Sirit (SPG)의 모든 챕터: 챕터 51 - 챕터 60

Napapikit ako nang mariin at parang napaso sa gulat nang maramdaman kong hinawakan niya ang kamay ko. Dahan-dahan ko siyang sinilip, kinakabahan at baka isipin niyang minamányak ko siya when I wasn’t. Bakit ko naman siya mamanyákin, ’di ba? Nagpupunas lang ako. Inaalagaan siya. Iyon lang 'yon. He chuckled when he noticed me peeking at him. Before I could pull away, he gently pressed my hand on his stomach, making me feel his warm skin. Doon na ako tuluyang nag-panic because, well, okay, fine! He's hot! Hindi mainit lang, maganda talaga ang katawan niya. “What—S-Sir?” I stuttered. Bigla akong napaupo nang tuwid. “Sir, huh?” he teased, grinning from ear to ear. “Drop the tone, Irene. Tayo lang ang nandito.” Umiling ako agad. “Ayoko. Baka manghingi ka na naman ng kisspirin.” Humalakhak siya, at ayon, naubo tuloy siya. “Oh, tumawa ka pa,” sita ko sa kanya. “Baka nakakalimutan mong may sakit ka?” “I can’t help it,” sagot niya, namamaos ang boses pero nakangiti pa rin. “You’re funny

“Iniiwasan mo ba si Sir?” salubong ni Cass sa akin pagkaupo na pagkaupo ko sa aking upuan. Agad akong umiwas ng tingin nang ilapit pa niya ang mukha niya sa akin, tila sinusuri. Sinasabi ko na nga bang mapapansin nila. Kahit naman na ilihim ko sa kanila at itanggi, malalaman at malalaman pa rin nila. Hindi rin sila maniniwala sa akin kasi ewan ko ba, nahahalata nila agad na nagsisinungaling ako. I acted like nothing happened, pero sa ilang araw na pag-iwas ko sa kanya, hindi ako makatulog nang maayos. I felt like I ghosted him, even though I didn’t mean to. Hindi ko naman siya tuluyang iniwasan. Hindi ko lang magawang humarap sa kanya. Nahihiya ako. Pakiramdam ko ibang tao ako no'ng may nangyayari sa amin. Gabi-gabi, habang nakahiga ako, nakatitig sa kisame, paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga nangyari. Ang mga sandaling iniwasan ko siya. What if nasasaktan ko na pala siya sa pag-iwas ko sa kanya? What if he thought I regretted everything? “Hindi naman,” sagot ko, halo

I stormed out of the conference room, feeling like I was about to explode from irritation. Narinig ko pang tinatawag ako ng mga kasama ko, pero hindi ko na nagawang lumingon sa sobrang inis.I went straight back to my cubicle and immediately started working on a new proposal. Kung puwede lang sanang diretsong ipakita ’to sa mismong client, ginawa ko na. But knowing Tirso, cautious, strict, of course he wouldn’t allow it. Baka mapilitan pa siyang sisantihin ako for being impulsive.Habang pilit kong pinapahupa ang inis ko, halos masira na ang keyboard sa bilis at diin ng pagta-type ko.Hindi ko pinansin ang presensyang lumapit mula sa likuran ko. I kept working, staring hard at the screen, until I heard a soft, clear throat.“You’re going to smash the keyboard, Miss Ang,” sabi ng boses na tila natutuwa. “Are you that mad at me because I didn’t approve your proposal?”Natigilan ako nang makilala ko na ang boses. Damn it! He followed me?!Pakiramdam ko may malamig na yelong binuhos sa ba

I don’t know if he heard it clearly earlier, but I was serious about what I said. I wasn’t being impulsive about making him my boyfriend. Pinag-isipan ko ’yon during the days I avoided him, and now, I was making it official. Still in the office, he eventually fell asleep. I let him rest first, still holding onto me, hanggang sa magising siya sandali. He said he wanted to go home, to his condo, with me. So I did. Ako ang nag-drive dahil ramdam kong nilalamig siya. Dinaanan ko na lang sina Vera sa eatery at sinabi kong hindi na ako makakasama. Natuwa pa sila nang makita akong nasa driver’s seat ng kotse ni Tirso, sabay-sabay pang tumango na para bang alam na nila ang nangyayari. Sila talaga 'yong todo support sa amin ni Tirso. Pagdating sa condo, diretso kami sa kwarto niya. I missed my room on the other side, pero mukhang hindi ko muna iyon magagamit since magtatabi na kami sa kama? Well, we're official so it's okay for me. Kinumutan ko agad siya nang maihiga ko ito sa kama. Hinaya

Niyakap niya ako kasabay ng pagsagad niya sa loob ko. Naramdaman kong sumabôg kami pareho, hinihingal, pagod na pagod, pero hindi pa nagtapos doon Pinakapit niya ako sa headboard ng kama habang nakatuwad saka muling pinasok, at tinira ng sunod-sunod. At habang sarap na sarap, pinanood ko ang magkabila kong susô na umaalog sa hagupit ng paglabas-masok niya sa akin. Dumagan siya sa likod ko at sinakop ang magkabila kong dibdib habang umuulôs ng mabilis. Nang halos lumupaypay na ako, dumausdos ako sa kama at napakapit na lamang sa unan habang nakatûwad. Pikit-mata kong tinatanggap ang bawat madiing pag-ulós niya sa akin mula sa likuran. Bawat bayó niya ay ramdam ko hanggang sa aking kaibuturan. His hands were firmly planted on my hips, pulling me back to meet every deep, punishing thrust. Ang tunog ng pagsasalpukan ng katawan namin ay tila musika sa aking pandinig, nakakaulôl at nakakawala ng bait. ​"T-Tirso... ahhh! Masyadong malalim... ahh... ahhh!" daing ko, baon ang mukha sa un