป็นความแนบแน่นที่อบอุ่น ภควดีวางมือบนบ่าของเขา รับสัมผัสนั้นด้วยความเต็มใจ ขณะที่อชิรวิชญ์ยังคงชะลอจังหวะเพื่อให้เธอมีเวลาบอกหากต้องการหยุด“ขออีกคำถามหนึ่งค่ะ... ถ้าคืนนี้คุณหมอได้วดีแล้ว คุณหมอจะทำอย่างไรต่อไปคะ”“ผมไม่อยากให้คุณมั่นใจเลย ว่าผมจะดีพอ... แล้วก็จะไม่ทิ้งคุณ”“แต่วดีมั่นใจค่ะ... มั่นใจว่าคุณหมอไม

ภควดีไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีความต้องการทางเพศมากขนาดนี้จนกระทั่งได้มาเจอกับเขา ตั้งแตั้งแต่อยู่กินกับอติรุจมาตั้งนานเธอก็รู้สึกเฉย ๆ กับเซ็กซ์ แต่อชิรวิชญ์สอนเธอเกือบทุกท่า ไม่ได้สักแต่ว่าจะทำให้จบ ๆ ไปเหมือนอย่างอดีตสามีดังนั้นการร่วมรักต่อ ๆ มาภายในคืนนี้จึงเป็นการร่วมรักที่ดุเดือดเร่าร้อนที่สุด ทั้งคู่ปลดปล่อยอารมณ์กันอย่างสุดเหวี่ยงโดยไม่มีความอับอายต่อกัน สร้างความเสียวซ่านร่านใจให้กับครูสาวที่ไม่เคยได้รับเซ็กซ์ที่เร่าร้อนดุเดือดแบบนี้ที่ไหนมาก่อน คืนนี้คุณหมอหนุ่มทำอย่างที่เขาพูดไว้จริง ๆ เขาสอนเธอจนครบเกือบจะทุกท่า จนเธอต้องนอนร้องครวญครางและหลับใหลในอ้อมกอดของเขาอย่างหมดแรง โดยมีท่อนเอ็นร้อนฝังคาร่องสวาทเอาไว้อย่างนั้นทั้งคืนกระทั่งตื่นขึ้นมาในตอนเช้า เขาก็ยังคงปรนเปรอรสสวาทให้ภควดีอีกจนอิ่มหนำสำราญบานตะไท ก่อนจะจัดบทเรียนล้างหน้าไก่อีกสองครั้งเป็นการส่งท้าย ก่อนที่คุณหมอหนุ่มจะเอ่ยขอตัวกลับห้องพักของตัวเองไปหลายวันต่อมา ในช่วงเย็นก่อนถึงเวลาเลิกเรียน อติรุจเดินทางมาหาภควดีถึงโรงเรียนด้วยความร้อนใจ เขาต้องการเจรจาเรื่องบุตรอีกครั้ง เพราะมีความจำเป็นต้องใช้เงินสิบล้านบาทที่มาร

บรรยากาศภายในรถยนต์คันหรูที่กำลังเคลื่อนตัวออกจากคลินิกมุ่งหน้าสู่คอนโดมิเนียม อบอวลไปด้วยความเงียบสงัดทว่าเต็มไปด้วยคลื่นอารมณ์อันคุกรุ่น ภควดีที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับทอดสายตามองอชิรวิชญ์ นายแพทย์หนุ่มที่กำลังตั้งใจขับรถ แต่ถูกมือเรียวบางเริ่มซุกซนขยับไปลูบไล้หน้าขาแกร่งอย่างถือสิทธิ์ สัมผัสแผ่วเบาเลื่อนสูงขึ้นเรื่อยๆ ผ่านเนื้อผ้ากางเกงสแลกตัวหนาจนคนถูกกระตุ้นต้องสูดหายใจเข้าลึก มือหนาข้างหนึ่งผละจากพวงมาลัยมากดสอดประสานกับนิ้วมือเธอไว้แน่น พยายามสะกดกั้นอารมณ์ดิบที่พุ่งสูงขึ้นทุกขณะกระทั่งรถจอดสนิทภายในลานจอด และทั้งคู่ก้าวเข้าสู่ห้องพักในคอนโดมิเนียม ความหวามหวานก็ฉายชัดขึ้นอีกครั้ง ทว่ายังไม่ทันได้ถลำลึก ภควดีกลับรู้สึกถึงความชื้นแฉะที่แทรกซึมลึกซ้อนอยู่ด้านใน เมื่อเข้าไปสำรวจในห้องน้ำจึงพบร่องรอยน้ำเมือก ซึ่งมันคือสัญญาณของร่างกายที่เต็มไปด้วยความต้องการทางกามารมณ์อย่างเต็มเปี่ยมอชิรวิชญ์เดินตามเข้ามาด้วยความห่วงใยในฐานะชายผู้เป็นที่รักโดยสลัดคราบแพทย์ในห้องตรวจก่อนหน้านี้ทิ้งไป สิ่งที่คุณหมอหนุ่มนำออกมาเพื่อแก้ปัญหาเฉพาะหน้า คือถ้วยอนามัยซิลิโคนทางการแพทย์ทรงแก้วไวน์ขนาดกะทัดรั

หญิงสาวพูดจบก็เอื้อมมือไปหยิบ เซ็กส์ทอยที่เป็นอวัยวะเพศชายปลอมขนาดกำลังพอเหมาะที่แฟนหนุ่มซุกซ่อนไว้ข้างเตียงขึ้นมา“ที่รักเดี๋ยวผมช่วยคุณเอง”“ทำไมกลัววดีเจ็บเหรอคะ”“ขนาดมันเท่ากับของผม ผมว่าคุณไม่เจ็บหรอก แต่เดี๋ยวผมทาเจลหล่อลื่นให้” เธอส่งอุปกรณ์ให้เขา สายตาออดอ้อนนั้นเต็มไปด้วยไฟราคะที่พุ่งสูงจนยากจะต้านทานอชิรวิชญ์คลี่ยิ้มบาง ๆ รับเอาของเล่นชิ้นนั้นมาไว้ในมือ แม้จะยังคงมีความอ่อนล้า แต่มือหนาก็สวมถุงมืออย่างใส่ใจตามสัญชาตญาณความปลอดภัย เขาขยับชโลมเจลหล่อลื่นลงบนอวัยวะเพศชายปลอมจนเงางาม ก่อนจะแทรกกายเข้ามาระหว่างขาเรียวกางออกกว้าง“งั้นนอนนิ่ง ๆ นะครับคนดี... ผมจะช่วยให้คุณไปถึงฝั่งฝันเอง”ชายหนุ่มค่อย ๆ จ่อปลายแท่งซิลิโคนเข้าหาช่องทางรักที่ฉ่ำแฉะ แล้วค่อย ๆ ดันสอดใส่เข้าไปช้า ๆ ความแนบแน่นและนุ่มนวลของอุปกรณ์สร้างความสยิวซ่านจนภควดีต้องหลับตาพริ้ม แอ่นสะโพกรอบรับด้วยความเคลิบเคลิ้ม อชิรวิชญ์เริ่มขยับมือเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบ ก่อนจะเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นเน้นย้ำจุดกระสันภายในซ้ำ ๆ“อ๊ะ... อร๊ายยย! คุณหมอขา... เสียวเหลือเกินค่ะ สอดเข้ามาลึก ๆ อีกค่ะ”เสียงครางหวานกระเส่าดังก้องห้

“สรุปเค้าก็ไปรอบเดียวกันจนได้” ภควดีเอ่ยออกมาอย่างตัดพ้อ สาริสาเห็นสีหน้าเศร้าหมองของเพื่อนรักจึงรีบเอ่ยปลอบใจ“อย่าคิดมากสิ..วดี คุณหมอเค้าก็บอกแล้วไง...ว่าพยาบาลคนนั้นเป็นแค่เพื่อนร่วมงาน”“สา!!..วันพรุ่งนี้เราไปดูหนังกันมั้ย” จู่ๆ ภควดีก็เอ่ยเปลี่ยนเรื่องขึ้นมา“เรื่องอะไรเหรอ ..แต่ถ้าเป็นหนังผีขอบายนะ สากลัวอะ ไม่ชอบตอนที่ผีมันโผล่ออกมาดื้อๆ”“อย่าไปคิดมากสิ..มันก็แค่หนังนะ”“แล้วทำไมจู่ ๆ วดีถึงอยากดูหนังขึ้นมาละ”“ก็วดีไปสัญญากับเด็กคนหนึ่งไว้นะสิ ว่าถ้าเข้าทำคะแนนภาษาจีนได้เต็มจะพาไปดูหนัง”“ก็ให้เงินเค้าไปดูกับเพื่อน ๆ สิ..ไม่เห็นจะยากเลย”“แต่เด็กคนนี้เพิ่งย้ายโรงเรียนมาเองนะ เค้ายังค่อยมีเพื่อนเลย ”“เด็ก ม.อะไรเนี่ย” สาริสาเลิกคิ้วถาม“มอหกแล้ว”“สาห่วงอย่างเดียว กลัวคนอื่นจะมองไม่ดี” เธอรีบเตือนเพื่อน“ก็วดีถึงต้องชวนสาไปด้วยนี่ไง” วดีรีบบอกเหตุผล“งั้นสาไปด้วยก็ได้”“ขอบคุณมากเลยนะ งั้นเดี๋ยวดีจ่ายค่าตั๋วหนังให้สาเอง ถือว่าเลี้ยง”“ได้งั้นเดี๋ยวสาช่วยออกค่าป๊อบคอนกับน้ำดื่มเอง แต่บอกไว้ก่อนนะ สาชอบหลับในโรงหนัง”“ไม่เป็นไร เดี๋ยวสาไม่ได้หลับแน่ เรื่องนี้น่าตื่นเต้น”ภควดีน