All Chapters of หมูน้อยของพี่เสือ (Omegaverse): Chapter 1 - Chapter 10

เกริ่นเสือ เด็กชายอัลฟ่าวัย 11 ปี ผู้ที่เชื่อเรื่องเนื้อคู่ตั้งแต่เด็กเพราะม่ามี้เล่าเรื่องเนื้อคู่ให้ฟังตั้งแต่จำความได้และมามี้กับพ่อยังเป็นคู่แห่งโชคชะตาที่รักกันมากๆ จนเสือเองยังหมันไส้ความคลั่งรักของผู้เป็นพ่อ คนอะไรรักกันจนลูกสามแล้วยังแสดงความรักกันไม่มีแผ่ววันนี้มามี้พาเสือมาเยี่ยมน้องคุณที่พึ่งคลอดที่โรงพยาบาล น้องคุณวัยแรกเกิดตัวจ้ำม่ำแก้มยุ้ยน่าฟัด จนเสือเองอดใช้นิ้วแอบจิ้มแก้มน้องไปหลายที จนมามี้ส่งสายตาดุมาให้ "พี่เสืออยากลองอุ้มน้องไหมครับ" ด้วยความเอ็นดูมาม้าของน้องคุณจึงเรียกพี่เสือขึ้นไปบนเตียงแล้วส่งน้องตัวน้อยให้พี่เสือลองอุ้ม"น้องตัวเบาจังเลยครับ""ก็น้องพึ่งเกิดนี่ครับ พี่เสือว่าน้องน่ารักไหมครับ""น้องน่ารักมากเลยครับ น้องมีเพศรองเป็นโอเมก้าเหรอครับ" พี่เสือได้ยินพ่อคุยกับมามี้ตอนอยู่บนรถว่าน้องมีเพศรองเป็นโอเมก้า เหมือนกับกระต่ายน้องชายตัวน้อยของเขา"ใช่จ้า เพราะฉนั้นพี่เสือต้องคอยปกป้องน้องคุณนะครับ""ผมสัญญาครับ"บทที่ 1พี่เสือวัย 14 ขวบพี่เสือวัย 14 ขวบ กับการหาของขวัญให้น้องคุณคุณในวันคล้ายวันเกิดครบรอบสามขวบของน้อง"คุณพ่อครับผมอยากได้กล่องแดงๆ ที่คุณ

บทที่ 3คุณม้าบอกว่าจะไม่อยู่ เช้าวันหนึ่งในช่วงปิดเทอมพี่เสือถูกปลุกขึ้นมาด้วยเสียงร้องไห้ของน้องคุณ อัลฟ่าเด็กชายได้เปลี่ยนคำนำหน้าชื่อเป็นนายได้ไม่กี่วันกำลังตกใจที่เห็นน้องคุณร้องไห้หนักขนาดนี้ มือหนาจึงอุ้มร่างป้อมของเด็กน้อยขึ้นมากอดปลอบ"หมูน้อยร้องไห้ทำไมครับหืม""อึก พี่เฉือ มาม้าบอกน้องว่าจะไม่อยู่แล้ว อึก ฮือๆ""ชู่วว เงียบก่อนหมูน้อย คุณม้าไม่ได้จะทิ้งเราไปสักหน่อย" เหมือนจะถึงเวลาที่คุณม้าหนึ่งบอกไว้สินะ ม้าหนึ่งเคยบอกว่าจะกลับไปจัดการเรื่องของตัวเองแต่ที่นั่นอันตรายไปสำหรับน้องคุณ ทีแรกตอนสองแม่ลูกย้ายมาอยู่บ้านหลังข้างๆ พี่เสือคิดว่าคงใกล้เวลาที่คุณม้าจะไปแล้ว แต่มาม้าของน้องคุณก็ใช้เวลาไปปีกว่าถึงเลือกตัดใจไป จนเขาเกือบลืมเรื่องนี้ไปแล้วด้วยซ้ำ "คุณม้าแค่ไปทำธุระไม่ใช่เหรอครับ""อึก ก็มาม้าบอกว่าจะไปคนเดียวนี่" เฮ้อ เด็กหนอเด็ก"งั้นเราไปหาคุณม้ากัน""ม่ายยย ฮือ มาม้าไปแล้ว นู้น" นิ้วป้อมชี้ไปที่กระเป๋าเดินทางสีเขียวอ่อนที่วางอยู่มุมห้องของเขา "เมื่อเช้ามาม้ากับป๊ามาส่ง มาม้าบอกว่าให้น้องอยู่กับพี่เสือสักพัก พี่เสือจะดูแลน้อง เพราะพี่เสือคือเนื้อคู่" มาม้ามาส่งเด็กน้

บทที่ 5น้องคุณไม่สบาย'เป็นไปตามคาด' นั่นคือความคิดแรกที่เสือกลับมาถึงบ้าน หลังจากที่เขาไปเข้าค่ายมาสามวัน และเมื่อวานที่บ้านไม่มีคนอยู่นอกจากสิงและน้องคุณ มามี้เลยมอบหน้าที่พี่เลี้ยงให้สิงไป และเมื่อน้องอยู่กับคนที่สปอยน้องมากกว่าทุกคนในบ้านก็เป็นไปตามคาด 'เละ' นั่นคือนิยามที่พี่เสือให้กับโรงเรือนของเขา และ 'เละ' คำต่อมาเขายกให้เจ้าสิงที่มามี้บิดหูจนแดงเถือกแถมโดนมี้บ่นอีกเป็นชั่วโมงที่บ่อยให้น้องตากแดดและเล่นน้ำจนเกินพอดีจนทำให้น้องไข้ขึ้น เท่านั้นยังไม่พอสิงยังโดนคุณพ่อทำโทษให้ไปล้างสระว่ายน้ำเพราะปล่อยให้เจ้าลูก้าลงไปว่ายเล่นคนเดียว ส่วนตัวแสบอีกคนหนึ่งนั้นนอนซมเพราะพิษไข้ทั้งคืน มามี้บอกว่าน้องไข้ขึ้นตั้งแต่เมื่อเย็นเลยให้คุณหมอมาตรวจและให้น้องทานยา แต่เมื่อคืนน้องตัวร้อนจี๋ทั้งคืน เมื่อตอนเช้ามืดเลยเรียกคุณอาหมอมาใหม่ คุณอาหมอเลยฉีดยาลดไข้ให้ ไข้น้องถึงลง เสือจึงรับหน้าที่ดูแลน้องต่อจากมารดาที่ต้องออกไปดูงานที่ต่างจังหวัดกับคุณพ่อ ส่วนกระต่ายก็ไปนั่งให้กำลังใจสิงที่กำลังล้างสระว่ายน้ำอยู่ข้าง ๆ สระ"พี่เฉือ ฮือ น้องปวดหัว""งั้นนอนต่อไปตัวแสบ""ม่าย น้องหนักตัว" น้องคุณตอนไม่สบ

 บทที่ 7น้องคุณ ฮ่องกงผมนั่งมองโทรศัพท์มือถือที่จงใจปล่อยให้แบตหมดสลับกับที่ชาร์จในมือ เห้อ ยังไม่ยากเปิดเครื่องเลย ผมไม่ได้งอนพี่เสือนะ แค่ตอนนี้ผมรู้สึกไม่อยากตัวติดกับพี่เสือเหมือนตอนเด็ก ๆ ก็เท่านั้นเอง คุณป๋าบอกกับผมว่าให้ลองใช้ชีวิตด้วยตัวเองให้มากขึ้นผมก็ไม่ค่อยเข้าใจความหมายของคุณป๋าเท่าไหร่ แต่ผมจะลองใช้ชีวิตแบบไม่คุยกับพี่เสือสักสามวันก็ดีเหมือนกัน :)"ทำไมยังไม่ชาร์จแบตฮะตัวแสบ""ระเบิดลงเหรอเฮีย""ใช่สิหูชาไปแล้วเนี่ยเกิดเป็นเฮียสิงช่างน่าสงสาร" บทดราม่ามาเลยคนนี้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าพี่เสือน่าจะโทรมาบ่นพี่สิง"น้องยังไม่มีอารมณ์ชาร์จอ่ะเฮีย""หืม สรุปคืองอนเฮียเสือเหรอ""เปล่า" เฮียสิงทำหน้าเหมือนไม่อยากเชื่อผมเท่าไหร่ แต่เชื่อผมเถอะ "คุณป๋าบอกว่าให้ลองใช้ชีวิตด้วยตัวเองดูบ้าง น้องก็เลยไม่อยากคุยกับพี่เสือระหว่างอยู่ที่นี่""พ่อตาเล่นแล้วหนึ่ง เฮียเสือน่าสงสารจริง ๆ" น้ำเสียเฮียแกคือสะใจชัด ๆ "โอเคเดี๋

บทที่ 9น้องคุณ กับ พี่เสือหลังจากที่ผมเผลอหลับไป ผมก็ตื่นขึ้นมาอีกทีในช่วงบ่ายของวันก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในอ้อมกอดของพี่เสือที่นอนด้วยกันบนเตียงนอนในห้องของผม"พี่เสือ" ผมเรียกชื่อเขาเบา ๆ เพื่อให้เขาคายอ้อมแขนออก"หืม ตื่นแล้วเหรอครับ""ใช่ น้องปวดฉี่""หึ ให้พี่พาไปไหม :) " คนผีทะเล"ไม่ต้อง ผมโตแล้ว" ไม่ใช่เด็กสามขวบเหมือนเมื่อก่อนเสียเมื่อไหร่"น้องหิว" หลังจากที่เขายอมปล่อยผมออกจากอ้อมแขนแข็งแรงผมก็เข้าไปจัดการธุระส่วนตัวจนเสร็จ แล้วออกมาบอกว่าผมหิว"น้องคุณอยากกินอะไร""อยากกินข้าวผัดกุ้ง" จริง ๆ แล้วผมอยากกินก๋วยเตี๋ยวต้มยำของร้านประจำมากกว่าแต่นี่ก็บ่ายแก่แล้วร้านของพี่เขาคงขายหมดไปแล้ว"โอเคเดี๋ยวพี่ทำให้กิน""เดี๋ยวน้องช่วย""หึ ช่วยอยู่เฉย ๆ ดีกว่าหมูน้อย" เนี่ยเมื่อไหร่จะเลิกเรียกผมว่าหมูน้อยสักที ผมไม่ได้อ้วนเหมือนตอนเด็ก ๆ แล้วนะ"ฮึ"ผมนั่งดูพี่เสือทำอาหารอยู่เงียบ ๆ ปีนี้พี่เสืออายุ 27 ปีแล้ว เขาดูโตมากกว่าที่ผมเจอเขาครั้งแรกจนผมนึกไม่ออกเลยว่าพี่เสือตอนอายุ 14 ปี ตัวขนาดไหน :) ตอนนี้พี่เสือสูงเกือบ 190 เซนติเมตร ร่างกายแข็งแรวเต็มไปด้วยมัดกล้ามแน่น ๆ สมกับเป็นอัลฟ่าส