Married to My Best Friend’s Billionaire Dad のすべてのチャプター: チャプター 121 - チャプター 130

Nakaupo si Rafael sa loob ng kotse, bakas ang tensyon sa kanyang mukha, habang ang kanyang mga mata ay kumikislap sa ilalim ng mahinang liwanag—tila may malalim na iniisip at hindi basta mababasa ang kanyang damdamin.Biglang may isang berdeng sports car ang humarurot papalapit, mabilis na umarangkada bago gumawa ng isang perpektong drift sa mismong harapan ng kanyang sasakyan. Umalingawngaw ang tunog ng gulong sa kalsada, nag-iwan ng manipis na usok at tensyon sa hangin.Bumukas ang pinto ng sports car at dali-daling lumabas si Allan. Bahagya pa siyang napayuko habang isinara ang pinto, saka nagmadaling lumapit sa sasakyan ni Rafael na may halong ngiti at pagtataka sa mukha.“Bro!” tawag niya, bahagyang hinihingal ngunit may bahid ng biro ang tono. “Bakit naman napakamisteryoso mo? Para tayo

Nang makita ito, agad na sumugod si Marina at hinawakan ang braso ni Roger.“Huwag mo siyang saktan! May usapan pa tayo kay President Asuncion bukas!”Paano kung magbago ang isip ni President Asuncion kapag nakita niyang may sugat o pasa ang mukha niya? Masisira ang lahat ng plano nila.Mariing pinigil ni Roger ang nag-aalab niyang galit. Huminga siya nang malalim bago malamig na nagsalita, “Sige. Para kay President Asuncion, palalagpasin muna kita ngayon. Pero ang ito ang tatandaan mo, hindi pa tayo tapos Isabela!”Tumingin siya nang tuwid kay Isabela, mabigat at puno ng babala ang kanyang mga mata.“Tandaan mo ito, Isabel

Hindi inaasahan ni Marina na sa halip na makipagkumpitensya ang kanyang anak para sa tunay na pagmamahal ng isang lalaki, ay mas gugustuhin pa nitong maging kapalit lamang—isang anino ng iba. Isang pagmamahal na handang ibigay kahit na walang natatanggap na pagmamahal pabalik dahil ang lalaking kanyang minamahal ay may ibang mahal—si Isabela.Ano bang kagandahan sa pagiging “substitute”? Mas mabuti pang maging lehitimong asawa kaysa manatiling pamalit lamang sa puso ng isang lalaki.Nais pa sana niya itong pigilan at kausapin nang masinsinan, ngunit hindi na siya nabigyan ng pagkakataon. Isinuot na ni Marinela ang kanyang coat, inayos ang kanyang buhok sa salamin nang may kumpiyansa, at walang pag-aalinlangang lumabas ng silid.Naiwan si Marina na nakatayo roon, nababalot ng pag-aalala at pag

Walang problemang hindi kayang lutasin ni Rafael.Ang susi lamang ay…ang kanyang saloobin.Ano nga ba ang paraan na nais ni Isabela upang tuluyan nang malutas ang lahat?Isang ganap na pagwasak sa kalaban, o isang mahinahong pakikipagkompromiso?Nasa kanya ang kapangyarihang pumili. At anuman ang piliin niya, kaya niya itong isakatuparan—para sa iyo, Mrs. Santillan.Nakaramdam si Isabela ng kakaiba habang nakatitig siya sa malalalim at madidilim na mata ng lalaki. May bagay roong hindi niya mabasa—hindi malinaw kung babala ba iyon o panunukso.Hindi pa man siya tuluyang nakakabawi, inakbayan na siya ni Rafael sa bay

Hingal na hingal na si Isabela. Ramdam niya ang mabilis na pagtaas-baba ng kanyang dibdib, ang init na kumakalat mula sa kanyang leeg pababa sa kanyang balikat. Namumula ang kanyang pisngi, at ang kanyang mga mata ay bahagyang malabo sa damdaming hindi niya maipaliwanag.Ngunit sa kabila ng lahat, tumigil ang lalaki.Hindi na ito lumayo pa.Hindi na ito sumunod sa apoy na kapwa nila nararamdaman.Napakurap si Isabela, tila hindi makapaniwala.“Sinasadya mo bang gawin ito?” mariin niyang tanong, bagama’t bahagyang nanginginig ang kanyang tinig.Sinadya niya.Tiyak na sinadya niya.