All Chapters of ถึงจะร่านแต่ก็รัก: Chapter 21 - Chapter 30

ตอนที่ 22 ขึ้นครู NCครูสาวค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อของเด็กหนุ่มออกเผยให้เห็นหน้าแผงอกกว้างของภูริช ครูสาวถึงกับต้องกลืนน้ำลายที่หุ้นของลูกศิษย์คนนี้ช่างดีงามเหลือเกิน พอถอดข้างล่างดุ้นเอ็นอันเขื่องก็ดีดตัวขึ้นด้วยความต้องการจากนั้นครูสาวก็เริ่มให้ความสุขโดยดูดเลียจากล่างขึ้นบนด้วยอารมณ์ที่ร้อนแรงแห่งไฟตัณหา ไม่เว้นแม้แต่พวงไข่ทั้งสองข้างของเด็กหนุ่มเธอดูดเลียขึ้นมาเรื่อย ๆ ทั้งลิ้นและริมฝีปากของเธอที่นุ่มมันทำให้เด็กหนุ่มสยิวจนหายใจหอบนอนดูการกระทำของคุณครูสาวและลูบศีรษะให้เธออย่างรักใคร่“ผมรักคุณครูครับ” ภูริชลูบผมนุ่ม ๆ ของเธออย่างคลั่งไคล้แล้วเอ่ยขึ้นด้วยเสียงแหบพร่าครูสาวเงยหน้าขึ้นมาด้วยสายตายั่วยวน เธอดูดเลียจนขึ้นมาถึงแผงอกของเด็กหนุ่ม ความรู้สึกผิดชอบหมดหายไปสิ้นเหลือเพียงความต้องการที่ไม่อาจฝืนได้เท่านั้น ร่างบางของครูสาวถูกเปลื้องผ้าออกจนหมดสิ้น ก่อนที่เธอจะค่อย ๆ ขึ้นมาคร่อมร่างอยู่บนตัวลูกศิษย์หนุ่มเธอก้มลงไปจูบที่ริมฝีปากหยักของภูริชอย่างเร่าร้อน ขณะที่เด็กหนุ่มพยายามรั้งศีรษะของครูสาวเอาไว้เพื่อบดจูบก่อนจะสอดแท่งรักเข้าไปในโพรงสวาทอันอ่อนนุ่มจนครูสาวสะดุ้งเฮือก ภูริชรี

ตอนที่ 24 เสพสุขห้องแต่งตัว NCเด็กหนุ่มโอบกอดร่างนุ่มนิ่งของครูสาวเอาไว้ เขาทั้งจูบและทั้งหอมไปบนใบหน้าเธอก่อนจะเลื่อนมาที่หัวไหล่มน เด็กหนุ่มหอมไปทั่วตรงโน้นตรงนี้ ภควดีแทบไม่มีจะแรงจะขัดขืน จึงปล่อยตัวปล่อยใจไปตามการเล้าโลมของเด็กหนุ่ม“ผมเริ่มจะติดใจเซ็กซ์ของคุณครูซะแล้วสิ มันสนุกกว่าการช่วยตัวเองเป็นไหน ๆ”“เธอช่วยตัวเองบ่อยเหรอ...ภูริช”“ครับ วันละหลาย ๆ รอบเลย บางทีกลางคืนก็สี่ห้าครั้ง กลางวันสามสี่ครั้งแล้วแต่โอกาส”“หมกมุ่นนะเราเนี่ย หาเวลาออกกำลังกายบ้างนะ”“ผมก็เล่นบาสไงครับ” “จบม.6 แล้ว ภูริชตั้งใจจะไปเรียนต่ออะไรเหรอ”“ก็น่าจะวิศวะครับ”“ถ้างั้นก็อย่าทำลายอนาคตตัวเองด้วยการต้องมารักครูเลย”“งั้นผมไม่เรียนละ”“จะบ้าเหรอ นั่นมันอนาคตของเธอนะ”“ก็ผมขาดครูไม่ได้นี่ครับ” ภควดีถอนหายใจเบา ๆ“ภูริช!!!..เธออย่าคิดอย่างนั้นสิ..อนาคตของตัวเองทำไมต้องขึ้นอยู่กับคนอื่นด้วยล่ะ” เด็กหนุ่มหันมาสบตาของเธอ ทั้งสองต่างมองแววตาของกันและกันภควดีพูดด้วยความจริงใจทำให้เด็กหนุ่มมองไม่เห็นความแสแสร้งของเธอ พอพูดจบเด็กหนุ่มก็จูบเธอและเริ่มลูบไล้เนื้อนวลอีกครั้งอย่างรักใคร่“ภูริชเธอเคยรักใครมั้ย

ตอนที่ 26 หลอกไปเชือด NCรุ่งเช้า ผู้อำนวยการได้โทรหาภควดี และบอกกับเธอว่าวันนี้ไม่ต้องเข้าไปที่โรงเรียน เดี๋ยวเขาจะเป็นคนมารับเธอที่หน้าคอนโด หลังจากวางสายผู้อำนวยการแล้วภควดีจึงรีบโทรบอกภูริชว่าไม่ต้องแวะมารับเธอ“งั้นเย็นนี้ คุณครูอย่าลืมไปเชียร์ผมแข่งบาสด้วยนะครับ”“จ้ะ..เดี๋ยวครูคงเสร็จจากงานที่เขตช่วงบ่าย ๆ จะแวะไปเชียร์นะ” วางสายจากเด็กหนุ่มไม่ถึงหนึ่งนาที ผู้อำนวยการก็โทรเข้ามาอีกรอบและว่าเขาจอดรถคอยเธออยู่ที่หน้าคอนโดแล้ว ภควดีเอื้อมดูนาฬิกาข้อมือเวลาก็เพิ่ง 07.15 น. ก่อนจะรีบคว้ากระเป๋าสะพายแล้วหอบแฟ้มเอกสารออกจากห้องมาด้วยความเร่งรีบ ระหว่างที่เดินออกมาเธอก็พลางนึกในใจด้วยความค่อนขอดว่า..ประชุมเขตเก้าโมงจะรีบไปไหนกันนักหนา!หญิงสาวกำลังเดินออกมาที่ลานจอดรถหน้าคอนโด มีกระเป๋าสะพายและหอบแฟ้มเดินมาที่รถ เธออยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนทรงปีกกว้างสีขาวลายทาง คอวีกว้างปิดกระดูกช่วงบ่าสวยเซ็กซี่ และสวมกระโปรงสีครีมทรงเอพร้อมด้วยเข็มขัดที่รัดเอวคอดกิ่วเอาไว้ด้วยความทะมัดทะแมง ชายสูงวัยถึงกับกลืนน้ำลายก่อนจะรีบวางโทรศัพท์เพื่อปิดคลิปของเธอที่กำลังดูอยู่ ก่อนที่ครูสาวจะก้าวเข้ามานั่งในรถร

ตอนที่ 28 ประชุมลับกับ ผ.อ. NCอภิรักษ์ลุ่มหลงอยู่ในวังวนพิศวาส เขาปาดลิ้นร้อนเลียไปตามรอยแยก ก่อนจะดูดดื่มรสชาติความหวานของกายสาวที่เขาโหยหามาอย่างยาวนานเสียงเธอเร่งเร้าให้เขาชิดใกล้ เพื่อบดขยี้ปลายลิ้นร้อนในเรือนกายเธอ ครูสาวหมุนคว้างท่ามกลางคลื่นลมของความเสน่หา เธอปล่อยให้มันเป็นไปตามสัญชาตญาณความต้องอันร้อนแรงของตัวเอง“หวานเหลือเกิน...วดีจ๋า น่าเสียดายแทนไอ้รุจ ที่มีของดีอยู่แล้วแต่เสือกไม่เห็นค่า” อภิรักษ์พึมพำเสียงแหบห้าวดังกระหึ่มในลำคอ เขาห่อลิ้นเสียบลงไปในแอ่งสวาทที่ชุ่มโชก ก่อนจะดูดกินจนเธอดิ้นพล่าน ใบหน้าสวยสะบัดไปมาด้วยความทรมาน ก่อนที่มือเรียวบางจะดึงทึ้งเส้นผมของเขา“พี่รักษ์ขา วดีทรมานเหลือเกิน อื้อ”แม้จะได้ยินเสียงขอร้องแต่หนุ่มใหญ่ก็ยังคงทรมานครูสาวด้วยการเกร็งลิ้นเข้าออกเป็นจังหวะ เธอครางเสียงหวานใสไปหลายรอบ ลมหายใจหอบกระชั้น ขาเรียวงามแยกออกจากกันมากขึ้น อภิรักษ์กดลึกเร่งระรัว เนื้อตัวภควดีบิดเร่ารอรับคลื่นความสุขที่ถาโถมเข้ามา กล้ามเนื้อภายในเกร็งตอดรัด สะโพกอวบแอ่นหยัดขึ้นหาริมฝีปากของเขา กายสาวเกร็งกระตุกพร้อมปลดปล่อยความสุขสมออกมาให้เขากลืนกินอภิรักษ์หายใจก

ตอนที่ 30 ตอนจบทางด้านภควดี หลังจากที่เธอได้เคลียร์ใจกับภูริชและเด็กหนุ่มก็ยอมลบคลิปให้เธอแล้ว เธอก็โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง จะเหลือก็เพียงแค่อภิรักษ์ ผู้อำนวยการโรงเรียนที่คอยตามตื๊อขอมีอะไรกับเธออยู่บ่อยๆ ซึ่งพอหลังจากวันนั้น เธอก็ไม่เคยยอมที่จะมีอะไรกับเขาอีกเลย เพราะเธอไม่อยากรู้สึกผิดไปมากกว่านี้ ภควดีจึงตัดสินใจขอยื่นคำขาดเพราะถึงยังไงอภิรักษ์ก็ไม่ได้มีคลิปที่จะเอามาขู่เธอได้อีกแล้ว ตอนแรกเธอคิดว่าจะลาออกจากครูอัตราจ้างไปสอนที่โรงเรียนอื่นแทนด้วยซ้ำ แต่เธอมาสอบได้ครูผู้ช่วยเสียก่อน..และระหว่างรอเรียกตัวเข้ารับราชการครู เธอก็คิดว่าจะอยู่ที่นี่ให้ครบกำหนด ซึ่งก็คือไม่เกินสิ้นเดือนนี้“ที่พี่เรียกวดีมาพบวันนี้ ก็อยากจะพูดเรื่องที่จะเลี้ยงส่งวดีนั่นแหละ”“ขอบคุณค่ะ แต่..วดีว่าเรากินเลี้ยงกันแค่ในโรงเรียนก็ได้นี่คะ” ภควดีรีบเสนอเพราะไม่ไว้ใจอภิรักษ์“ได้ยังไงกันล่ะ เลี้ยงส่งวดีทั้งทีพี่ก็ต้องทำให้เต็มที่สมกับที่เราเคยร่วมสุขกันมาสิจ๊ะ” เขาไม่วายพูดตอกย้ำเธอ สิ้นเสียงหนุ่มใหญ่ก็ไม่รอช้ารีบลุกจากเก้าอีกของตัวเองมาลวนลามครูสาวที่ยืนอยู่ทันที“วดีขอให้ ผอ..มองวดีในฐานะเจ้านายกับลูกน้องเหมือนอ