Share

บทที่ 14 (2)

last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-05 21:22:52

เกลียด

วันนี้เป็นอีก 1 วันที่อิริคไม่ได้ออกไปทำงานด้านนอก อลิษาเห็นชาร์ลเข้ามาพูดคุยงานกับมาเฟียหนุ่มที่ห้อง ด้วยความหวังดีจึงเตรียมเครื่องดื่มเย็นและคุกกี้ที่เธออบเองโดยมีแม่บ้านคอยเป็นลูกมือนำขึ้นไปให้เจ้าของบ้านและลูกน้องที่ห้องทำงาน

ทว่าบานประตูห้องทำงานกลับปิดไม่สนิท อลิษาที่ตั้งใจจะเคาะประตูตามมารยาทแต่มือข้างนั้นกลับค้างอยู่กลางอากาศ และสุดท้ายก็ลดลงมาถือถาดเครื่องดื่มและขนมตามเดิมเมื่อได้ยินสิ่งที่ 2 คนในห้องพูดคุยกัน

“เรื่องเรือสำราญที่ผมเคยแจ้งนายว่าเข้าเทียบท่าเมื่ออาทิตย์ก่อน ตอนนี้เรือลำนั้นจะออกเดินทางกลับไทยในวันพรุ่งนี้ครับ”

“อย่าให้อลิษารู้เรื่องนี้”

“ครับนาย”

มือบางสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้พร้อมกับก้อนความรู้สึกเจ็บปวดที่จุกอยู่ตรงอก อิริครู้ว่าเธอต้องการกลับประเทศไทยมากแค่ไหนและรู้ว่าเธอหวังพึ่งพาเขาในเรื่องนี้ แต่อีกฝ่ายกลับไม่บอกเธอสักคำว่าเรือเทียบท่าเมื่อสัปดาห์ก่อน

ซึ่งหนทางเดียวที่จะกลับบ้านของเธอกำลังจะออกเดินทางในวันพรุ่งนี้

กว่าจะพูดคุยงานกับลูกน้องคนสนิทเสร็จ ท้องฟ้าด้านนอกก็เริ่มมืดเสียแล้ว คนแรกที่อิริคมองหาคือหญิงสาวที่เขานอนร่วมเตียงด้วยทุกคืน เมื่อถามแ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • รักร้าย ๆ ของนายมาเฟีย   บทที่ 15(2)

    หนูจับแมวก๊อก ก๊อก“ฉันเองค่ะ”หลังจากที่เธอและเขาเงียบใส่กันมาหลายวัน หลังกลับจากห้างสรรพสินค้าอลิษาก็เลือกจะมาเคาะประตูห้องทำงานของมาเฟียหนุ่มทันที“เข้ามา”เมื่อได้รับคำอนุญาตอลิษาก็เปิดประตูเข้าไป ดวงตาติดดุของเจ้าของใบหน้าหล่อมองตรงมาที่เธอในทันที“มีเรื่องอะไร”“เอ่อ… คือ ฉันรู้สึกเบื่อค่ะ”“ก็ออกไปเดินซื้อของที่ห้างฯ มาแล้วไม่ใช่หรือไง”“คุณน่าจะรู้นี่คะว่าฉันไม่ใช่สายช็อปปิง”“แล้วเธอต้องการอะไร อยากทำอะไร ไหนว่ามาสิ”คำถามของเขาทำให้อลิษาหลุดยิ้มกว้างในทันทีซึ่งเป็นรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของมาเฟียหนุ่มกระตุกไปด้วย ความโกรธและโมโหที่หญิงสาวอยากไปจากเขาคล้ายจะบรรเทาลงด้วยเพียงเพราะรอยยิ้มแสนสดใสของเธอ“ฉันอยากไปที่ผับค่ะ”อิริคพยักหน้าคล้ายเข้าใจ ทว่ายังอยากฟังเหตุผลต่อว่าเพราะอะไรอลิษาถึงอยากไปผับ มาเฟียหนุ่มตบมือลงที่ขาตัวเองเป็นเรียกหญิงสาวให้มานั่งลงบนตักซึ่งอลิษาก็ยอมทำตามอย่างว่าง่ายเพราะคืนนี้เธอต้องไปที่ผับให้ได้“ทำไมอยู่ ๆ ถึงอยากไปที่ผับล่ะ”“ฉันคิดถึงบรรยากาศตอนที่ทำงาน อย่างน้อยคิดว่าถ้าได้ไปนั่งดื่มกับฟังเพลงที่นั่นสักหน่อยอาการเบื่อ ๆ น่าจะดีขึ้นค่ะ” เธอโกหกเขาไปค

  • รักร้าย ๆ ของนายมาเฟีย   บทที่ 15(1)

    หนูจับแมววันนี้เป็นอีก 1 วันที่พัชรพงษ์มายังผับที่อลิษาทำงานอยู่ ทว่าก็เป็นอีก 1 วันเช่นกันที่เขาไม่เจอเธอนับตั้งแต่ที่เขาเจอกับอลิษาที่พยายามขอความช่วยเหลือจากเขาวันนั้นก็ไม่ได้เจอกับเธออีก ไม่รู้ว่าป่านนี้เธอจะเป็นอย่างไรบ้าง คงไม่มีใครทำอะไรเธอใช่ไหม เขาพยายามมาตามหาเธอที่นี่ตลอดเพราะไม่รู้ว่าควรจะต้องไปตามหาเธอที่ไหนเขารู้สึกถูกชะตาและยังเป็นห่วงเธออย่างบอกไม่ถูกก่อนหน้านี้เขาก็มาที่นี่ทุกวันซึ่งหวังว่าสักวันเขาจะได้เจอเธออีกครั้ง ทว่าวันนี้เขาก็คงต้องผิดหวังตามเคยเพราะไม่เจอแม้แต่เงาของหญิงสาว ได้แต่เดินห่อเหี่ยวกลับไปที่โรงแรม“ทำไมช่วงนี้ถึงไม่เจออลิซเลยล่ะ” ชายหนุ่มเอ่ยถามพนักงานเสิร์ฟคนหนึ่งที่พอจะคุ้นหน้า“อ้อ นายไม่ให้เธอทำงานที่นี่แล้วครับ”“เธอถูกไล่ออกงั้นเหรอ”“จะเรียกแบบนั้นก็ไม่ถูกซะทีเดียวครับ” เด็กเสิร์ฟผู้ช่างคุยเลือกจะกระซิบเรื่องราวที่ถูกพูดถึงกันในกลุ่มพนักงานของร้านในช่วงนี้ให้ลูกค้าฟัง “นายให้เธอไปอยู่กับนายที่บ้าน ไม่ต้องทำงานแล้ว”“บ้านของอิริคน่ะนะ”“ครับ”ข้อมูลใหม่ที่ได้รับมาทำเอาพัชรพงษ์เริ่มมีสีหน้าทเคร่งเครียด การที่อลิษาพักอยู่ที่เดียวกับอิริคแปลว

  • รักร้าย ๆ ของนายมาเฟีย   บทที่ 14 (2)

    เกลียดวันนี้เป็นอีก 1 วันที่อิริคไม่ได้ออกไปทำงานด้านนอก อลิษาเห็นชาร์ลเข้ามาพูดคุยงานกับมาเฟียหนุ่มที่ห้อง ด้วยความหวังดีจึงเตรียมเครื่องดื่มเย็นและคุกกี้ที่เธออบเองโดยมีแม่บ้านคอยเป็นลูกมือนำขึ้นไปให้เจ้าของบ้านและลูกน้องที่ห้องทำงานทว่าบานประตูห้องทำงานกลับปิดไม่สนิท อลิษาที่ตั้งใจจะเคาะประตูตามมารยาทแต่มือข้างนั้นกลับค้างอยู่กลางอากาศ และสุดท้ายก็ลดลงมาถือถาดเครื่องดื่มและขนมตามเดิมเมื่อได้ยินสิ่งที่ 2 คนในห้องพูดคุยกัน“เรื่องเรือสำราญที่ผมเคยแจ้งนายว่าเข้าเทียบท่าเมื่ออาทิตย์ก่อน ตอนนี้เรือลำนั้นจะออกเดินทางกลับไทยในวันพรุ่งนี้ครับ”“อย่าให้อลิษารู้เรื่องนี้”“ครับนาย”มือบางสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้พร้อมกับก้อนความรู้สึกเจ็บปวดที่จุกอยู่ตรงอก อิริครู้ว่าเธอต้องการกลับประเทศไทยมากแค่ไหนและรู้ว่าเธอหวังพึ่งพาเขาในเรื่องนี้ แต่อีกฝ่ายกลับไม่บอกเธอสักคำว่าเรือเทียบท่าเมื่อสัปดาห์ก่อนซึ่งหนทางเดียวที่จะกลับบ้านของเธอกำลังจะออกเดินทางในวันพรุ่งนี้กว่าจะพูดคุยงานกับลูกน้องคนสนิทเสร็จ ท้องฟ้าด้านนอกก็เริ่มมืดเสียแล้ว คนแรกที่อิริคมองหาคือหญิงสาวที่เขานอนร่วมเตียงด้วยทุกคืน เมื่อถามแ

  • รักร้าย ๆ ของนายมาเฟีย   บทที่ 14(1)

    เกลียดนี่ก็เป็นเวลากว่าสัปดาห์แล้วที่อลิษาย้ายเข้ามาอาศัยอยู่ที่บ้านของอิริค ช่วงกลางวันเธอไม่ได้เจอเขาเท่าไรนักเพราะอีกฝ่ายออกไปทำงานข้างนอกอยู่เสมอ และด้วยความว่างเธอจึงมักแอบลงไปช่วยงานพ่อบ้านแม่บ้านบ้าง แม้จะเคยถูกเจ้าของบ้านสั่งห้ามก็ตามทว่าวันนี้มาเฟียหนุ่มกลับอยู่บ้าน แถมยังให้แม่บ้านขึ้นมาแจ้งอลิษาด้วยว่าให้เตรียมตัว เพราะอีกเดี๋ยวเขาจะพาเธอออกไปห้างสรรพสินค้า“สวยจัง นี่ห้างฯ จริง ๆ เหรอคะ”นั่นคือคำถามแรกของคนช่างสงสัยที่กำลังทำตาโตด้วยความตื่นเต้นกับห้างสรรพสินค้าตรงหน้า มันต่างจากห้างสรรพสินค้าที่ประเทศไทยโดยสิ้นเชิง หากไม่มีใครบอกอลิษาคงคิดว่าสิ่งปลูกสร้างตรงหน้าคือสถานที่ท่องเที่ยวที่เอาไว้แวะชมความงดงามของสถาปัตยกรรมของอิตาลีเสียอีก“ก็ใช่น่ะสิ ใกล้ ๆ นี้มีแลนด์มาร์กที่นักท่องเที่ยวนิยมไปถ่ายรูปด้วยนะ ทั้งน้ำพุเทรวี่และจัตุรัสสเปน อยากจะไปไหม”“อยากค่ะ” อลิษารีบตอบพร้อมกับพยักหน้าหงึกหงักราวกับเด็กที่เก็บความตื่นเต้นไว้ไม่มิด และท่าทางเหล่านั้นก็เรียกรอยยิ้มเล็ก ๆ บนมุมปากหยักของมาเฟียสุดโหดอย่างอิริคได้“ไปซื้อของกันก่อน แล้วเดี๋ยวฉันจะพาไป”“ว่าแต่คุณอยากซื้ออะไรที่

  • รักร้าย ๆ ของนายมาเฟีย   บทที่ 13

    ฉันไล่เธอออกหลังจากวันนั้นอลิษาก็ไม่ได้เจอมาเฟียหนุ่มอีกเลย อิริคไม่เข้าผับมาหลายวันแล้ว เธอพยายามบอกตัวเองให้เลิกมองหาเขาเสียทีแล้วกลับมาตั้งใจทำงานของตัวเองต่ออลิษายังคงรับงานร้องเพลงในผับเช่นเคย ทว่าปัญหาก็ไม่เคยหมดไป เมื่อคืนนี้ยังมีลูกค้าสนใจเธอและอยากจะซื้อตัว ด้วยการเสนอเงินจำนวนมากให้และหนักถึงขั้นออกมาเอะอะโวยวายหน้าเวที“เธออยากได้เท่าไรว่ามา ฉันรวยนะรู้ไหม มามะ มาเป็นเด็กพี่ดีกว่าน้องสาว”“เอ่อ คุณลูกค้าเมามากแล้วนะคะ รบกวนกลับไปนั่งที่โต๊ะก่อนดีกว่าค่ะ” เสียงหวานเอ่ยบอกผ่านไมโครโฟน เธอยังยิ้มสู้แม้จะรู้สึกหนักใจกับเรื่องตรงหน้าเอามาก ๆ ก็เถอะ“อะนี่เบอร์พี่ อยากสบายเมื่อไหร่ก็โทร.มานะ”คนเมายัดนามบัตรดิไซน์สวยหรูใส่มือนักร้องสาว ก่อนจะเดินโซเซกลับไปนั่งนัวเนียกับเด็กในสังกัดที่โต๊ะต่ออลิษาคิดว่าเรื่องราวในค่ำคืนนี้คงจบลงแต่เพียงเท่านี้ แต่เปล่าเลยเมื่อหนึ่งในการ์ดที่ถูกสั่งให้เฝ้าดูเธอนำเรื่องนี้ไปรายงานให้เจ้านายมาเฟียทราบทันทีที่เห็นอิริคเดินเข้าร้านมา“จาริค” เสียงเข้มเอ่ยเรียกหนึ่งในคนสนิทหลังจากฟังเรื่องราวทั้งหมด“ครับนาย”“ไปสั่งสอนไอ้คนที่กล้ายุ่งกับคนของฉันซะ”

  • รักร้าย ๆ ของนายมาเฟีย   บทที่ 12 (2)

    อิริคยอมรับผิดเพราะสาเหตุหลัก ๆ ที่สภาพของคนในอ้อมแขนเป็นแบบนี้ก็มาจากเขาที่ตะกละตะกลามมากไปและจัดหนักจนถึงเช้าไม่ยอมปล่อยให้เธอพัก แต่ถึงจะรู้ตัวก็อดไม่ได้ที่จะแกล้งคนที่เอาแต่ก้มหน้างุดอยู่กับอกของเขา“ก็… เพราะใครล่ะ”คำถามย้อนกลับของมาเฟียหนุ่มทำเอาใบหน้าของอลิษาแดงระเรื่อจนพวงแก้มราวกับมะเขือเทศ ภาพความทรงจำที่ไหลย้อนมายิ่งตอกย้ำว่าเธอทำตัวเองชัด ๆ ยิ่งคิดก็ยิ่งอยากจะกัดลิ้นตัวเองตายซะเดี๋ยวนี้เลยน่าอายชะมัด...“ทำไมตอนนี้เงียบ เห็นเมื่อคืนพูดเก่งเชียว” พอเห็นเธอเขินจนแดงไปทั้งตัว มาเฟียหนุ่มก็ยิ่งสนุกกับการแกล้งอีกฝ่าย“อะ เอ่อ คือ รบกวนคุณช่วยพาฉันไปห้องน้ำหน่อยได้ไหมคะ ฉันอยากอาบน้ำ”อลิษาพยายามเปลี่ยนหัวข้อการพูดคุย ก่อนที่เธอจะอายจนกัดลิ้นตัวเองตายไปจริง ๆเธอได้ยินเสียงหัวเราะฮึดังในลำคอแกร่งครั้งหนึ่งก่อนที่อิริคจะอุ้มเธอเข้าไปยังห้องน้ำอย่างที่เธอขอจริง ๆมาเฟียหนุ่มวางเจ้าของร่างนุ่มนิ่มลงพื้นอย่างเบาแรงที่สุด แต่ก็ไม่วายแกล้งเธออีกครั้ง“ไม่มีแรงเดินแบบนี้คงอาบน้ำไม่ไหว ให้ฉันอาบให้ไหม”“ฮะ ! เอ่อ ไม่ต้องค่ะ ไม่ต้อง ฉันอาบเองได้ค่ะ” อลิษารีบปฏิเสธด้วยใบหน้าเหลอหลาทันที

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status