Masukไอศูรย์ หรือใครๆต่างเรียกเขาว่า 'พี่ใหญ่' เขาเป็นประธานบริษัทยักษ์ใหญ่ธุรกิจส่งออก เขาเป็นประธานหนุ่มโสด ผู้ที่ไม่เคยสนใจความรู้สึกของผู้หญิงคนไหน แต่ทว่าเขากลับติดใจเด็กฝึกงานเพียงแค่วันไนท์สแตนด์กับเธอในคืนนั้น “อย่ามาทำหน้าเหมือนงอนผัวแบบนั้น เพราะฉันไม่ใช่ผัวเธอ” “หนูก็ไม่ได้คิดว่าพี่ใหญ่เป็นผัวหนูหรอกค่ะ มีแต่พี่นั่นแหละที่ทำตัวเป็นผัวหนูอยู่ทุกวัน ทั้งที่คืนนั้นพี่ใหญ่ก็พูดย้ำนักย้ำหนาว่าวันไนท์สแตนด์คือน้ำแตกแล้วแยกทาง แต่ทำไมพี่ยังไม่ยอมจบสักที” “ฉันเคยพูดเหรอ ? ว่าอยากจบกับเธอ ฉันไม่เห็นจำได้เลย ว่าฉันเคยพูดแบบนั้นด้วย ”
Lihat lebih banyakJanessa POV
Habang tinatapunan ako ni Madam Imelda ng juice sa ulo ko ay biglang dumating sa loob ng bahay si Tita Merbella. Tanda ko ang mukha niya, siya ang kapatid ng Mama Maribel ko na sumalangit nawa ang kaluluwa.
“Hayop kayo! Hindi na kayo naawa sa pamangkin ko!” sigaw niya nang lapitan si Madam Imelda. Hinila niya ako palayo sa malditang kumupkop sa akin ng ilang taon para pahirapan, gawing alila at gawing katatawanan ako. “Ulilang lubos na ‘yang si Janessa, wala ng mga magulang tapos ginaganiyan mo pa!” sigaw pa rin niya. Naiiyak ang tiyahin ko sa nadatnan niya rito.
“Well, nabuhay naman siya rito. Pinakain ko, ayan, tumagal naman ang buhay niya rito, kaya anong sinisigaw-sigaw mo diyan, ale?!” mataray na wika sa kaniya ni Madam Imelda. Maldita rin talaga.
“Binuhay? Tignan mo nga ang pamangkin ko? Tignan mo ang itsura? Nakapang-housemaid na uniform! Akala ko nasa magandang buhay siya kasi mayaman ang kumupkop, pero nagkamali pala ako. Inalila at pinapahirapan niyo siya rito. Kung hindi pa makarating sa akin ang viral video ni Janessa na pinapahiya ng mga anak mo, hindi ko pa malalalaman na nasa impyerno pala ang buhay niya!”
Naiiyak ako, for the first time ay mayroon na ring nagtatanggol sa akin sa mga mang-aaping ito. Nasa likod ni Madam Imelda ang mga anak niyang sina Francis at Andrea. Sila ‘yung mas madalas akong apihin at ipahiya kapag nandito ang mga kaklase nila.
Sa totoo lang, dati ko pa gustong umalis rito. Hindi ko lang magawa kasi tinatakot ako nila Andrea at Francis na ikakalat daw nila ang video ko na walang saplot habang naliligo sa banyo. Kinuhanan kasi nila ako ng video nun. Sa takot kong mapahiya, heto, nagtagal ako rito at hindi makawala-wala sa kanila.
“Hindi sasama sa iyo si Janessa. Malakas ang kutob namin na mas pipiliin niya rito kaysa sumama sa iyo,” matapang pang sabat ni Andrea sa Tita Merbella ko. Wala talaga silang pinipiling tao na gagalangin.
“At bakit? Bakit hindi e, impyerno itong lugar na ito!” sigaw ni Tita sa kaniya. Galit na galit siya.
“Dahil hindi talaga. Tanungin mo siya Janessa kung sasama ba siya sa iyo?” tanong pa ni Francis na tinatawanan lang kami ni Tita Merbella.
“Tita, may hawak po kasi sila ng video ko na walang saplot habang naliligo sa banyo. Tinatakot nila ako na ilalabas iyon kapag lumayas ako rito,” matapang kong sumbong kay Tita Merbella para matapos na ito. May kakampi naman na ako kaya lulubusin ko na.
“Putang-ina ninyo pala! Sasampahan ko kayo ng kaso. Iyan pala ang panakot ninyo kaya hindi makaalis dito ang pamangkin ko!” sigaw ni Tita Merbella. Sobrang tapang niya talaga.
Maging si Madam Imelda ay nagulat sa mga anak niya. Alam niyang mali iyon kaya napatingin siya sa mga ito.
“Totoo ba iyon?” tanong pa ni Madam Imelda sa mga anak niya.
Hindi kumibo ang dalawa. Sa unang pagkakataon, nakita kong namutla ang mga mukha nila. Hindi siguro sila makapaniwalang magsusumbong na ako.
“Imelda, buburahin nila ang video na iyon o maghaharap tayo sa korte?” matapang na tanong ni Tita Merbella kay Madam Imelda.
Alam ni Madam Imelda na matatalo sila, kaya pinili nitong ipabura na lang ang video sa mga anak niya. Nung araw ding iyon, nagulat ako kasi parehong binasag ni Madam Imelda ang cellphone ng mga anak niya.
Sa wakas, nakalaya na rin ako sa kamay ng mga hayop na iyon. Tuluyan na akong sumama kay Tita Merbella papunta sa San Isidro del Monte Claro Town. Sabi niya, kukupkupin na niya ako at doon na patitirahin sa bahay nila.
Habang nakasakay kami sa jeep ay nag-iiyakan kaming magtiyahin. Awang-awa siya sa akin, lalo na nung makita pa niyang nakasuot ako kanina ng pang-katulong na damit.
Halos dalawang oras ang biyahe bago kami nakarating sa San Isidro del Monte Claro Town. Nandito na kami sa Viejo Street kung saan nakatayo ang up and down na bahay ni Tita Merbella.
“Sige na, Janessa, pumasok ka muna sa loob at may sasaglitin lang ako sa kabilang bayan. May meeting akong pupuntahan na sobrang mahalaga, hahabol ako, aabot pa naman kasi ako,” paalam niya kaya tumango ako at pumasok na sa loob.
Lumang style ang istura ng harap sa labas, pero pagdating sa loob, maganda at malawak naman. May sala, dining area, kusina, likod bahay na may mga tanim pang mga gulay.
Pagdating ko naman sa itaas, nakita kong may terrace tapos may dalawang kuwarto. Una kong pinuntahan ‘yung nabukas na pinto ng kuwarto. Malinis at maayos iyon, mukhang nilinis na ni Tita Merbella kasi alam niyang susunduin na niya ako.
Binaba ko doon ang mga gamit ko, pagkatapos ay sinubukan ko namang silipin ang isang kuwarto. Pero bago ako pumasok doon ay nagulat ako kasi may naririnig akong boses ng lalaki. Parang umuungöl. Nakaawang ang pinto kaya narinig ko rin talaga agad ang boses ng isang lalaki doon.
“AAHHHHHHH… SARAP…..”
“OOHHHHH…. PUTA!”
“UGH… UGGHH… OHHHH.”
Nanginig ang kamay ko nung pagsilip ko sa loob ay may nakita akong hubu’t hubad na lalaki. Pawisan ito, nakapikit, at nakanganga. Pero ang mas kinagulat ko ay ‘yung nakita kong ginagawa niya. Hawak-hawak nito at pinanggigilan ang napakalaking pagkalalakë nito. Kahit nasa malayo ako, kitang-kita ko kung gaano kapula ang ulo ng titë nito na for the first time ay nakakita na rin ako sa personal. Hindi ako makapaniwalang ang unang makikita ko na ganoon ay pagkalaki-laki at sobrang haba. Tila lagpas pusod pa iyon. Parang kasing haba ng talong. Halos kulang ang dalawang kamay niya para mahawakan ang katawan palang na titë nito.
Siya siguro ang sinasabi ni Tita Merbella na si Uncle River. Siya ang asawa ng tiyahin ko.
Nakakaloka, ito agad ang bumungad sa akin pagdating ko rito. Hindi ako makapaniwalang madadatnan ko pang ganoon ang asawa ni Tita.
Hanggang sa mas lumakas pa ang ungöl niya.
“AAAAAAHHHHHH!!!!”
“AAAAHHHHH!!!”
“SHIT, AYAN NA AHHHH!!!”
Napanganga ako lalo nung parang fountain na bumulusok mula sa butas ng ulo ng titë niya ang mga kạtas niya. Iyon na siguro ang tinatawag nilang tạmod ng mga lalaki. Ang dami, sobrang dami niyang nilabas. Nagsitapon iyon sa mga abs at galit na galit na dibdib ni Uncle River. Ang iba ay natulo na rin sa sapin ng kama niya.
Hindi ko maitatanggi na ang hot ng asawa pala ni Tita Merbella. Ang ganda ng katawan at ang laki pa nung…shit...ang laki ng titë ni uncle river.
Pero ang hindi ko maintindihan ay parang nag-enjoy akong panuorin siya.
Doon lang ako nahimasmasan at natakot na baka mahuli niya ako, kaya umalis na ako at bumalik sa ibaba ng bahay. Doon ako naghintay na bumaba siya para magpakilala.
Pagadating ko tuloy sa ibaba ay pinagpawisan ako. Hindi na maalis sa isipan ko ang istura niya habang nilalabasan ng tạmod.
Unang araw palang dito ay parang nagkasala na agad ako.
Sorry po, Tita Merbella kung nakita ko na ang halos lahat ng tinatago ni Uncle River.
The Special.4ยักษ์ใหญ่ VS ลูกชายของเขาเจ้าขุนและจอมทัพผละตัวออกจากขาแกร่งของไอศูรย์ เมื่อไอศูรย์ปล่อยมัดหมี่ให้เป็นอิสระ ก่อนเจ้าสองแสบจะเข้าไปโอบกอดมัดหมี่อย่างออดอ้อน “แม่ครับ...ผมอยากอาบน้ำ”“ให้ป๊าอาบให้นะลูก เจ้าขุนกับจอมทัพเป็นผู้ชายต้องอาบน้ำกับป๊า” มัดหมี่เอ่ยบอกลูกชายของเธอเสียงหวาน“ป๊าครับ อาบน้ำให้ผมหน่อย” เจ้าขุนเข้าไปโอบกอดขาแกร่งของไอศูรย์อย่างออดอ้อน“มีอะไรมาแลกกับป๊าล่ะ ถ้าป๊าอาบน้ำให้” ไอศูรย์หลอกล่อลูกชายของเขาอย่างเจ้าเล่ห์“คืนนี้ผมจะให้ป๊านอนใกล้แม่” เจ้าขุนเอ่ยข้อเสนอขึ้น“ข้อเสนอน่าสนใจ” ไอศูรย์เอ่ยพูดอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนที่จะหันไปถามลูกชายคนเล็ก “แล้วจอมทัพมีอะไรมาแลกกับป๊าไหม”“จอมทัพให้ป๊านอนใกล้แม่ก็ได้ครับ” จอมทัพเออออไปกับเจ้าขุน“ดีมาก ต่อไปจอมทัพกับเจ้าขุนจะต้องแยกไปนอนห้องตัวเองได้แล้วนะลูก” ไอศูรย์เอ่ยพูดขึ้น“ทำไมต้องแยกห้องนอนด้วยครับป๊า” เจ้าขุนเอ่ยถามอย่างสงสัยและไม่เข้าใจ“เพราะว่าเจ้าขุนกับจอมทัพกำลังจะมีน้องสาว ถ้าไม่ฝึกนอนคนเดียว เจ้าขุนกับจอมทัพจะดูแลน้องสาวได้ยังไง” เมื่อไอศูรย์พูดจบ มัดหมี่ก็มองหน้าเขาทันที เพราะเธอยังไม่ได้ท้อง แล้วตอนน
The Special.3ยักษ์ใหญ่ VS ลูกชายของเขาห้าปีต่อมา...@บริษัทส่งออก BZนักธุรกิจหนุ่มเอามือเท้าคางแล้วเอาปลายนิ้วเรียวเคาะลงบนโต๊ะ มือสากอีกข้างหยิบแก้วน้ำสีอำพันที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นจิบด้วยสีหน้าครุ่นคิดอะไรบางอย่างก๊อก! ก๊อก!แกร๊ก!“ดื่มแต่หัววันเลยเหรอวะพี่ใหญ่...” บิ๊กบอสเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นขวดเหล้าสีอำพันตั้งอยู่บนโต๊ะทำงานของพี่ชาย“มึงมีธุระอะไร ถึงได้มาหากูที่นี่” ไอศูรย์เอ่ยถามน้องชายของเขาที่ตอนนี้ได้จัดตั้งบริษัทขึ้นมาใหม่ และก็สามารถทำกำไรได้อย่างมหาศาลภายในสี่ปี่ ซึ่งไม่เสียแรงที่เขาฝึกน้องชายของเขามากับมือ“ผมจะแวะเข้ามาหาพี่ชายบ้างไม่ได้เลยเหรอ” บิ๊กบอสหย่อนตัวนั่งบนโซฟา พร้อมกับเอาขาพาดบนโต๊ะกระจกเล็กด้วยท่าทางสบายใจ“หลานรักกูไปไหน” ไอศูรย์เอ่ยถามถึงลูกชายของบิ๊กบอส“ไปบ้านม้ากับสปาย ตอนเช้าร้องไห้ไม่อยากไปบ้านม้ากับสปาย อยากมากับผม อยากมาจีบพี่สาวสวยๆ ที่บริษัท” บิ๊กบอสเอ่ยพูดถึงลูกชายของเขาพร้อมกับส่ายหัวด้วยสีหน้ายิ้มๆ“ถอดแบบนิสัยมึงเป๊ะ”“ถอดแบบนิสัยพี่น่ะสิ ม้ายังพูดเลย เจ้าไบรตันลูกชายของผมนิสัยเหมือนพี่เลย”“ก็แหงล่ะ...ตอนน้องสปายท้อง มึงสั่งสอนกูไว้เยอะ ฮ่า
The Special.2พี่ยักษ์ใหญ่ / ยัยตัวเล็กเสียงชัตเตอร์ดังขึ้น เมื่อมัลลิกาถ่ายรูปลูกสาวของเธอนั่งบนตักแกร่งของไอศูรย์เก็บเอาไว้ เพราะมันเป็นภาพที่น่ารักมาก และเธอคิดว่าถ้าโตขึ้นทั้งสองอาจจะอยากมีความทรงจำที่ดีต่อกัน และเพียงไม่นาน เสียงร้องเพลงอวยพรวันเกิดก็ดังขึ้น ก่อนที่จะปรบมือพร้อมกัน“Happy birthday to you Happy birthday to you Happy birthday Happy birthday Happy birthday to you”“หลับตาอธิษฐานขอพรเร็วน้องมัด” มัลลิกาเอ่ยบอกลูกสาวของเธอด้วยรอยยิ้มเด็กหญิงมัดหมี่เอามือกุมไว้แนบอก พร้อมกับอธิษฐานขอพรภายในใจแล้วลืมตาขึ้น ก่อนที่จะเป่าเทียนที่ปักอยู่บนเค้ก “ฟู่ๆ ฟู่ๆ”“งื้อ...ไม่ดับ พี่ยักษ์ใหญ่ขา ช่วยน้องดับเทียนสิคะ ฟู่ๆ ฟู่ๆ” เด็กหญิงมัดหมี่หันไปออดอ้อนเด็กชายไอศูรย์แล้วทำแก้มป่องเป่าเทียนอยู่แบบนั้น“ฟู่!” เด็กชายไอศูรย์เป่าเทียนตามที่เด็กหญิงตัวเล็กเอ่ยบอกจนดับพรึ่บลงแปะ! แปะ!“พี่ยักษ์ใหญ่ของน้องเก่งที่สุดเลย น้องรักพี่ยักษ์ใหญ่” มัดหมี่เอ่ยพูดขึ้น“แล้วไม่รักพี่สิงห์เหรอครับ”“น้องรักพี่สิงห์ด้วยค่ะ แต่รักพี่ยักษ์ใหญ่มากกว่า” พูดจบเธอก็พิงหลังน้อยๆ เอนตัวซบลงที่หน้าอกของเด็
The Special.1พี่ยักษ์ใหญ่ / ยัยตัวเล็กณ ลานหน้าบ้านหลังใหญ่ของก้องภพและมัลลิกาถูกเนรมิตขึ้นเป็นงานจัดเลี้ยงเล็กๆ ฉลองวันเกิดให้ลูกสาวเพียงคนเดียวในวัยสองขวบ ซึ่งโดยรอบบริเวณลานหน้าบ้านประดับประดาด้วยลูกโป่งหลากสี อีกทั้งการ์ดอวยพรเป็นรูปการ์ตูนเรียงรายแขวนไว้อย่างสวยงาม เพื่อเอาใจลูกสาวเพียงคนเดียวของพวกเขา“ม้าขา น้องมัดอยากเป่าเค้กวันเกิดแล้วค่ะ” เด็กหญิงตัวเล็กผิวขาวราวกับตุ๊กตา เธอมีชื่อเล่นว่ามัดหมี่ วิ่งดุ๊กดิ๊กปีนป่ายขึ้นไปนั่งบนตักคุณแม่ของเธอ พร้อมกับจ้องมองเค้กรูปคิตตี้ด้วยสายตาบ้องแบ๊วน่ารัก“เดี๋ยวรอคุณน้าดารากับคุณน้ากันยาก่อนนะลูก” มัลลิกาเอ่ยบอกลูกสาวของเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เพราะวันนี้เธอชวนเพื่อนของเธอมาเลี้ยงฉลองงานวันเกิดลูกสาวของเธอด้วย“น้องมัดอยากเป่าเค้กแล้วค่า” เด็กหญิงตัวเล็กทำสีหน้างอก้มหน้างุดอย่างเอาแต่ใจ“นั่นไง...คุณน้ากันยามาแล้วจ้ะ” มัลลิกาเอ่ยบอกลูกสาวตัวเล็กของเธอ เมื่อมีรถยนต์คันหรูขับเข้ามาจอดที่ลานจอดรถบ้านของเธอ และเพียงไม่นานกันยาก็เดินเข้ามาพร้อมกับลูกชายของเธอ“น้องมัดขา ทำไมหน้างอแบบนั้นล่ะลูก” กันยาเอ่ยทักทายเจ้าของวันเกิด ที่นั่งทำหน้างออ
Chapter 62รุ่งเช้า...“อื้อ! ปวดหัว~” ริมฝีปากเล็กเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าในยามเช้าพร้อมกับบิดตัวไปมา เมื่อเธอรู้สึกปวดเมื่อยตัวไปหมด อีกทั้งยังปวดหน่วงที่ตรงนั้นเป็นอย่างมากราวกับถูกลักหลับตอนเมา“ลักหลับอีกแล้วเหรอ”“ไม่ได้ลักหลับครับ” แขนแกร่งกระชับกอดคนตัวเล็กดึงเข้ามาหาตัว เขาก้มหอมผมสลวยซ้
Chapter 44“ขนาดหลับก็ยังน่ากิน” เขามองคนตัวเล็กที่นอนหลับตาพริ้ม แต่ทว่านอนหายใจเหนื่อยหอบ เมื่อร่างบางพึ่งจะปลดปล่อยห้วงอารมณ์แห่งความสุขสมออกมา มือสากถอดเสื้อตัวใหญ่ของเธอออกจากตัวอย่างเบามือราวกับว่าไม่อยากให้เธอนั้นรู้สึกตัว“อื้อ! หนาว~” มือเล็กปัดป่ายควานหาผ้าห่มเพื่อจะมาคลุมกาย “อืม~” เขาพ
Chapter 36 “ฮึก~” เสียงสะอื้นร่ำไห้ด้วยหัวใจที่เจ็บแปลบ น้ำตาสีใสไหลรินอาบแก้ม “ฮึก~ไหนบอกว่าเป็นนิยายรักโรแมนติกไงเล่า แต่อ่านไปอ่านมา ทำไมถึงเป็นนิยายรักดราม่าไปได้” มัดหมี่บ่นพึมพำให้กับนิยายรักเรื่องโปรดที่เธอหยิบขึ้นมาอ่านอีกครั้ง เพื่อต้องการที่จะผ่อนคลายอารมณ์ความเศร้าของตัวเอง แต่ยิ่งอ่านก
Chapter 34ผ่านไปสักพัก…“น้องมัดหมี่จ๋า พี่ฝากเอกสารให้ท่านประธานเซ็นให้หน่อยสิคะ” แจ๊สซี่ก้าวเท้าเดินเข้ามาหามัดหมี่ที่โต๊ะทำงานด้วยความเร่งรีบ แล้วยื่นแฟ้มเอกสารสำคัญส่งให้มัดหมี่พร้อมกับกะพริบตาปริบๆ อ้อนมัดหมี่ด้วยสายตาวิงวอน“พี่ใหญ่มีแขกน่ะค่ะพี่แจ๊ส เดี๋ยวถ้าพี่ใหญ่เซ็นเอกสารเรียบร้อยแล้ว ห






Ulasan-ulasan