“หลินขอโทษนะคะ”“ไม่เป็นไรค่ะคุณหลิน คุณหลินเข้ามาฟังการตรวจด้วยกันได้นะคะ จะได้ช่วยดูแลคนป่วยด้วย” สายป่านเห็นหน้าสลดของอีกฝ่ายก็คลี่ยิ้มส่งให้ ทัพเทวามองคุณหมอสาวอย่างคาดโทษ…ฝากไว้ก่อนเถอะจากนั้น สายป่านก็เริ่มทำการตรวจและสังเกตเห็นข้อมือของเขาบวมเล็กน้อย จึงใช้ปลายนิ้วแตะเบาๆ แต่ก็ทำให้ทัพเทวาสะดุ้งนิดๆ“คุณใช้มือมากเกินไปหรือเปล่าคะ” เธอถามขึ้น ทัพเทวามองมือนุ่มที่แตะอยู่บนฝ่ามือของตนก็กระตุกยิ้ม“งานยุ่งจนไม่มีเวลาพักเลยครับคุณหมอ แต่ผมไม่ได้ใช้มือทำอย่างว่านะ” คำพูดแม้จะเป็นงานเป็นการ แต่ก็แฝงไปด้วยเรื่องราวในอดีตที่เขาไม่เคยลืม ผิวแก้มนวลเนียนของคุณหมอซับสีระเรื่อขึ้นพร้อมกับอมยิ้มเมื่อคิดถึงสิ่งที่ทำกับเขา ทัพเทวาเองก็ยิ้ม แววตาเป็นประกายราวกับเรื่องนั้นเป็นความทรงจำร่วมกัน“พี่ชุนเคยมารักษาที่นี่เหรอคะคุณหมอ”“เอ่อ…ใช่ค่ะ พอดีเขามีปัญหาเรื่องเอ็นข้อมือ หมอแนะนำให้ผ่าแต่ก็เกิดเรื่องซะก่อน” สายป่านบอกอย่างสุภาพ หลินหันไปมองเสี้ยวหน้าคม ทัพเทวาจึงหันมายิ้มให้“พี่ชุนเป็นคนดื้อค่ะ มักจะทำตรงข้ามกับสิ่งที่คนอื่นบอกเสมอ” หลินมองพี่ชายต่างสายเลือดด้วยแววตาขี้เล่น พร้อมกับกอดต้นแขนแ
آخر تحديث : 2026-01-07
