All Chapters of Complicated สัมพันธ์: Chapter 21 - Chapter 30

ครืด~เสียงโทรศัพท์ของผมสั่นอยู่ในกระเป๋ากางเกง“มีอะไร” เป็นไอ้เฟมที่โทรเข้ามาหาผม ไอ้ตัวดี มึงนะมึง(พี่จี นี่ก็ดึกมากแล้ว แต่ผมยังไม่เห็นโซกลับบ้านเลย ผมไปที่ร้านมา สภาพร้านเละมาก แถมมีกองเลือดด้วย ผมเป็นห่วงเธอ)“อยู่ห้องฉุกเฉินโรงพยาบาล X” ผมพูดจบก็กดวางสายทันที ทำไมผมจะไม่รู้ว่าไอ้เมสันกับไอ้เฟมมันจีบน้องผมอยู่ เพราะมีไอ้บอยคอยรายงานตลอดหลังจากนี้ก็ขึ้นอยู่กับโซอาล้วน ๆ ผมได้แต่ถอนหายใจออกมากับความปวดประสาทครั้งนี้ ไอ้เวรสองตัวที่มาสร้างปัญหาให้ผมกับโซอาสักพักใหญ่ไอ้เฟมก็มาถึงพร้อมกับไอ้ครามที่มันรู้เรื่องก่อนหน้านี้แล้ว ทันทีที่ไอ้เมสันเห็นไอ้เฟมก็ปรี่เข้าไปกระชากคอเสื้อทันที“มึง!”ตัวเองเป็นคนทำโซแล้วไปพาลคนอื่นทำไม ผมส่ายหัวอย่างเอือม ๆ จนไอ้ครามต้องจับไอ้เมสันเอาไว้ไม่ให้ทำร้ายไอ้เฟม“มาสักทีนะมึง” ผมพูดพร้อมกับปรายตามอง“โซเป็นอะไรครับ ทำไมได้มาอยู่ห้องฉุกเฉิน”“มึงก็เล่ามาสิ ว่าคืนก่อนมึงทำอะไรน้องกู”เฟมนั่งเล่าจนหมดเปลือก ไขความกระจ่างให้พวกผมรวมถึงไอ้เหี้ยเมสันด้วย “ผมใช้นิ้วทำให้เธอเสร็จหนึ่งน้ำ แล้วผมก็กำลังจะเอาเธอจริง ๆ แต่เห็นเธอน้ำตาคลอแล้ว ผมก็ทำไม่ลง เลย

5 วันผ่านไปครืด~ เสียงโทรศัพท์พี่จีโฮสั่นขึ้น ก่อนเขาจะกดรับแล้วเปิดลำโพง“อืม...”(เป็นเรื่องแล้วมึง) เสียงพี่ครามนี่นา“เหี้ยไรอีก”พี่จีโฮพูดแบบไม่สบอารมณ์(ไอ้เหี้ยเมสันบอกว่า...)“มึงจะพูดชาตินี้หรือชาติหน้า”(ไอ้เหี้ยเมสันมันแม่ง แตกในใส่น้องมึง...ตอนนี้ไอ้บอยแม่งกระทืบมันอยู่ ส่วนไอ้เฟมมันนั่งร้องไห้ใหญ่เลย…ตุบ! ผลัวะ! ไอ้เมสัน ไอ้เหี้ย มึงทำร้ายร่างกายและจิตใจน้องไม่พอ มึงยังจะทำลายอนาคตน้องอีกเหรอวะ ไอ้เหี้ยเอ๊ย! ตุบ! ผลัวะ! อัก!...) ฉันกับพี่จีหันมองหน้ากันทันทีที่ได้ยินประโยคแรก ก่อนจะมีเสียงพี่บอยด่าทอพร้อมกับกระทืบพี่เมสันอยู่ดังแทรกเข้ามาในสาย(ไอ้เหี้ยที่นี่โคตรวุ่นวาย กูจะเป็นประสาทตายอยู่แล้ว มึงจะพาน้องกลับมาตอนไหน มาคุยกับแม่งให้รู้เรื่องดิ๊) เสียงพี่ครามพูดสวนขึ้นมา“พรุ่งนี้”พูดจบก็ตัดสายทิ้งทันที“เดี๋ยวพี่ออกไปซื้อยาคุมฉุกเฉินมาให้ รออยู่นี่นะ”ฉันรีบดึงข้อมือพี่จีไว้“ไม่ม

          บอยเมื่อเห็นว่าตอนนี้ก็ค่ำแล้วเลยเดินตรงมาที่ห้องน้องสาวคนสนิทเพื่อจะให้ลงไปกินข้าวกินยา เคาะประตูแล้วแต่ไม่มีเสียงตอบกลับบอยหมุนลูกบิดประตูพบว่าห้องไม่ได้ล็อกเลยเปิดเข้าไป พบว่าเมสันกับโซอานอนกอดกันหลับตาพริ้มสนิทกันทั้งคู่ พลางเดินเข้าไปใกล้ก็อมยิ้มแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปทั้งสอง ก่อนจะส่งให้เพื่อนสนิทดู            บอย อุปกรณ์ : ส่งรูปภาพแล้ว            บอย อุปกรณ์ : ถ้าน้องกับไอ้เมสันรักกันขึ้นมาจริง ๆ มึงจะทำไง            Jiho  De  Graff : ถ้าจะรักกันกูก็ทำอะไรไม่ได้ป่ะวะ น้องรักใครกูก็ต้องรักด้วย            จีโฮเมื่อเห็นภาพที่เพื่อนส่งมาให้ก็อมยิ้มเช่นกัน ไอ้เมสันก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ดีไปทุกเรื่อง แค่เวลามันโกรธมาก ๆ มันจะเหมือนหมาบ้า แต่ถ้าม

รุ่งขึ้นผมตื่นขึ้นมาก็ยังเห็นไอ้บอยนอนอยู่เลยกะว่าจะลงไปหาน้ำกินข้างล่างแล้วค่อยไปหาโซอา แต่พอเดินลงมาเท่านั้นแหละ ก็เห็นภาพบาดตาบาดใจเมื่อเห็นไอ้เฟมมันกำลังจูบแลกลิ้นกับโซอาอยู่แล้วไอ้มือนั่นก็ล้วงนมโซอาอยู่เช่นกัน ผมรีบเดินเข้าไปดึงไอ้เฟมออกจากโซอาทันที            “มึงอีกแล้วนะไอ้เฟม ผัวเขาอยู่บ้านแท้ ๆ ยังอยากอีกนะมึง” มันยักไหล่ใส่ผมเป็นเชิงว่าไม่ได้สนหัวผมอยู่แล้ว            “ผมอยากกับเมียพี่คนเดียวนะ ไม่เหมือนพี่หรอก อยากไปทั่ว”            “ไอ้ห่านี่วอนตีนกูซะแล้ว จริงอยู่ที่แต่ก่อนกูเป็นแบบนั้น แต่ตั้งแต่มีโซเข้ามาในชีวิตกูก็ไม่เคยไปเอากับใคร อีกอย่างกูไม่เคยอยากเอาเมียชาวบ้านเหมือนมึง”            “พอ ๆ เฟมไปเรียนได้แล้ว”โซอาดันมันออกจากบ้านทันทีที่พูดจบแล้วกลับมานั่งที่โซฟาเหมือนเดิม ผมก็รีบเข้าไปอ้อนไปกอดไปหอมเธอท

ในรถเราไม่ได้พูดอะไรกันเลยจนมาถึงบ้าน พี่เมสันก็อุ้มฉันขึ้นห้องนอนทันที พร้อมหยิบกล่องพยาบาลมาไว้รอให้พี่บอยกลับมาทำแผลให้ฉัน            “พี่ทำหนูเจ็บตัวอีกแล้ว”เขาก้มลงจูบข้อเท้าฉันเบา ๆ            “พี่ขึ้นมานอนกับหนูหน่อย หนูอยากเอนตัว” พี่เมสันทำตามอย่างว่าง่าย ฉันก็ขยับเข้าไปกอดเขาส่วนเขาก็กอดฉันตอบ            “พี่ฟังหนูนะ มันไม่ใช่ความผิดพี่ ความผิดพี่ปลิงนั่นต่างหาก” เขาก้มหน้ามาขมวดคิ้วให้ฉัน            “ปลิง?”            “ก็พี่คนนั้นไง ชื่ออะไรนะ...เจสหรือเปล่า หนูได้ยินไม่ค่อยชัด เกาะแกะพี่เป็นปลิงเลยนี่” เขายิ้มให้ฉันบาง ๆ ฉันขยับหน้าเข้าไปจุ๊บเขาเบา ๆ พอฉันจะผละออก เขาก็กดท้ายทอยฉันไว้สัก