All Chapters of ยอดดวงใจ: Chapter 1 - Chapter 10

ทิพย์สุคนที่ออกมาเข้าพิธีแต่งงานทำเอาทุกคนตกตะลึงในความสวยของอีกฝ่ายเป็นอันมาก โดยเฉพาะเจ้าบ่าวที่ได้แต่อ้าปากค้างไปเลยทีเดียวพิธีหมั้นเสร็จสิ้นก็เป็นพิธีแต่งงาน มีการทำบุญตักบาตร รดน้ำสังข์ และงานเลี้ยง“พี่ครับ มีคนฝากจดหมายมาให้ครับ” เด็กชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหาตอนที่ภัคธีมายืนอยู่คนเดียว เธอรีบรับจดหมายนั้นเอาไว้ ก่อนจะเดินเลี่ยงไปเข้าห้องน้ำพอคลี่อ่านข้อความในจดหมาย ก็เป็นจดหมายของธร เขาอยากมอบของขวัญให้เธอเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่จะไม่ได้เจอกันอีก ขอแค่ได้เจอหน้าเธออีกครั้งเท่านั้นภัคธีมายืนชั่งใจอยู่นาน หากเธอออกไปเจอเขาในตอนนี้ แล้วโดนจับได้ทั้งเขาและเธอก็จะเดือดร้อน เธอน่ะไม่เท่าไหร่ แต่มารดาจะเดือดร้อนยิ่งกว่าที่ดูแลเธอไม่ดีบิดาให้คนจับตาดูเธออยู่ตลอด เธอเองก็อยากเจอเขาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะย้ายไปอยู่บ้านสามี แต่เธอควรตัดใจ ไม่ทำให้มารดาต้องเดือดร้อนภัคธีมาตัดสินใจเขียนจดหมายน้อยฝากเด็กคนเดิมกลับไปให้เขา โดยที่ไม่ให้มีใครได้เห็น และทำลายจดหมายฉบับนั้นของเขาทิ้งไป เพราะถ้ามีใครเจอเป็นเรื่องใหญ่แน่ ๆธรได้อ่านจดหมายของภัคธีมาแล้วหัวใจแตกสลาย เพียงแค่เจอหน้ากันเป็นครั้งสุด

“นี่คุณกล้าพูดกับผมแบบนี้เหรอ”“ฉันพูดให้คุณได้สติค่ะ ทำยังกับยายมลไม่ใช่ลูก เขาเป็นลูกของเรานะคะ” เอาไงเอากัน เธอทนกับความไร้เหตุผลของสามีมานานหลายปีแล้วแล้วก็ไร้เหตุผลอยู่แค่เรื่องเดียว ก็คือเรื่องของประพงศ์นั่นแหละ ไม่ว่าครอบครัวนั้นทำอะไร ก็ผิดไปหมด“ใช่สิ คุณไม่ได้รักผมนี่นา โดนบังคับให้แต่งงานเหมือนกัน อยู่ด้วยกันมายี่สิบกว่าปี คุณคงไม่มีความสุขเลยใช่ไหม”“ฉันยอมรับว่าโดนบังคับให้แต่งงานกับคุณจริง แต่อยู่ด้วยกันมาหลายปีฉันก็มีความสุขดี ตอนแรกฉันไม่ได้รักคุณจริง ๆ นั่นแหละ แต่อยู่กันไป คุณมีดีหลายอย่าง ยกเว้นเรื่องเดียวคือชอบวางอำนาจและเอาแต่ใจ ชอบข่มขู่คนอื่น ซึ่งฉันไม่ชอบ”“นี่คุณ!” พฤกษ์อึ้งไป มองภรรยาอย่างคาดไม่ถึง ว่าอีกฝ่ายจะต่อว่าเขาขนาดนั้น“ฉันไม่เคยพูดเลย และหลายครั้งที่ต้องทนเพราะลูก แต่ตอนนี้ทนไม่ไหวแล้ว คุณเห็นความสะใจของคุณสำคัญมากกว่าความสุขของลูกได้ยังไงกัน ที่ลูกยอมแต่งงานเพราะลูกไม่อยากให้ฉันโดนคุณตำหนิหรือด่าว่า หรือทะเลาะกับคุณ ฉันรู้ดี ฉันเลี้ยงลูกมากับมือ”“...” พฤกษ์พูดไม่ออก ไม่เคยเจอภรรยาในโหมดนี้มาก่อน“คุณโกรธฉัน จะตบฉันก็ได้นะ”“อย่ามาท้า” พฤกษ์โมโหทำ

“คุณนราจะปล่อยเอาไว้แบบนี้เหรอคะ” ทิสาเอ่ยถามเจ้านาย เธอเป็นสาวใช้ในบ้าน และเป็นหนึ่งในเมียของนทีคนหนึ่งเช่นกัน เธอหลงรักนทีมาก แต่เพราะเขาได้แล้วก็เริ่มเบื่อ แถมยังไม่ได้รักเธอจริง แต่อย่างไรเธอก็ยังซื่อสัตย์ต่อเขา รักเขาเพียงคนเดียว วันไหนเขาเหงา เขามาหาเธอ เธอก็ยินดีทอดกายให้เขาเชยชม โดยไม่หวังสิ่งใด“ฉันไม่ปล่อยมันหรอก แกไม่ต้องมายุ รอให้มันคลอดก่อนเถอะ ฉันจะจัดการมัน”“จัดการยังไงคะ”“บอกว่ามันหนีตามผู้ชายไปดีไหม แล้วฉันก็จะเอาหลานเลี้ยงไว้เอง ยังไงเด็กที่จะเกิดมาก็เป็นสายเลือดของนที” นราพูดถึงแผนการที่กำลังจะเกิดขึ้น“แกอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเด็ดขาด” นราหันไปมองทิสาเขม็ง“สาไม่บอกใครหรอกค่ะ สาจะช่วยคุณนราทำให้แผนการทุกอย่างสำเร็จค่ะ”นทีดูแลภัคธีมาเป็นอย่างดี หญิงสาวระวังตัวแจ เพราะเห็นว่าแม่สามีไม่กลั่นแกล้งอะไรเธออีก แถมยังเอาอกเอาใจสารพัด แต่คนเราเคยไม่ชอบกัน จะกลับมาชอบกันง่ายๆ ได้อย่างไรกัน“แม่ทำบัวลอยน้ำขิงให้จ้ะ เห็นเราเปรยว่าอยากกิน” นราให้สาวใช้นำบัวลอยน้ำขิงมาเสิร์ฟ เธออยากกินก็จริงแต่ไม่กล้ากิน ทุกวันนี้อาหารการกินอะไรเธอให้นทีกินก่อนถ้าเขาไม่ตาย เธอก็กินได้“ทำไมไ

“นทีตายแล้ว นทีตายแล้ว ฮือ ๆ นทีลูกแม่” ปลายสายคือพยาบาลที่โทร. มาจากโรงพยาบาล“คุณแม่ทำใจดีๆ เอาไว้นะคะ” ภัคธีมากอดร่างของนราที่เอาแต่ร้องห่มร้องไห้เมื่อนราเอาแต่โศกเศร้าเสียใจ ภัคธีมาจึงต้องจัดงานศพให้สามีด้วยตนเอง โดยมีบิดามารดามาคอยช่วยเหลือบิดานั้นไม่เอ่ยปากเรื่องปัญหาทางการเงิน และไม่รู้ด้วยว่ามารดาแอบเล่าให้เธอฟัง เธอรู้นิสัยของบิดาดีว่าเป็นคนหยิ่งในศักดิ์ศรีเพียงใด“ลูกกลับไปอยู่กับพ่อกับแม่ไหมจ๊ะ” ทิพย์สุคนเอ่ยขึ้น เธอนึกเป็นห่วงลูกสาวอย่างที่สุด“คุณนี่อะไรกัน ลูกชายเขาเพิ่งตาย คุณนราเขาไม่มีใคร คุณก็จะพาลูกกลับบ้านแล้วทิ้งเขาไว้คนเดียวหรือไง” พฤกษ์ตำหนิภรรยา“ฉันขอโทษค่ะ แต่ฉันเป็นห่วงลูกนี่คะ” ทิพย์สุคนกล่าวขอโทษ นางรู้สึกว่าแววตาที่นรามองลูกสาวของตนมันดูน่ากลัวแปลก ๆ คนเป็นแม่อย่างเธอก็นึกเป็นห่วงลูกเป็นธรรมดางานศพทุกอย่างผ่านพ้นไป ภัคธีมาเริ่มเห็นว่าแม่สามีมักเอาลูกไปเลี้ยง ไปนอนด้วย พอเธอขอลูกมาเลี้ยงก็บอกว่าคิดถึงนที พสุธาคือตัวแทนของนทีลูกชายของเธอถูกคนเป็นย่าเลี้ยงดูไม่ให้ห่างกาย แค่เธอจะเข้าหาลูก แตะต้องตัวลูกก็โดนตวาดลั่นบ้าน“เธอจะไปไหนก็ไป ฉันเลี้ยงตาดินเอง”

การที่เสี่ยกัปตันเอาภัคธีมาไป ก็เท่ากับว่าในอนาคตภัคธีมาก็จะไม่มายุ่งกับพสุธาอีก เพราะนางพอรู้ว่าพอเสี่ยกัปตันเบื่อผู้หญิงคนไหนก็พาไปจัดการทุกราย แต่ตอนอยากได้ลูกเมียใครไม่สนเสี่ยกัปตันให้ลูกน้องหิ้วร่างของภัคธีมาออกมาจากบ้าน ในสภาพที่เธอสลบไสล“นั่นจะทำอะไร” ธรเอ่ยเสียงเข้ม เขาพาเพื่อนที่เป็นตำรวจมาด้วย เพราะโทร. หาภัคธีมาแล้วไม่ติด คิดว่าหญิงสาวอาจจะเกิดเรื่องขึ้นมาได้ เขาจึงรีบมาหาเธอที่บ้าน ก็พบว่าเธอกำลังถูกอุ้มออกมาจากบ้านเสี่ยกัปตันหันขวับไปมอง พอเห็นว่าเป็นธรคนรักเก่าของภัคธีมาก็กัดกรามจนขึ้นสัน แถมมันยังพาตำรวจมาด้วย ก็ทำให้เขาต้องสบถยาวเหยียดในใจ“ปล่อยมลซะ” เสี่ยกัปตันไม่อยากมีปัญหากับตำรวจ เพราะตอนนี้เขากำลังถูกเพ่งเล็ง ดังนั้นเขาจึงต้องปล่อยภัคธีมาไปอย่างน่าเสียดาย“ผมต้องขอเชิญตัวคุณไปโรงพักด้วยนะครับ”“ข้อหาอะไรไม่ทราบ ผมเห็นเธอสลบอยู่เลยจะพาไปหาหมอ ผมผิดอะไร”“มีแน่ครับ” สุรศักดิ์หยิบเอกสารสำคัญให้เสี่ยกัปตัน อีกฝ่ายก็ใบหน้ากระตุกในทันที“แบบนี้ไปโรงพักได้ไหมครับ”“ผมไม่ได้ทำ ผมต้องการทนาย”“ไปคุยกันที่โรงพักครับ” สุรศักดิ์หันไปสั่งลูกน้องให้เข้าไปดูเด็กน้อยพสุธา ลูก