Lahat ng Kabanata ng ทาสรัญจวน: Kabanata 11 - Kabanata 20

“ได้สิคะ แต่น้ำแค่ออกมาซื้อของเล็กน้อยเท่านั้นเดี๋ยวก็จะกลับแล้วค่ะ เรากินร้านนั้นกันก็ได้นะคะจะได้ไม่ต้องเดินไกล” เธอชี้ไปยังร้านสเต็กตรงหน้าเขาก็พยักหน้าตกลง“ร้านนี้อร่อยนะครับพี่มากินบ่อย”“เหรอคะ น้ำไม่ค่อยกินอาหารนอกบ้านน่ะค่ะ ชอบทำเองมากกว่า”“แบบนี้แสดงว่าต้องทำอาหารเก่งแน่ๆ เลยสิครับ”“ไม่หรอกค่ะ พอทำได้ค่ะ แต่น้ำชอบทำกินเองมากกว่า ไม่อร่อยก็ฝีมือเรา” เธอพูดอย่างถ่อมตัว การทำอาหารมีประโยชน์ตรงที่เราทำได้ตามใจที่เราอยากกิน สำคัญที่สุดคือวัตถุดิบเราอยากใส่อะไรก็ใส่ได้ไม่อั้น เราควบคุมความสะอาดได้ และเธอคิดว่าการทำอาหารทำให้มีสมาธิเพราะต้องจดจ่ออยู่กับสิ่งนั้นๆ นานนับชั่วโมง และสมองก็ได้ขบคิดอยู่ตลอดเวลาว่าจะปรุงยังไง ทำให้เพลิดเพลินและคลายเครียดได้อีกด้วย“น้องน้ำเอาสเต็กอะไรครับ”“สเต็กปลาแล้วกันค่ะ น้ำชอบกินปลามากกว่าเนื้อน่ะค่ะ”“ครับ งั้นเอาสเต็กปลาแซลมอนพริกไทยดำกับสเต็กเนื้อนะครับ” เขาชี้เมนูให้พนักงานดูเมื่อเธอชี้เมนูให้เขาดูว่าชอบกินแบบไหน“น้องน้ำสบายดีใช่ไหมครับ” ทศเอ่ยถาม มองสาวน้อยตรงหน้าแล้วยิ้มหวาน“สบายดีค่ะ พี่ทศทำงานเป็นยังไงบ้างคะ”“ดีครับ ช่วงแรกๆ อาจจะวุ่นๆ

“โอ้ว...” เขาแตกในปากของเธอ สาวน้อยดูดกลืนหยาดน้ำรักของเขาจนหมดสิ้น ก่อนที่เขาจะบดจูบปากน้อยที่ทำงานได้อย่างยอดเยี่ยม“ตอนนี้พี่อยากกระแทกเธอเสียให้จมเตียง” เขาขึ้นมานอนเคียงข้าง ขยับมือเข้าไปกลางหว่างขาของเธอ ก่อนจะสอดแทรกนิ้วกลางยาวเหยียดเข้าไปแล้วซอยเบาๆ เธอกัดปากร้องครางเพราะเริ่มเสียวอีกครั้ง แต่ก่อนที่เธอจะเสร็จเขาก็ดึงนิ้วออกห่างจนเธอต้องหยัดสะโพกตามติดเพราะอารมณ์ค้างวรธรดึงนิ้วมาดูดแรงๆ มองสบตาเด็กสาวที่มองเขาตาปรือเยิ้ม“อยากได้ใช่ไหม” เขากระซิบถาม เธอพยักหน้าด้วยความรัญจวน ก่อนที่เขาจะจับมือของเธอไปสัมผัสกับแก่นกายชาย“เอามันเข้าไปในร่องสิคะ” คนพูดคะขากระซิบริมหู เขาไม่เคยพูดหวานหูคะขากับใครมาก่อน เธอเป็นคนแรกที่เขาจะพูดเช่นนี้ วรธรนอนหงายมองร่างน้อยของเธอที่ขึ้นมาคร่อมทับบนเนื้อตัวเปลือยเปล่าของเขา เธอนั่งยองๆ ค่อยๆ กอบกุมท่อนเนื้ออวบใหญ่ลากไล้เสียดสีกับร่องเสียวแล้วป้อนสัดส่วนแข็งคึกนั้นเข้าไปในร่องอย่างเชื่องช้า“อ๊าย...” เธอร้องเสียงหลง ค่อยๆ ให้ร่องสาวกลืนกินท่อนเนื้อชายอย่างเชื่องช้าแต่เขากอบกุมสะโพกหนั่นแน่นเอาไว้แน่นเพื่อยึดเอาไว้ให้มั่นคงแล้วกระแทกแก่นกายเสียบขึ้นไ

“โอ้ว... ถ้าพรุ่งนี้เดินขาถ่างหรือลุกจากเตียงไม่ไหวอย่าโอดครวญก็แล้วกัน” เขาขยับใบหน้าเข้าไปเลียร่องของเธอจากทางด้านหลังก่อนจะเสียบดุ้นเข้าไป เด็กสาวสะดุ้งหวีดร้อง แหงนใบหน้าขึ้นด้วยความเสียวครางระริกปากคอสั่นจนน้ำลายไหลซึมออกมาจากปากน้อยเพราะเสียวกระสัน เขากุมสะโพกผายเอาไว้หวดเบาๆ หลายครั้ง พร้อมด้วยจังหวะรักที่กระแทกเข้าใส่ เธอโยกกายดันมาทางด้านหลังให้แก่นกายของเขาสอดแทรกเข้าไปเป็นจังหวะตั่บ ตั่บ ตั่บ!แจ่ะ แจ่ะ แจ่ะ!เสียงเนื้อกายที่กระแทกเข้าหากันประสานกับเสียงน้ำรักฉ่ำแฉะ เธอจิกมือกับผ้าปูเตียงขยุ้มทึ้งแรงๆ ยามโยกกายเสียดสีกับเขา เนื้อกายทั้งสองร้อนเร่าจากการเสียดสี ความฉ่ำเยิ้มไหลซึมออกมาชโลมเรือนกายแกร่ง ผนังอ่อนนุ่มด้านในถูกเสียดแทงจนเกิดความเสียวซ่าน เสียงหอบฟืดฟาดดังประสานกันระงมน้ำรินร้องครางอีกครั้งตอดดุ้นเขาถี่ๆ ก่อนจะเกร็งกระตุกเสร็จสม“น้ำเสร็จอีกแล้วค่ะพี่ธร อ๊ายยย...” น้ำรินกระแทกสะโพกมาทางด้านหลังบี้กับท่อนเนื้ออวบใหญ่ระรัว ก่อนที่จะครางยาวอีกครั้ง เธอทิ้งใบหน้าแนบกับหมอนในขณะที่สะโพกยังแอ่นหยัดอยู่ในท่าคุกเข่าวรธรหวดสะโพกของเธอหลายครั้ง เด็กสาวสะดุ้งร้องคราง เขาก

ชายหนุ่มพาเด็กสาวไปที่คอนโดฯ ของตัวเอง ยืนมองร่างที่นอนหลับไม่ได้สติด้วยดวงตาวาววับ ไม่นานร่างน้อยก็ค่อยๆ ขยับ เธอกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะลืมตามองรอบกาย พอขยับลุกก็เจอเข้ากับสายตาดุดันของคนที่นั่งมองอยู่ปลายเตียง“พี่ธร น้ำมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ” เป็นคำถามที่เธอเองก็ยังงุนงง ตัวเองมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงก็จำไม่ได้ น้ำรินมองรอบกายอย่างสับสน“ไปที่ห้องไอ้ทศทำไม” น้ำเสียงดุดันเอ่ยถาม สีหน้าของเขาแลดูโกรธเคือง น้ำรินลอบกลืนน้ำลายลงคอด้วยความรู้สึกตระหนกอยู่ไม่น้อย“เอ่อ... คือว่าพี่ทศช่วยน้ำเอาไว้จากโจรกระชากกระเป๋าน่ะค่ะ เขาโดนแทงน้ำเลยต้องไปส่ง”“เหอะ!” วรธรทำเสียงในลำคอคล้ายเยาะอะไรสักอย่าง“น้ำขอโทษ แต่พี่ทศโดนแทง”“เธอก็เลยวิ่งโร่ตามมันไปงั้นสิ” เขากอดอกกัดกรามกรอด“น้ำ คือน้ำ เขาช่วยน้ำเอาไว้”“เธอก็เลยตามมันขึ้นไปบนห้องนอน ไปนอนแก้ผ้าเอากับมัน”“โอ๊ย! พี่ธร มันไม่ใช่อย่างนั้นนนะคะ” น้ำรินร้องเสียงหลงเมื่อโดนผลักจนล้มซุนลงบนเตียง“แล้วมันยังไงเหรอ ที่เธอวิ่งโร่ไปหามัน ไปแบให้มันเอา” เขาบีบปลายคางสวยจนเธอต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ“น้ำไม่เคยทำแบบนั้นเลยนะคะ”“แล้วนี่อะไร” เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นม

“อ๊า.. พี่ธรขาเสียวติ่งค่ะ จำได้หรือยังคะ” เขาก้มหน้าลงไปกระซิบเบาๆ ที่ริมหูของสาวน้อยว่าเธอละเมออะไรออกมาบ้าง คนฟังถึงกับหน้าแดงที่เธอละเมอออกไปแบบนั้น ก็ใครกันล่ะ ใช้ให้เขามาเลียตอนเธอป่วยแบบนั้น“อื้อ...”“เสียวตรงไหนคะ” วรธรเอ่ยถามขณะตวัดลิ้นเลียที่ติ่งไตแดงฉ่ำของเธอ“ตะ... ติ่งที่พี่ธรเลียค่ะ อ๊า... สะ.... เสียวค่ะ” เขาจับเธอแยกขาออกจนกว้างปาดไล้ปากไปตามซอกขาด้านใน ใจสาวสั่นรัวเมื่อเขาแนบปากลงไปเรื่อยๆ ลงไปถึงปลีน่อง“อื้อ...” เธอครางเมื่อเขาดูดนิ้วเท้าเรียวเล็กแล้วตวัดเลียเบาๆ“อ๊า... พี่ธร”“เยิ้มหรือยัง ไหนพี่ดูสิคะ” วรธรขยับขึ้นมาหาเขี่ยติ่งเสียวของเธอด้วยนิ้วแกร่งยาวเหยียด เธอแยกขาให้เขาจนกว้าง ครางเสียงสั่นระริกเมื่อเขาใช้นิ้วบี้ยอดเกสรสวาทของเธอเบาๆ“เยิ้มแล้วนะครับ แบบนี้ต้องโดนทั้งคืน” เขาสอดแทรกนิ้วเข้าไปในร่องแล้วนำมาเลีย เธอมองแล้วหน้าแดงร้องครางไม่เป็นส่ำวรธรจับขาเพรียวสวยของเธอแยกออกจากกันก่อนจะเขี่ยเบาๆ เธอหลับตาครางรับท่อนเอ็นที่ค่อยๆ สอดแทรกเข้ามาในเรือนกายจนมิดเม้น“อ๊า...” ทั้งสองครางพร้อมกันเสียงหลงเมื่อบดบี้เนื้อกายเข้าหากัน“พี่ธรขา...”“ขา...” เขาขานรับ“อ