جميع فصول : الفصل -الفصل 19

“พี่เชนเข้ามาในบ้านของปานได้ยังไง ออกไปเลยนะ”“มาทางประตู อ้อ... พี่ขับรถมา” เขายกกุญแจรถให้เธอดู ตอบยียวนไปเรื่อย“ออกไป ไสหัวออกไป มาทางไหนก็ออกไปทางนั้น”“ทำไมเมียพี่ดุจังนะ” เขาทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา สาวใช้ทำหน้าเลิ่กลั่ก ปานวาดเลยต้องไล่สาวใช้ออกไปแทน เพราะประโยคที่พ่นออกมาจากปากของเชนมันทำให้เธอเสียหาย“พี่หุบปากเดี๋ยวนี้นะ ใครเป็นเมียพี่กัน” เธอทำหน้าเลิ่กลั่ก กลัวใครจะมาได้ยินเข้าอีก และป่านนี้สาวใช้มิเอาไปพูดกันทั่วแล้วรึ ว่าเชนมาอ้างว่าเธอเป็นเมียเขาไม่น่าเมาเลย ความผิดพลาดในคืนนั้นทำให้เขามีเรื่องมาข่มขู่เธออยู่ตลอด“พี่มีอะไร มาที่นี่ทำไมอีก”“ถอนหมั้นกับพี่ชัชซะ”“ทำไมต้องถอนหมั้น”“เขาไม่ได้รักเธอ ไม่เห็นหรือไง”“ไม่”“แน่ใจใช่ไหมที่พูดแบบนี้ออกมา” ความขี้เล่นหายไป ไม่เหลือแม้ในแววตา ปานวาดกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง พอจะรู้ว่าเชนกับชัชเป็นพี่น้องที่รักกันมาก ยอมตายแทนกันได้ แต่ไม่คิดว่าเชนจะใช้วิธีสกปรกแบบนี้บีบบังคับเธอ“พี่จะขู่ปานเหรอ” เธอกลืนน้ำลายอย่างยากเย็นเธอคือคุณหนูปานวาด และคำว่าลูกสาวของเปรมมันค้ำคอ ศักดิ์ศรีและทุกสิ่งทุกอย่างของครอบครัวที่เธอต้องแบกรับในฐานะ

ชัชมารับมยุรินเมื่อเขาเสร็จธุระจากนอกบ้าน แม้เขาจะพาเธอไปไหนมาไหนเหมือนเงาตามตัว แต่บางครั้งก็พาเธอไปด้วยไม่ได้ เลยต้องหาที่อยู่ที่ปลอดภัยให้เธอมยุรินมองอนงค์นางที่มายืนส่งเธอหน้าบ้านด้วยใบหน้าซีดเผือด ในขณะที่ชัชยกมือไหว้มารดาเลี้ยงอย่างเคารพนับถือ“เป็นอะไรสีหน้าดูไม่ดีเลย” ชัชเอ่ยถามหญิงสาวเมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำ เขาจะถามเธอตั้งแต่อยู่ในรถแล้ว แต่คิดว่ารอให้ถึงที่พักก่อนสถานะของเขากับเธอในเวลานี้คือสามีภรรยา แต่ไม่ได้รับการยอมรับจากใครทั้งนั้น เพราะดำริด้อยค่ามยุรินเป็นเพียงแค่ผู้หญิงข้างถนนที่เขาเก็บมาเชยชมเท่านั้น“รู้สึกเวียนหัวนิดหน่อยน่ะค่ะ” มยุรินตอบเลี่ยง ๆ“ไม่สบายเหรอ”“เปล่าค่ะ อาจเพราะเล่นโทรศัพท์มากไปน่ะค่ะ” เธอโกหกคำโต ไม่อยากให้เขาไม่สบายใจ“เดี๋ยวจะทำให้หายปวดหัวดีไหม” เขาดุนดันริมฝีปากอวบอิ่มของเธอ“อื้ม...” เธอครางแผ่ว“แบบนี้ก็ได้หรือคะ”“ได้สิ” เขากดร่างของเธอไปกับเตียงนอนกว้าง ก่อนที่จะขึ้นคร่อมทับ เพียงไม่นานเนื้อตัวของคนทั้งสองก็เปลือยเปล่าเสมอกัน ชัชบดเบียดความแข็งแกร่งเข้าสอดแทรกในกายสาว ก่อนที่เขาจะครางออกมา“อ๊า...” ความคับแน่นที่รัดรึงท่อนกายของเขาทุกท

“เธอหมายความว่ายังไง” ชัชขับรถหลบกระสุนปืนไป ถามเด็กสาวข้างกายไปด้วยความสงสัย“กรี๊ด!!!” ยังไม่ทันที่มยุรินจะได้บอกความจริงว่า อนงค์นางอยู่เบื้องหลังแผนการทั้งหมด รถก็พุ่งเข้าไปชนกับเสาไฟฟ้าด้านหน้าเสียก่อนชัชรีบลากร่างของคนข้าง ๆ ออกมาก่อนที่รถจะระเบิด พวกมันถือปืนตามมาประชิดตัว“พวกแกเป็นใคร”“ท่านดำริใช้ให้พวกเรามาจัดการลูกนอกคอกอย่างแก ไปลงนรกเสียเถอะ” ด้านหลังคือหน้าผา ชัชก้มลงไปมอง ในขณะที่มยุรินหวาดกลัวแทบขาดใจ“กระโดด” ชัชคิดว่าไหน ๆ ก็ต้องตาย เพราะพวกมันกำลังจะยิงเข้าใส่ จึงตัดสินใจจับมือของมยุรินเอาไว้แล้วกระโดดลงหน้าผาไปชายฉกรรจ์ทั้งหมดวิ่งไปดูที่หน้าผา ก่อนจะมองหน้ากันอย่างปรึกษาหารือ“กลับไปบอกคุณนงเถอะว่ามันตกลงไป ยังไงก็คงไม่รอดแน่ ๆ” เมื่อตกลงกันเรียบร้อยแล้วทั้งหมดก็วิ่งไปขึ้นรถที่จอดรออยู่อนงค์นางฟังรายงานจากลูกน้องลับ ๆ ที่เธอส่งไปจัดการชัชแล้วขมวดคิ้วเข้าหากัน“แสดงว่าพวกแกไม่เห็นว่ามันตายจริง” เธอหลอกใช้ให้ชัชดูแลกิจการของดำริมาจนถึงทุกวันนี้ก็เพราะไม่อยากให้ลูกชายอย่างเชนต้องเหนื่อย แต่ตอนนี้ดำริชรามากแล้ว และชัชก็กำลังปีกกล้าขาแข็ง เธอก็ควรจัดการลูกเลี้ยงไปเส

จบก็เดินจากไป ที่เขาไปช่วยมยุรินได้ ก็เพราะว่าชัชสั่งเอาไว้ มยุรินเองก็หนีทัน เธอฉลาดเลยไม่โดนฆ่าตายในห้องพักผู้ป่วย“เชน เดี๋ยวก่อนลูก” อนงค์นางเรียกลูกชายเอาไว้ แต่เชนวิ่งหนีไปไม่เหลียวหลัง เขาอยากหายไปสักพักชัชมองน้องชายอย่างสงสาร รู้ดีว่าเชนคงรับไม่ได้กับเรื่องราวที่ได้รับรู้อนงค์นางยอมหย่าขาดจากดำริเงียบ ๆ ในขณะที่เชนหนีหายไปไม่มีใครรู้ว่าไปที่ไหน แต่ก่อนจากไป เชนก็ยังเป็นน้องชายที่ดี ที่รักชัชเหมือนพี่ชายเสมอ เขาให้ลูกน้องพาตัวของมยุรินมาส่งคืนให้ชัชจนถึงมือดำริต้องทำใจเรื่องการแต่งงานของลูกให้ได้ เพราะน้ำรินคิดจะพามยุรินไป ไม่รู้ว่าจะพาไปทำอะไร แต่อย่างไรชัชก็จะไม่ยอมแต่งงานกับน้ำรินหรือผู้หญิงคนไหนอย่างแน่นอน เขาจึงต้องปล่อยเลยตามเลย ยอมให้ลูกชายคนเดียวรับมยุรินเป็นเมียแท้ที่จริงแล้ว เขาด่าว่าลูกใฝ่ต่ำ เขาเองก็เคยเป็นแบบชัช รักลินินสุดหัวใจ แม้เธอจะมีฐานะด้อยกว่า เขาก็รักเธอ จนคิดว่าเธอมีชู้นั่นแหละ เขาจึงเกลียดเธอ แต่ไม่ว่าจะเป็นลินินหรืออนงค์นาง ซึ่งมีฐานะต่างกันราวฟ้ากับเหว ก็สามารถมีชู้หรือสวมเขาให้ผู้ชายหน้าโง่แบบเขาได้มยุรีกับลูกน้องของชัชอย่างดนัยถูกนำมาส่งตัวคืนให