All Chapters of พี่ชายข้างบ้านมันคลั่งรัก: Chapter 61 - Chapter 69

“เพชร เพชร… โผล่หน้ามาหาพี่หน่อย เพชร! ได้ยินพี่ไหม” เสียงทุ้มพูดกึ่งตะโกนที่ดังทะลุผ่านบานกระจกหน้าต่างทำให้ฉันต้องลุกขึ้นเดินไปจัดการกับคนต้นเสียงก่อนจะมีใครผ่านมาเห็นเข้าแล้วเข้าใจผิด“ได้ยินแล้ว ไม่ต้องตะโกนเสียงดังก็ได้” ฉันเองที่กลายเป็นฝ่ายตะโกนใส่เขาแทน และหลังจากที่เลื่อนบานกระจกแล้วชะเง้อมองลงไปก็พบกับใบหน้าคมคายที่กำลังยิ้มกว้างมองฉัน พี่ยักษ์ท่าทางอารมณ์ดีมาก วันเกิดตัวเองทั้งทีแต่ก็ไม่ยอมไปฉลองกับเพื่อน มัวแต่มาวนเวียนป้วนเปี้ยนอยู่ข้างๆ ฉัน“มาทำไม เพชรบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่ามาหาที่นี่” ฉันแกล้งพูดห้วนๆ ใส่หน้าเขา จากนั้นใบหน้าหมวยสวยจิ้มลิ้มก็คลี่ยิ้มน่ารักออกมาโดยไม่รู้ตัว “ก็บ้านพี่มันอยู่ติดกับเพชรกัญญาอพาร์ตเมนต์แล้วเดินผ่านไปผ่านมาไม่ได้หรือยังไง” พี่ยักษ์ยืนเท้าสะเอวพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ทว่าสายตาที่มองมานั้นดูก่อกวนจนน่าหยิกแก้ม มือหนึ่งถือถุงน้ำเต้าหู้ ส่วนอีกมือก็ถือ… กระเป๋าของฉัน นี่ฉันลืมหยิบกระเป๋าขึ้นมาเหรอวะ… บ้าจริง! กระเป๋าหล่นตอนโดนพี่ยักษ์ฉุด แล้วฉันก็เก็บแต่หนังสือที่หล่นอยู่บนพื้นขึ้นมาก่อนจะวิ่งหนีเขา โดนหอมแก้มแบบหนักหน่วงจนเบลอไปหมดแล้วฉัน

น้องเพชรกัญญาแสนสวยนอกจากจะจีบโคตรยากแล้วยังชอบพ่นวาจาทิ่มแทงหัวใจของผมเป็นว่าเล่น แต่คนอย่างผมมีเหรอจะสะทกสะท้าน เป้าหมายของผมนั้นโคตรจะชัดเจน นั่นคือการได้น้องเพชรที่ผมเฝ้ามองตั้งแต่นมยังไม่ตั้งเต้าจนนมโตล้นทะลักชุดนักศึกษามาเป็นเมีย และผมมันก็เป็นผู้ชายประเภทที่ทำอะไรครึ่งๆ กลางๆ ไม่เป็นซะด้วย หลังจากที่โดนผมลวนลามจนเจ้าของร่างบอบบางตัวอ่อนระทวยและอารมณ์กระเจิดกระเจิง เธอก็รีบหอบหนังสือที่ร่วงหล่นกระจายวิ่งกลับไปยังอพาร์ตเมนต์ที่ครอบครัวเธอเป็นเจ้าของอย่างรวดเร็ว รีบเสียจนลืมกระเป๋าถือคู่ใจที่มีของสำคัญอยู่ในนั้น หรือว่าเธอตั้งใจลืมเพื่อที่จะให้ผมวิ่งตามเอาไปคืน! คิดเข้าข้างตัวเองไว้ก่อนเลยกู แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม คืนนี้เป็นคืนวันเกิดของผมและยังไงผมก็ต้องได้จูบน้องเพชร ถ้าได้ดูดปากเมื่อไหร่จะดูดหนักๆ ให้น้ำเดินเลยคอยดู เออ! แต่ถ้าได้ดูดปากแล้ว จะขอดูดอย่างอื่นด้วยน้องเพชรกัญญาผู้น่าฟัดเธอจะยอมให้ดูดป่าววะ ยิ่งคิดก็เหมือนจะยิ่งควบคุมตัวเองไม่ได้ มือใหญ่รีบคว้ากระเป๋าถือของเธอที่ร่วงหล่นอยู่บนพื้นขึ้นมาถือไว้ทันที เย็นวันสิ้นเดือนแบบนี้ ตามปกติน้องเพชรเธอจะทำบัญชีอยู่ที่ห้องชั้

“พี่ยักษ์! นั่น…. นั่นจะทำอะไรน่ะ” ฉันส่งเสียงแหลมๆ กึ่งตะโกนออกมา ฝ่ามือเล็กยื่นไปดันหน้าอกแกร่งไว้โดยอัตโนมัติ และมันก็ยิ่งเปิดโอกาสให้มือใหญ่แข็งแรงเกาะกุมมือนุ่มๆ ของฉันไว้ในทันที เหมือนฉากในหนังรักที่ดูเมื่อคืนไม่มีผิดเพี้ยน และสุดท้ายนางเอกก็โดนจูบ “ออกไปนะ อย่าเข้ามา” ไอ้พี่ชายข้างบ้านที่ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุกำมือฉันเอาไว้แน่น และเพียงชั่วพริบตา หญิงสาวตัวเล็กๆ ในชุดนักศึกษาอย่างฉันก็โดนเขาดึงเข้าไปกอดเอาไว้แนบอก ในขณะที่ฉันพยายามดีดดิ้นสุดแรงพี่ยักษ์กลับกอดฉันเอาไว้ไห้แน่นกว่าเดิม แน่นจนกลิ่นกายผสมกลิ่นเหงื่อฟุ้งเข้ามาสะกดฉันให้ยอมยืนนิ่งๆ กลิ่นกายของพี่ยักษ์กลายเป็นกลิ่นที่ฉันคุ้นเคยไปซะแล้ว และอ้อมแขนแข็งแรงที่กำลังโอบกอดฉันอยู่มันกลับทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นปลอดภัยขึ้นมาซะดื้อๆ ใจแข็งเข้าไว้เพชรกัญญา ชีวิตเธอจะมาลงเอยกับพี่ชายข้างบ้านสุดแสนจะร้ายกาจคนนี้ไม่ได้ “ยืนนิ่งเชียวเพชร ชอบให้พี่กอดเหรอ” น้ำเสียงแหบห้าวของผมแปรเปลี่ยนเป็นทุ้มละมุนเมื่อคนตัวเล็กในอ้อมกอดค่อยๆ หยุดดิ้นแล้วยืนนิ่งๆ ปลายจมูกโด่งรั้นฝังอยู่ตรงซอกคอของผมพอดิบพอดี ส่วนนมที่ใหญ่โตล้นทะลักก็กำลังบดเบียดลำต

“พี่ยักษ์” ฉันเอ่ยเรียกชื่อเขาเสียงสั่นกระเส่าในขณะที่คว้าข้อมือของเขาในเชิงห้ามปรามเอาไว้ด้วย ตอนนี้ปลายนิ้วเรียวยาวกำลังพยายามเกี่ยวชั้นในตัวบางเบาที่ปกปิดกลีบเนื้ออวบอูมให้เลื่อนหลุดออก ฉันหนีบขาทั้งสองข้างเข้าหากันเพื่อขัดขวางให้เขาทำไม่สำเร็จ ทว่าพี่ยักษ์ใช้วิธีเล้าโลมด้วยการกดปลายนิ้วหัวแม่มือบดคลึงตรงปุ่มเสียวของฉันอย่างมีชั้นเชิง และฉันก็เสียวซ่านจนเผลอกัดปากตัวเองพร้อมกับอ้าขาออกให้กว้างขึ้น ภายในช่องรักอันคับแคบมันกระตุกเบาๆ และร้อนผะผ่าวไปหมดแล้ว ใจฉันพยายามจะขัดขืน ทว่าช่องรักอันอุ่นลื่นที่ยังไม่เคยโดนลำเอ็นอุ่นของชายใดล่วงล้ำเข้ามามันกลับร้อนรุ่มกระตุกเร่าโหยหาการสอดใส่ “เพชรแฉะมาก น้ำเยิ้มเลยดูสิ กลีบสวย แคมสวย สีก็สวย ชาตินี้ห้ามให้ใครเห็นนอกจากไอ้ยักษ์คนนี้คนเดียว ถ้าจะคลอดลูก ก็ต้องให้หมอสูติฯ ผู้หญิงทำคลอดให้เท่านั้น” เสียงห้าวที่ไร้ความอ่อนโยนพ่นคำชมพร้อมเอ่ยวาจาแสดงความเป็นเจ้าของออกมาพร้อมๆ กัน และสายตาของฉันก็หลุบมองชั้นในลูกไม้ตัวบางที่หลุดไหลไปเกี่ยวอยู่ตรงข้อเท้าเล็กสลับกับจ้องลำเอ็นที่มีเส้นเลือดนูนยาวปูดโปนขึ้นมา มันแข็งโด่และใหญ่โตน่าเกรงขาม ตรงส่วนปลายม

“แล้วเข้ามาอยู่ในห้องกับลูกสาวอั๊วสองต่อสองแบบนี้ ตั้งใจจะขึ้นมาลวนลามลูกสาวอั๊วหรือเปล่า” ปะป๊าขึ้นเสียงดังลั่น ส่วนฉันก็รีบยืนขึ้นหนีบขาเข้าหากัน เพราะน้ำขาวขุ่นที่ลำเอ็นยาวๆ ของพี่ยักษ์พ่นใส่ในตัวฉันมันกำลังไหลย้อนออกมาอีก“ว่าไงเพชร ไอ้ยักษ์มันทำอะไรหนูหรือเปล่า” หม่าม้าถามต่อทันที ดูท่าทางน่าจะจับพิรุธเราได้ ดวงตาเรียวประดุจเหยี่ยวของหม่าม้ากวาดมองฉันตั้งแต่เส้นผมจรดปลายเท้า สีหน้าก็ไม่ค่อยจะสู้ดี“พี่ยักษ์เพิ่งจะขึ้นมาที่นี่ก่อนหม่าม้ากลับมาได้แป๊บเดียวเอง พี่เขาเห็นว่าหลอดไฟที่ห้องนี้เสียก็เลยอาสามาซ่อมให้น่ะ” ฉันพยายามทำใจดีสู้เสือต่อ ทว่าปะป๊ากลับกระตุกยิ้มร้ายสวนมาทันที “รปภ. ข้างล่างบอกว่ามันขึ้นมาบนห้องนี้ได้สักพักใหญ่ๆ แล้ว” ปะป๊าพูดพร้อมกับก้าวเท้าเข้าไปใกล้ๆ พี่ยักษ์ที่กำลังยืนเปลี่ยนหลอดไฟอยู่บนเก้าอี้โอ๊ย… ยิ่งโกหกก็ยิ่งไปกันใหญ่ ลืมไปเลยว่าปะป๊าเป็นเจ้าของที่นี่ และหากมีอะไรคุณลุง รปภ. ก็ต้องรายงานปะป๊าทุกเรื่อง “เอ่อ….” ฉันเริ่มกระอักกระอ่วน ไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไงดี พูดโกหกไม่เก่งเสียด้วยสิ แถมหลักฐานจากการแตกในของพี่ยักษ์ยังไหลออกมาเปื้อนเป้าชั้นในตัวบางๆ เต็มไป