บททั้งหมดของ หลงรักพ่อเพื่อน Nc20++: บทที่ 21 - บทที่ 27

ตอนที่ 26 ข่าวดี... หรือข่าวร้าย?**หลังจากวางสายจาก เด็กดี ที่ทำให้หัวใจกระชุ่มกระชวยไปแล้ว อรรถก็ปรับโหมดกลับมาเป็นคุณพ่อผู้เคร่งขรึม เขานั่งลงบนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ในห้องทำงานส่วนตัวที่เงียบสงบ พลางเหลือบมองปฏิทินตั้งโต๊ะ"ยัยตัวแสบไม่ได้กลับบ้านมากี่วันแล้วนะ?"อรรถขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อนึกถึงลูกสาวหัวแก้วหัวแหวน ตั้งแต่หมั้นหมายกับคุณอัคราหุ้นส่วนรุ่นน้องของเขา ดูเหมือนแอนนี่จะแทบย้ายสำมะโนครัวไปสิงสถิตอยู่ที่คฤหาสน์ของฝ่ายชายเสียถาวร แม้เขาจะเปิดใจยอมรับในความสัมพันธ์และไว้ใจรุ่นน้องคนนี้มากแค่ไหน แต่หัวอกคนเป็นพ่อ ต่อให้ลูกโตแค่ไหน บ้านที่ไม่มีเสียงเจื้อยแจ้วของลูกสาวมันก็เหงาหูพิกลมือหนากดหาเบอร์ลูกสาวแล้วโทรออกทันที"ฮัลโหล แด๊ดดี้~" เสียงใสแจ๋วรับสายแทบจะทันที พร้อมเสียงเพลงคลอเบาๆ และเสียงหัวเราะทุ้มๆ ของอัคราที่ลอดเข้ามาในสาย"มีความสุขเหลือเกินนะยัยตัวแสบ" อรรถแกล้งทำเสียงดุ "นี่ลืมทางกลับบ้านไปแล้วหรือไงครับ? ปล่อยพ่อกินข้าวคนเดียวมาเกือบอาทิตย์แล้วนะ""โธ่ แด๊ดดี้ขา~ ก็ป๋าอัคเขาไม่สบายอ้อนให้แอนนี่ดูแลนี่นา... ใช่ไหมคะป๋า" แอนนี่หันไปหาแนวร่วม"ไม่ต้องมาอ้างเลย รายนั้นแข

ภายในรถยนต์คันหรูที่จอดอยู่ริมทางเปลี่ยว บรรยากาศเริ่มคลายความร้อนระอุลงเหลือเพียงความอุ่นอวลของกลิ่นเหงื่อและกลิ่นรัก อรรถปรับเบาะกลับสู่สภาพเดิม หยิบกระดาษทิชชู่จากคอนโซลมาซับเหงื่อให้มินนี่ที่นั่งพิงตักด้วยสภาพหมดเรี่ยวแรง เสื้อนักศึกษาหลุดลุ่ยจนเห็นบราเซียร์สีดำตัดกับผิวขาว แต่มินนี่กลับไม่มีทีท่าจะอาย แถมยังส่งสายตาน่าหมั่นเขี้ยวให้เขาอีก"มองอะไรคะคุณพี่" มินนี่เอียงคอถาม ยิ้มมุมปากอย่างซุกซน พลางจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่"ก็มองเด็กแก่แดดแถวนี้ไง" อรรถบีบจมูกสวยรั้นเบาๆ "ถึงกับลากพี่มาข้างทางแบบนี้ เดี๋ยวนี้ร้ายใหญ่แล้วนะ""ใครใช้ให้ พี่อรรถของมินนี่ สุดยอดเหลือเกินละคะ" มินนี่สวนกลับทันควัน ขยับตัวเข้าไปหอมแก้มสากที่มีไรหนวดจางๆ อย่างประจบ "ยิ่งแก่ยิ่งร้ายกาจ... คนอะไรคะ หล่อ รวย แล้วยังเอาเก่งด้วย แถมของที่มีมาก็ใหญ่ใช่เล่น... เข้ากับจิ๋มของมินนี่ดีมากเลยค่ะ..."อรรถถึงกับสำลักน้ำลายตัวเองเมื่อเจอคำชมตรงๆ แรงๆ แบบนี้เข้าไป หูแดงก่ำขึ้นมาทันที "มินนี่... พูดจาอะไร น่าตีจริงๆ""อ้าว ก็เรื่องจริงนี่คะ" มินนี่หัวเราะร่า เอามือลูบหน้าท้องแกร่งผ่านเสื้อเชิ้ตที่กระดุมหลุดไปสองสามเม็ด "หร

ในห้องนอนใหญ่ที่เคยเต็มไปด้วยเสียงครวญครางและเสียงเอากันอย่างดุดัน ค่อยๆ สงบลงเหลือเพียงเสียงลมหายใจหอบกระเส่าประสานกันของคนสองคน มินนี่ที่ทิ้งตัวฟุบลงบนอกกว้างของอรรถยังคงตัวสั่นเทาเล็กน้อยจากแรงกระตุกเกร็งเมื่อครู่ ความอุ่นร้อนจากแก่นกายที่ยังคงฝังคาอยู่ในช่องทางรักทำให้เธอรู้สึกเต็มตื้นและปลอดภัยอย่างประหลาดเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายตามไรผมและแผ่นหลังเนียนของหญิงสาว อรรถยกมือหนาขึ้นลูบศีรษะทุยสวยอย่างอ่อนโยน นิ้วสากสางผมยาวสลวยที่พันกันยุ่งเหยิงให้เข้าที่ พลางกดจูบหนักๆ ลงบนขมับชื้นเหงื่อของเด็กสาวในอ้อมกอด"หืม... หมดแรงจริงเหรอคะ" มินนี่เงยหน้าขึ้นมาสบตาเขา คางมนเกยอยู่บนแผงอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ดวงตาคู่สวยยังคงฉ่ำเยิ้มแต่แฝงไว้ด้วยประกายซุกซน "ไม่น่าเชื่อเลยนะคะว่านี่คือคำพูดของคนที่เพิ่งทำให้มินนี่ตัวลอยไปถึงไหนต่อไหน"อรรถหัวเราะในลำคอ รวบตัวเธอเข้ามากอดแน่นขึ้น จนหน้าอกนุ่มนิ่มบดเบียดกับอกแกร่งของเขาแนบแน่นกว่าเดิม "ก็โดนเด็กที่ไหนไม่รู้สูบพลังไปซะหมดตัวขนาดนี้... นี่กะจะให้พี่หัวใจวายคาอกเลยหรือไง""ก็คนแก่อะไรไม่รู้... ร้ายกาจ..." มินนี่บ่นอุบอิบแต่ใบหน้ากลับเปื้อนยิ้มอย่าง

เสียงอุแว้ๆ ของเด็กทารกสองคนร้องประสานเสียงดังลั่นคฤหาสน์หรูแต่เช้าตรู่ ทำเอาบรรยากาศวันอาทิตย์ที่ควรจะเงียบสงบกลายเป็นสนามรบขนาดย่อมๆ"โอ๊ย! ป๋าอัค นม! เอานมมาเร็วลูกร้องแล้ว มินนี่! มินนี่ช่วยด้วย"เสียงแอนนี่ตะโกนโหวกเหวกโวยวายดังมาจากห้องนั่งเล่น มินนี่ที่กำลังเดินลงบันไดมาในชุดนอนสีครีมสุดเซ็กซี่ ที่เพิ่งจะใส่คลุมร่างเปลือยเปล่าหลังจากกิจกรรมยามเช้ากับสามี ต้องรีบกระชับเสื้อคลุมแล้ววิ่งเหยาะๆ ลงไปดูสิ่งที่เห็นคือแอนนี่ ในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง ขอบตาคล้ำเพราะอดนอน กำลังอุ้มทารกน้อยตัวจิ๋วคนหนึ่งไว้แนบอก อีกมือก็ไกวเปลที่มีทารกอีกคนนอนดิ้นพล่านอยู่ ส่วนอัคราผู้บริหารมาดขรึม ก็อยู่ในสภาพหัวฟู ใส่กางเกงตัวเดียว กำลังวิ่งวุ่นชงนมผงจนหกเลอะเทอะไปหมดนี่คือสภาพของพ่อแม่มือใหม่ ที่เพิ่งได้ต้อนรับสมาชิกใหม่น้องอลัน (แฝดพี่)และน้องอลิน (แฝดน้อง)หลานชายหญิงคู่ขวัญของตระกูล"ใจเย็นๆ สิคะคุณแม่..." มินนี่เดินนวดนาดเข้าไปด้วยท่วงท่าที่สมตำแหน่งนายหญิงของบ้าน และคุณยายยังสาว "ส่งน้องอลันมานี่มา เดี๋ยวคุณยายมินนี่ดูให้""ยายบ้าอะไรยะ! เรียกน้าก็พอ" แอนนี่บ่นกระปอดกระแปดแต่ก็ยอมส่งลูกชายให้มินนี่แต