LOGINCassandra
Naging maayos naman ang ilang araw namin na therapy ni Don George, mabuti ay tapos na ang exam at may two weeks kaming walang pasok kaya talagang ginugol ko ang oras sa kanya.
Dahil hindi na gaano umuuwi si mama kaya hindi na rin nito nabibigyan ng hindi tamang gamot ang matanda kaya naman ngayon ay nakakalakad na ito na hindi gumagamit ng saklay. Itinago na rin ang wheel chair dahil talagang nabumbalik na ang lakas nito.
“Don George, pagpasensyahan na ninyo po si mama. Palaging wala. Kundi nasa kaibigan, o shopping ay nasa mga spa at salon. Hindi niya po nagagawa ang obligasyon niya sa inyo,” sabi ko habang minamasahe ang ulo nito.
Sandaling dumilat naman si Don George saka tumango, “Ayos lang, as long as she is happy.”
Medyo nakaramdam ako ng awa sa kanya dahil parang very genuine ito kay mama samantalang ang nanay ko naman ay ATM ang tingin dito.
“Marunong ka ba lumangoy?” biglang tanong niya.
“Po?”
Umupo ito saka tumingin sa swimming pool, “Hindi pa ako nakakalangoy mula ng dumating tayo dito. Noong kabataan ko ay swimmer ako.”
“Talaga po? Pareho po pala tayo, mula nung elementary po ay lagi akong nananalo, gusto ninyo po mag contest tayo?” natatawa kong sabi.
“Sure,” sagot niya.
Two piece bikini ang suot ko ng magpunta sa pool habang nakahapit na boxer short naman si Don George. Bigla ko tuloy naisip yung nakita ko ng pinaluguan ko siya.
Agad kong inalis sa utak ko ang ala-ala ng malaking titi niya dahil baka iyon pa ang ikatalo ko lalo at parang competitive rin ito.
Pero sa tatlong magkakasunod na round ay palagi akong talo. Kaya sobrang naiinis na ako sa huling round ay nagawa kong manalo kaya wala sa sariling napatalon ako at napayakap sa kanya ng mahigpit.
At dahil parehong basa ang katawan ay ramdam ko ang pagtigas ng titi niya sa katawan ko. Bibitaw na sana ako pero niyakap rin niya ako pabalik.
Milyon boltaheng kuryent ang dumaloy sa katawan ko kaya agad akong lumayo pero para hindi naman mahalata ay inaya ko na siyang magbihis.
Gabi ng magising ako dahil sa isang mahinang kalabog. Mababaw talaga ako matulog kaya konting tunog ay agad akong nagiging.
Napatingin ko sa oras at nakitang alas tres pa lang ng madaling araw. Binuksan ko ang ilaw ng kwarto ko saka napatingin sa bintana.
Kitang kita ko si mama at yung lalake na kasama niya noon na may mga dalang malalaking bag ay parang mga sako. Agad akong lumabas para alam kung ano ang nangyayari.
“Ma? Ano ‘yan? Saan ka pupunta?” tanong ko. Hindi ako makapaniwala na yung volt ni Don George ay nagawa nilang buhatin pasakay ng sasakyan. Nakabukas na iyon kaya kita na punong puno ng pera. Dollars pa. Kaya milyon milyon panigurado ang estima ko.
Sa mga oras na iyon ay parang hindi ko na kilala ang mama ko. Namumula ang mga mata nito na parang high at lasing. Ganun rin ang lalake na halos pagewang na kung maglakad.
“Bilisan mo Elena, isakay mo na, baka magising pa yung matanda, sabi ko naman kasi ay tigukin na natin!” inis na sabi ng lalake.
“Eh mas importante itong volt! Tignan mo nga paldo tayo!” sagot ni mama.
Hindi ko na gusto ang mga naririnig kaya hinablot ko ang isang bag ay binuksan iyon. Puro pera, alahas, at mga mamahalin na gamit sa mansion ang laman.
“Ma? Pinagnanakawan mo si Don George? Bakit? Binibigay naman niya ang lahat sayo! Tinaihan mo na nga siya sa ulo ay ang lakas pa ng loob mo na kunin ang mga pag-ari niya, mahiya ka naman!” galit kong sabi pero dahil parang wala sa matinong pag-iisip si mama ay isang malakas na sampal ang sinagot niya.
“Gaga! Asawa niya ako kaya kinukuha ko lang ang parte ko sa yaman niya! Ang mabuti pa ay tulunga mo nalang kami! Tapos kunin mo na rin ang mga gamit mo ng makaalis tayo!”
Naiiyak naman akong umiling, “Hindi! Ayoko! Tinanggap niya tayong tao. Ayokong iwan siya sa ganitong paraan. Ano na ang nangyayari sa’yo ma? Hindi na kita kilala!”
“Hoy! Kayong mag-ina, kung mag-aaway kayo ay bilisan ninyo baka mahuli pa tayo! Tara na at sumibat para makabalik tayo sa casino! Kating kati na ako maglaro!” sabi ulit ng lalake saka sumakay sa driver seat ng van.
Galit na tumingin sa akin si mama, “Sasama ka ba o itatakwil na kita?”
Seryoso rin akong sumagot, “Itakwil mo na lang ako ma, pero hindi ako gagaya sa’yo. Sana ay hindi ka magsisi sa ginawa mo!”
Masama lang na tumingin si mama bago sumakay ng van at humarurot na sila paalis. Naluluha naman akong bumalik sa loob at ng paakyat na sa hagdanan ay nagulat akong nakatayo roon si Don George.
Alam kong aware na siya sa nangyari kaya agad akong lumuhod habang bumababa siya palapit sa akin.
“P-Parang awa mo na po Don George, huwag ninyo po ipakulong si mama. B-Babayaran ko po ang mga kinuha niya. Kahit po gaano katagal. Kahit gawin ninyo na po akong alipin ninyo,” umiiyak kong sabi.
Ngunit ng makalapit ito sa akin ay itinayo niya ako saka hinila sa bar area. Nagbukas ito ng alak saka nagsalin sa baso.
“Mapapalitan yung perang nawala, mayaman ako hindi ko naman madadala sa hukay ang mga meron ako ngayon pero yung tiwala kapag nawala ay hindi na. Yung sakit na dinulot, nariyan na, Alam ko naman noon pa na hindi ako mahal ng mama mo talaga. Ginamit lang niya ako para makatakas. At ang totoo? Hbindi ko rin naman siya mahal. Noong iniligtas ko siya sa amo niya ng muntik na siyang patayin ng ninakawan niya ito ay sinabi niyang nagawa niya lang dahil sa anak niya. Naisip ko na lahat naman gagawin ng ina sa anak. Ang mali ko lang naniwala at nagtiwala ako sa kanya. Ngayon ko napatunayan na sinungaling siya. Hindi niya ninakawan ang amo niya noon para sa’yo, at ngayon na kinuha niya ang pera ko ay tiyak na hindi rin ikaw ang dahilan kundi para sa sarili niya dahil sana ay pinilit ka niyang isama, walang matinong ina ang mang-iiwan ng anak.”
PAULADahil parehong pagod sa ilang ulit nilang pagkakantutan ay tinanghali na ako ng gising. Ilang beses ako napakurap kurap saka napangiwi dahil sa masakit ang katawan ko gawa ng pagkabugbog ng puke sa pagsalakay ng titi ni Kuya Mark. Napahilamos ako ng mukha at nagulat ng makita ang nakahubad na lalaki sa tabi ko, saka ko pa lang naalala na nakatulog na kami. Hinugot ko ang vibrator sa puke kong pulang pula.Pero kahit na inalis ko na ay ramdam ko pa rin ang pagvibrate ng puke ko. Grabe feeling ko lumuwag na ang pekpek ko.Kaso hindi ko naman maipagkakaila na masarap… Sobrang sarap ng pagkantot sa akin ni Kuya Mark. Mas masarap kesa sa kantot ni Tito Allan.Pagtingin ko sa may bintana ay maliwanag na, kaya taranta na akong bumangon at nagtungo sa ibaba. Nagtungo ako sa banyo at nag-umpisang maligo. Sobrang madali na ako dahil baka magising sina Tita at maghanap ng almusal.Siguro ay bibili nalang ako ng pandesal at magpi-prito ng itlog. Napapailing ako dahil masakit ang puke ko ka
CASSANDRAHindi ako nakatulog nang maayos kagabi. Paulit-ulit na nagre-replay sa utak ko 'yung ingay ng sampalan, 'yung sigawan ni Mama at Madam Sonya, at higit sa lahat, 'yung hitsura ni Don George na parang pinagsakluban ng langit at lupa. First time kong makakita ng ganoong klaseng gulo sa loob ng mansyong ito na dati ay napakatahimik at puno ng pretensyon. Pagbaba ko pa lang sa grand staircase kaninang madaling araw, ramdam ko na agad ang bigat ng hangin. The atmosphere was so thick with tension you could almost cut it with a knife.Nakita ko si Don George sa dining area, nakaupo sa head of the table habang nakatitig sa kanyang kape na tila ba nandoon ang lahat ng sagot sa problema niya. He looked so old, so tired. Nawala 'yung sigla at bagsik ng isang Don George Elizalde na nakilala ko. My heart sank seeing him like that. Alam ko na may kasalanan sina Gigi at Gabriel, at alam ko ring marami kaming naging hindi pagkakaunawaan ni Madam Sonya, pero hindi ko kayang sikmurain na dahil
ELENANang marinig ko ang malakas na pagbagsak ng pinto ng study ni George, alam ko na tapos na ang palabas. The king has finally spoken, and the verdict was final and absolute. Nanatili akong nakatayo sa anino ng grand staircase, watching the pathetic and miserable scene unfolding sa tapat ko. It was like a scene straight out of a tragic opera—pero para sa akin, ito ang pinakamagandang komedya na napanood ko sa buong buhay ko.Naroon sila, reduced to nothing but beggars. Si Sonya, ang babaeng akala mo kung sinong santa at reyna kung makatingin sa akin noon, ay nakasubsob ngayon sa sahig. Ang kanyang mga kamay ay nakakuyom sa mamahaling rug na tila ba doon siya kumukuha ng lakas. Si Gigi naman ay halos hindi na makahinga sa kaka-iyak, and Gabriel looked like a ghost, wala nang bakas ng pagiging arroganteng anak na tagapagmana. The silence that followed George’s departure was thick and suffocating, tanging ang mga hikbi lang nila ang bumasag sa katahimikan ng mansyon.I stepped out fro
DON GEORGEMabigat ang bawat hakbang ko palayo sa pintong iyon, pero tila may sariling isip ang mga paa ko na bumalik sa foyer. I couldn’t just walk away. I needed to see them. I needed to see the faces of the people who turned my life into a living nightmare. Pero pagbukas ko ng pinto, hindi galit ang sumalubong sa akin kundi ang isang tagpong hinding-hindi ko makakalimutan.Nakahandusay sila sa sahig. Sonya was clutching her chest, her expensive silk blouse wrinkled and stained with tears. Gigi was curled up like a child, her forehead touching the cold marble, while Gabriel stood—no, knelt—beside them, his head bowed in a posture of total defeat. Ang ingay ng kanilang paghagolhol ay pumupuno sa buong mansyon, breaking the prestigious silence that I had spent years maintaining."George, parang awa mo na," Sonya wailed, her voice cracking as she used every ounce of her strength to crawl towards me. "Huwag mo kaming itaboy nang ganito. We are your family. Pag-usapan natin ito, please.
CASSANDRAHalos hindi ako makahinga sa tindi ng tension na bumabalot sa buong kwarto. Ang bawat yabag ni Don George ay parang yanig ng lupa na nagpapakaba sa akin nang husto. I have never seen him this out of control. Pagpasok namin sa silid, marahas niyang isinara ang pinto—isang malakas na blag na tila ba sumisimbolo sa pagkasira ng katahimikan ng buhay naming lahat. He was pacing back and forth, his hands shaking, and his face was so red I thought he might have a stroke right then and there.Si Don George, na dati ay laging kalmado at punong-puno ng awtoridad, ay mukhang isang taong nawalan ng lahat sa isang iglap. He looked so broken, and it was painful to watch. Lumingon ako kay Mama, pero sa halip na makakita ng pag-aalala, nakita ko ang isang babaeng kampante—isang babaeng tila nag-e-enjoy sa palabas na siya mismo ang nagsimula."Ma... sana hindi mo na sinabi," bulong ko, my voice trembling. Napahawak ako sa laylayan ng damit ko, pinipigilan ang sarili kong maiyak sa taba ng ko
SONYAHindi ako papayag. Hinding-hindi ako papayag na matapos ang lahat ng pinaghirapan ko, ang lahat ng sakripisyo ko para sa pamilyang ito, ay mauuwi lang sa wala dahil sa pakikialam ng isang ahas. I looked at my children—my broken, foolish children—and felt a wave of both pity and white-hot rage. Pero higit sa galit ko sa kanila, mas matindi ang poot na nararamdaman ko para kay Elena. That woman is a parasite, a leech who thinks she can finally suck the life out of my household."Anong tinitingin-tingin niyo?" bulyaw ko kina Gigi at Gabriel habang nakatayo sila sa gitna ng hallway, mukhang mga basang sisiw na hindi alam ang gagawin. "Do you think your silence will save you? Do you think crying will make your father forget what he just heard? You were so incredibly stupid! Pinagbigyan niyo ang nararamdaman niyo nang hindi niyo iniisip ang consequences!""Mama, sorry na po... hindi ko naman gustong saktan si Daddy," hagolhol ni Gigi, pilit na humahawak sa braso ko.Marahas kong iwina







