บัวบานถึงกับหน้าแดงซ่าน เธอไม่คิดว่าจะเสียเปรียบเขาอีก ในขณะที่เขารุกล้ำเข้ามาหา เธอก็นิ่วหน้าด้วยความเจ็บเสียว“เมื่อคืนเจ็บมากไหม” เขาเอ่ยถาม ในขณะที่มือหนาลูบไล้สะโพกของเธอเบา ๆ ทำให้เธอค่อย ๆ ผ่อนคลายบัวบานมองเขาอย่างเจ็บช้ำน้ำใจ พอโดนเขารังแกเข้าอีก ความเสียใจก็จู่โจมเข้ามาอีกแต่ในเวลานี้เธอไม่มีเวลาสนใจอะไรมากไปกว่าร่างกายของเขาที่แนบชิดอยู่กับร่างของเธอการขยับของเขา ทำให้เธอต้องหลุดเสียงครางออกมาไม่ขาดสาย เขาเริ่มขยับซอยกายเข้าออกในร่องสวาทของเธอเป็นจังหวะจะโคนเสียงร้องของเด็กสาวกลายเป็นเสียงครวญครางเมื่อจอมราชกระแทกกระทันกายเข้าหาสาวน้อยจนร่างของหล่อนโยกคลอนไปตามแรงรักของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าบทรักร้อนแรงนั้นทำเอาเสื้อผ้าเนื้อตัวของคนทั้งคู่เปื้อนโคลนไปหมดจอมราชร้องครางออกมาด้วยน้ำเสียงหอบกระเส่า ยามที่ร่องรักของเด็กสาวโอบรัดท่อนเนื้อของเขาที่แข็งเป็นลำ ในขณะกำลังสาวเข้าสาวออกในร่องสวาทอย่างมิดเม้นอยาดน้ำรักของเธอได้ไหลซึมออกมาชโลมแก่นกายชายอย่างท่วมท้น ทำให้จังหวะรักการโยกคลอนไหลลื่นยิ่งขึ้นบัวบานได้แต่ร้องครวญครางในขณะที่เขาช้อนสะโพกของเธอให้หยัดกายขึ้นรับแรงรักจากเขาซ้ำแ
続きを読む