ทอรุ้ง พฤศจิ มองบ้านหลังใหญ่ที่เธอเติบโตขึ้นมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย ด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์ รถกระบะคันโตค่อยๆ พาเธอออกมาจากที่นั่นอย่างเชื่องช้า แสงตะวันยามบ่ายที่สาดส่องมากระทบกับผิวกายอาบไล้ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างเธอต้องไปเป็นเมียใช้หนี้ให้อาวัฒน์ เจ้าหนี้รายใหญ่ของครอบครัว ที่ไร่รุ่งอรุณ บิดามารดาของเธอเสียชีวิตตั้งแต่เด็ก เธอจึงอยู่ในความดูแลของลุงปรีชากับป้าวิลัย ทั้งสองเลี้ยงเธอมาเหมือนลูกหลาน รักและเอ็นดูเหมือนลูกแท้ ๆ เพราะท่านไม่มีทายาทสืบสกุลวัฒน์ รุ่งอรุณนั้นเป็นเพื่อนรุ่นน้องเก่าแก่ของบิดามารดา เขาไปมาหาสู่บ้านของเธออยู่เป็นประจำ จนลุงกับป้าที่ชุบเลี้ยงเธอมาเกิดปัญหาทางการเงินต้องหยิบยืมเขา มากเข้าก็ไม่มีเงินไปคืน วัฒน์จึงยื่นข้อเสนอขอเธอไปเป็นเมียเพื่อไถ่ถอนหนี้สินทั้งหมดเธอเพิ่งจบจากมัธยมปลายยังไม่ได้เรียนต่อมหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ วัฒน์เสนอเงินให้ลุงกับป้าของเธออีกจำนวนหนึ่ง และบอกว่าจะพาเธอไปเป็นเมียยกย่องออกหน้าออกตาที่ไร่รุ่งอรุณรวมถึงหากเธอต้องการจะเรียนหนังสือต่อก็จะส่งเสียเลี้ยงดูอย่างดีไม่ให้ลำบากลุงกับป้าของเธอเห็นว่าเขาเป็นคนดี อายุของวัฒน์นั้นสามสิบห้าย่างสามสิบห
Last Updated : 2025-12-16 Read more