ยอดรักทัพเทวา (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๓)

ยอดรักทัพเทวา (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๓)

last update최신 업데이트 : 2026-01-07
작가:  ฟ้าดุษฎี완결
언어: Thai
goodnovel16goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
73챕터
572조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

การปรากฏตัวอีกครั้งของเจ้าพ่อผู้ยิ่งใหญ่แห่งภาคพื้นอินโดจีนอย่าง ‘ทัพเทวา สุรนาถไมตรี’ ทำให้แพทย์หญิงคนสวยแผนกศัลยกรรมกระดูกและข้อประจำโรงพยาบาลจังหวัดมุกดาหารอย่าง ‘สายป่าน ภูสิทธิ์อุดม’ ถึงกับแทบหยุดหายใจไปทันที เพราะครั้งหนึ่งเธอเคยปฏิเสธรับรักจากเขา และเขาก็หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย จนกระทั่งเขากลับมาอีกครั้ง กลับมาพร้อมกับความแค้นที่สุมแน่นอยู่ในอก!!!

더 보기

1화

บทที่ 1

婚約者が警察に連行され、私に身柄を引き取ってほしいと電話をかけてきた。

私が到着して初めて知った。彼が人と殴り合いをして捕まったのだと。

そして、その喧嘩の理由は、なんと彼自身が浮気相手として、現場を押さえられたからだった。

「俺はただ、幸与の身を案じて付き添っただけだ。幸与の彼氏は俺を信じてくれないが、お前は信じてくれるだろう?早く金を払ってくれ」

彼は薮井幸与(やぶい さちよ)を抱きながらそう言った。ベルトには引っかかったレースの下着が透けて見えていた。

かつての私なら、怒鳴り散らして詰問したに違いない。

だが今の私は、ただ平然と署名するだけ。

警官に彼との関係を尋ねられ、ペンを握る手が一瞬だけ止まった。

しばし考え込んだ末、ようやく口を開いた。

「私は彼の雇い主です」

署名を終えたあと、兄にメッセージを送った。

【例のお見合い、行くことにする……日取りは三日後にしましょう】

……

警察署を出たあとも、幸与の恋人はまだ傍らで大声を張り上げていた。

その一方で、宗像広夢(むなかた ひろむ)は幸与の肩を抱き寄せ、まるで自分の所有権を誇示するかのようだった。

そして幸与自身も広夢を庇うように同じことを口にした。

数分も経たぬうちに、その男は罵声を残して彼女と別れ、立ち去った。

私、出羽和音(でわ かずね)は彼ら二人が気持ちを通じ合っている様子を見るに堪えず、さっさと助手席に乗り込んだ。

ちょうどシートベルトを締めた瞬間、幸与が私の手を掴んだ。

しかし彼女の視線は私を越えて運転席の広夢へと注がれていた。

「広夢くん、私、ひとりで後ろに座るのが怖いの……」

そう呟いたとき、涙が瞳にたまり、清らかにきらめいて見えた。

最後の言葉を言い終えると同時に、涙は静かに頬を伝って落ちていった。

絶妙な弱さの演出。

それこそが広夢の最も好むものだった。

私は苛立ちを抑えきれずに彼女を急かした。

「じゃあ、自分で歩いて帰りなさい」

騒がしかった空気は一瞬で凍りつき、場は気まずい沈黙に包まれた。

そのとき広夢が冷ややかに私を叱責した。

「和音、お前はなんて冷酷なんだ!こんな寒さの中、こんな距離を歩かせるつもりか。幸与を殺す気か!お前が後ろに座れ!」

拒む隙もなく、彼は私のシートベルトを先に外してしまった。

言葉を発する前に、幸与は項垂れ、小さな声で呟いた。

「全部私が悪いの……やっぱり歩いて帰るわ」

涙が床に落ち、その一滴一滴が広夢の心を刺したかのようだった。

彼は慌てて車を降り、かつての紳士的な面影を失い、ただ横暴な男の顔をしていた。

助手席から私を無理やり引きずり出した。

膝が真っ直ぐにコンクリートの地面に打ち付けられ、痛みで思わず声を上げた。

しかし広夢は、そんな私を一瞥すらせず、幸与を大事そうに車へと乗せた。

そして運転席に戻り、窓を開け、冷ややかな視線を向けてきた。

「そんなに歩かせたいなら、自分が歩いて帰ればいい。俺は先に幸与を送る」

幸与は私に「ごめんなさい」と口にしながら、その顔には勝ち誇った色が浮かんでいた。

「和音さん、道中お気をつけて」

窓が閉まる直前、広夢の声が最後に突き刺さった。

「今夜は帰らない。幸与と一緒に過ごす」

そう言うと、車は発進した。

彼らが指を絡め合った手さえ、はっきり見えた。

遠ざかっていく車の影を見つめながら、言い表せない悲しみが胸を締め付けた。

携帯の着信音が鳴り響いて、ようやく我に返った。

「和音、入江家との約束は取り付けたぞ!」

入江正城(いりえ まさしろ)――それが兄の用意したお見合い相手の名だ。

以前食事会で一度だけ顔を合わせたことがあるが、確かに稀に見るイケメンだった。

私が黙っていると、兄はさらに小言を続けた。

「和音、ようやく目が覚めたな。あの貧乏人のどこがいい。

使用人の息子なんて、君の髪の毛一本にすら値しない。君だけが馬鹿みたいに彼のために家と争って……」

その言葉は巨大な岩のように胸にのしかかり、息苦しさを覚える。確かに、彼は私に釣り合わない。

思えば、家から決められた結婚を逃れるために自立を選んだあの頃、私は広夢に出会った。

彼の献身と細やかな気遣いに心を奪われ、これこそ真実の愛だと信じた。

五年の歳月を共にし、彼が貧しい若者から今の立場に至るまで、私は支え続けた。

彼が「自分に自信がない」と言えば、私は貯金を切り崩して援助した。

彼が「父親になりたくない」と言えば、私は子を堕ろした。

当時の私は信じていた。真実の愛さえあれば、あらゆる困難を乗り越えられると。

彼が私を愛してくれるなら、どんな苦しみも耐えられると。

だが今、私は疲れ果て、もう耐えたくない。

宗像広夢、私は結婚する。

けれど、その新郎はあなたではない。

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
73 챕터
บทที่ 1
เกาะมาเก๊า เขตปกครองพิเศษประเทศจีนตี๊ด…ตี๊ด…ตี๊ด…เสียงสัญญาณการเต้นของหัวใจดังออกมาจากเครื่องติดตามสัญญาณชีพ (Patient Monitor) บ่งบอกว่าคนที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงยังคงมีชีวิตอยู่ บนร่างกายตามจุดต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นใบหน้า ลำคอ และศีรษะนั้นมีผ้าพันแผลพันรอบๆ ไปทั่ว ไม่เว้นแม้แต่ดวงตาทั้งสองข้าง อาการเป็นตายเท่ากันในวันเกิดเหตุ ‘ทัพเทวา สุรนาถไมตรี’ เจ้าพ่อกาสิโนแห่งลุ่มแม่น้ำโขงอินโดจีนและสามเหลี่ยมทองคำ ได้เดินทางไปยังมาเก๊าเพื่อร่วมประชุมผู้ประกอบการธุรกิจกาสิโน ซึ่งมี ‘เหลียง หยาง’ มหาเศรษฐีอันดับต้นๆ เจ้าของกาสิโนดังรับหน้าเสื่อเป็นเจ้าภาพแต่ทว่าวันนั้นมีเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น เมื่อมีการลอบวางระเบิดที่บริเวณหน้าลานจอดรถของโรงแรมเดอะโอเชียนเวิลด์ ยังผลให้ทัพเทวาและเหล่าบรรดาลูกน้องหลายคน ซึ่งกำลังเดินลงมาจากตึกโดนสะเก็ดระเบิดเข้าไปเต็มๆเหลียงซึ่งออกจากโรงแรมเดอะโอเชียนเวิลด์ไปก่อนหน้านั้น พอทราบเรื่องก็รีบกลับมาช่วยเหลือทัพเทวาทันที ตลอดสองเดือนเต็มๆ ที่ทัพเทวานอนนิ่งอยู่บนเตียง เหลียงก็ระดมทีมแพทย์ฝีมือดีทุกแขนงที่เกี่ยวข้องมาดูแลอย่างใกล้ชิด จนอาการบริเวณศีรษะและดวงตาเริ่
더 보기
บทที่ 2
ทัพเทวารักษาตัวในโรงพยาบาล อาการก็ดีวันดีคืนขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งหมออนุญาตให้กลับมาพักฟื้นที่บ้านได้ ชายหนุ่มทำกายภาพบำบัดโดยมีหลินช่วยดูแลอยู่ไม่ห่าง ร่างกายฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็วพอๆ กับความแค้นและความรักที่อัดแน่นอยู่ในใจ จนอยากกลับเมืองไทยให้เร็วที่สุด ไม่ถึงสามเดือนอาการของเขาก็กลับมาเป็นปกติ“วันนี้ประลองฝีมือกันหน่อยอาเหวิน” ทัพเทวาโยนนวมให้เสิ่นเหวิน ซึ่งเป็นอดีตสายลับคนสำคัญของรัฐบาลจีน แต่ผันตัวเองมารับช่วงธุรกิจของครอบครัวนั่นก็คือการอารักขาคนสำคัญของประเทศ หนึ่งในนั้นคือคนในตระกูลหยาง“จะดีเหรอคะพี่เทวา ร่างกายเพิ่งฟื้นตัวนะ” หลินทักท้วงเพราะกลัวชายหนุ่มจะรับไม่ไหว “ถ้านายทำให้พี่เทวาเจ็บ นายโดนฉันเล่นงานแน่” หลินขยับไปขู่ จนหัวหน้าบอดี้การ์ดใจแป้ว“โธ่...คุณหนูครับ บนสังเวียนก็ต้องเต็มที่สิครับ” เสิ่นเหวินส่งสายตาอ้อนๆ มาให้ จนเจ้านายสาวขมวดคิ้วมุ่นใส่“ไม่รู้ล่ะ ยังไงพี่เทวาก็เจ็บไม่ได้” พูดจบหญิงสาวก็เดินห่างออกมา ทัพเทวาสวมนวมเสร็จก็ไปตั้งท่ารอ เสิ่นเหวินให้ลูกน้องใส่นวม ก่อนจะขึ้นไปยืนประจันหน้า“เต็มที่เลยนะอาเหวิน ไม่ต้องเกรงใจ” ทัพเทวาส่งสัญญาณ จากนั้นทั้งสองก็เข้าไปป
더 보기
บทที่ 3
กรุงเทพมหานคร ประเทศไทยราเชนและอัคนีนั่งปรึกษากับทนายของทัพเทวาด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียดสุดๆ เพราะเวลานี้ทัพเทวาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย จนพงษ์ฤทธิ์ซึ่งเป็นญาติห่างๆ ต้องทำเรื่องทัพเทวาเป็นบุคคลสูญหายเพื่อที่จะเป็นผู้จัดการมรดกเสียเอง แต่ราเชนและอัคนีช่วยกันวิ่งเต้นขอคัดค้านอย่างเต็มที่ ด้วยมั่นใจว่าเพื่อนรักยังคงมีชีวิตอยู่“มันหายหัวไปไหนของมันวะ ถ้าไม่ตายก็ต้องส่งข่าวมาบ้างสิ ไม่ใช่หายเข้ากลีบเมฆไปแบบนี้” ราเชนสบถออกมาอย่างหัวเสีย เพราะการยื่นคัดค้านทำท่าจะแพ้ฝ่ายตรงข้ามอยู่รอมร่อ“ฉันเชื่อว่าทัพเทวายังไม่ตายแน่นอน” อัคนีมั่นใจ แม้ผลตรวจทางนิติเวชยืนยันว่าเป็นทัพเทวาจริง หากข้อมูลเบื้องลึกราเชนกับอัคนีรู้มากกว่านั้น แต่ยื่นต่อศาลไม่ได้เพราะขัดกับผลทางนิติวิทยาศาสตร์“เราไม่มีทางออกอื่นเลยเหรอคุณประวัติ” ราเชนถามทนายเก่าแก่ของเพื่อนรักที่เอาเรื่องมาปรึกษา“ไม่มีเลยครับ ญาติคนเดียวที่คุณทัพเทวามีอยู่คือคุณพงษ์ฤทธิ์ เขาก็เลยยื่นขอเป็นผู้จัดการมรดกทั้งหมดของคุณทัพเทวาครับ”“ประวัตินายคนนี้เป็นยังไงครับ”“เป็นนักพนันตัวยงเลยครับคุณราเชน เท่าที่รู้มาเปิดโรงแรมบังหน้าแต่มีธุรกิจมืดหลายอย่า
더 보기
บทที่ 4
ภายในรถแวนคันหรู ร่างสูงสมาร์ตของทัพเทวานั่งมองไปยังประตูตึกของโรงพยาบาลประจำจังหวัดมุกดาหาร ดวงตาภายใต้แว่นกันแดดสีดำนั้นเย็นชาไม่ต่างอะไรจากน้ำแข็งขั้วโลก หากทว่าหัวใจกลับเต้นระส่ำเพราะรอคอยอะไรบางอย่างนั่นเองไม่นานร่างบอบบางก็เดินผ่านประตูเลื่อนออกมา แม้ระยะห่างจะค่อนข้างไกลหลายสิบเมตร แต่เจ้าพ่อกาสิโนก็สามารถมองคุณหมอคนสวยได้อย่างชัดเจน ริมฝีปากหยักได้รูปคลี่ยิ้มกับภาพที่เธอหยิบเอาของกินภายในกระเป๋าสะพายออกมา ก่อนจะวางลงให้เจ้าตูบสี่ขา ซึ่งมันกำลังยืนแหงนหน้าอยู่ข้างทางระหว่างที่เธอเดินไปยังลานจอดรถ วินาทีนั้นเขาก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเลื่อนหาเบอร์ที่ได้มาจากคนในโรงพยาบาล แล้วก็กดโทร.ออก รอสายไม่นานเสียงหวานๆ คุ้นหูก็ดังแว่วมา“สวัสดีค่ะ” สายป่านกล่าวคำทักทาย ทัพเทวายิ้มมุมปาก พร้อมกับใช้ความเงียบตอบกลับไปจนคนรับสายต้องพูดซ้ำอีกครั้ง“สวัสดีค่ะ ดิฉันแพทย์หญิง ‘สายป่าน ภูสิทธิ์อุดม’ กำลังพูดสายอยู่ค่ะ”“เสียงหวานจังเลยนะคุณหมอ…” เจ้าพ่อกาสิโนทักทายกลับมาบ้าง ประโยคดังกล่าวทำเอาคุณหมอสาวถึงกับกระตุกวูบไปทันที“คุณเป็นใครคะ หรือเป็นคนไข้ของหมอ” เธอเอ่ยถาม ขณะเปิดประตูเข้าไปนั่งในรถขอ
더 보기
บทที่ 5
เช้าของอีกวัน ทัพเทวาเตรียมจะออกไปตรวจงานยังกาสิโนที่แขวงสะหวันนะเขต ประเทศลาว แต่ทว่ากลับไม่เห็นหลินออกมาจากห้อง ร่างสง่าดั่งนายแบบจึงถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปดู และก็พบว่าหญิงสาวยังคงนอนหลับอยู่บนเตียง ชายหนุ่มไม่รีรอที่จะเดินไปใช้หลังมืออังบนหน้าผากมนเบาๆ“หลิน…ไม่สบายหรือเปล่า”“หลินเจ็บคอค่ะพี่เทวา...” เธอบอกเสียงเบาหวิวแทบไม่ได้ยิน ทำเอาทัพเทวาถึงกับเลิกคิ้วขึ้นสูง แล้วตัดสินใจช้อนอุ้มเอาร่างบอบบางออกจากห้องนอน เสิ่นเหวินเห็นก็รีบขยับมาดู“ไปโรงพยาบาลด่วน” ชายหนุ่มสั่งด้วยสีหน้าเป็นกังวลจากนั้นไม่ถึงสิบนาที รถยนต์คันหรูก็แล่นมาถึงโรงพยาบาล ทัพเทวาอุ้มหลินออกมาจากรถ แล้วเอาไปวางลงบนรถเข็น เจ้าหน้าที่ซึ่งรอรับอยู่ก็รีบนำคนไข้ไปที่ห้องฉุกเฉินทันที“ญาติคนไข้กรุณาไปทำบัตรที่ห้องสอบประวัติด้วยค่ะ” พยาบาลผายมือเชิญ แต่ทัพเทวาไม่ยอมไปเพราะเป็นห่วงน้องสาว พยาบาลเข้าใจว่าชายหนุ่มฟังภาษาไทยไม่เข้าใจจึงมองหาตัวช่วย จังหวะนั้นสายป่านเดินออกมาจากห้องตรวจพอดี พยาบาลจึงรีบเดินไปขอความช่วยเหลือคุณหมอสาวอย่างรวดเร็ว“คุณหมอป๊อบ”ชื่อที่ถูกเรียกจากด้านหลัง ทำเอาหัวใจของทัพเทวากระตุกแล้วหันไปมองอ
더 보기
บทที่ 6
หลังจากตรวจคนไข้และสั่งยาเสร็จ สายป่านก็ออกจากห้องฉุกเฉิน ทัพเทวายืนมองเธอตลอดเวลาจนคุณหมอสาวมีอาการประหม่า โชคดีที่เจ้าหน้าที่พาหลินตามออกมา“พี่ชุน…”หลินดีใจที่เห็นพี่ชาย ทัพเทวาเดินไปลูบศีรษะได้รูปของหญิงสาวแล้วจูบกลางกระหม่อมเบาๆ หลินยิ้มอย่างมีความสุขที่มีชายหนุ่มคอยดูแล สายป่านมองความอ่อนโยนที่เขาแสดงออกก็เจ็บแปลบในใจอย่างหาสาเหตุไม่ได้“คุณหมอคะ นี่พี่ชุนหยางเป็นพี่ชายของฉันเองค่ะ” หลินบอกขณะมองทัพเทวาด้วยประกายตาอ่อนโยน สายป่านถึงกับนิ่งไปทั้งๆ ที่ไม่รู้จักชุนหยางมาก่อน“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”“เช่นกันครับคุณหมอ ว่าแต่น้องสาวผมเป็นยังไงบ้าง” ทัพเทวาเอ่ยถาม พลางมองใบหน้านวลด้วยความคิดถึง“กล้ามเนื้ออักเสบ แล้วก็มีไข้ด้วยค่ะ กินยาประมาณสามสี่วันก็หาย แต่ถ้ามีอาการปวดให้รีบกลับมาหาหมอได้ตลอดเวลา” เธอบอกญาติคนไข้ด้วยน้ำเสียงสุภาพ หลินเอื้อมมือไปจับมือคุณหมอสาว“ฉันมาเมืองไทยครั้งแรก อยากมีเพื่อนคนไทยบ้าง ฉันขอเป็นเพื่อนกับคุณหมอได้มั้ยคะ”หลินถามด้วยความกระตือรือร้น ลุ้นอยู่ในใจว่าคุณหมอสาวจะยอมเป็นเพื่อนกับลูกสาวเจ้าพ่ออย่างเธอหรือเปล่า เพราะที่เมืองจีนเธอไม่มีเพื่อนเลย แววตาและร
더 보기
บทที่ 7
“พลาดได้ไงวะ” ราเชนสบถอย่างโมโห“เล่นแรงนะเอ็ง” ทัพเทวายิ้มหน้าระรื่น ขณะยกมือเรียกให้เข้ามาหาก่อนจะยืนในท่าเตรียมพร้อม ซึ่งนั่นยิ่งทำให้ราเชนเกรี้ยวกราดมากขึ้นกว่าเดิม“แค่นี้มันยังน้อยสำหรับเวลาที่แกหายหัวไป”ราเชนเขม่นเพื่อนตั้งแต่อยู่ในห้องอาหารจึงปล่อยหมัดใส่ไม่ยั้ง ทัพเทวาเบี่ยงตัวหลบและยกมือขึ้นปัดป้องจ้าละหวั่น ห้องน้ำชายจึงกลายเป็นสนามรบไปโดยปริยาย จนกระทั่งทั้งสองกระแทกหมัดใส่กันแล้วต่างถอยหลังไปคนละสองก้าว สองหนุ่มยืนมองกันอยู่นานก่อนจะเข้ามาสวมกอดกัน“ฉันดีใจที่แกกลับมาว่ะ” ราเชนตบแผ่นหลังหนาเบาๆ แล้วคลายวงแขนออกมา “แมวเก้าชีวิตจริงแกนี่”“ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่แกกับอัคนีทำให้…” ทัพเทวามองเพื่อนรักอย่างซึ้งในน้ำใจ“แต่กาสิโนของแก ฉันกับอัคนีพยายามเต็มที่แล้ว นายพงษ์ฤทธิ์มันก็เลยไปนั่งสูบเงินอย่างสบายใจ” ราเชนบอกอย่างเจ็บใจที่เสียรู้คนเลวๆ แบบนั้น“เรื่องนั้นฉันจัดการต่อเอง แต่ยังไงก็ขอบคุณพวกแกทั้งสองคนที่ช่วยดูแลทุกอย่างไว้ให้นะ ไว้ว่างๆ จะพาเลี้ยงเหล้าที่ ‘เกาะฟ้าพร่างดาว’ ของเจ้าอัคนี”“งานนี้แกจัดชุดใหญ่ไฟกะพริบเจ็ดวันเจ็ดคืนเลยนะโว้ย ไม่งั้นไม่ยอมจริงๆ ด้วย”“อืม...”
더 보기
บทที่ 8
เช้าวันศุกร์…หลังจากออกเวรสายป่านก็เดินไปเก็บของที่ห้องพักส่วนตัวเพราะตั้งใจจะกลับไปเล่นกับหลานๆ อีกทั้งยังเป็นวันหยุดยาวด้วย ช่วงนี้สองแสบกำลังช่างจ้อ หาเรื่องมาพูดคุยให้ได้หัวเราะจนบางครั้งเธอก็คลายความหม่นเศร้าในใจลงได้“จะกลับแล้วเหรอคะหมอป๊อบ” พยาบาลหน้าเคาน์เตอร์เอ่ยถามเสียงนุ่ม“ใช่ค่ะ แล้วเจอกันวันพุธนะพี่แขไข” คุณหมอสาวคลี่ยิ้มให้แล้วเดินผ่านไปที่ลานจอดรถ ปลายนิ้วเรียวสวยกดปุ่มปลดล็อกแล้วเปิดประตูเอาของไปวางไว้ที่เบาะหลัง ก่อนจะดึงกายกลับออกมา วินาทีนั้นเองดวงตากลมโตก็เหลือบไปเห็นยางรถของตนแบนติดพื้น“อ้าว...อะไรกันเนี่ย” ร่างอรชรอุทานขึ้น พลางรีบเดินสำรวจล้ออื่นๆ “เป็นไปได้ไง แบนพร้อมกันทั้งสี่ล้อเลยเหรอ” คุณหมอสาวขยับแว่นสายตาอันเล็กที่ค้างอยู่บนดั้งจมูกพร้อมกับขมวดคิ้วเข้าหากันแน่นเป็นปม“รถยางแบนเหรอครับคุณหมอ”สายป่านหันไปมองเจ้าของเสียงทุ้มที่ดังอยู่ด้านหลังทันที และก็ต้องตกใจ เพราะคนที่พูดนั้นก็คือ ‘ชุน หยาง’ นั่นเองเมื่อหญิงสาวไม่ตอบ ร่างสูงสง่าภายใต้สูทสีเข้มสุดหรูที่ถูกตัดเย็บแบบพิเศษเพื่อให้เข้ากับรูปร่างอันทรงเสน่ห์ก็เดินมาหยุดอยู่ข้างล้อรถเธอ“คุณมาทำอะไรที่นี่
더 보기
บทที่ 9
“เอาแบบนี้ดีไหม ผมจะให้คุณหมอเลือก”สายป่านคิ้วขมวดงุนงงคล้ายจะถาม ชายหนุ่มจึงยิ้มหวานแล้วพูดต่อ“คุณหมอจะเลือกเอาแบบไหน ระหว่าง ‘ให้ผมจูบจนพอใจ’ หรือ ‘จะนอนครวญครางใต้ร่างของผม’ แต่ถ้าเลือกทั้งสองอย่าง ช่วงนี้ผมมีโพรโมชันพิเศษพร้อมของแถมอีกเพียบเลย หึหึ” เขาเสนอทางเลือกราวกับเป็นคนใจดีนักหนา แต่สำหรับสายป่านแล้ว ทั้งสองทางเลือกนั้นไม่ต่างกันเลย เพราะเธออาจจะต้องเสียทั้งตัวและเสียทั้งหัวใจไปในคราวเดียวกัน“คุณ…คุณจะ...” สายป่านตะกุกตะกัก ก่อนจะรีบเอนตัวออกห่างจากลมหายใจอุ่นๆ ที่ตอนนี้กำลังเป่ารดดวงหน้าของเธอ“แต่สำหรับคุณหมอ ผมมีทางเลือกใหม่เพิ่มมาให้คือ...ท้องลูกของผม แล้วผมจะรับผิดชอบคุณหมอไปตลอดชีวิต แต่ไม่ขอผูกมัดใดๆ ทั้งสิ้น”“จะบ้าเหรอคุณ พูดอะไรออกมาเนี่ย”“ผมไม่ได้บ้า แต่ผมพูดจริงๆ” เขายื่นหน้าเข้าไปบอกใกล้ๆ จนปากแทบจะชนกัน สายป่านได้ยินถึงกับปรี๊ดแตกด้วยความโกรธ กำปั้นเล็กๆ ระดมทุบลงบนร่างของเขาเต็มแรงและเร็วระรัว ปากก็ด่าทอไม่หยุด “ไอ้คนทุเรศ! ไอ้คนโรคจิต!” คุณหมอสาวโมโหสุดขีด และเตรียมจะตวัดฝ่ามือฟาดเปรี้ยงเข้าไปที่ใบหน้าหล่อๆ นั้นอีกรอบ แต่ทว่าครั้งนี้เขารู้ทัน จึงฉวยหมับ
더 보기
บทที่ 10
“เฮ้ย…” พงษ์ฤทธิ์อุทานอย่างตกใจ แล้วรีบไปดูห้องโถงใหญ่ นักพนันนับร้อยชีวิตวิ่งสวนกันไปมาอย่างอลหม่านเพื่อหาที่หลบ การ์ดของกาสิโนวิ่งหาต้นตอเสร็จก็รีบมารายงานทันที“เกิดอะไรขึ้นวะ”“มีคนวางระเบิดกาสิโนครับนาย” หัวหน้าการ์ดรายงาน พงษ์ฤทธิ์และชาญชัยรีบไปดู การ์ดอีกนับสิบตามออกไปติดๆพงษ์ฤทธิ์เดินผ่านข้าวของที่กระจัดกระจายเพราะแรงระเบิด เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของการ์ดสามสี่คนดังแว่วมาขณะถูกนำพาไปที่ห้องพยาบาล ชาญชัยมองร่องรอยของการระเบิดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“คนทำคงแค่ขู่”“ใครวะบังอาจตั้งตัวเป็นศัตรูกับเรา” พงษ์ฤทธิ์บอกอย่างฉุนเฉียว ตั้งแต่ได้กาสิโนมาก็ไม่เคยเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น หรือจะเป็นพวกของราเชนและอัคนี แต่ก็ไม่น่าใช่เพราะมันเองก็รู้ว่าทัพเทวามีหุ้นอยู่ที่นี่เช่นกัน“คนทำคงไม่ใช่มือปลายแถวแน่นอน ฉันจะไปดูด้านโน้น” แล้วชาญชัยก็แยกตัวไป พงษ์ฤทธิ์ยกมือเท้าสะเอวในใจรุ่มร้อนไปด้วยไฟแค้น หรือจะเป็นคู่แข่งทางธุรกิจข่มขู่เพื่อดิสเครดิตหวังดึงลูกค้า จังหวะนั้นเสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น พงษ์ฤทธิ์มองเบอร์ไม่คุ้นบนหน้าจอ ก่อนจะกดรับ“ฮัลโหล…”พงษ์ฤทธิ์ทักทายเสียงแข็งกระด้าง คนปลายสายยังคงเง
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status