เมียดื้อของเฮียโซล

เมียดื้อของเฮียโซล

last updateÚltima atualização : 2026-03-13
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
10
4 classificações. 4 avaliações
103Capítulos
17.8Kvisualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

หัวใจไม่ได้มีไว้ให้ใคร ปากร้าย ปากหนัก ไม่สนใจใครหน้าไหน คะนิ้ง สาวน้อยเฟรชชี่นิสัยตรงไปตรงมา ต้องพบกับโลกใหม่ที่เต็มไปด้วยเพื่อนใหม่ เสียงกรี๊ดจากนักศึกษาหญิง และ... "พี่โซล" หนุ่มวิศวะสุดฮอตที่หล่อจัดระดับเทพบุตร จนใครๆ ก็อยากตกเป็นของเขา! แต่สำหรับคะนิ้ง... ไม่ใช่แค่ไม่อิน ยังงงว่านี่มันอะไรกันนักหนา จนกระทั่งจู่ๆ เพื่อนสาวตัวแสบอย่าง กัสจัง ตะโกนบอกคนทั้งโรงอาหารว่า "คะนิ้งมันชอบพี่โซล!" เรื่องเลยไปกันใหญ่! และเมื่อพี่โซลหันมาด้วยสายตาเย็นชาราวกับน้ำแข็งไซบีเรีย พร้อมกับ คำพูดสุดเจ็บว่า “ถ้าที่บ้านมีกระจก ก็ลองกลับไปส่องหน้าตัวเองดูใหม่ หน้าอย่างกับปลาปักเป้า” อะไรจะปากดีขนาดนั้น!? จากคำพูดแสนแทงใจ คะนิ้งเลยปักธงทันทีว่า "ผู้ชายแบบนี้ ต้องโดนเอาคืน!"

Ver mais

Capítulo 1

บทนำ

月森遥(つきもり はるか)は、ついに離婚を決めた。

結婚して五年。周囲からは「愛されている奥さん」と羨ましがられ、聡明で可愛らしい息子にも恵まれたと誰もが言った。

けれど、その幸福の影に隠された真実を知るのは、遥ただ一人。

夫は、ずっと初恋の人を忘れられずにいる。

命懸けで産んだ息子さえも、心の奥では早く母親を取り替えてほしいと願っているのだ。

遥は決めた。彼らの願いを叶えさせてやることを。心のない夫も、情のない息子も、もういらない。

パンッ、パン、パパーン……

窓の外から響く花火の音に、遥はハッと我に返った。手元には、離婚届。そっとそれを撫でながら、静かにペンを取り、自分の名前を書き入れた。

今日は大晦日。けれど夫も、息子も、帰ってこない。

そんなとき、夫・狩野成実(かりの なるみ)からメッセージが届いた。

【取引先と外で食事中。健ちゃんは秘書に預けてある。食事のあとで連れて花火を見に行くから、先に寝ていい。待たなくていい】

その文面に、遥は口元を歪め、冷たい笑みを浮かべた。

「取引先」とは誰なのか。健翔(けんしょう)を連れて、誰と花火を見に行くつもりなのか。

考えるまでもない。調べる必要すらない。どうせ父子そろって、立花明菜(たちばな あきな)という女と一緒にいるのだろう。

遥は、リビングに飾られた大きな家族写真をじっと見つめた。

成実が健翔を抱き、遥の腰に腕を回し、父と子がそれぞれ、彼女の頬と額にキスをしている。

写真の中の遥は、満ち足りた表情を浮かべている。健翔も笑っている。普段は感情を見せない成実でさえ、その時は穏やかな顔をしていた。

誰が見ても、理想的な三人家族だった。

だが、明菜が戻ってきたあの日から、すべてが変わった。

外で花火が炸裂する音と同時に、彼女のスマートフォンが震えた。届いたのは、明菜からの動画だった。

画面には、明菜が撮った成実と健翔の後ろ姿。大小の背中が寄り添うように並んでいる。その画面の片隅で、明菜の手に光る大きなダイヤモンドリングが、やけに眩しかった。

そして三人の声が重なる。

「あけましておめでとう!」

男が振り返り、優しさを湛えた瞳で明菜に囁いた。

「これから毎年、もう逃さない」

そんな眼差し、そんな声。遥は一度たりとも向けられたことがなかった。

最も情熱的だったはずの結婚初期の二年間でさえ、新年や記念日に彼がしてくれたのは、額に淡いキスと、「ありがとう」という事務的な言葉だけだった。

遥はずっと、成実のことを「岩」のようだと思っていた。何をしても、どう触れても温まらない岩のように。

だが明菜を見て、ようやく気づいた。彼の優しさは、最初からすべて、明菜に預けられていたのだ。

遥は動画を閉じ、最後の花火が夜空に消えるのと同時に、成実にメッセージを送った。

【早く帰ってきて。明日はお墓参りだから】

彼の両親への、最後の親孝行だ。

一ヶ月後、二人は赤の他人になる。

滑稽で、一方的な思い込みに満ちたこの結婚も、ついに終わりのときを迎えるのだ。

どれほどの時間が経っただろうか。玄関のドアが開く音がして、成実が入ってきた。

リビングに遥がまだいるとは思っていなかったらしく、一瞬驚いた顔をした。食卓に並んだ料理に目を向けても、表情は何も変わらない。

「新年くらい、穏やかに過ごさせてくれないか……本当に縁起が悪い」

澄んだ声で、苛立ちをぶつけてきた。

続いて健翔が入ってくると、わざと靴を蹴り飛ばしながら、ドタドタと大きな音を立てて歩き回った。

「もう遅いんだから、静かにして」

思わず注意すると、健翔は顔を真っ赤にして怒鳴り返した。

「余計なお世話だ!クソババア!」

そして彼女の右手を見て、吐き捨てるように言った。

「指が三本しかないクソババアが!」

遥は思わず右手を引っ込めた。薬指と小指のない手が、震えていた。

離れると決めていたはずなのに。子どもからの悪意は、彼女の心に深く突き刺さった。

一瞬、息ができないような苦しさに襲われる。

それでも、成実は最初から最後まで、一言も発さなかった。遥が命を懸けて産んだ子どもが、母親を罵倒するのを、黙って見ていたのだ。

ガンッ!

健翔が勢いよくドアを閉めた。

ようやく成実がゆっくりと歩み寄り、皮肉を口にした。

「今日は新年だ。みんな騒がしくて当たり前だろ。こんな音で文句言うやつなんていない。大げさすぎるんだよ。道理で健ちゃんがお前を嫌いになるわけだ」

遥は口元を歪め、冷ややかな笑みを浮かべた。

「もしかしたら下の階の人も、私と同じように、大晦日をひとりで過ごして、早く眠ろうとしていたのかもしれないじゃない?」

その言葉に、成実は一瞬、視線を落とした。食卓に並ぶ料理に気づき、わずかに罪悪感のようなものが表情に浮かんだ。

だが、遥の声は冷たく続いた。

「健翔の態度だって、誰かがいつも私の悪口を吹き込んで、私を嫌うように仕向けてたからじゃないの?」

成実の動きが、ピタリと止まった。その表情から、さっきまでのわずかな罪悪感が、すっと消える。

眉間に皺を寄せ、低い声で詰問した。

「……明菜のことを言ってるのか?お前が一人で寂しいと思って帰ってきてやったのに、それがその態度か?」

その言葉を聞いた瞬間、遥の心には、もはや怒りも哀しみも湧かなかった。ただ、滑稽だと……おかしくて仕方がないと、思っただけだった。

何も言わず、テーブルに置いていた署名済みの離婚届を手に取った。

そして、ウォークインクローゼット……いや、正確には「寝室」に向かった。

健翔は、遥がこの家のどの部屋にも入ることを許さなかった。成実もそれに何も言わなかった。

だから、遥の服だけが並ぶこの狭いクローゼットが、唯一の避難所になっていた。

扉を閉める瞬間、外でガシャンと食器が落ちて割れる音がした。

けれど遥は、無表情のまま鍵をかけ、その音を聞こえないふりでやり過ごした。

もう、彼らを甘やかす気はない。愛情も、絆も、とうに枯れ果てたそんな他人を、許し続ける理由なんて、遥にはもうどこにもなかった。

Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos

avaliações

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
อ่านจบทุกเรื่องแล้ว เขียนเพิ่มเถอะ พลีสส
2026-03-10 18:42:02
0
0
เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
ลงตัววววววว สนุกกกกกก
2026-02-12 08:52:48
0
0
เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
สนุกมาก จบแล้วววววว
2026-02-10 20:48:04
0
0
Hoj Vin
Hoj Vin
สนุกมากเลยอ่านแล้วอินตาม
2026-01-05 00:49:03
2
0
103 Capítulos
บทนำ
@มหาวิทยาลัย > เปิดเทอมวันแรก"....กรี๊ดดดดด....อร้ายยยย ..."หล่อ...หล่อมากๆ..พ่อเทพบุตรของฉัน"ต้องทำบุญอีกกี่ชาติ...ถึงจะได้พี่เขามาเป็นแฟน"นั่นดิ...คนอะไรทั้งหล่อ ทั้งเก่ง บ้านก็โคตรรวย...เฟอร์เฟคสุดๆ...กรี๊ดดดด....!!!...."ผู้หญิงพวกนั้นเขากรี๊ดอะไรกันอ่ะ : คะนิ้งหันมาถามแพตตี้ด้วยความงุนงง ตั้งแต่เธอเดินเข้ามาในโรงอาหารจนสั่งอาหารรับประทานได้ยินแต่เสียงกรี๊ดกร๊าดไม่หยุด...ไม่รู้นักศึกษาหญิงกรี๊ดอะไรกันหนักหนาอย่างกับว่ามีดารานายแบบชื่อดังมาออกอีเว้นแถวนี้ซะอีก"จะอะไร...ดิ้นเป็นปลากะดี้ได้น้ำขนาดนั้น ก็คงจะไม่พ้นเรื่องผู้ชาย... : แพตตี้"มึงก็ไปว่าเขา...เขาอาจจะกรี้ดอย่างอื่นก็ได้ป่ะ...ปากร้ายนะมึง..."มึงไม่แหกตาดู...พวกพี่โซลมาโน่น...ไม่งั้นพวกนั้นมันจะกรี๊ดเป็นเจ้าเข้าทรงแบบนี้เหรอ..🙄 : แพตตี้"ใครอ่ะ...พี่โซล..หล่อขนาดนั้นเชียว...???"ไอ้หล่ออ่ะ..หล่อมาก..หล่อวัวตายควายล้มเลยแหละ..แต่นิสัยเนี้ยสิ..แม่ง..โคตรหยิ่ง.. : แพตตี้"หยิ่งเหยิ่งอะไร...ตบปากตัวเองสิบทีเลยนะอีชะนี : กัสจัง (เพื่อนสาวของคะนิ้ง)"🙄🙄 มาถึงก็แยกเขี้ยวใส่กูเลยนะอีกะเทย : แพตตี้"ว๊าย !!!! หยาบคาย....กระ
Ler mais
วางเดิมพัน
@โอโซล"แรงไปไหมวะ...มึงเห็นหน้าน้องเขาไหม..คงจะโกรธน่าดู : รามสูร"โกรธแล้วไง..กูจำเป็นต้องแคร์เหรอ... : โอโซลพูดออกมาอย่างไม่ค่อยสนใจ เรื่องแบบนี้ถือเป็นเรื่องปกติสำหรับเขา ทำไมเขาต้องให้ค่าให้ราคากับผู้หญิงที่เอาแต่กรี๊ดกร๊าดบ้าผู้ชายไปวันๆด้วย"กูล่ะหมั่นไส้....หล่อเลือกได้จริงจริ๊ง...กูว่ามึงใช้ความหล่อเปลืองเกินไปแล้วนะ เดินไปไหนก็มีแต่สาวๆรอกรี๊ด : ไฟเพลิง"กูคนเดียวที่ไหน...พวกมึงก็เหมือนกันนั่นแหละ ที่กรี๊ดๆอยู่นั่นก็เด็กมึงทั้งนั้นไม่ใช่เหรอไอ้เพลิง..."ก็มีบ้าง..แต่ส่วนใหญ่ก็มาเพราะมึงทั้งนั้น...ถามจริงเหอะ..นี่มึงไม่คิดจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนเลยรึไง ฮอตขนาดนี้ ทำไมมึงไม่ลองเลือกมาสักคน....เอาไว้กันสาวๆที่แม่มึงหามาให้ก็ได้นิวะ : ไฟเพลิง"ไม่อ่ะ..วุ่นวาย...กูอยู่คนเดียวแบบนี้น่ะดีแล้ว...อิสระ ไม่ต้องผูกมัดกับใคร"นี่ไอ้เพลิงต่อให้มึงพูดกับมันจนหูมันฉีกมันก็ไม่สนใจหรอก...เยือกเย็นอย่างกับก้อนน้ำแข็ง...อย่าให้มันมีแฟนเลย สงสารเขา.. : รามสูร"จะว่าไป..น้องคนเมื่อกี้ก็น่ารักดีนะ..ยิ่งเวลาโมโหยิ่งน่ารัก... : ไฟเพลิง"ในสายตามึง..มีผู้หญิงคนไหนบ้างวะที่ไม่สวยไม่น่ารัก กูเห็นใครเดินผ
Ler mais
เริ่มภารกิจจีบหนุ่มวิศวะ
@1 สัปดาห์ต่อมา"ไหนมึงบอกจะจีบพี่โซลไง นี่ก็ผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้วนะ กูไม่เห็นมึงจะทำอะไรเลย หรือมึงยอมแพ้แล้ววะ : แพตตี้"ยอมแพ้บ้าบออะไร กูยังไม่เริ่มต้นเลยด้วยซ้ำ"แล้วมึงรออะไร....ไม่เริ่มสักที เสียเวลา สามเดือนนะโว้ย ไม่ใช่สามปี : แพตตี้"ดูมึงอยากให้เพื่อนมีผัวมากเลยนะแพตตี้ เชียร์ซะเหลือเกิ๊น : กัสจัง"กูก็แค่อยากรู้ ว่าคนนิ่งๆอย่างพี่โซล คะนิ้งมันจะกำราบได้ไหม ก็แค่นั้น : แพตตี้"คิดจะดึงเสือให้กลายมาเป็นเหยื่อ ต้องทำใจให้นิ่งหน่อยดิวะ ค่อยเป็นค่อยไป รีบร้อนเกินไปจะเสียงานใหญ่เอาได้ : คะนิ้งพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ไม่มีท่าทีร้อนอกร้อนใจอะไรเลยสักนิด"เห่อะ....นิ่งขนาดนี้...เขาคงคิดว่ามึงถอดใจไปแล้วมั้ง : แพตตี้"ขนาดพวกมึงยังจับจ้องรอวันที่กูจะจีบพี่เขา พี่เขาเองก็คงจะคิดไม่ต่างกันกับมึงหรอก..."อ่อ...นี่แปลว่ามึงตั้งใจให้เขารอมึงใช่ไหม ร้ายนะย่ะอีชะนีน้อย : กัสจัง"จะจีบเสือมันก็ต้องมีชั้นเชิงกันหน่อย ขืนเดินบู่มบ่ามเข้าไป โดนเสือขย้ำขึ้นมาจะทำยังไง..."เริดดดดมากจ้ะเพื่อน...นี่กูพึ่งรู้เทคนิคการอ่อยผู้ชายของมึงนะเนี้ย : กัสจังหัวเราะออกมาอย่างพึงพอใจ"แล้วว่าแต่เมื่อไห
Ler mais
ลองชิมดูหน่อย
@ 1 สัปดาห์ต่อมาระหว่างพักกลางวัน กลุ่มของโอโซลนั่งเล่นอยู่ใต้ตึกคณะวิศวะ ด้วยความหล่อและบุคลิกที่เงียบขรึม ทำเอาทุกอริยบทของพวกเขา ถูกจับจ้องไปด้วยสายตาของสาวๆในมหาวิทยาลัยฯ สามหนุ่มสุดฮอตที่บุคลิกแตกต่าง รามสูร นิ่งเงียบแต่ไม่ถึงกับเย็นชายังพอมีพูด มีคุยกับสาวๆอยู่บ้าง ไฟเพลิง คาสโน่ว่าประจำกลุ่ม เหมือนจะเจ้าชู้แต่ก็ไม่เคยคบใครจริงจังเลยสักคน และคนสุดท้าย โอโซล หนุ่มหล่อที่ฮอตที่สุดในมหาวิทยาลัยฯ ขึ้นชื่อเรื่องความนิ่ง ความเย็นชา และความปากจัดปฏิเสธผู้หญิงมาแล้วนับไม่ถ้วน ในชีวิตไม่เคยคิดจะสนใจใคร หลายๆคนมักจะบอกว่าเขาหยิ่ง เพราะคนอย่างเขาไม่สนิทคือไม่คุยด้วย แม้จะเป็นการคุยตามมารยาทก็ตาม"วันนี้น้องคะนิ้งไม่มาเหรอวะ....ตั้งแต่เช้ายังไม่เห็นหน้าหวานๆของน้องเขาเลย : ไฟเพลิง"ตั้งหน้าตั้งตารออย่างกับเขาจะมาหามึงงั้นแหละ.... : รามสูร"กูก็แค่สงสัย ปกติเห็นน้องเขามาให้เห็นทุกวันไง...วันนี้ไม่เห็นกูก็เลยถาม.... : ไฟเพลิง"หึ...สนใจเขาละสิไม่ว่า : รามสูร"ก็น้องเขาน่ารัก....ใครบ้างวะจะไม่สนคนน่ารัก : ไฟเพลิง"ก็มันนั่นไง.. : รามสูรโบยหน้ามาทางโอโซล ในขณะที่คนที่ถูกกล่าวถึงไม่พูดอะไร ไม่ต
Ler mais
ก็บอกว่าไม่ชอบ
@ 2 วันต่อมา"คะนิ้งวันนี้ไม่ไปเฝ้าพี่โซลเหรอ... : แพตตี้"ไปทุกวันเดี๋ยวเขาก็เบื่อแย่ เว้นช่องว่างให้เขาได้คิดถึงบ้าง อะไรบ้าง"เขาจะคิดถึงมึงเหรอ...กูเห็นอีเดือนดับมันตามเฝ้าตามตอแยพี่เขาอยู่เหมือนกัน ป่านนี้ทำคะแนนนำมึงไปแล้วมั้ง : แพตตี้"เห่อะ ! อย่างพี่โซลเขาไม่ชอบคนแบบอีเดือนหรอก"มึงรู้ได้ไง....เมื่อวานกูยังเห็นพี่เขารับขนมจากมันอยู่เลย : แพตตี้"รับขนม ???"อืม... : แพตตี้"............คะนิ้งนิ่งไปครู่หนึ่ง ภายในใจรู้สึกเคืองคนเป็นพี่เล็กน้อย ขนมที่เธอทำแล้วตั้งใจเอาไปให้เขา เขากลับปฏิเสธไม่ยอมรับมัน แต่กับผู้หญิงอีกคนเขากลับเต็มใจที่จะรับเอาไว้"ทำหน้าแบบนั้น คืออะไร : แพตตี้"เปล่า...."ถ้ามึงไม่ไปหาพี่โซลงั้นเราไปหาอะไรกินกันดีไหม กูเห็นมีร้านกาแฟเปิดใหม่ที่หน้า มอ. เห็นเขาบอกบรรยากาศโคตรดี เราลองไปชิมกันไหม : แพตตี้"อืม...แล้วอีกัสล่ะ...ไม่ชวนมันไปด้วย"มันคงจะไปอยู่หรอก เมื่อวานมันพึ่งทะเลาะกันกับน้องเนส ป่านนี้คงกำลังงอนง้อกันอยู่ ไม่เห็นมาเรียนตั้งแต่เช้าแล้ว : แพตตี้"มีแฟนเด็กก็งี้...เอาใจยาก.."ช่างมันเหอะ กูว่าเรารีบไปกันเถอะ เดี๋ยวไม่มีที่นั่งชิวล์.. : แพตตี้"อ
Ler mais
จะจีบหรือจะถอย
@3 วันต่อมา"นั่งหน้าบูดหน้าบึ้งอะไรจ๊ะชะนี...ใครทำอะไรให้ไม่พอใจบอกแม่มา แม่จะจัดการให้กัสจังสังเกตเห็นเพื่อนรักเอาแต่หน้าบูดหน้าบึ้ง แถมยังไม่สดใสเหมือนดังเช่นทุกวัน เลยเอ่ยปากถามออกไป"มึงว่ากูคิดถูกหรือคิดผิดว่ะที่จะจีบพี่โซล"ทำไมถามแบบนั้นล่ะ ถอดใจแล้วเหรอพึ่งจะผ่านมาแค่สองอาทิตย์เอง.. : กัสจัง"........... คะนิ้งไม่ตอบแต่กลับถอนหายใจออกมาแทน"ไหนบอกอยากเอาชนะไง....ตกลงชอบเขาจริง ?? : กัสจัง"ไม่รู้สิ...พอรู้ว่าเขาปฏิเสธเราแต่กลับยินยอมให้คนอื่น มันก็รู้สึกเหมือนนอยๆยังไงไม่รู้..."กูว่ามึงชอบเขา.... : กัสจัง"เห้อ !!! กูจะทำไงดี ถอยตอนนี้ทันไหมวะ"มึงจะยอมแพ้งั้นเหรอ มึงกลายเป็นคนยอมอะไรง่ายๆตั้งแต่เมื่อไหร่... ไหนบอกจะจีบเขาให้ได้ไง ยังไม่ถึงเดือนยอมแพ้แล้ว ?? : กัสจัง"ไม่ใช่แบบนั้น ถ้าเขายังไม่มีใครกูก็พร้อมจะสู้ต่อ แต่ถ้าเขามีคนที่ชอบกูก็ไม่อยากไปแทรกกลางระหว่างเขา..."เขาบอกมึงเหรอว่าเขามีแฟน : กัสจัง"เขาจะมาบอกอะไรกู ขนาดเจอกันเขายังทำเหมือนไม่อยากคุยกับกูเลย..มึงไม่เห็นเหรอ เจอทีไร คิ้วจอดกันตลอด"เขาไม่ได้พูด มึงก็อย่าคิดไปเองดิ... กูเป็นติ่งพี่โซลมานาน ยังไม่เห็นว่าเ
Ler mais
ไม่สนใจ แต่ออกอาการ
@ร้านกาแฟหน้ามอ.คะนิ้งกับเพื่อนๆเดินเข้ามาในร้านก่อนจะสั่งเครื่องดื่มแล้วหาที่นั่ง ไม่ทันจะได้คุยอะไรกันมากมาย บุคคลที่พึ่งทำให้เธออารมณ์ดีขึ้นก็เดินเข้ามาพร้อมกันกับเพื่อนๆของเขา"กูว่าแล้ว..ทำไมมันถึงอยากมากินกาแฟร้านนี้ : ไฟเพลิง"หึ..!..ไอ้โซลมันเป็นผู้ร้ายปากแข็ง : รามสูร"พูดมาก..รีบสั่งแล้วก็ไปหาที่นั่ง ...."ที่นั่งเต็ม งั้นไปขอนั่งกับน้องคะนิ้งดีกว่า : ไฟเพลิงทำทีเป็นพูดลอยๆ ดูท่าทีของโอโซล แต่ดูเหมือนคนเป็นเพื่อนจะไม่ปฏิเสธ เขาเลยเดินตรงไปยังโต๊ะที่คะนิ้งนั่งอยู่.."น้องคะนิ้ง.. น้องแพตตี้..น้องกัส : ไฟเพลิงเอ่ยทักทายทุกคนก่อนจะยิ้ม ทำเอากัสจังถึงกับยิ้มเขินอายบิดตัวไปมาเพราะความหล่อละมุน ยิ้มละลายของเขา นี่เป็นครั้งแรกที่กัสจังได้พูดคุยกับหนึ่งในสามหนุ่มฮอตประจำมหาลัย"น้อยๆหน่อยอีกัส....สวัสดีค่ะพี่เพลิงมาทานกาแฟเหรอคะ : คะนิ้งเอ่ยถามออกไป ก่อนจะเหลือบสายตาไปหาโอโซลแล้วยิ้มให้เขา.."ครับ..แต่มาช้า..ไม่มีที่นั่ง จะเป็นการรบกวนเกินไปไหม ถ้าพี่กับเพื่อนจะขอนั่งร่วมโต๊ะกับน้องๆ : ไฟเพลิง"ได้สิคะ...ยังมีที่ว่างอีกตั้งหลายที่...ถ้าพี่ๆไม่ถือก็นั่งได้เลยค่ะ ตามสบาย"ขอบคุณครับ.
Ler mais
ไม่ชอบให้เรียกซ้ำกับใคร
@10 นาทีต่อมา"อีกัส ไปถ่ายรูปเป็นเพื่อนกูหน่อย" : แพตตี้หันมาบอกเพื่อนสาวเสียงใส ขณะกำลังหยิบมือถือขึ้นมาเช็กมุมกล้อง"อืม...ไปดิ กูว่ามุมนั้นสวย" : กัสจังพยักหน้าเบาๆ ดวงตาแพรวพราวเมื่อเห็นฉากหลังที่ร้านจัดไว้เป็นพิเศษ"มึงนั่งรอตรงนี้นะชะนี เดี๋ยวกูมา": กัสจังหันมาบอกเพื่อนอีกคนพร้อมกับยักคิ้วน้อยๆ ก่อนจะเดินตามแพตตี้ไปยังมุมถ่ายภาพที่ทางร้านตกแต่งไว้อย่างละเมียดละไม ทั้งไฟประดับและม่านบางปลิวไหวตามลมเย็นยามบ่าย ทำให้ทุกอย่างดูมีเสน่ห์ไม่ต่างจากฉากในหนังโรแมนติก ในขณะเดียวกัน..."เออ ไอ้ราม ไปเข้าห้องน้ำเป็นเพื่อนกูหน่อยดิ" : ไฟเพลิงเอ่ยพลางลุกขึ้นแล้วหันไปมองเพื่อน"มึงไปคนเดียวไม่ได้รึไง โตเป็นควายขนาดนี้แล้ว" : รามสูรเลิกคิ้ว มองเพื่อนอย่างเบื่อหน่าย แต่ก็รู้ดีว่าที่เพลิงชวนไม่ใช่เพราะกลัวอะไรหรอก แต่เพราะอยากทิ้งพื้นที่ตรงนี้ไว้ให้ใครบางคนได้อยู่กันสองต่อสอง"เออน่า...ไปเป็นเพื่อนหน่อย" : น้ำเสียงของไฟเพลิงอ้อนนิดๆ ไม่ได้เจ้าเล่ห์นักแต่ก็น่ารักพอให้คนฟังใจอ่อน"จะไปก็รีบลุก" : รามสูรบ่นอุบอิบแต่ก็ยอมลุกขึ้นเดินตามออกไป ปล่อยให้โอโซลกับคะนิ้งนั่งเงียบกันอยู่ที่โต๊ะบรรยากาศเงีย
Ler mais
ข่าวลือ...
@3 วันต่อมา....."มึงๆ คนนี้ไงที่เป็นข่าวกับพี่โซล!" เสียงแหลมๆ ดังขึ้นเบาๆ แต่ก็ชัดพอจะทำให้ใครต่อใครต้องหันมามอง"นี่เหรอ...ก็ไม่เห็นจะสวยตรงไหน" อีกเสียงหนึ่งเสริมขึ้นทันที พลางมองคะนิ้งตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาประเมิน"แบบนี้ยังเรียกว่าไม่สวยอีกเหรอ..." น้ำเสียงของอีกคนเจือความหมั่นไส้"หน้าตาก็งั้นๆ...ไม่มีอะไรโดดเด่น ไม่เหมาะกับพี่โซลของกูหรอก" คำพูดนั้นเต็มไปด้วยความอิจฉาและดูถูก"กูได้ข่าวว่ายัยเด็กนั่นวิ่งตามพี่โซลต่อยๆ หน้าไม่อายเลยจริงๆ"เสียงซุบซิบนินทาเริ่มหนาหูขึ้นทุกที ตั้งแต่วันที่โอโซลเดินไปส่งคะนิ้งที่คณะแพทยศาสตร์ นักศึกษาหลายคนก็เริ่มพูดถึงกันอย่างหนาหู เสียงลือเสียงเล่าอ้างแพร่กระจายราวกับไฟลามทุ่ง ทั้งในกลุ่มเพื่อน ทั้งในห้องเรียน และแม้แต่ตามโถงทางเดิน โดยเฉพาะคำพูดส่วนใหญ่ มักจะเป็นการพูดถึงคะนิ้งในแง่เสียมากกว่า เหมือนกับว่าการที่เด็กปีหนึ่งหน้าตาธรรมดาๆ คนหนึ่งจะมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับ “โอโซล” รุ่นพี่หน้านิ่งผู้เพียบพร้อม เป็นเรื่องที่ไม่อาจยอมรับได้สำหรับบางคน สายตาหลายคู่มองเธอด้วยแววตาเหยียดหยาม ปะปนกับความสงสัยและริษยา จนคะนิ้งเองก็เริ่มรู้สึกถึงแรงกดดั
Ler mais
ลบเพื่อน
@คอนโดคะนิ้ง.. > 1 วันต่อมา"แพตตี้ 💬 : ไม่สบายหนักเลยเหรอมึง..เป็นอะไรมากเปล่า...ไม่เห็นมาเรียน"กัสจัง 💬 : ให้กูไปหาป่ะ...มึงเงียบไปแบบนี้พวกกูใจคอไม่ดีเลยนะอีชะนี"แพตตี้ 💬 : นิ้ง..มึงโอเคป่ะ...อย่าเงียบดิว่ะ.."คะนิ้ง 💬 : อืม..กูโอเค ไม่สบายนิดหน่อย พวกมึงไม่ต้องเป็นห่วง เดี๋ยวคาบบ่ายกูไปเรียน.."แพตตี้ 💬 : ดีขึ้นแล้วเหรอ..ถ้ายัง..กูลาอาจารย์ให้...มึงจะได้พักผ่อน"คะนิ้ง 💬 : ไม่เป็นไร กูดีขึ้นแล้ว..ไว้เจอกันเที่ยงนะ เดี๋ยวกูไปทานข้าวเที่ยงด้วย"แพตตี้ 💬 : โอเค..งั้นมึงพักผ่อนเถอะ เที่ยงเจอกัน.."คะนิ้ง 💬 : อืม แล้วเจอกันคะนิ้งวางมือถือลงในขณะที่ตัวเองกำลังนอนร้องไห้อยู่บนเตียง ทุกอย่างทุกคำเธอได้ยินมันชัดเจน ไม่ได้อยากร้องไห้เสียใจแบบนี้ แต่ทำไงได้ หัวใจเธอมันตกเป็นของเขาเรียบร้อยแล้ว ครั้นจะฝืนทำตัวให้เข้มแข็งอย่างเดิมมันก็ทำได้ยาก ถึงแม้จะเป็นเพียงความรู้สึกชั่ววูบ ที่มีแค่เธอคิดไปฝ่ายเดียว ความรักมันทำให้เธอเจ็บ ความรักครั้งแรกมันทำให้เธอผิดหวัง คนไม่มีประสบการณ์ไม่รู้จะตั้งรับอย่างไร เธอจึงขอหลบมาพักใจ ตั้งหลักกับตัวเองเสียก่อน ความเสียใจที่มีมันอาจจะยังไม่ได้มาก เพรา
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status