2

“อาบน้ำอาบท่าเสียก่อนนะ” เขาบอกเธอเสียงนุ่ม ทอรุ้งมองห้องนอนใหญ่ที่เขาพาเธอมาพักอาศัยอย่างสำรวจตรวจตรา ก่อนจะหมุนกายมามองเจ้าของห้อง เห็นเขากำลังเดินไปเดินมาคล้ายจัดข้าวของ

สภาพการตกแต่งห้องมองก็รู้ว่าเป็นห้องของเขา แต่เธอจะไปขอแยกห้องนอนก็คงไม่ดี เพราะตอนนี้เธอเป็นภรรยาของเขาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย เขาทำทุกอย่างเรียบร้อยในขณะที่เธอจับต้นชนปลายอะไรไม่ถูก

“รุ้งคงเหนื่อยจากการเดินทาง อาบน้ำจะได้สดชื่น”

“ค่ะ” เธอตอบรับยังหันรีหันขวางทำอะไรไม่ถูก เขาเลยเข้ามาจูงมือพาเธอไปยังตู้เสื้อผ้า

“ดึกแล้วอาไม่อยากปลุกคนใช้ในบ้าน รุ้งจัดของใส่ตู้เสื้อผ้าเองได้ไหม” เขาเปิดตู้ให้เธอ

“ได้ค่ะ” เธอรับคำมองตู้ไม้ใบใหญ่ลวดลายสวยงามแล้วเผลอยิ้ม เธอรีบจัดของใส่ตู้ เพราะไม่ได้มีข้าวของอะไรมากมาย มีแค่กระเป๋าเสื้อผ้าใบเล็กๆ เพียงใบเดียวเท่านั้น

“ห้องน้ำอยู่ตรงโน้น” เขาชี้ไปยังห้องน้ำ เธอจึงรีบหยิบชุดนอนมิดชิดผลุบหายเข้าไปภายใน อาบน้ำเสร็จก็แต่งตัวออกมาอย่างเรียบร้อย

“นอนไปก่อนเลยนะ อาต้องทำงานต่ออีกหน่อย” เธอฟังเขาบอกแล้วต้องขมวดคิ้ว ดึกขนาดนี้ยังต้องทำงานอีกเหรอ แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไร รีบเดินไปที่เตียง ก่อนนอนก็ไหว้พระสวดมนต์ เธอเห็นเขาเดินเข้าห้องน้ำ คิดว่าจะไม่หลับง่ายๆ เพราะระแวงว่าเขาจะทำอะไร แต่สุดท้ายความง่วงและความเหนื่อยก็ทำให้เธอหลับลงในเวลาอันรวดเร็ว วัฒน์เดินออกมาจากห้องน้ำ เขาเหลือบสายตาไปมองเด็กสาว เธอหลับสนิทไปเรียบร้อยแล้ว

ร่างสูงแข็งแรงเดินไปหยุดอยู่ข้างเตียง เขาทอดสายตามองร่างน้อยที่กำลังนอนหลับตาพริ้ม ริมฝีปากปิดสนิท วัฒน์อดใจไม่ไหว เขาก้มลงจุมพิตแผ่วเบา แต่เธอก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะตื่น

เขาจะลักหลับเธอดีไหมหนอ...

ความปรารถนาที่รุนแรงพวยพุ่งขึ้นมาในร่าง ใจอยากไปเคลียร์งานที่คั่งค้าง แต่อีกใจก็คิดว่าวันนี้คือคืนเข้าหอสำหรับเขากับเธอ

การเดินทางที่ยาวนานมาจนถึงครึ่งค่อนคืนไม่ได้ทำให้เขาเหนื่อยล้ามากนักเพราะปกติทำงานในไร่ก็หนักกว่านี้มาก

เขาควรนอนพัก วัฒน์คิดในใจแล้วสอดกายเข้าไปใต้ผ้าห่มผืนหนา ค่อยๆ ดึงเธอมากอดรัดแนบอก เธอไม่ได้ดิ้นหนีแต่กอดตอบ ใบหน้ายิ้มน้อยๆ เมื่อได้รับความอบอุ่นจากอ้อมแขนของเขา

วัฒน์จุมพิตหน้าผากนูนเกลี้ยงของเธอเบาๆ ใจเขานั้นเต้นแรงเหมือนหนุ่มน้อย

เขาตกหลุมรักสาวน้อยหน้ามนมานานแสนนานแล้ว ความกระสันทางเพศของเขาก่อเกิดขึ้นยามคิดถึงเธอ และต้องช่วยตัวเองเมื่อจินตนาการว่าได้เธอมาแนบกาย ในขณะที่เขาไม่ปรารถนาหญิงอื่นมานานแสนนานแล้ว

เขาหลับตามเธอไปในเวลาไม่นานนัก กลิ่นหอมอ่อนๆ ของกายสาวทำให้เขาผ่อนคลายอย่างประหลาด

ทอรุ้งปรือตาตื่นขึ้นมาในช่วงเช้า เธอรู้สึกว่าเมื่อคืนนอนหลับสนิทและหลับสบายมากๆ อาจเพราะเมื่อวานเหนื่อยจากการเดินทาง

ร่างน้อยที่ซุกอยู่ในอ้อมแขนของใครบางคนทำให้เธอต้องเงยหน้าขึ้นมอง ทอรุ้งตกใจเมื่อเธอกำลังกอดรัดวัฒน์อย่างแนบแน่นเหมือนเขาเป็นหมอนข้าง แถมยังซุกเข้าหาอกเขาอีก

เด็กสาวทำท่าจะหนีลงจากเตียง แต่อ้อมแขนอบอุ่นแข็งแรงดึงเธอมารัดเอาไว้มากขึ้น

“ตื่นแล้วเหรอ” เขาเอ่ยถามเสียงนุ่มมองคนที่กะพริบตาปริบๆ เหมือนตกใจ ก่อนที่แก้มสาวแดงซ่านในทันที

“อรุณสวัสดิ์ครับ เมื่อคืนนอนหลับสบายไหม” คนเอ่ยถามจุมพิตหน้าผากนูนเกลี้ยงของเธอหนักๆ เธออุทานรีบก้มงุดด้วยความอาย

“ไม่ตอบโดนจูบนะ”

“หลับสบายค่ะ หลับสนิทเลย” เธอรีบตอบ กลิ่นกายหอมกรุ่นของเขาทำให้เธอใจสั่นท้องไส้ปั่นป่วนไปหมด

“หิวหรือยังครับ”

“หะ... หิวแล้วค่ะ” เธอตอบเสียงสั่นๆ เขายิ้มใส่ตาอย่างเอ็นดู ก่อนจะบอกให้เธอไปอาบน้ำ

ทอรุ้งรีบพาตัวเองเข้าห้องน้ำโดยเร็ว ใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำ ดีใจที่เขายอมปล่อยแต่โดยดี

รีบอาบน้ำทำภารกิจในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว เธอออกมาจากห้องน้ำก็รีบจัดการกับข้าวของที่ยังจัดไม่ค่อยเรียบร้อยเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา ในขณะที่เขาเข้าไปอาบน้ำและออกมาพร้อมเสื้อผ้าชุดใหม่ อย่างน้อยอาวัฒน์ก็ไม่ชอบโชว์ ออกมาจากห้องน้ำด้วยเนื้อตัวแบบโป๊ๆ ให้เธอดู

“เสร็จหรือยังครับ” เขาเอ่ยถามน้ำเสียงสุภาพอ่อนโยน เขากอดรัดเธอจากทางด้านหลัง คนถูกกอดถึงกับสะดุ้ง พยายามคิดว่าเขาเป็นสามี เธอก็ไม่ควรปฏิเสธหากเขาจะกอดหอมใช้สิทธิ์ที่ถูกต้องตามกฎหมาย

“เสร็จแล้วค่ะ”

“ลงไปกินข้าวกันครับ” เขาโอบเอวของเธอเอาไว้ พาเดินลงไปรับประทานอาหารเช้า วัฒน์แนะนำทอรุ้งให้ทุกคนรู้จักในฐานะภรรยา เธอยิ้มให้คนในบ้าน มีสาวใช้ คนขับรถ คนสวนที่ยิ้มต้อนรับเธออย่างมีไมตรีจิต

“วันนี้มีข้าวต้มกุ้งค่ะ” เสียงของสาวใช้เอ่ยบอก วัฒน์เลื่อนเก้าอี้ให้เธอนั่ง ทอรุ้งยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน ก่อนจะรับประทานอาหารเงียบๆ แต่เสียงชวนแสบแก้วหูที่ดังเข้ามาในบ้านทำให้ทอรุ้งต้องรีบหันไปมอง

เธอเห็นผู้หญิงนางหนึ่งแต่งตัวเปรี้ยวจี๊ด ทาปากแดงจัด ทาเล็บสีแดง แต่งตัวรัดรูปทันสมัย ผิวของหล่อนสวย หุ่นดี ผมยาวหยักศก โกรกผมสีทอง สีหน้ายิ้มแย้มในคราแรกหงิกงอในทันทีที่เห็นเธอ

“ใครกันคะคุณวัฒน์” น้ำเสียงกระชากถามนั้นทำให้ทอรุ้งกะพริบตาปริบๆ

“ภรรยาของผมครับ”

“ภรรยา!!!” ดูเหมือนหล่อนจะตกใจ เสียงแสบแก้วหูจึงดังขึ้น แล้วคนที่หน้าหยิกงอก็ทำท่าจะกินหัวเธอด้วย นั่นทำให้ทอรุ้งต้องลุกจากเก้าอี้โดยสัญชาตญาณ เธอกลัวจะโดนตบจนหน้าคว่ำเหลือเกินในตอนนี้  วัฒน์ลุกตามเด็กสาว เขาเข้ามายืนอยู่เคียงข้างด้วยท่าทีปกป้อง

“นี่มันอะไรกันคะคุณวัฒน์ คุณมีภรรยาตั้งแต่เมื่อไหร่” มาหยาถามอย่างโกรธๆ เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของมรรค เจ้าของไร่ที่อยู่ไร่ข้างๆ เขานี่แหละ หล่อนมาตามตื้อเขาจนเขารำคาญ สลัดยังไงก็ไม่หลุด เธอประกาศว่าถ้าเขายังโสดไม่มีเมีย ก็จะพิชิตใจเขาให้จงได้ คนงานเองก็รู้กันไปทั่วไร่ ถ้ามาหยามาเมื่อไหร่ใครไม่ให้ความร่วมมือบอกว่าเขาอยู่ที่ไหนได้เจอฤทธิ์เดชของเธอแน่ ๆ ที่เขาเป็นกังวลก็คือกลัวทอรุ้งจะรับมือมาหยาไม่ไหว เขาเองยังปวดหัวเวลาเห็นเธอ แทบอยากจะดำดินหนีถ้าทำได้

“เมื่อวานครับ เธอชื่อทอรุ้งเป็นภรรยาที่ผมรัก และรักผมมากๆ ด้วยครับ” เขาจับมือของเธอมาโอบเอวหนาเอาไว้

“อาวัฒน์ทำอะไรคะ” เธอตกใจเมื่อเขาดึงมือเธอให้ไปกอดเอวเขาเอาไว้

“ท่านี้เรียกว่ากอดผัวอย่างหวงแหนครับ” เขากระซิบตอบกลับมา จับมือเธอให้กอดเอวเขาเอาไว้ไม่ยอมปล่อย ทอรุ้งตาโตกับประโยคของเขา

แล้วโดยที่ไม่คาดคิด เขาก็เอาแก้มมาชนกับปากน้อยๆ ของเธอหน้าตาเฉย

“อาวัฒน์”

“ท่านี้เรียกว่าหอมแก้มผัวรักครับ” วัฒน์ตอบแล้วยิ้มใส่ตา คนฟังถึงกับอ้าปากค้าง กะพริบตาปริบๆ แก้มแดงซ่าน

“คุณวัฒน์ คุณทำแบบนี้ต่อหน้าหยาได้ยังไงคะ ทำได้ยังไง” มาหยาโมโหกระทืบเท้าไปมา บิดาตามใจแต่เด็ก อยากได้อะไรก็ต้องได้ มีอย่างเดียวที่เธอไม่ได้คือวัฒน์นี่แหละ เธอไม่ยอมเด็ดขาด

“ทำไมจะทำไม่ได้ครับ นี่เมียผมเขาก็รักผม หวงผมเลยกอดผม หอมแก้มผม” คนที่ยืนอยู่ข้างๆ ตาโต สามีของเธอขี้ตู่เหลือเกิน