All Chapters of หมูน้อยของพี่เสือ (Omegaverse): Chapter 11 - Chapter 20

บทที่ 12พี่เสือเราติดกลิ่นเหรอวันนี้น้องคุณกลับไปบ้านป๋าม้าของเขาโดยที่ผมไม่ได้ไปส่ง เจ้าตัวดีเลยโทรมาคุยนู่นนี่กับผมอยู่พักใหญ่แล้วก็บอกว่าไอ้สิงมารับแล้ว ผมเลยต้องมานั่งรับกรรมเคลียร์เอกสารกองโตที่ตัวเองทิ้งไปช่วงที่น้องฮีตอยู่คนเดียวผมนั่งเคลียร์งานจนถึงช่วงเที่ยง จู่ ๆ ไอ้สิงก็เปิดประตูเข้ามาด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวกลิ่นประจำตัวของมันสร้างความหงุดหงิดแก่ผมไม่น้อย ผมค่อนข้างหวงถิ่น พื้นที่ส่วนตัวของผมเลยไม่อนุญาตให้ใครเข้ามานอกจากน้อง และก็ใช้แรงงานน้องให้ทำความสะอาดให้โดยมีข้อแลกเปลี่ยนคือการพาออกไปกินของอร่อย"เป็นอะไรของมึงเข้ามาก็ปล่อยกลิ่นเหม็นสาบ""ว่าที่พ่อตาเฮียมึงเป็นไรวะ ถึงปล่อยให้สวะเข้ามาทำร้ายลูกตัวเองถึงในบ้าน" ผมขมวดคิ้วกับประโยคที่น้องชายพูดออกมาแสดงถึงความไม่สบอารมณ์สุด ๆ"พวกบ้านย่าน้อยของน้องเหรอ""ก็เออ! ไหนว่ายิ่งใหญ่นักไง" ผมพอรู้ว่าป๋าของน้องเลี้ยงดูสองอัลฟ่าแบบไหน แต่ถึงกับยอมปล่อยให้ใครเข้ามาทำร้ายลูก ๆ ในบ้านนี่เหนือความคาดหมายของผมไปหน่อย"มันทำอะไรพวกเด็ก ๆ ""ไม่รู้ว่าตอนแรกทำอะไร ตอนเข้าไปก็เจอมันบีบปลายคางน้องคุณแล้ว แม่ง! เตะไปทีมันน้อยไป น้องคุณน่าจะย

บทที่ 14งานวันเกิดย่าเล็ก“จัดงานใหญ่โตขนาดนี้เชียว” เมื่อพวกเรามาถึงบ้านของย่าเล็กผมก็ต้องแปลกใจกับครอบครัวนี้ ทำไมครอบครัวที่มีลูกชายไม่เอาไหนถึงมีเงินมาจัดงานเลี้ยงใหญ่โตขนาดนี้ได้“ท่าทางบ้านนี้จะเจอขุมทรัพย์ขุมใหญ่เข้าล่ะมั้ง” เป็นเจ้าครามที่พูดขึ้น ผมไม่ได้ดูถูกคนของบ้านนี้ แต่ตั้งแต่ที่คุณป๋ากวาดทุกอย่างคืนจนหมดพวกนี้ก็เหลือแค่บ้านหลังนี้กับเงินอีกสิบกว่าล้านที่ได้รับจากคุณปู่ และเมื่อพิจารณาดูจากความหรูหราในงานนี้แล้วแทบเป็นไปไม่ได้เลยว่าคนอย่างลุงเชนจะบริหารเงินก้อนนั้นให้งอกเงยขึ้นมาได้ เพราะลุงเชนเป็นลูกค้าประจำของบ่อนเฮียสิงเลยเถอะ“เฮียก็ว่างั้น”“พี่ว่าพวกเราเข้างานกันดีกว่า” ทำเหมือนว่าทางนู้นจะไม่รู้ว่าพวกเรามาอย่างนั้นแหละ แค่รถเรามาจอดเทียบทางเข้างานคนก็สนใจกันเป็นแถวแล้ว และยิ่งเห็นพี่เสือแล้วแขกเหลื่อในงานยิ่งให้ความสนใจเข้าไปใหญ่ ก็คู่หมั้นผมเป็นนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงนี่เนอะ“ไปสิน้องคิดถึงย่าเล็กจะแย่” พวกเรามากันเยอะแยะขนาดนี้มีเหรอเจ้าของงานจะไม่รู้ เหอะ วางมาดสมกับเคยเป็นอดีตนายหญิงของตระกูลจริง ๆ“โอ๊ย ไม่คิดว่าตาศิลาจะส่งลูกชายมา” ทันทีที่ย่าเล็กเห็นผมก็พูดออก

บทที่ 16คนเลี้ยงสิงโต?"ง่วงจังเลยพี่เสือ" ผมมองใบหน้าสวยที่กำลังงัวเงียอยู่ในอ้อมกอด เมื่อคืนหลังจากกลับมาจากบ้านนั้นน้องก็จัดการหาห้องพักชั่วคราวให้กับชะเอม จากนั้นเราก็แยกกันไปอาบน้ำ พออาบเสร็จเจ้าตัวแสบก็มาเคาะประตูห้องนอนผมเพื่อขอนอนด้วย บอกว่าอยากได้กลิ่นพี่เสือ น้องมาอ้อนมีเหรอว่าผมจะไม่ตามใจ หึ :)"งั้นนอนต่ออีกหน่อยสิ" ตอนนี้ยังพึ่งหกโมงกว่า ๆ ถ้าเจ้าตัวดีอยากนอนต่ออีกหน่อยก็ไม่เป็นไร วันนี้ไอ้สิงบอกว่าจะมาหา มาอัพเดทความคืบหน้าของสิ่งที่มันไปสืบ"น้องอยากไปคุยกับชะเอม" หึ ตัวก็แค่นี้หัวก็แค่นี้ผมไม่รู้ว่าน้องจะคิดซับซ้อนอะไรหนักหนา เมื่อคืนผมตามน้องไปด้วยเลยรู้ว่าเด็กชะเอมโดนทารุณขนาดไหน น้องไม่ได้เล่าเรื่องของชะเอมกับป้าของเขาให้ผมฟังหรอก แต่ผมเห็นทุกอย่างเลยมั่นใจว่าบ้านนู้นทุกคนรู้ว่าคุณป๋ากับคุณม้าของน้องอยู่ไหน"ให้ชะเอมพักผ่อนเถอะ" เด็กคนนั้นโดนทำร้ายร่างกายจนช้ำไปทั้งตัว เมื่อคืนผมเลยคนไอ้ทิศพาแม่บ้านที่เป็นเบต้ามาดูแลเด็กนั่นจากการสืบข้อมูลที่รวดเร็วพบว่าเด็กชะเอมเป็นลูกของเชนกับอัลฟ่าผู้หญิงที่โดนญาติพี่น้องไล่ออกจากตระกูลเพราะเรื่องมรดก ผมไม่รู้ว่าเชนไปหลอกแม่ของ

บทที่ 18โทมัส"น้องรู้ว่าผู้ถือหุ้นคนนั้นคือใคร" ผมบอกกับพี่เสือที่กำลังนั่งทำคิ้วผูกโบว์อยู่ข้าง ๆ ผม ในมือพี่เขาก็ถือไอแพดตรวจเอกสารต่าง ๆ ที่คุณเลขาของคุณป๋าส่งมาให้"...""พี่เสือ ฟังน้องอยู่หรือเปล่า""คะ ครับ" แบบนี้คือไม่ได้ฟังผมชัวร์เลย เวลาพี่เสือทำงานมักจะไม่สนใจสิ่งรอบข้างแบบนี้เสมอ"เห้อ ช่างเถอะ""...""งั้นน้องออกไปข้างนอกกับพี่ทิศสักสองสามชั่วโมงนะ""..." คนบ้าไม่ได้ฟังผมอยู่แน่ ๆ ผมถือว่าผมบอกแล้วนะ"เดี๋ยวน้องมานะ" รอบนี้ผมเขย่าแขนเขา เขาจึงยอมละสายตาจากหน้าจอไอแพดมาสนใจผม"ครับ""น้องคุณจะไปไหนครับ""ไปห้าง... ครับพี่ทิศ ไม่ต้องเอาคนไปเยอะนะครับผมไม่อยากเป็นจุดเด่น" ผมบอกที่หมายกับพี่ทิศ"รับทราบครับน้องคุณ"ห้างสรรพสินค้าช่วงวันหยุดคนเยอะอย่างที่คาดไว้เลย ผมเข้าร้านนู้นออกร้านนี้โดยมีที่ทิศเดินตามตลอด ส่วนพี่ ๆ การ์ดคนอื่น ๆ ก็ตามอยู่ห่าง ๆ ตามคำสั่งของผม"พี่ทิศผมจะนั่งอ่านหนังสือในร้านกาแฟ" ผมชูหนังสือเล่มหนาที่ซื้อติดมือมาจากร้านหนังสือที่เข้ามาเมื่อครู่"ครับ""รับอะไรดีครับคุณลูกค้า""ชาเขียวปั่นเพิ่มวิปครับ แล้วก็เค้กวนิลาหนึ่งชิ้นครับ""ทั้งหมด 250 บาทครับ"

บทที่ 20โดนลักพาตัวหลังจากที่น้องคุณกับพี่เสือกลับมาจากต่างประเทศหนึ่งอาทิตย์ต่อมาคุณป๋ากับคุณม้าของน้องคุณก็บินตามมา น้องคุณเลยขอพี่เสือไปนอนบ้านใหญ่กับคุณป๋าคุณม้าสักสองสามอาทิตย์ มากกว่สที่ตกลงกันไว้นิดหน่อย วันนี้น้องคุณเลยได้โอกาสขอคุณป๋าออกมาเที่ยวข้างนอก โดยจงใจเอาคนติดตามมาไม่กี่คน"รอผมอยู่ตรงนี้แหละครับ" น้องคุณบอกกับคนของคุณป๋า ก่อนจะเดินเข้าไปโซนซูเปอร์มาร์เก็ต"ออกมาเถอะครับ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นเมื่อเดินเข้ามาในโซนที่ไม่มีคน น้องรู้สึกตัวมาสักพักแล้วว่าถูกคนกลุ่มใหญ่ตามมาแล้ว คนของคุณป๋าก็คงรู้ตัวเช่นกัน"นายให้ผมพาตัวคุณไป" ผู้ชายท่าน่ากลัวสิบกว่าคนค่อย ๆ เดินออกมาจากมุมต่าง ๆ ของซุปเปอร์"โทมัส หรือ คุณย่า""ถ้าคุณให้ความร่วมมือก็จะไม่เจ็บตัว" เลือกที่จะไม่ตอบคำถามของน้องคุณ โอเมก้าตัวน้อยเลยแสยะยิ้มมุมปากก่อน"ถ้าผมไม่ยอมล่ะครับ"ปึก!!ไม่ต้องพูดอะไรต่อ คอบางก็ถูกสันมือหนาฟาดลงมาเต็ม ๆ ส่งผลให้ร่างบางสลบทันที"พูดมากอยู่ได้ มึงอุ้มออกไปทางนั้น" ผู้ชายอีกคนที่ดุเพื่อนในกลุ่ม ก่อนจะออกคำสั่งให้ลูกน้องอุ้มน้องออกไปทางหนี้ไฟ......"โอ๊ย" ร่างบางร้องออกมาเบา ๆ เมื่อเริ่มได