All Chapters of ยอดดวงใจ: Chapter 11 - Chapter 20

“ผมมีข่าวดีจะบอกย่าด้วยนะครับ” ชายหนุ่มหน้าตาดี รูปร่างสูงเพรียวแข็งแรง เพราะรับจ้างทำงานในสวนในไร่ของพ่อเลี้ยงอินทร์กับแม่เลี้ยงจันทราตั้งแต่เด็กพอโตขึ้นมาหน่อย เขาก็จำได้ว่าย่าพาไปรับจ้างทำงานไปทั่ว เขาเองพอทำงานได้ก็ทำ จนไปช่วยย่าดายหญ้าในไร่ของพ่อเลี้ยงอินทร์และแม่เลี้ยงจันทรา จนทั้งสองรักใคร่เอ็นดู ให้ทำงานด้วย ส่งเสียให้เล่าเรียนด้วย ทำให้พสุธาได้เรียนหนังสือจนถึงทุกวันนี้“ข่าวดีอะไรจ๊ะ” นราเอ่ยถามหลานชาย“ผมสอบชิงทุนไปเรียนต่อที่กรุงเทพฯ ได้ครับ ผมอยากเรียนต่อเกษตรศาสตร์ ถ้าเรียนจบกลับมา พ่อเลี้ยงจะให้ที่ดินผมหนึ่งแปลง เพื่อให้ผมจัดการตามแบบฉบับที่ผมต้องการ เราจะมีที่ดินเป็นของตัวเอง แล้วผมก็จะสร้างเนื้อสร้างตัว สร้างงาน สร้างเงินให้ตัวเอง ผมจะเลี้ยงย่าให้สบาย ย่าดีใจไหมครับ”“เราจะจากย่าไปอยู่ตั้งไกลนี่นะ” นราเสียงสั่น ใบหน้าที่ยิ้มแย้มหุบยิ้มลงไปในทันที“ย่าไม่ดีใจเหรอครับ” พสุธาเอ่ยถามผู้เป็นย่า ตกใจที่อีกฝ่ายไม่ยินดีกับเขา ที่เขาจะได้เรียนหนังสือดี ๆ“ย่าเป็นห่วงเรา เราไม่เคยจากกันเลยนะ” นราเริ่มไม่โอเค ไม่อยากให้หลานชายห่างไปไหนไกล“ผมสัญญาว่าจะตั้งใจเรียน แล้วก็จะกลับมา

“มลขอโทษนะคะ”“ไม่ใช่ความผิดของมลหรอก แต่ทุกอย่างมันเกิดขึ้นแล้ว เรามาหาทางแก้ปัญหากันดีกว่า”“มลตัดสินใจผิดพลาดเอง ตอนนั้นมัวแต่คิดถึงพ่อกับแม่ แต่พอแต่งงานไปแล้ว มลคิดว่าหากมลหนีไปกับพี่ธร พ่อกับแม่อาจจะรู้สึกโกรธ แต่พวกท่านก็ไม่ต้องมาทุกข์ใจแบบนี้ มลเล่าทุกอย่างให้คุณแม่ฟังน่ะค่ะ คุณแม่เองก็คงเล่าให้คุณพ่อฟัง ท่านทั้งสองเลยรีบมารับมลจนเกิดอุบัติเหตุ”“มลเลิกโทษตัวเองได้แล้ว เรื่องที่มันผ่านไปแล้วเราไม่สามารถแก้ไขอะไรได้ แต่สิ่งที่เราต้องทำในตอนนี้คือ ทำทุกอย่างให้ดีที่สุด”“พี่ธร” เธอเรียกเขาพร้อมทั้งน้ำตาไหลพรากอาบแก้มนวล เขาเป็นคนดี เป็นสุภาพบุรุษและเข้าใจคนอื่นเสมอ เขาเป็นผู้ชายที่ดี ควรค่าแก่การรัก“พี่รักมล รักมลคนเดียวและจะรักตลอดไป ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น จะเพราะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ ผิดพลาดไปแล้วก็ช่างมันเถอะครับ ทุกอย่างเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ ไม่มีใครไม่เคยผิดพลาด พี่เองก็ยังเคยทำอะไรผิดพลาดตั้งหลายอย่าง”“มลหวังว่าลูกของเราจะเป็นคนดีแบบพี่ธรนะคะ พี่ธรเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดในชีวิตของมล” เธอหลับตารับจุมพิตอ่อนหวานของเขาธรอุ้มร่างน้อยของภรรยาขึ้นสู่อ้อมแขน ก่อนจะพาไปวางบนที่นอนหนานุ

“ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วครับ ตั้งแต่เจอกัน เราก็สะดุดล้มตลอด”“พี่ดินจำได้ด้วยเหรอคะ” เธอเอ่ยถามเขาด้วยความประหลาดใจ“จำได้สิ” พสุธาไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทำไมใจเขาถึงได้สั่นสะท้านทุกครั้งที่ได้เห็นใบหน้านวลใสของนิลรัตน์เธอเป็นผู้หญิงที่น่ารัก มีเสน่ห์ เป็นตัวของตัวเอง และมีน้ำใจกับคนอื่นเสมอเขาเพิ่งรู้ตัวว่าสังเกตเธอมาตลอดภาคเรียน จึงได้รู้ว่าสาวน้อยคนนี้เป็นคนเก่ง ฉลาด มีความคิด เวลาคุยด้วยแล้วสบายใจ เธอมีการเรียงลำดับความคิดที่ดีในการพูดและเป็นผู้รับฟังที่ดี“ดีใจนะคะที่พี่ดินจำนิลได้ด้วย” เธอมองเขาเหมือนประหลาดใจ แต่คนขรึมๆ เช่นเขาพอเผยยิ้มออกมาทำให้โลกนี้ช่างสดใส“ทำไมถึงอยากมาทำงานในไร่ล่ะครับ” พสุธาเอ่ยถาม เธอไม่ได้มีท่าทีว่าจะเดือดร้อนเรื่องเงินจนต้องมาหางานทำเพื่อส่งเสียตัวเองเรียน เหมือนนักศึกษาคนอื่นที่พยายามหางานทำเพื่อที่จะได้ไม่เป็นภาระของคนที่บ้านมากนัก“นิลอยากศึกษาดูงานน่ะค่ะ ในไร่ของพี่ดินมีอะไรที่น่าสนใจเยอะแยะเลยนะคะ” อันนี้เธอพูดจริงจากใจ นอกจากไร่อันกว้างใหญ่ไพศาล มีพืชเศรษฐกิจที่ทำรายได้ให้กับครอบครัวแล้ว พสุธายังจัดสรรพื้นที่ทำเกษตรแบบมีอยู่มีกินอีกแปลงหนึ่ง แปลงไม่

ไป ภรรยาคนที่สาม เขาภูมิใจในตัวเธอมาก และมักพาเธอออกงานไปพบปะผู้คนเสมอ ตอบพระราชาว่า ฉันรักชีวิตของฉันเกินกว่าจะทำแบบนั้น ขอโทษที่ฉันไม่สามารถไปกับท่านได้ และเมื่อท่านตาย เธอก็จะแต่งงานใหม่ ส่วนภรรยาคนที่สองมักจะอยู่กับเขาเสมอ ในวันที่เขาต้องการ ตอบพระราชาว่า ขอโทษนะที่ฉันไม่สามารถไปกับท่านได้ แต่หล่อนจะจัดงานศพให้เขาหลังจากที่เขาตาย ส่วนภรรยาคนที่หนึ่งบอกกับพระราชาว่าหล่อนจะตามติดท่านไปทุกที่ แม้ว่าท่านจะตายก็ตามที นั่นทำให้พระราชาละอายใจเพราะภรรยาคนที่หนึ่ง ก็คือคนที่เขาดูแลเอาใจใส่น้อยที่สุดตอนมีชีวิตอยู่ พระราชาได้ยินดังนั้นก็คิดว่าเขาควรจะใส่ใจภรรยาคนที่หนึ่งให้มากกว่านี้” เธอเล่ามาถึงตรงนี้ก็ยิ้มให้เขา“ภรรยาคนที่สี่คือร่างกาย เครื่องประดับและเสื้อผ้าสวยๆ ไม่สามารถติดตามเราไปได้เมื่อวันตาย ภรรยาคนที่สามคือทรัพย์สมบัติที่เราเก็บสะสมมาในชีวิต แต่สุดท้ายเมื่อเราตายก็ต้องตกไปเป็นของคนอื่น และไม่สามารถติดตัวเราไปตอนตายได้ ภรรยาคนที่สองคือเพื่อนและครอบครัว เขาจะอยู่กับเราเสมอยามที่เราต้องการ แต่สุดท้ายเขาก็จะส่งเราได้แค่งานศพเท่านั้น ภรรยาคนแรกคือจิตวิญญาณของเราเอง ส่วนมากเราจะละเลยจิ

“นังนี่มันเป็นลูกของแม่กับชู้ของดินยังไงล่ะ มันจะมาหลอกดินนะ” ประโยคของผู้เป็นย่าทำให้พสุธาถึงกับช็อกไปเลยทีเดียว ที่เขาช็อกก็เพราะว่าเขาตกหลุมรักนิลรัตน์นั่นเอง แต่เธอกลับเป็นน้องสาวต่างบิดาของเขานิลรัตน์ครางเบา ๆ ก่อนจะฟื้นขึ้นมา เธอลูบท้ายทอยไปมาด้วยความเจ็บ นั่นทำให้นราพยักหน้าให้ทิสาจิกผมของนิลรัตน์เอาไว้“โอ๊ย! พี่ดินช่วยด้วยค่ะ” นิลรัตน์ตะโกนเรียกพสุธา“หุบปากซะ ถ้าแกยังไม่อยากตาย” มีดที่จ่อมาทางด้านหลังทำให้นิลรัตน์หยุดกึก“อย่านะครับคุณย่า ยังไงผมก็ไม่กลับไปหาเขาอยู่แล้ว เขาทิ้งผมตั้งแต่เด็ก ผมเกลียดเขา ผมไม่มีวันญาติดีกับเขาหรอกครับ แต่คุณย่าอย่าทำร้ายคนอื่นเลยนะครับ”“นี่ดินห่วงนังนี่อย่างนั้นเหรอ”“ไม่ใช่ครับ แต่ผมไม่อยากให้คุณย่าต้องมีความผิดติดตัว ผมเป็นห่วงคุณย่าครับ” พสุธารีบยกมือขึ้นห้ามปราม“อย่าเข้ามานะ ไม่งั้นย่าจะแทงนังนี่ให้ไส้ทะลัก”“โอ๊ย!” นิลรัตน์ร้องเสียงหลง ทำให้ทุกคนตกใจ“เป็นอะไร” เป็นจังหวะที่นราเผลอ วิบตานั้น นิลรัตน์ก็เอี้ยวตัวมาทางด้านหลังปัดมีดในมือของนราหล่นลงไปยังหน้าผาเบื้องล่าง“ผลักนังนี่ลงไปซะ” นราที่เซจนเกือบล้มเพราะชรามากแล้ว ตะโกนบอกทิสาที่เ