Parang dalawang bituin na nagsasanib liwanag sa madilim na kalangitan, maliwanag at hindi maihihiwalay, matindi at nakakaantig ang tagpong iyon.Ito ang eksenang nakita ni Marco nang mabilis siyang pumasok sa kwarto.Napatingin siya ng hindi makapaniwala sa babaeng nakasandal nang walang depensa sa mga bisig ni Rafael.Iyon ang kanyang minamahal.Ang kanyang mapupulang pisngi ay nagpapakita ng alindog at tiwala na ipinapakita lamang niya sa lalaki.Palaging masunurin, mahinahon, at mahinhin siya sa harap niya.Ngunit ngayon, wala siyang iniwasang init, alindog, at kahinaan sa tinig.Si Fernando, na kanang kamay ni Rafael ay inutusan ang kanyang mga tauhan na alisin si Eduaro, na kalahating paralisa na dahil kay Rafael. Habang sila’y paalis na ng kwartong ‘yon, sumulyap siya kay Marco, at sa huli, nagpasya na huwag itong isama.Mas mainam pang masaksihan ni Marco sa sariling mga mata kung gaano katindi ang pagmamahal at pag-aalaga ng kanyang boss sa asawa nito. Isang tahimik ngunit mat
続きを読む