บททั้งหมดของ อดีตรักร้ายของคุณชายมาเฟีย: บทที่ 31 - บทที่ 40

ยกเว้นเสียแต่ว่า ถูกอีกฝ่ายชวนด้วยคำลวงบางอย่าง “เราคุยกันแล้วนะ ว่าพี่จะไม่ยุ่งกับลูกฉัน” ลูกของเธออายุแค่ห้าขวบเศษๆ ไม่มีทางตามคนเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวอย่างเขาทัน “เด็กคนนั้นเล่าให้ฉันฟังว่าที่นี่โจรชุม” “ก็แค่พวกลักเล็กขโมยน้อย” “อยากขึ้นหน้าหนึ่งโจรบุกเข้าบ้านฆ่าปาดคอเจ้าของบ้านทั้งแม่ทั้ง

หญิงสาวพรั่งพรูออกมาด้วยความรู้สึกอัดอั้นตันใจ พ่อแม่เป็นบ้าอะไรไม่รู้ เชื่อแต่คำพูดของคนตรงหน้าเธอทั้งๆ ที่เธอต่างหากคือลูก “สำนึกก็เอาเงินมา ฉันไม่อยากเข้างานสา...” “ไม่! เงินของฉัน ฉันจะเก็บไว้เลี้ยงลูก ส่วนเธอก็ทำงานหาเงินมาคืนฉันด้วย” “อีชาลี!! อีท้องไม่มีพ่อ อีพ่อแม่ไม่รัก!!” “เออกูรู้

“มาสอนลูกเธอ” ดุลูกไม่พอ ตอนนี้ลูเซียหันไปดุคนเป็นแม่ด้วย “ไม่รู้จักสั่งจักสอนลูก มาพูดคำหยาบกับฉัน” “คะ คลาวด์” เด็กชายแสดงสีหน้าเลิ่กลั่กเงยหน้าขึ้นสบตามารดาพลางส่ายหน้าเป็นพัลวัน “มี้...ฮึก!” “น้องคลาวด์อย่าร้องนะคะลูก บอกหม่ามี้มาสิคะว่าเกิดอะไรขึ้น” คนเป็นแม่ย่อตัวนั่งพับเพียบกับพื้นพูดคุยก

แต่นั่นแหละ เขาปากหนักเกินกว่าจะถามออกไปตามตรง “ไม่ต้องกลัวนะคะ หม่ามี้จะปกป้องน้องคลาวด์เอง” ปลายคางมนเกยศีรษะเล็กของลูกชายด้วยความสงสาร ปากก็ขยับพร่ำปลอบให้ลูกคลายความหวาดกลัวไม่หยุด โทรศัพท์ส่วนตัวถูกเจ้าของเครื่องหยิบขึ้นมาอีกครั้ง ตัดใจกดเข้าแอปพลิเคชันธนาคารโอนเงินเข้าบัญชีของพ่อตามที่รับป

ชาลีไม่ลืมที่จะบอกข่าวดีกับลูกชายในตอนที่ไปรับกลับจากโรงเรียน น้องคลาวด์ปิดปากร้องเสียงดังพร้อมกระโดดโหยงๆ ด้วยความดีใจทันทีที่รู้ข่าว คนเป็นแม่จึงชวนแวะซื้อของว่างก่อนกลับร้านไปฉลองด้วยกัน ทั้งคู่จูงมือกันมาหยุดหน้าร้านไก่ทอดแฟรนไชส์เจ้าดัง ช่วยกันอ่านเมนูเหนือเคาน์เตอร์ ก่อนที่หญิงสาวจะเริ่มสั่ง