Todos los capítulos de Married to My Best Friend’s Billionaire Dad: Capítulo 1 - Capítulo 10

Kabanata 2"Uh… dapat sa bahay at sa labas, bestie pa rin ang ating tawagan.", mahinang sabi ni Isabela kay Rita.“But my Dad told me so”, sagot nito ng may ngiting mapang-asar.“Kung hindi mo siya tatawaging “mama,” mawawalan ka ng allowance.”, ito ang bilin ng kanyang ama.Sobrang strikto ng Daddy niya na kapag nagkakamali o sumusuway siya, agad nitong i-freeze ang kanyang bank accounts.Noon, nung nagka-crush siya nang maaga at muntik pang maloko nang sobra, na-freeze ang bank account niya nang isang buwan.Sa buwan na iyon, araw-araw siyang kumakain lang ng loaf bread at ginisang gulay at halos ikadepress niya iyon.Isang araw, umuwi siya nang gabi at wala nang kahit anong pagkain. Si Isabela ang nag-abot sa kanya ng isang malapit nang mag-expire na sandwich.Hanggang ngayon, hindi niya malilimutan ang lasa ng sandwich na iyon.Hindi nagtagal, gumawa na naman siya ng gulo, pero sinamahan siya ni Isabela at pareho silang napagalitan at nagtiis ng gutom. Doon niya tuluyang itinurin

“May dalawang matalik na kaibigan si Daddy na palihim akong iniimbitahan sa dinner. Sinasabi nilang isama ko raw ang hot kong stepmom. Hehe, sasama ka ba?”Nagtanong si Rita sa kaibigang nagmamaneho habang relaxed itong naglalaro sa phone niya.Nakunot ang noo ni Isabela,“Kailangan ko ba talagang magpunta sa mga ganyang dinner?”Bago pa man sila ni Rafael magpa–marriage certificate, nagkasundo na sila na hindi siya pipilitin nitong pumasok sa social circle nito. Itatago muna ang kasal nila para magkakilala pa sila nang mas mabuti.Pero may clause sa supplementary agreement na kapag tungkol sa “career” nito, maaari siyang “pumasok” bilang Mrs. Santillan kung kinakailangan.Nagmadaling nag-explain si Rita. “Mukhang magalang at refined ang Daddy ko, pero sa totoo lang… malamig ang puso no’n. Dalawa lang talaga ang naging kaibigan niya buong buhay niya, si Tito Mike Solano—isang second-generation Red Army soldier na mataas ang posisyon sa military, at si Tito Allan Ramos—isang second-gene

Kabanata 6Handang-handa si Marco nang dumating siya.Suot niya ang paboritong dark coat ni Isabela, na tila siya pa rin ang lalaking iyon na minsang nagbigay ng init sa kanyang pagkabata. Ang malamig na simoy ng hangin ay hinahaplos ang kanyang mukha, at sa kanyang mga mata ay mababakas ang malalim at mapagkalingang pagmamahal para kay Isabela.Gaya ng dati.Habang tinititigan ni Isabela ang dating childhood sweetheart, mas malakas pa sa tambol ang tibok ng kanyang puso. Ang bawat galaw, bawat tingin ni Marco ay nagdudulot ng kakaibang kilabot sa kanyang dibdib. Ngunit sa kabila ng kabighaniang iyon, alam ni Isabela kung anong klaseng malamig at matalim na ambisyon ang nagtatago sa likod ng maamo at elegante nitong anyo.Hindi niya namalayang umatras siya ng isang hakbang, sinusubukang ilayo ang sarili sa lalaki.“Anong ginagawa mo dito?” tanong niya, may bahid ng pagtataka at pag-aalangan.“Alam kong matapos pumanaw ang tita at tito mo, pangarap mo nang mabili ang lugar na ’to.” Pan

Narinig ang galit sa boses ni Rita, parang kidlat na biglang pumutok sa tahimik na paligid.“Sinundan ba niya tayo galing sa school? Ang kapal naman ng mukha niya! Papalayasin ko siya—ngayon din!”Wala nang paligoy-ligoy. Mabilis siyang bumaba ng hagdan, halos ramdam sa bawat hakbang ang inis at pagkadismaya niya. Para siyang handang sumabak sa gulo kahit mag-isa pa. Samantala, sa dining area, hindi na nagpatuloy sa pagbabasa si Rafael. Huminto ang mga mata niya sa isang punto na parang may biglang bumigat sa isip. Dahan-dahan siyang lumingon at marahang inilapag ang kahon ng singsing sa isang plato sa ibabaw ng dining table—ingat na ingat, na parang hindi lang iyon simpleng alahas kundi isang desisyong matagal niyang pinag-isipan.[Sa rooftop restaurant ang dinner. Ibigay mo sa kanya ang singsing.]Isang maikling mensahe. Isang planong dapat sana’y perpekto.…Nang matanggap ni Rita ang mensahe ni Rafael, kusang nagkunot ang noo niya. Dinner?Wow, ready pala talaga si Dad. Todo effo

Anong klaseng “mabuting lalaki” ang gagamit ng alak bilang excuse para gumawa ng ganitong klase ng eksena? Paulit-ulit na umiikot ang tanong na iyon sa isip ni Isabela, parang sirang plaka na ayaw tumigil. Noong una, pinilit pa niyang intindihin ang sitwasyon. Baka may nakain si Rafael na hindi maganda noong gabi ng pagrerehistro ng kasal nila. Baka sobrang lasing lang talaga, kaya bumigay ang self-control niya at hindi niya napigilan ang sarili.Pero ngayong gabi—nakapag-shower siya nang maayos, marunong pang magpacute, nakakapagbitaw ng salita, at nakakapagkwentuhan pa sa kanya na parang normal lang ang lahat. Hindi na iyon simpleng “nawala sa wisyo.”