CassandraDahan-dahan akong lumapit sa hagdan. Hindi ko sinasadya na makinig, pero narinig ko ang boses sa sala kaya napahinto ako. Iba ang boses. Hindi iyon kay Manang o sa mga guard.Sumilip ako nang kaunti. Nakita ko si Don George na nakaupo sa sofa. Sa harap niya ay isang lalake na kamukha niya—pero mas bata. Para silang iisa ang hulma ng mukha.Maputi siya, matangos ang ilong, at maayos manamit. Naka polo na puti at slacks. Mukhang galing sa trabaho. Malinis tingnan. Yung tipong pag nakita mo, mapapatingin ka ulit.Hindi ko maiwasan na titigan siya.“I’m okay here, Gabriel,” sabi ni Don George. “May mga katulong naman ako dito anak at may therapist na rin.”Gabriel.Anak niya nga.“Dad,” sagot ng lalake, “doctor ako. Mas alam ko ang kailangan mo. Hindi masama na may kasama ka dito.”Parang mabait naman ang tono niya pero halatang mapilit.“Hindi ako mag-isa,” sagot ni Don George. “Ayos ako.”“Bakit dad? Ayaw mo ba ako makasama?” parang inis na tanong ni Gabriel.Lalo akong lumapi
Last Updated : 2026-02-01 Read more