All Chapters of เมียดื้อของเฮียโซล: Chapter 41 - Chapter 50

ณ ร้านอาหารกึ่งบาร์ใกล้มหาวิทยาลัย BUท่ามกลางบรรยากาศเฉลิมฉลองการเรียนจบของเหล่าพี่ปี 4 คณะวิศวกรรมศาสตร์ "โอโซล" ในชุดช็อปที่ดูสะอาดสะอ้านกว่าใครเพื่อน นั่งกุมมือ "คะนิ้ง" ว่าที่เจ้าสาวคนสวยไม่ยอมห่าง จนเพื่อนในกลุ่มอดไม่ได้ที่จะแซวขึ้นมา"แหม่... ไอโซล ตั้งแต่หมั้นนี่ตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋เลยนะมึง กลัวน้องคะนิ้งหายหรือไงวะ"โอโซลหัวเราะเบาๆ ก่อนจะสบตาคนข้างกายด้วยแววตาหวานซึ้ง "เออ... คนนี้กูรักของกู พวกมึงไม่ต้องมายุ่ง"ในระหว่างที่บรรยากาศกำลังอบอวลไปด้วยความหวาน สายตาของโอโซลก็เหลือบไปเห็นร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มใบหน้าเรียบนิ่งที่เพิ่งเดินเข้ามาในร้าน สวมเสื้อช็อปสีเข้มดูดุดันอันเป็นเอกลักษณ์ของแก๊ง 'คิงวิศวะ'"อ้าว... 'พายุ' ทางนี้!" โอโซลโบกมือเรียกชายหนุ่มเจ้าของชื่อเดินตรงเข้ามาด้วยท่าทางนิ่งสนิทตามสไตล์คนไม่สนโลก เขาพยักหน้าให้โอโซลเล็กน้อย "ยินดีด้วยนะเฮีย... ที่เรียนจบ แล้วก็... เรื่องหมั้นด้วย""ขอบใจมาก" โอโซลตบไหล่ลูกพี่ลูกน้องคนสนิทเบาๆ ก่อนจะหันไปแนะนำกับคะนิ้ง "หนูคะนิ้ง... นี่ 'พายุ' ลูกพี่ลูกน้องของเฮียเอง ตอนนี้มันขึ้นปี 3 เป็นคิงของคณะวิศวะฯ ที่นี่เลยนะ""สวัสดีค

@2 สัปดาห์ต่อมา"สวัสดีค่ะ...พี่ๆ..😊"สวัสดีครับคนสวย 😊 วันนี้ได้อะไรมาฝากครับ : อคินถามคนตัวเล็กออกไปก่อนจะยิ้มให้ด้วยท่าทีเป็นมิตร"บราวนี่เค้กชอตโกแลตค่ะ 😊 : ฉันยิ้มหน้าแป้นก่อนจะยื่นถุงขนมไปให้พี่พายุ ที่ตอนนี้กำลังนั่งหน้านิ่งจดจ่ออยู่กับเอกสารชุดหนึ่ง"พี่พายุ..หนูซื้อขนมมาฝาก"..........."เห้ย ! ไอ้พายุ มึงก็รับขนมกับน้องหน่อยดิวะ..น้องอุตส่าห์ซื้อมาฝาก : เป็นพี่ดีเทลหนึ่งในเพื่อนสนิทของพี่พายุเอ่ยขึ้น แต่คนหน้านิ่งยังคงเฉย ไม่ยอมรับขนมจากฉันสักที ฉันเลยยื่นขนมถุงนั้นไปให้พี่ดีเทลแทน"วุ่นวาย !: น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ยขึ้นพร้อมกับสีหน้าท่าทางที่ไม่ค่อยจะสบอารมณ์เท่าไหร่นัก สายตาคมจ้องมาที่ฉันอยากกับว่าฉันไปทำความผิดร้ายแรงมา แต่แล้วยังไง... ฉันจำเป็นต้องสนด้วยเหรอ ก็แค่เอาขนมมาฝาก ทำไมต้องทำหน้าดุขนาดนั้นด้วยก็ไม่รู้"พูดกับน้องดีดีหน่อยดิวะ...เสียงเข้มเพื่อ ? : อคิน"ไม่เป็นไรค่ะ คนแก่ก็เป็นแบบนี้แหละ 😊"นี่เธอ..!"เออ....งั้น..หนูฝากไว้ที่พี่ดีเทลนะคะ...พอดีหนูรีบ 😊"ได้ครับ มันไม่กินเดี๋ยวพวกพี่กินเอง 😊 ขนมที่น้องพะแพงซื้อมาฝากอร่อยทุกอย่างเลย เมื่อวานพี่ลองชิมคุกกี้เน

@พายุแสงไฟในยิมสลัวๆ กระทบกับพื้นมันเงา สร้างบรรยากาศอบอ้าวเล็กน้อย ความเงียบสงบคลุมอยู่ในมุมหนึ่งของสถานที่แห่งนี้ ที่มีแต่เสียงกระซิบและเสียงฝีเท้าเบาๆ ของคนเดินผ่านไปมา ท่ามกลางความเคร่งเครียดเล็กๆ ที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นระหว่างสองคน พี่พายุยืนนิ่ง มือหนึ่งเสียบกระเป๋ากางเกง อีกมือเท้าคาง พลางมองมาที่ฉันด้วยสายตาเหยียดๆ เหมือนจะมองคนที่ไม่รู้จักเลือกสถานที่ทำเรื่องแปลกๆ สีหน้าของเขายังคงความนิ่งเย็น แต่แฝงไว้ด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย ให้ตายเถอะ ทำไมต้องอธิบายอะไรให้ยัยเด็กพระแพงฟังด้วย ไม่ได้สนใจหรือกลัวว่าเธอจะเข้าใจผิดอะไรหรอกนะ แค่กลัวว่าเธอจะมองเขาเป็นพวกวิปริตไม่รู้จักเลือกสถานที่ก็แค่นั้น“อืม...นัดกับพี่ดีเทล...แล้วไหนละคะพี่ดีเทล” คำถามของฉันแฝงด้วยความอยากรู้ และความหวังบางอย่างที่อยากจะได้คำตอบพี่พายุขมวดคิ้วเล็กน้อย ยืนขยับเท้าข้างหนึ่งไปมา แววตาเหมือนจะคาดเดาความรู้สึกของฉัน “ถามหามัน...อยากเจอมันขนาดนั้นเลยเหรอ ทำไมเธอชอบมันรึไง ?”ฉันตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มกว้างกว่าเดิม มือข้างหนึ่งยกขึ้นเกาคางเบาๆ อย่างอายๆ แต่ก็มั่นใจในคำตอบของตัวเอง “ชอบนะคะ..พี่ดีเทลใจดีกับหนูตลอด ไม่เหม

@10 นาทีต่อมา >> ห้องเปลี่ยนชุด"อีเพื่อนแรดดด!!!คำแรกที่ได้ยินหลังจากที่ฉันก้าวขาเข้ามาในห้องเปลี่ยนชุดของลีดเดอร์มหาลัย โมบายจ้องมองฉันอย่างกับฉันไปฆ่าใครตาย..นี่ฉันไปทำอะไรผิดมารึเปล่า..ทำไมพวกมันสองคนถึงเอาแต่กอดอกจ้องมองฉัน..ด้วยสายตาพิฆาตแบบนั้น.."อะไรของพวกมึง..."พระแพง..กูรู้ว่ามึงชองพี่พายุมาก แต่มึงจำเป็นต้องเสียตัวให้เขาเร็วขนาดนั้นเลยเหรอวะ...แรดเกินไปแล้วนะมึง.."ดะ..เดี๋ยวนะ...เสียตัว???? เสียตัวอะไร"กูไม่คิดเลยว่ามึงจะเป็นคนแบบนี้ ที่ผ่านมามึงไม่เคยสนใจใครไม่ใช่เหรอ..กูแนะนำให้ไม่รู้กี่คนต่อกี่คน แต่มึงกลับไม่สน ไม่เอา แล้วนี่อะไร..กับพี่พายุ รู้จักเขาแค่ไม่กี่เดือน มึงถึงกับยอมเขาขนาดนั้นเลยเหรอ"อะไรของมึง....มาถึงก็เอาแต่ด่าๆๆกูเนี้ย ... มึงช่วยเกรินนำให้กูฟังหน่อยได้ไหม พูดเรื่องอะไร กูงงไปหมดแล้ว"อีมุกมันบอกว่ามึงกับพี่พายุแอบไปซัมกันในห้องน้ำที่โรงยิม...."มึงจะบ้าเหรอ...!....กูไม่ได้ทำอย่างที่มึงว่าสักหน่อย"ถ้ามึงไม่เอากัน..แล้วมึงกับพี่พายุเข้าไปทำอะไรกันในห้องน้ำสองต่อสอง : มุกดา"มึงเห็นเหรอ..."เออดิ...ไม่ใช่แค่เห็นนะ..กูยังได้ยินเสียงครางของมึงสองคนอีก

"อื้ม ~~~ริมฝีปากหนาประทับลงบนริมฝีปากเล็ก เรียวลิ้นร้อนสอดใส่เข้าไปในโพรงปากของคนเป็นน้อง ก่อนที่คนเป็นพี่จะค่อยๆบรรจงจูบ ตวัดปลายลิ้นหยอกล้อไปมากับเรียวลิ้นเล็ก...คนเป็นน้องเบิกตากว้างก่อนจะหยุดนิ่งราวกับก้อนหิน..."อื้อ ~~ : เมื่อได้สติคนเป็นน้องรีบผลักอกของคนเป็นพี่ออกทันที พร้อมกับท่าทีเลิ่กลั่ก ปฏิบัติตัวไม่ถูก อยู่ๆเขาก็พุ้งมาจูบเธอแบบนี้จะให้เธอหลบทันได้ยังไง"หึ...ไม่เห็นจะเก่งเหมือนที่คุยไว้เลยนิ@พายุผมยิ้มมุมปากออกมา ก็ดูท่าทีของยัยตัวแสบนี่สิ..ก่อนหน้านี้ทำเป็นปากดี ตามจีบผมต่อยๆ เตาะผมตลอดเวลาที่มีโอกาส แต่ดูตอนนี้สิ..นั่งนิ่ง ตัวชา..อย่างกับรูปปั้น...ไม่เห็นจะเก่งเหมือนที่เคยพูดไว้เลยสักนิด"พี่ทำอะไรของพี่เนี้ย... : คนเป็นน้องทำท่าทีขึงขัง ก่อนจะขมวดคิ้วชนกัน พร้อมกับเอามือเล็กประกบไว้ที่ริมฝีปากของตัวเอง"จูบไง..เธอไม่รู้จักเหรอ"รู้..!..แต่ที่หนูถาม..หมายถึงพี่มาจูบหนูทำไม..."เธออยากรู้ไม่ใช่เหรอ..ว่าผู้ใหญ่ในสายตาฉันวัดจากอะไร..ฉันแค่ทำให้เธอดู..."ก็แค่บอก..ไม่เห็นต้องจูบจริงๆเลยนิ....นี่มันจูบแรกของหนูเลยนะ..".....คิดว่าฉันเคยจูบกับใครมาก่อนรึไง.. : ประโยคเมื่