เสียงตบที่ดังสนั่นไปทั่วบริเวณทำให้ทุกคนที่กำลังวุ่นวายกับการรับข้าวสาลีต้องเงียบกริบและหันมามองด้วยความตกตะลึง ป้าว่านชิงกุมแก้มที่แดงก่ำไว้ สีหน้าของนางเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและไม่เชื่อสายตา“เจ้า... เจ้ากล้าทำร้ายข้าหรือ!?” ป้าว่านชิงตะโกนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ทั้งชีวิตนางไม่เคยถูกทำร้ายถึงเพียงนี้นางฉิงอี้ยืนกอดอก หัวเราะเยาะอย่างยโส“แล้วทำไมข้าจะกล้าไม่ได้! หญิงชราแก่ ๆ ที่หลงระเริงกับเศษเสี้ยวความรุ่งเรืองของตระกูลที่ต่ำต้อยอย่างจาง! ข้าจะทำให้พวกเจ้ารู้สำนึกว่าใครคือผู้ที่ควรได้รับการเคารพ!”ซุ่ยซุ่ยหน้าซีดเผือด นางดึงแขนป้าของตนอย่างแรง “ท่านป้าพอเถอะเจ้าค่ะ! ท่านทำเกินไปแล้วเรากลับกันเถอะ”“ปล่อยข้าซุ่ยซุ่ย! ถ้าข้าไม่ได้เปิดโปงความชั่วร้ายของพวกมัน ข้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น!” นางฉิงอี้สะบัดแขนหลานสาวอย่างแรงจนซุ่ยซุ่ยล้มลงไปนั่งกับพื้นความวุ่นวายกำลังจะกลายเป็นการทะเลาะวิวาทครั้งใหญ่ ทันใดนั้น เสียงทุ้มต่ำที่เปี่ยมด้วยอำนาจก็ดังขึ้นจากด้านข้างประตูบ้าน “พอได้แล้วทุกคน!”จางเสี่ยวหนิงและหนิงเอ๋อเพิ่งกลับมาจากพบพ่อค้าจำลอง เมื่อมาถึงก็เห็นเหตุการณ์อันวุ่นวายและรุนแรงตรงหน้าพอดี ใบ
Last Updated : 2026-03-12
LOGIN
