บททั้งหมดของ สุดสวาทมาเฟียยอดรัก: บทที่ 81 - บทที่ 90

“ว่าไงสาวน้อย เธอทำให้ฉันแทบคลั่ง โอ้ว...” เขาโต้ตอบกับเธอด้วยน้ำเสียงแหบโหย สะโพกยังขยับขับเคลื่อนสอดแทรกในกายเธอหนักหน่วง หน้าขาชนกับแก้มก้นงามงอนจนเกิดเสียงกระทบกันอย่างแสนรัญจวนในห้องกว้าง“คุณ... ริก” เธอครางในความเร่าร้อนหนักหน่วงของเขา เรือนกายแข็งแกร่งดูดิบเถื่อนเร้าอารมณ์ หยาดเหงื่อไหลโซมไปทั่วกายชาย อันอัดแน่นด้วยเพลิงเสน่หามือหนาดึงจีสตริงเส้นสวยเสียดสีกับยอดเกสรสวาทจนสั่นระริก เธอสะท้านยะเยือกด้วยความกระสันซ่านจากการปรนเปรอด้วยประสบการณ์มากล้น“คืนนี้จะไม่ให้นอนเลยคอยดู” เขาคาดโทษ“ใจร้ายที่สุด แอนนาเหนื่อยกับงานมาทั้งวัน” เธอพ้อเสียงสั่นสะท้าน“ขนาดเหนื่อยยังยั่วฉันซะขนาดนี้”“ตอนไหนกัน” เธอมุ่ยหน้าเมื่อถูกกล่าวหาเอาอีกแล้ว“ตอนนี้ก็ยั่วอยู่ไง แม่เด็กน้อย” เขาฟาดสะโพกงามงอนที่แอ่นหยัดส่ายมาหาอย่างรัญจวน“อ๊ะ! อื้อ...” เธอครางเสียงสั่นเมื่อเขากระแทกกายลงมาหาเต็มรัก“ใส่ความกันอีกแล้ว คนเผด็จการ”เธอประท้วงได้แค่นั้นจริงๆ ก่อนที่จะแปรเปลี่ยนเป็นเสียงครวญคราง สาวน้อยที่คิดว่าจะได้พัก กลับนอนครวญครางอยู่ใต้ร่างหนาตลอดทั้งค่ำคืน เขามอบกายให้เธอจนหมดสิ้นครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อ

ร่างสูงกอดรวบเอวบางเอาไว้จากทางด้านหลัง ล็อกเอาไว้ไม่ให้เธอหนีไปไหนได้ ก่อนจะสอดแขนเข้าใต้รักแร้ดึงเธอมาแนบชิดไว้กับตัว อารีแอนน่าร้องเสียงหลงเมื่อเธอสัมผัสถึงความแข็งแกร่งของเขาที่ดุนดันอยู่กับส่วนล่าง ยังไม่ทันที่เธอจะได้ตั้งตัว เขาก็ยกตัวเธอขึ้นจากทางด้านหลัง จนต้องเอามือทั้งสองจับแขนแกร่งของเขาเอาไว้“อ๊ะ! อื้อ...” สาวน้อยครางเสียงหลงเมื่อกายสาวของเธอสอดเสียบเข้ากับแก่นกายชายแข็งกร้าวร้อนรุ่มโดยการโอบอุ้มของเขา แผ่นหลังเบียดบิดกับอกกว้างแนบแน่น เขาแข็งแรงยิ่งนัก จึงสามารถอุ้มเธอขึ้นได้อย่างง่ายดาย อารีแอนน่าร้องครวญครางที่ต้องร่วมเสน่หากับเขาในท่วงท่าที่แตกต่างไปจากเดิม แถมเธอต้องหันหน้าหาทะเลแทนที่จะได้สบตากับสามีหนุ่มริกคาโด้ยกร่างสาวขึ้นลงให้สอดเสียบโอบอุ้มแก่นชายของเขาเอาไว้ในจังหวะเร่าร้อน มือหนาทั้งสองจับขาเพรียวให้แยกออกหันไปทางทะเลเบื้องหน้า ลำแขนแกร่งรองใต้ขาและสะโพกผายเพื่อป้องกันไม่ให้เธอร่วงหล่นลงไปได้ แล้วเร่งเร้าภารกิจรักแสนกระสันอย่างรัญจวนใจอารีแอนน่าครวญครางเสียงสะท้าน เธอเสียวซ่านทุกครั้งที่ร่างสาวจมหายโอบล้อมแก่นกายของเขาจนสุด ก่อนจะถูกถอดดึงออกห่างอย่างเนิบช้

นี่แอนนาต้องผ่อนคุณริกไปถึงชาติหน้าหรือเปล่าคะ กว่าจะหมดหนี้... คิกๆ” เธอพูดติดตลก เพราะรู้ดีว่าเขาไม่ได้คิดให้เธอต้องเป็นหนี้แล้วผ่อนจริงๆ“ฉันไม่บอกหรอกว่ารู้มาได้ยังไง แต่ฉันรู้ก็แล้วกัน สำหรับหนี้สินครั้งนี้คงต้องผ่อนไปทุกชาติ เพราะฉันจะตามเก็บเธอทุกเม็ดทุกหน่วยเลย” เขาไม่อยากบอกว่ารู้มาจากพี่ชายของเธอ เพราะกลัวจะทำให้เธอเศร้าใจไปอีก“โอ้ว... มาเฟียหน้าเลือด” เธอตาโตมองเขาแล้วมุ่ยหน้า ริกคาโด้หอมแก้มเมียเด็กอย่างมันเขี้ยวในความน่ารักของคนตรงหน้า“ฉันอนุญาตให้เธอลองขับรอบๆ คฤหาสน์ได้นะเด็กน้อย แต่อย่าขับออกไปไกลหูไกลตา ฉันเป็นห่วง” เขากระซิบอย่างเอาใจ เธอย่นจมูกใส่อย่างน่ารัก ก่อนจะคว้ากุญแจรถจากมือเขาขึ้นไปนั่งประจำที่คนขับสาวน้อยอารีแอนน่าขับรถออกไปอย่างเชื่องช้าพร้อมกับผู้ร่วมทางที่นั่งเงียบๆ อยู่ข้างๆ เขาอดอมยิ้มกับการขับรถเหมือนเต่าของเธอไม่ได้ แต่ก็พยายามตีหน้าเรียบเอาไว้ เพราะไม่อยากให้เธอรู้สึกว่าถูกหัวเราะเยาะ เขาเข้าใจดีว่าธรรมดาของคนขับรถไม่ชำนาญก็มักจะขับช้ายิ่งกว่าเต่าคลานแบบนี้ แต่ดีเพราะจะได้ไม่เกิดอุบัติเหตุ คนขับเองก็จะได้มีสติอยู่กับการขับรถ“แอนนาเก่งไหมคะ แอนนา

ริกคาโด้เองก็อึ้งไปที่ได้ยินประโยคนี้จากปากของภรรยาตัวน้อย นี่คือคำพูดที่เกิดจากความไม่ไว้ใจของเธอ ทั้งๆ ที่เขาทำงานหนักเพราะอยากมีเวลาอยู่กับเธอให้มากในขณะที่เธอท้อง ผ่านพ้นอาทิตย์นี้ไปแล้วเขาก็จะได้พักยาว เพราะนิโคโล่ก็ขยันขันแข็ง เขาเบาแรงไปเยอะเมื่อมีคนที่ไว้ใจได้มาช่วยดูแลกิจการแม้ชายหนุ่มจะนึกน้อยใจในตัวภรรยา แต่เขาก็อดดีใจคิดว่าเธอคงหึงหวงเขา แสดงว่าเธอรักเขามาก เนื่องจากเขาเป็นคนค่อนข้างจะมีเหตุผลอยู่มาก ไม่ปล่อยให้เธอหึงหวงลมๆ แล้งๆ จึงคิดว่าควรอธิบายให้เธอเข้าใจ“อาทิตย์หน้าก็โอเคแล้ว ช่วงนี้ฉันยุ่งนิดหน่อย ฉันเคลียร์งานเพื่อให้เราได้มีเวลาอยู่ด้วยกันให้มากที่สุดจนกว่าลูกจะคลอดยังไงล่ะ”“แอนนาไม่เชื่อคุณริก ไม่ต้องมาพูดนั่นพูดนี่แก้ตัวน้ำขุ่นๆ แอนนามันเด็กไร้สมองในสายตาคุณริกใช่ไหม ถึงปล่อยให้เป็นยัยบ้าดูแลบ้านช่อง แล้วคุณริกก็ออกไปหาผู้หญิงคนอื่นอย่างสบายอกสบายใจ” เธอพูดทั้งน้ำตา ร้องไห้โฮออกมาจนเขาตกใจ“แอนนา ไปกันใหญ่แล้ว” เขาเข้าโอบกอดหมายจะปลอบประโลม“ไม่ต้องมาแตะต้องแอนนา คุณริกไม่อยากแตะต้องแอนนาอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ” เธอสะบัดตัวออกห่าง ถอยหนีจากเขาในทันที“แอนนา มีสติแ

เพราะทั้งสองอยากมีลูกอีกหลายๆ คน ริกคาโด้ก็ยังแพ้ท้องแทนเมีย จนเมียต้องดูแลคนแพ้ท้องซะอย่างนั้นริกคาโด้ดูแลลูกน้อยและเมียตัวน้อยเป็นอย่างดี จนเป็นที่กล่าวขานถึงความรักครอบครัวของมาเฟียหนุ่ม แถมยังเป็นนักธุรกิจผู้เปี่ยมไปด้วยอำนาจในมาดผู้ดีและใจเมตตา...“คุณแม่ขา... คุณพ่อน่ารักจังเลยค่ะ ดูแลคุณแม่ตั้งแต่เด็กๆ โตขึ้นรีน่าอยากมีเจ้าชายขี่ม้าขาวแบบนั้นบ้างจังค่ะ” คาริน่ากอดรัดมารดาเมื่อท่านเล่าเรื่องราวในอดีตระหว่างตัวเองกับผู้เป็นบิดาให้ฟังตั้งแต่ต้นจนจบ ใช้เวลาหลายวันด้วยกันในการเล่าให้ลูกฟัง“คุณพ่อของหนูเป็นผู้ชายที่อบอุ่นและน่ารักที่สุดเลยจ้ะ” อารีแอนน่าบอกบุตรสาวในอ้อมแขนอย่างเป็นสุข“ปีนี้ไม่รู้ว่าคุณพ่อจะชอบของขวัญวันเกิดของหนูหรือเปล่าค่ะคุณแม่” หนูน้อยวัยสี่ขวบพูดอย่างตื่นเต้น“ต้องชอบสิจ๊ะ คุณพ่อชอบของขวัญของหนูที่สุดเลย”เสียงที่ตอบหาใช่เสียงของคุณแม่ แต่กลับเป็นเสียงทุ้มนุ่มลึกของคุณพ่อที่เดินยิ้มร่าเข้ามาในห้องหนูน้อย“คุณพ่อ” คาริน่าโผเข้าสู่อ้อมแขนอันแสนอบอุ่นของบิดา ริกคาโด้อ้าแขนโอบรัดร่างเล็กๆ นั้นไว้อย่างเอ็นดูและรักใคร่ ลูกสาวตัวน้อยกอดคอหนาของพ่อเอาไว้อย่างประจบปร