All Chapters of รักร้าย ๆ ของนายมาเฟีย: Chapter 21 - Chapter 27

เกลียดนี่ก็เป็นเวลากว่าสัปดาห์แล้วที่อลิษาย้ายเข้ามาอาศัยอยู่ที่บ้านของอิริค ช่วงกลางวันเธอไม่ได้เจอเขาเท่าไรนักเพราะอีกฝ่ายออกไปทำงานข้างนอกอยู่เสมอ และด้วยความว่างเธอจึงมักแอบลงไปช่วยงานพ่อบ้านแม่บ้านบ้าง แม้จะเคยถูกเจ้าของบ้านสั่งห้ามก็ตามทว่าวันนี้มาเฟียหนุ่มกลับอยู่บ้าน แถมยังให้แม่บ้านขึ้นมาแจ้งอลิษาด้วยว่าให้เตรียมตัว เพราะอีกเดี๋ยวเขาจะพาเธอออกไปห้างสรรพสินค้า“สวยจัง นี่ห้างฯ จริง ๆ เหรอคะ”นั่นคือคำถามแรกของคนช่างสงสัยที่กำลังทำตาโตด้วยความตื่นเต้นกับห้างสรรพสินค้าตรงหน้า มันต่างจากห้างสรรพสินค้าที่ประเทศไทยโดยสิ้นเชิง หากไม่มีใครบอกอลิษาคงคิดว่าสิ่งปลูกสร้างตรงหน้าคือสถานที่ท่องเที่ยวที่เอาไว้แวะชมความงดงามของสถาปัตยกรรมของอิตาลีเสียอีก“ก็ใช่น่ะสิ ใกล้ ๆ นี้มีแลนด์มาร์กที่นักท่องเที่ยวนิยมไปถ่ายรูปด้วยนะ ทั้งน้ำพุเทรวี่และจัตุรัสสเปน อยากจะไปไหม”“อยากค่ะ” อลิษารีบตอบพร้อมกับพยักหน้าหงึกหงักราวกับเด็กที่เก็บความตื่นเต้นไว้ไม่มิด และท่าทางเหล่านั้นก็เรียกรอยยิ้มเล็ก ๆ บนมุมปากหยักของมาเฟียสุดโหดอย่างอิริคได้“ไปซื้อของกันก่อน แล้วเดี๋ยวฉันจะพาไป”“ว่าแต่คุณอยากซื้ออะไรที่

หนูจับแมววันนี้เป็นอีก 1 วันที่พัชรพงษ์มายังผับที่อลิษาทำงานอยู่ ทว่าก็เป็นอีก 1 วันเช่นกันที่เขาไม่เจอเธอนับตั้งแต่ที่เขาเจอกับอลิษาที่พยายามขอความช่วยเหลือจากเขาวันนั้นก็ไม่ได้เจอกับเธออีก ไม่รู้ว่าป่านนี้เธอจะเป็นอย่างไรบ้าง คงไม่มีใครทำอะไรเธอใช่ไหม เขาพยายามมาตามหาเธอที่นี่ตลอดเพราะไม่รู้ว่าควรจะต้องไปตามหาเธอที่ไหนเขารู้สึกถูกชะตาและยังเป็นห่วงเธออย่างบอกไม่ถูกก่อนหน้านี้เขาก็มาที่นี่ทุกวันซึ่งหวังว่าสักวันเขาจะได้เจอเธออีกครั้ง ทว่าวันนี้เขาก็คงต้องผิดหวังตามเคยเพราะไม่เจอแม้แต่เงาของหญิงสาว ได้แต่เดินห่อเหี่ยวกลับไปที่โรงแรม“ทำไมช่วงนี้ถึงไม่เจออลิซเลยล่ะ” ชายหนุ่มเอ่ยถามพนักงานเสิร์ฟคนหนึ่งที่พอจะคุ้นหน้า“อ้อ นายไม่ให้เธอทำงานที่นี่แล้วครับ”“เธอถูกไล่ออกงั้นเหรอ”“จะเรียกแบบนั้นก็ไม่ถูกซะทีเดียวครับ” เด็กเสิร์ฟผู้ช่างคุยเลือกจะกระซิบเรื่องราวที่ถูกพูดถึงกันในกลุ่มพนักงานของร้านในช่วงนี้ให้ลูกค้าฟัง “นายให้เธอไปอยู่กับนายที่บ้าน ไม่ต้องทำงานแล้ว”“บ้านของอิริคน่ะนะ”“ครับ”ข้อมูลใหม่ที่ได้รับมาทำเอาพัชรพงษ์เริ่มมีสีหน้าทเคร่งเครียด การที่อลิษาพักอยู่ที่เดียวกับอิริคแปลว

หนูจับแมวพัชรพงษ์พยายามจะเข้าไปช่วยอลิษาอีกแรง แต่กลับถูกบอดีการ์ดของอิริคเข้ามาขวางไว้ตามด้วยน้ำเสียงเหี้ยมของมาเฟียหนุ่มที่ดังขึ้น“จัดการมันให้รู้ซึ้งว่าการมายุ่งกับคนของกูมันจะเจออะไร”“ไม่นะ อย่าทำอะไรเขา ขอร้องนะคะ เขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรเลย”ยิ่งเห็นเธออ้อนวอนเพื่อชายอื่นพิษรักแรงหึงยิ่งทำให้อิริคหน้ามืดตามัว เขาไม่สนคำร้องขอของเธอแต่เลือกที่จะรวบร่างบางอุ้มขึ้นพาดบ่าพากลับมาที่บ้านเพื่อลงโทษ“ปล่อยฉันนะ ปล่อย ฉันแค่อยากกลับบ้าน” อลิษาโวยวายไม่หยุด แม้แต่ตอนที่ถูกปล่อยให้เป็นอิสระ “คุณได้ยินไหมว่าฉันอยากกลับบ้าน !”“ไม่ได้ ! ฉันไม่ให้เธอไปไหนทั้งนั้น” อิริคตอบกลับเสียงเข้มทันทีที่ประตูห้องปิดลง อิริคไม่พูดอะไรสักคำมีแค่เพียงแขนแกร่งที่ดึงอลิษาเข้ามาในอ้อมแขน ก่อนจะตามด้วยริมฝีปากร้อนทาบทับลงบนปากนุ่มไม่ให้ทันตั้งตัว“อือ อิริค คะ... คุณ!” เสียงของอลิษาถูกกลืนหายไปในลำคอทันที ลมหายใจของทั้งคู่ติดอยู่ในห้วงอารมณ์ที่ไม่อาจห้ามได้ มาเฟียหนุ่มจูบเธออย่างลึกซึ้ง ไม่ใช่แค่เพราะความปรารถนา แต่เพราะความหึงหวงที่พลุ่งพล่านในอก ส่วนอลิษาก็ได้ยินเพียงเสียงหัวใจตัวเองในอกซ้ายที่มันเต้น

หนูจับแมว Ncมาเฟียหนุ่มถอนท่อนกายออกมาจากร่องสวาทพร้อมกับแขนแข็งแรงที่ดึงอลิษาให้ลุกขึ้นมาเปลี่ยนท่าเป็นคลานเข่าและหันหลังให้โชว์สะโพกงอนงาม“เกาะหัวเตียงให้แน่น ๆ นะที่รัก” เขาพูดจบพร้อมกับสอดท่อนเอ็นเข้าไปทางด้านหลังรวดเดียวปึก!! ด้วยท่าที่ต่างไปจากตอนเริ่มต้น อลิษาสัมผัสและรับรู้ทันทีว่าเจ้าท่อนเอ็นมันสอดเข้ามาจนลึกสุดติดผนังมดลูกของเธอเลยทีเดียวฝ่ามือหนาทั้งสองจับยึดเอวคอดกิ่วเอาไว้แน่นก่อนจะออกแรงกระแทกอัดเจ้าท่อนเอ็นเข้าไปและเร่งจังหวะทำย้ำ ๆ จนร่างขาวเนียนสั่นระริกและโยกคลอนไปตามแรง“อือ ลึกเกินไปแล้วอิริค ที่รัก” เสียงหวานกระเส่ากลายเป็นแหบพร่า แต่ว่าอิริคยังคงกระแทกเต็มแรงอยู่อย่างนั้นเพราะว่าเขาเองก็เสียวซ่านไม่ต่างกับอลิษาสักเท่าไร“ไม่ไหวแล้ว... อ๊ะ จะ จะแตกแล้ว” ร่างบางเริ่มเกร็งและกระตุกแรงเป็นสัญญาณบอกว่าเธอกำลังจะแตะถึงสวรรค์ในไม่ช้า อิริคจึงเร่งจังหวะและเพิ่มแรงเข้าไปอย่างไม่ยอมหยุดเขากระแทกแรงเพียงไม่กี่ครั้งก็ปลดปล่อยน้ำกามขาวขุ่นเข้าไปภายในกายบางจนหมด กระทั่งอิริคค่อย ๆ ถอนท่อนเอ็นออกมาทำเอาอลิษาถึงกับฟุบหน้าลงไปบนเตียงอย่างหมดแรง“เปลี่ยนท่าหน่อยที่รัก” ชายหนุ