แต่ก่อนที่จะได้จูบ เธอก็ดันผมออก“อย่าดีกว่าค่ะ” เธอมองหน้าผม หน้าที่ไม่มีรอยยิ้ม “มันไม่ดีเลยนะ”“...”“พี่ควรหยุดทำงานพวกนี้นะคะ”ผมเบิกตากว้างเมื่ออยู่ดีๆ เธอก็โพล่งขึ้นมา คำพูดของเธอทำให้ใจผมเอนเอียงไปได้นิดหน่อย แต่ก็เหมือนเดิม ชีวิตคนอย่างผมมันกู่ไม่กลับแล้ว มันไปไกลเกินกว่าที่จะหันหลังกลับ“พี่ทำไม่ได้”“...”“ทำไม่ได้จริงๆ ว่ะนุ่ม”แม้ว่าในใจผมจะคิดอยากหยุดสิ่งที่ตัวเองทำอยู่ก็ตาม“มึงต่อยไอ้เข้เกินไปป่าว เดี๋ยวมันก็ทำงานไม่ได้”ไอ้โล้นพูดตอนที่เราคุยอยู่ในห้อง ผมตามมาทีหลังแล้วก็เห็นมันคุยกันเรื่องเงินกันอยู่ก่อนแล้ว“ไอ้เข้มันทนเจ็บดี” ไอ้ห้อยพูดตอนที่เทเหล้าให้ตัวเอง ผมมองหน้ามันสองคนแล้วกุมมือไว้“เรื่องพี่ชายเมียกูเป็นไงบ้าง?” ผมถามตรงประเด็น พวกมันหันมามองหน้าผม“มันยอมยกน้องให้ใช้หนี้แทนไง เหี้ยมั้ยล่ะ” ผมจุดบุหรี่ขึ้นดูด พวกมันนั่งมองหน้ากัน แล้วไอ้ห้อยก็เดินมาผลักอกผมเบาๆ“อะไร”“ไม่สะทกสะท้านเหรอ” มันถาม “พี่ชายมันยกมันให้มึงเพราะกลัวโดนต่อย โคตรลูกผู้ชาย”“มันก็ดีกับเราไม่ใช่ไง?” ผมไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน พวกมันมองหน้ากันอีกแล้วพยักหน้าให้กัน ผมที่สังเกตเห็นเหมือนว่ามั
Magbasa pa