جميع فصول : الفصل -الفصل 60

ขณะที่ข้างนอกกำลังร้อนใจกับการหายตัวไปของทัพเทวา ภายในห้องประชุมก็ประกาศรายชื่อผู้ลงชิงเก้าอี้ประธานสมาคมอย่างเป็นทางการ“ผู้เข้าชิงตำแหน่งประธานสมาคมของสมัยนี้มีอยู่สามท่าน ท่านแรกคือคุณพงษ์ฤทธิ์” เมื่อได้ยินพิธีกรบนเวทีประกาศชื่อตัวเอง พงษ์ฤทธิ์ก็ลุกขึ้นโบกไม้โบกมือทักทายสมาชิกแล้วนั่งลง“คนที่สองคือคุณเสี่ยวผิงจากมาเก๊ากาสิโน และคนที่สามก็คือ…” พิธีกรเว้นระยะเสียงแล้วมองไปที่กลุ่มของเหลียงหยาง พงษ์ฤทธิ์และชาญชัยหันมายิ้มให้กัน“เสร็จงานต้องฉลองใหญ่แล้วนะครับคุณอา” พงษ์ฤทธิ์เอนตัวไปกระซิบบอกชาญชัย แววตาลิงโลดที่คู่แข่งคนสำคัญไม่มา จนกระทั่งพิธีกรบนเวทีเตรียมจะประกาศชื่อคนสุดท้าย“คนที่สามคือ คุณเสิ่นเหวินจากซาเลนเทียร์กาสิโนครับ” จบประโยคนั้นเสิ่นเหวินก็ลุกขึ้นยืนโบกมือทักทาย เสียงปรบมือต้อนรับดังกึกก้องไปทั่วห้อง พงษ์ฤทธิ์และชาญชัยถึงกับมองหน้ากันด้วยความคาดไม่ถึง ชาญชัยรีบยกมือประท้วงแล้วลุกขึ้นตั้งคำถามทันที“กฎกติกากำหนดอยู่แล้วว่าจะเปลี่ยนผู้ลงชิงตำแหน่งไม่ได้ ไม่ว่าจะด้วยกรณีใดๆ ก็ตาม ถ้าไม่มาถือว่าสละสิทธิ์ไปไม่ใช่เหรอครับทุกท่าน” ชาญชัยมองไปที่ผู้รักษาการประธานสมาคม จากนั้นห

ญาดาเที่ยวไนต์คลับถึงตีสองก็ขับรถสปอร์ตคันหรูกลับบ้าน ร่างอวบอิ่มในชุดเกาะอกสีดำตัดกับสีผิวขาวเดินเซนิดๆ เข้าไปในบ้าน ขาสลัดรองเท้าส้นสูงหลุดจากเท้าโดยไม่สนใจไยดี ทำเอาชาญชัยซึ่งกำลังนั่งคุยอยู่กับพงษ์ฤทธิ์ในห้องโถงหันไปมองทันที พงษ์ฤทธิ์มองร่างยั่วยวนด้วยแววตาหื่นกระหาย แต่กลับถูกญาดายิ้มเหยียดอย่างดูแคลน“เมาแอ๋มาเลยนะลูก” ชาญชัยเอ่ยอย่างอ่อนใจกับพฤติกรรมที่รักสนุกของบุตรสาว ญาดายิ้มร่าขณะเดินไปทิ้งตัวลงนั่งข้างบิดาแล้วหอมแก้มเบาๆ“ก็คนกำลังมีความสุขนี่คะพ่อ”“ท่าทีนายเทวาเป็นยังไงบ้าง ผ่านหรือเปล่าลูก...” นายชาญชัยเอ่ยถามพลางยกขาไขว่ห้างพร้อมกับจับซิการ์ขึ้นมาดูดปื๊ดแรงๆ ทีหนึ่ง“ด่านแรกหนูให้ผ่านค่ะ เขายังฝากมาบอกพ่อด้วยนะว่าอยากทำให้พ่อไว้ใจ เพื่อที่จะก้าวขึ้นมายืนข้างพ่อ แต่ติดอยู่อย่างเดียว” ญาดามองพงษ์ฤทธิ์อย่างเย้ยหยันจนคนถูกมองหน้าตึงเปรี๊ยะ“อะไร?” อดีตนายพลขมวดคิ้วถาม“ติดที่พ่อมีคนอยู่แล้ว เขาเลยไม่กล้า”“คุณญาดาอย่าไปเชื่อมันมากนะครับ ไอ้นี่ลูกเล่นมันเยอะ มันอาจจะทำให้เราตายใจแล้วไล่ต้อนพวกเราทีหลังก็เป็นได้” พงษ์ฤทธิ์รีบเตือน นั่นยิ่งทำให้ญาดาไม่พอใจมากกว่าเดิม“ใครกันแ

“อย่าไปถือสาพงษ์เลยนะคุณเทวา ยังไงผมจะเตือนๆ มัน ไม่ให้ไปยุ่งกับคุณ”“ครับ แต่ผมมีข้อเสนอเผื่อท่านสนใจ” ทัพเทวาบอกอย่างหยั่งเชิงอีกฝ่าย อดีตนายพลนอกรีตถึงกับหรี่ตามอง ทัพเทวามองกลับอย่างเปิดเผยเพื่อสร้างความไว้ใจ“ถ้าผมขอหุ้นในส่วนของพงษ์กลับคืนมา เพื่อแลกกับเงินขายอาวุธสงคราม” ข้อเสนอของทัพเทวาทำเอาชาญชัยถึงกับนิ่งงันไปชั่วขณะ“เล่นใหญ่ไปหรือเปล่าคุณเทวา” รุ่นใหญ่อย่างชาญชัยเหยียดยิ้ม ในขณะที่คนต่อรองยังคงเยือกเย็นจนจับทางไม่ได้“ผมรู้มาว่าหุ้นของพงษ์บางส่วนถูกใช้ไปช่วงหาเสียง เหลือไม่เท่าไหร่ และคนที่รับไปก็เป็นคนของคุณทั้งนั้น ถ้าพูดกันตรงๆ ก็คือ คุณถือหุ้นกาสิโนเอาไว้ถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ที่ไม่นั่งบริหารเพราะติดเรื่องคดีของผม” ทัพเทวายอมเทเหยื่อหมดหน้าตักเพื่อล่อปลาตัวใหญ่ นายชาญชัยนิ่งงันไปอีกครั้งเมื่อความลับที่ปิดเอาไว้มีคนรู้ แถมรู้ละเอียดยิบเลยทีเดียว“ผมจะคิดดูก็แล้วกัน” ชาญชัยลุกขึ้นยืน ทัพเทวาคลี่ยิ้มอย่างมั่นใจว่ายังไงอดีตนายพลผู้นี้ต้องตอบตกลงแน่ๆ แต่เพื่อให้แน่ใจร่างสูงสง่าก็ลุกตาม“อย่านานนะครับ เพราะช่วงที่ผมทำงานกับเหลียงหยาง ผมก็ทำเหมือนที่คุณทำกับพงษ์ฤทธิ์ หุ้นก

“คุณทำเหมือนไม่ใช่ทัพเทวาที่ฉันรู้จัก” เธอยกมือขึ้นลูบไล้ใบหน้าหล่อเหลา ความห่วงใยที่ซุกซ่อนเอาไว้มาโดยตลอด บัดนี้พวยพุ่งขึ้นมาแทนที่ความน้อยใจ“ผมก็ยังเป็นผม และเป็นคนที่รักคุณสุดหัวใจ”คำบอกรักอันแสนหวานส่งผ่านจากดวงตาคมกล้าสู่ดวงตากลมใส พลอยทำให้หัวใจดวงน้อยอ่อนไหวไปด้วย“แต่คำพูดของคุณทำให้ฉันไม่เชื่อใครอีก แล้วนอกจากสิ่งที่ตัวเองเห็น”“แต่สิ่งหนึ่งผมกล้ายืนยันได้ นั่นก็คือหัวใจและความรู้สึกของผมที่มีต่อคุณ” พูดเสร็จทัพเทวาก็แนบหน้าผากกว้างของตนเข้ากับหน้าผากมนของเธอราวกับจะส่งผ่านความรู้สึกทุกอย่างไปให้ “แล้วนี่จะไปที่เกาะฟ้าพร่างดาวเหรอ” เขาเอ่ยถามต่อเสียงนุ่ม“ค่ะ เด็กๆ อยากให้คุณไปด้วย”“แล้วน้าป๊อบคนสวยอยากให้ผมไปไหม” ทัพเทวาเลื่อนมือมาตรึงลำคอระหง ก่อนจะเคลื่อนปากร้อนๆ ขึ้นไปประกบจูบกลีบปากอิ่มเต็มสีระเรื่ออย่างละมุนหวานคราวนี้สายป่านไม่ได้ขัดขืนหรือต่อต้านแต่อย่างใด แถมยังโอบกอดเอวแกร่งเป็นการตอบรับเสียด้วยซ้ำ เจ้าพ่อหนุ่มบดจูบอยู่แบบนั้นเป็นนาน ก่อนจะถอนใบหน้าออกมาพูดเสียงพร่า“อืม...นะ ถ้าไม่ติดว่ามีภารกิจสำคัญ รับรองได้เลยว่าป๊อบจะถูกผม ‘เมกเลิฟ’ ทั้งวันทั้งคืนแน่ ชนิดท

ณ เกาะฟ้าพร่างดาวราเชนและอัคนียืนคุยกันอยู่ที่สนามหญ้าหน้าบ้าน สายตาแหงนมองท้องฟ้าเป็นระยะเพื่อรอการมาของเพื่อนรัก เพราะเมื่อชั่วโมงก่อน ริทได้โทร.มารายงานว่าทัพเทวาได้รับบาดเจ็บพร้อมกับเล่าเหตุการณ์ให้ฟังอย่างคร่าวๆ จนทั้งราเชนและอัคนีตัดสินใจบอกให้ริทพาผู้เป็นนายมารักษาตัวที่เกาะฟ้าพร่างดาวทันทีเสียงเครื่องยนต์ขนาดใหญ่ของเฮลิคอปเตอร์ดังแหวกความเงียบมาแต่ไกล ทำให้ทั้งสองขยับตัว สายป่านวิ่งออกมาดูด้วยสีหน้าเป็นกังวลอย่างกินไม่ได้นอนไม่หลับเมื่อเฮลิคอปเตอร์โรยตัวลงจอดนิ่งในพื้นที่วงกลมสีขาว ประตูก็เปิดออก ร่างสูงสง่าก้าวลงมาพร้อมกับคนสนิทที่เดินขนาบข้าง เพราะกลัวเจ้านายทรงตัวไม่อยู่ ทัพเทวาไม่สนใจเพื่อนรักทั้งสองเพราะสายตาจดจ้องไปที่ร่างบอบบางซึ่งกำลังยืนรออยู่ ดวงตาทั้งสองคู่สบประสานกันด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย หากหนึ่งในนั้นคือความรักและความยินดีที่ไม่รู้จะสรรหาคำพูดใดๆ มาเปรียบแทนได้“สายป่าน…” ทัพเทวาเอ่ยเรียกเสียงแผ่ว สายป่านน้ำตาไหลอาบแก้มขณะมองหน้าซีดเผือดที่อยู่ตรงหน้า เจ้าพ่อหนุ่มยกมือประคองสองแก้มแล้วใช้ปลายนิ้วเช็ดน้ำตาออกให้ แต่ยิ่งเช็ด น้ำตาของเธอก็ยิ่งไหลรินไม่หยุด สุด