All Chapters of บ้านไร่ไพรสวาท: Chapter 21 - Chapter 30

“แล้วก็อะไร” ตรีชฎาเอ่ยถาม“แหม... ยายตรี ฉันแค่วิจารณ์พี่ชายแกตรงๆ ทำไมต้องทำหน้าโหดด้วย”“ตรงไป เฮียไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น เฮียเป็นคนรักใครรักจริง ฉันกล้าคอนเฟิร์มเลยเอา” เธอพูดออกไปเพราะไม่อยากให้ใครมองพี่ชายในแง่ร้าย“ฉันยังมึนๆ อยู่เลยวะแก” เพลงพิณเหมือนเพิ่งหาเสียงเจอ เธอไปเสียตัวกับโทธวิทเขาพาไปจดทะเบียนและจะจัดงานแต่งงาน เร็วจนเธองุนงงจริงๆ ยังเป็นนางสาวอยู่หยกๆ กลายเป็นนางไปเสียแล้ว“แกมึนอะไรวะ”“ก็จู่ๆ เสียตัว มีผัว แต่งงานอะ”“ฟินหรอกแก” เฌอร์รินปลอบ“ฟินบ้าแกสิ ฉันยังจับต้นชนปลายไม่ถูกเลย ยังไม่ได้คิดอะไรกับเฮียโทเลย”“ไม่คิดแต่แกเสร็จเขาแล้วนะนี่”“ก็ตอนนั้นอารมณ์พาไป”“ถึงอารมณ์จะพาไป แต่แกก็ต้องมีใจบ้างแหละ ไม่งั้นแกเตะเขาตรงหว่างขาแล้ว แกเคยโดนผู้ชายหน้าตาดีลวนลามแกยังไม่ยอมเลย จริงไหม” เฌอร์รินแสดงความคิดเห็นอย่างเผ็ดร้อน“ก็จริง” เพลงพิณพูดเหมือนคราง“แต่งกันไปเดี๋ยวก็รักกันไปเองแหละ” ตรีชฎายิ้มหวานให้เพื่อน“ย่ะ พูดเหมือนคนแก่สมัยก่อน ต้องแต่งกันก่อนถึงจะรักกันอะไรประมาณนั้น” เฌอร์รินประชดเพื่อน“ถามจริงสิ แกชอบเฮียโทใช่ไหม”“ไม่ได้ชอบ” หน้าตามีพิรุธทำให้เพื่อนสองคน

“อื้อ...” หญิงสาวร้องครางเสียงสะท้าน ในขณะที่เขาก้มลงดูดเม้มยอดถันของเธอจนแข็งเป็นไต“รับรองว่าเฮียจะทำให้สุขสุดๆ ไปเลย”“ตรงนี้ไม่ได้ค่ะ เดี๋ยวมีคนมาเห็น”“ก็ได้ แต่ตอนนี้มันต้องจัดการให้เสร็จก่อนนะ ไม่งั้นเฮียตายแน่” โทธวิทไม่ได้รอฟังว่าเธอจะพูดหรือตอบอะไรยังไง เขาขยับสะโพกสอบเข้าหาอย่างหนักหน่วง เสียงประท้วงของคนใต้ร่างจึงหมดไปเหลือแค่ความเสียวซ่านเข้ามาแทนที่จังหวะสะโพกนั้นล้ำลึกจนส่งหญิงสาวไปถึงสวรรค์ติดๆ กันหลายครั้งในขณะที่เขาเพิ่งจะค้นพบความสุดในช่วงสุดท้ายของลำนำรักเพลงพิณถูกอุ้มไปที่บ้านพักของโทธวิทอีกครั้ง และไม่ได้ออกมาอีก ทั้งสองลืมเลือนเรื่องอาหารเย็นไปอย่างสิ้นเชิง เสียงครางและเสียงหอบสะท้านอยู่ในห้องกว้าง หญิงสาวนอนสั่นสะท้านอยู่ใต้ร่างหนาครั้งแล้วครั้งเล่า“เฮียโทพอก่อน เพลงไม่ไหวแล้ว” เธอพ้อเสียงสั่นๆ ในขณะที่เขาหลอมรวมเข้ามาในกายเธอ“เฮียบอกแล้วไง ถ้าเพลงประท้วงเฮียจะจัดให้หนักๆ เลย”“คนบ้า อื้อ...” เธอครางหยัดสะโพกรับเขาด้วยความเสียวซ่านเมื่อเขาอัดกายเข้ามาหาอย่างมิดเม้น“เฮียน่ะจัดให้เพลงถึงสวรรค์ได้ยี่สิบสามสิบครั้งเลยนะจะบอกให้ บอกแล้วว่าเฮียอึด”“หลงตัวเอง อ๊

“ฉันกลัวเจ็บ”“แกก็ไปถามเฮียพริกเลย ว่าความสามารถเหมือนเฮียโทไหม ทำครั้งแรกไม่เจ็บน่ะ”“บ้าเหรอไง เขาได้หาว่าฉันลามกสิ”“คบกันไปเลย ลองดูว่าเขานิสัยยังไง บางทีเขาอาจจะเป็นคนดี เป็นเนื้อคู่แกก็ได้”“ไม่กล้าคบ”“อะไรของแกอีกล่ะ”“กลัวเสียตัว”“โอ๊ย! ยายตรี งั้นแกก็ขึ้นคานไปเถอะ” เฌอร์รินพูดอย่างเพลียๆ“คนเราต้องรักนวลสงวนตัวนะแก มันต้องมีศักดิ์ศรีมีคุณค่า” เธอยึดคำพูดของมารดาจำเอาไว้ในสมอง เพราะที่บ้านค่อนข้างจะหัวโบราณมากๆ เรื่องโทธวิทกับเพื่อนรักของเธอมีอะไรกันก่อน ก็เกินจะรับได้ แต่เพราะเฮียโทของเธอใจร้อน แต่อย่างน้อยก็รับผิดชอบกันไป“โอ๊ย! แก ถ้ามัวแต่รักนวลสงวนตัว ก็มีคนคาบไปกินหมดหรอก”“ถ้าไม่ใช่เนื้อคู่กันยังไงก็คงไม่ได้ครองรักกัน แต่สำคัญต้องรักนวลสงวนตัว”“แกทำเหมือนเฮียพริกจะปล้ำแก”“ก็ใช่น่ะสิ แกดูสายตาเขาสิ ฉันโคตรกลัวเลยแก”“แกกลัวอะไร กลัวเขาปล้ำ หรือกลัวเขาไม่ปล้ำ”“บ้า!!!” ตรีชฎาว่าเพื่อนหน้าแดง“หรือกลัวจะปล้ำเขาซะเอง”“ฉันไม่ได้หื่นนะ”“แต่แกหื่นมากเลยล่ะ”“ระ... รู้ได้ไง”“หุ่นเฮียพริกน่าปล้ำ น่าขย้ำเสียขนาดนั้น แกมองเขาจนน้ำลายยืดถึงตาตุ่ม หาว่าไม่หื่นได้ไง”“แกเห็นเ

“แน่ะ!” เธอหน้าแดงจนร้อนผ่าว“ถ้าเฮียต้องการทุกเวลา เพลงให้เฮียได้ไหม”“คนอะไรคึกขนาดนี้ไปกินยาอะไรมาคะ”“ไม่ได้กินเลยครับ เฮียเป็นแบบนี้ตั้งแต่เจอเพลงนั่นแหละ”“ไม่อยากจะเชื่อเลย”“ไม่เชื่อก็ต้องพิสูจน์ เดี๋ยวจะพิสูจน์ให้เห็นทุกวันเลย ดีไหม”“ไม่ดีค่ะ เพลงคงขาดใจตาย”“ไม่มีใครขาดใจเพราะรสสวาทหรอกครับ มีแต่จะติดใจอยากให้ ทำอีกๆ ทุกๆ วันเลย”“หลงตัวเองเหลือเกิน”“ไม่ใช่สักหน่อย ที่พูดน่ะเรื่องจริงทุกอย่าง”“ถ้าเพลงไม่ไหวล่ะคะ”“ไม่ไหวแล้วยอมไหมล่ะ”“ถ้าเป็นเมียก็คงต้องยอม ถ้าไม่ยอมเฮียจะปล่อยเพลงเหรอคะ”“คงไม่ปล่อยหรอก ไม่ไหวให้นอนเฉยๆ”“เวลาหลับก็ไม่เว้นเพลงหรือไงคะ”“เวลาหลับจะปลุกให้ตื่น จะกดให้มิดกายเลยดีไหม แล้วเพลงตื่นมาแบบเสียวๆ ไง”“ยิ่งพูดยิ่งลามกนะคะเฮีย”“เปล่าลามกเสียหน่อย ตอนเพลงนอนเฮียก็จะจัดให้ จะได้ไม่หาว่าเฮียขี้โม้ไงครับ”“ไม่พูดด้วยแล้วค่ะ”“ไม่พูดแต่ทำใช่ไหม” เขาก้มลงจุมพิตเธออย่างดูดดื่มเพลงพิณหูอื้อตาลายตั้งแต่โดนจูบนั่นแหละ พอโดนเขาจูบก็ใจหวิวๆ อยากจะให้เขาทำอะไรมากมายกับร่างกายที่แสนทรยศนี้“อื้อ...” เธอร้องครางเสียงอื้ออึงเมื่อเขาซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น ริมฝีปากร้

“ฮือ...” เธอครางทั้งที่ยังไม่ลืมตา“เฮียอยู่ไหมคะ” เธอร้องถาม“ว่าไง” เขาไปกระซิบถามที่ริมหู“หิวน้ำค่ะ” เธอพูดทั้งที่ยังหลับตาอยู่“ได้สิ เดี๋ยวเฮียเอาน้ำให้ดื่ม” โทธวิทจัดการประกบริมฝีปากของเขาลงไปบนริมฝีปากของเธอ คนถูกจูบครางอื้ออึงแต่รับรู้ว่าเขาป้อนน้ำให้เธอด้วยปากของเขาเองพอป้อนน้ำให้เธอด้วยจูบ แล้วมันก็เลยเถิด เขาเลื่อนมือลงไปสัมผัสกับปอยขนนุ่ม เขาสอดแทรกนิ้วแกร่งเข้าไปบดบี้จนเธอร้องคราง เพลงพิณยังหลับตาซี๊ดปากด้วยความกระสันซ่าน กลีบสาวแดงฉ่ำทำให้เขารู้สึกร้อนรุ่มอยากครอบครองเธอเหลือเกิน เขาคงไม่ปล่อยเธอหรอก ในเมื่อเธอยั่วยวนหัวใจเขาขนาดนี้ โทธวิทบดจูบริมฝีปากของเธออย่างดูดดื่มซ้ำๆ เธอจูบตอบเขา และมือของเขาก็เริ่มขยับเข้าออกในซอกทางรักฉ่ำน้ำหวานเพลงพิณร้องครางเสียงกระเส่า เธอบิดกายเร่าๆ แต่ไม่พ้นมือแกร่งของเขาที่กำลังแทรกผ่านเข้ามารุกรานกระตุ้นอารมณ์สวาทภายในความแข็งชันของเขากำลังประกาศศักดาถึงความปรารถนาอันแรงกล้า มันกระหายหิวอยากขย้ำทะลวงลึกเข้าสู่กายสาวอันอ่อนนุ่ม ให้เธอโอบรัดเขาทุกทิศทางชายหนุ่มค่อยๆ เลื่อนริมฝีปากลงไปดูดดึงทรวงอกอวบอิ่ม ไถลใบหน้าลงไปยังหน้าท้องแบนราบ ก