Chapter 69วันต่อมา...10.00 น.“ฮ้าววว...” คนตัวเล็กยกมือปิดปากหาวหวอดในเวลาสิบโมง เธอหยัดตัวลุกขึ้นลงจากเตียง แล้วก้มหยิบชุดนอนกระโปรงสั้นที่เธอโยนลงพื้นเมื่อคืนมาสวมใส่ จากนั้นขาเรียวเล็กก็เดินออกไปหาคนตัวสูงที่นั่งดูทีวีอยู่มุมห้องรับแขกคนตัวเล็กแทรกตัวไปตรงหว่างขาแกร่ง เธอหย่อนตัวนั่งกับพื้น ก่อนที่จะเอาใบหน้าสวยหวานซุกตรงกลางหว่างขาแกร่งแล้วหลับตาพริ้มอีกครั้ง“อยากดูดแต่เช้าหรือไง...หื้ม...” ไอศูรย์เอามือสากลูบศีรษะทุยเล็กอย่างเอ็นดูกับความออดอ้อนราวกับแมวตัวน้อยๆ“หายโกรธหนูหรือยังคะ” เปลือกตาสวยลืมตาขึ้น แล้วช้อนตามองเขาอย่างออดอ้อน“จะทำอีกหรือเปล่า”“ไม่ทำแล้วค่ะ...” มัดหมี่ส่ายหน้าปฏิเสธเป็นพัลวัน ถึงเขาจะคิดว่าเธออ่อยผู้ชายคนอื่น แต่ความจริงแล้วเธอไม่ได้อ่อยเลยด้วยซ้ำ เธอก็แค่ทักทายคนรู้จักตามประสาความเฟรนด์ลีของเธอก็แค่นั้น แต่เขาน่ะดันมาเห็นและได้ยินในตอนที่เธอกำลังถามและยิ้มหวานให้หมอหนุ่ม “อย่าดื้อให้มากจะได้ไม่เจ็บตัว”“หนูไม่เคยเจ็บตัว แต่...” พอมัดหมี่พูดได้แค่นั้น เธอก็หยัดตัวลุกขึ้น แล้วไปกระซิบที่กกหูของเขาด้วยเสียงเบาหวิว “แต่จุกมากกว่า~” พูดจบเธอก็ยิ้มกว้าง
Zuletzt aktualisiert : 2025-12-22 Mehr lesen