Todos os capítulos de คลั่งรักเมียทาส: Capítulo 1 - Capítulo 10

“คุณชัชคะ พอก่อนค่ะหนูไม่ไหวแล้วค่ะ” ท่อนเนื้ออวบใหญ่ที่กระแทกเข้ามาในร่องทำให้มยุรินแทบขาดใจ“ฉันยังไม่เสร็จเธอก็รู้”“แต่หนูไม่ไหวแล้วค่ะ” เด็กสาวอ้อนขอเสียงสั่น ร่างน้อยโยกคลอนอยู่ใต้ร่างใหญ่ที่โถมเข้าใส่ไม่หยุดยั้ง“เธอเสร็จก่อนได้เลย ฉันอนุญาต” เจ้าชีวิตเอ่ยอนุญาตเพียงไม่นาน เธอก็เกร็งกระตุกเสร็จคาท่อนดุ้นแข็งขึงของเขา“แตกแล้วเหรอ”“อึก อ๊า... แตกแล้วค่ะ”“อ้าขากว้าง ๆ หน่อยฉันยังไม่เสร็จ” ชัชเอ่ยเสียงแหบพร่า มยุรินทำตามอย่างว่าง่าย เพราะการขัดใจมีแต่ผลเสียมากกว่าผลดีชัชกระแทกกายเข้าหาร่องสาวอย่างหนักหน่วง เพียงไม่นานเขาก็ครางยาวออกมา เสร็จสมในร่องอุ่นร้อนของเธอจนหมดสิ้นร่างสูงพลิกกายลงจากร่างน้อย พลางหอบหายใจจนตัวโยนมยุรินนอนตะแคงมามองเขา ก่อนจะเอ่ยถามเสียงสั่น“มื้อเย็นคุณจะกินอะไรคะ”“ฉันจะออกไปกินข้าวนอก เธอไม่ต้องทำกับข้าวให้ฉัน”“ค่ะ” มยุรินกัดปาก เขาคงออกไปหาคู่หมั้นของเขา ส่วนเธอเป็นแค่เมียทาสที่เขาย่ำยีกักขังอยู่ในบ้านเท่านั้นพี่สาวของเธอพาเธอมาทำงานที่บ้านของเขา ชัชเป็นเจ้าของสถานบันเทิงชื่อดัง เขามีธุรกิจสีเทามากมาย ทำให้เขาร่ำรวยมยุรีพี่สาวของเธอขโมยเงินและเครื่

ถ้าเอาไปขายซ่องน่าจะได้หลายตังค์ สวย ๆ แบบนี้รับรองว่าลูกค้าติดตรึม ถึงจะไม่ซิงแล้ว แต่ก็ยังสวยใสและยังเด็กมาก ลูกค้าบ้ากามชอบเด็ก ๆ แบบนี้แหละ โกหกไปว่าอายุสิบห้ายิ่งหน้ามืด ปานวาดคิดอย่างมาดร้าย“ถ้าหนูทำแบบนั้นก็เท่ากับทรยศหักหลังเสี่ยน่ะสิคะ เพราะพี่สาวของหนูก็ทรยศหักหลังเสี่ยไปแล้ว จะให้หนูทำแบบนั้นอีกคนหรือคะ” แต่แผนของเธอล่มไม่เป็นท่าเพราะการปฏิเสธของคนตรงหน้า“สรุปว่าเธอจะไม่ไปใช่ไหม เห็นท่าทีดูเรียบร้อยที่แท้ก็ร่านแรดอยากจับผู้ชายรวย ๆ เขาจะแต่งงานก็ยังจะหน้าด้านเป็นเมียเก็บของเขาอยู่ได้ เธอนี่มันไร้ยางอายสิ้นดี”มยุรินสะอึก เธอไร้ยางอายจริง ๆ เพราะรักเขามากจึงเป็นแบบนี้ รักมากก็ไม่อยากจากเขาไป“ถ้าคุณชัชไล่หนูไป หนูจะไปค่ะ ชีวิตของหนูเป็นของคุณชัชค่ะ ถ้าเขารักคุณจริง คุณไม่ต้องกังวลหรอกนะคะ ยังไงเขาก็ต้องเลือกคุณอยู่แล้วค่ะ”“นี่แกจะหมายความว่า แกสำคัญจนเขาไม่กล้าไล่แกไปไหนอย่างนั้นเหรอ”“หนูเปล่านะคะ”“แกจะหาว่าฉันไม่สำคัญพอใช่ไหม” ปานวาดเสียงเข้ม รู้อยู่เต็มอกถึงสถานะของตนเอง“ไม่ใช่นะคะ พวกคุณกำลังจะแต่งงานกันก็ต้องรักกัน หนูไม่ได้สำคัญขนาดที่จะไปเทียบกับคุณ ยังไงคุณชัชก็

มยุรินถูกปลุกให้ตื่นในตอนหัวรุ่งอีกเช่นเคย ในช่วงเวลานั้นเธอกำลังนอนหลับสบาย แต่คนที่เพิ่งกลับมาจากผับพร้อมจัดเธอแล้วนั่นเอง ตีสี่เป็นเวลาที่เขากลับถึงแพนเฮ้าส์ และกิจกรรมเข้าจังหวะก็จะเริ่มขึ้นยาวนานอีกหลายชั่วโมง ก่อนที่เขาจะนอนหลับไป“อ๊า... คุณชัช”“แน่นฉิบ เธอเป็นแม่มดปลอมตัวมารึไง” ชัชครางเสียงแหบห้าวเมื่อกระแทกสะโพกเข้าหาร่องแน่นของเด็กสาวใต้ร่างเธอร้องครวญครางไม่เป็นภาษา ไม่รู้จะตอบเขาว่าอย่างไรดี นอกจากเสียวซ่านจนแทบขาดใจร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปตามแรงโยกที่รุกเร้าเข้ามาไม่ยอมหยุดหย่อน เนื้อตัวของเธอถูกมือหนาและปากร้อนฟอนเฟ้นอย่างถ้วนทั่วเขากอดฟัด ปล้ำจูบทรวงอกอวบอิ่มเกินตัวของเธออย่างหลงใหล เอากันหลายต่อหลายครั้งชัชก็ไม่เคยเบื่อร่างหอมกรุ่นนี้เลย ยิ่งเอายิ่งมัน ยิ่งติดใจแรกเริ่มเดิมทีเธอไม่เป็นงาน ไม่รู้จักตอดไม่รู้จักหยัด แต่ผ่านไปเธอก็หัวไวทั้งร่อนทั้งหยัดทั้งตอดจนเขาแทบขาดใจ“แน่นฉิบ รัดแน่นอะไรแบบนี้” ยิ่งเขาชอบให้เธอตอด เธอก็ยิ่งทำ เด็กสาวหัวไวพร้อมเอาใจเขาได้ทุกครั้งที่ร่วมสังวาสกันอย่างเร่าร้อน“ยืนหน่อย อยากเอาท่ายืน”เขาชอบท่ายืนเพราะได้กอดเธอทั้งตัวจากทางด้านหล

“คือหนูไม่มีเสื้อผ้าใส่เลยค่ะ จะให้ออกไปสภาพนี้คุณไม่อายหรือคะ” เธอก้มมองตัวเอง“อยากให้ซื้อเสื้อผ้าให้เหรอ”“ไม่ใช่นะคะ แต่หนูแต่งตัวมอซอ ไม่กล้าเดินใกล้คุณหรอกค่ะ”“เธอมีชื่อเล่นไหม”“ชื่อรินค่ะ”“อืม...” เขาครางรับ ดูผ่อนคลายและใจดีกว่าวันแรกที่ได้เจอกันเธอชอบมองเท้าขาวสะอาดของเขา เล็บเท้าตัดอย่างเรียบร้อย ใต้ร่มผ้าของเขาขาวเพียงใดเธอเห็นมันอย่างชัดเจน เส้นขนสีดำเข้มที่ตัดกับผิวสีขาวทำให้เขาดูเซ็กซี่อย่างไม่น่าเชื่อเธอไล่สายตาขึ้นไปยังช่วงขาเพรียวและหยุดที่หน้าท้องแกร่งที่อัดแน่นไปด้วยซิกซ์แพ็กอกกว้างของเขาผึ่งผาย ลำคอหนา ใบหน้าเรียวคมสัน คางผ่า ปากหยักได้รูป สีแดงจัดอย่างคนสุขภาพดี จมูกโด่งเป็นสัน คิ้วเข้ม และดวงตาของเขาก็ทำให้เธอใจละลายชัชจัดว่าเป็นผู้ชายที่หน้าตาดี เขาหล่อเหลา ดูดีทุกระเบียบนิ้ว ผมของเขานุ่มมือยามที่ได้สัมผัส เขาตัดผมเปิดข้างรองทรงสูง มันดูดีเข้ากับใบหน้าได้รูปของเขา“จะมองอีกนานไหม” ริมฝีปากแดงจัดเอื้อนเอ่ย เธอหลุดจากภวังค์ความคิด ก่อนจะหน้าแดงซ่านที่เผลอมองเขายาวนานขนาดนี้“หนูขอโทษค่ะ”“แทนตัวเองด้วยชื่อเล่นสิ ฉันชอบ”“ชอบหรือคะ”“ไหนลองเปิดตู้เสื้อผ้าให้

โอกาสก็รีบไขว้คว้าเอาไว้อย่างเต็มที่ แต่มยุรินไม่ใช่ เธอเจียมเนื้อเจียมตัวจนเขานึกเอ็นดูเสมอเวลาได้อยู่ด้วยกัน“หนูอยู่กับยายน่ะค่ะ พ่อแม่เสียหมดแล้ว”“บ้านเธออยู่ไหนนะ ฉันจำไม่ได้แล้ว” เธอบอกชื่อจังหวัดให้เขาได้ฟัง แถวบ้านเธอเงียบสงบ และยังทุรกันดานอยู่มาก เป็นจังหวัดเล็ก ๆ ที่คนส่วนใหญ่ย้ายออกกันไปตั้งรกรากที่อื่นกันเป็นจำนวนมาก คนที่เหลืออยู่ในหมู่บ้านส่วนใหญ่จะเป็นคนชราและวัยกลางคน เด็ก ๆ แทบไม่มี วัยทำงานก็น้อยมาก แทบนับหัวได้ความลำบากที่เด็กสาวเล่าให้ฟังทำให้ชัชนึกเห็นใจวูบขึ้นมาในอก เขายอมรับว่าเห็นใจเธอเป็นอันมาก อาจเพราะเกิดมาเขาไม่เคยลำบาก สุขสบายมาตลอด แต่ความสุขสบายของเขาก็ต้องแลกมาด้วยแรงกดดันมหาศาลจากครอบครัว โดยเฉพาะคนเป็นบิดาเธอเหมือนสิ่งเล็ก ๆ ที่เข้ามาเติมเต็มหัวใจของเขา ไม่น่าเชื่อว่ามยุรินจะทำให้เขามีความสุขได้ขนาดนี้เธอทำให้เขาผ่อนคลายและเร่าร้อนในเวลาเดียวกัน เด็กสาวใสซื่อไร้เดียงสาที่ทำให้เขาหัวใจเต้นแรงแบบไม่เคยเป็นกับผู้หญิงคนไหนมาก่อนชัชมีความสุขกับตุ๊กตาตัวน้อยของเขา มยุรินน่ารักเอาใจเก่งขึ้น และไม่เคยขัดใจทั้งเรื่องบนเตียงและเรื่องอื่น ๆ แพนเฮ้าส์ที่น