บททั้งหมดของ ของหวงผู้ชายเอาแต่ใจ: บทที่ 11 - บทที่ 20

“ค่ะ” ขอแค่ได้ออกไปจากห้องนี้ เธอก็ต้องยอม แค่เขาไปส่งเอง เธอไม่ควรมีปัญหากับเขา ไม่อย่างนั้นก็คงไม่จบเรื่องแน่วันนี้คชาไปส่งปลายฝนที่บ้านเพื่อนเพื่อคุยกันเรื่องรายงาน เขาให้เวลาเธอไม่นานเพราะไม่ชอบรออะไรนาน ๆ ปลายฝนจึงลนลานค่อนข้างมาก“ปลายเป็นอะไรจ๊ะ ดูลนลานรีบร้อน”“เรามีธุระต่อน่ะ ต้องขอโทษรตีด้วยนะ”“ธุระอะไร กับคนที่รออยู่ในรถน่ะเหรอ” รตีเอ่ยถาม เธอรู้สถานะของปลายฝนดีว่าเพื่อนอาศัยอยู่ในบ้านของคิง เป็นลูกคนใช้ในบ้าน เธอเองก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร เป็นแค่เด็กนักเรียนทุน เลยคบกับปลายฝนได้ เพราะคนอื่นเป็นลูกผู้ดีมีเงินเอาแต่ดูถูก จึงโดนแกล้ง และไม่มีใครคบเธอนอกจากปลายฝนเธอเป็นคนไม่ยอมคน หลายครั้งทำให้มีเรื่อง แต่เพราะเงินทุนการศึกษาค้ำหัว ถ้าเธอมีปัญหากับลูกคนรวยในโรงเรียนที่บริจาคเงินให้โรงเรียนครั้งละหลายล้านบาท เธออาจจะถูกไล่ออกจากโรงเรียนก็ได้ แม้ว่าเธอจะไม่ใช่ฝ่ายผิดก็ตามที“อืม... เขารออยู่ เอาไว้จะเล่าให้ฟัง”“ไปเถอะ ไม่มีอะไรแล้ว อาทิตย์หน้าก็เตรียมพรีเซ้นหน้าห้อง” รตีเอ่ยบอกเพื่อน ประโยคนั้นของรตีทำให้ปลายฝนต้องรีบสาวเท้าไปที่รถสปอร์ตคันหรูของคชาในทันที“ทำไมนาน ฉันบอกว่าให้คุ

“ไม่ต้อง”“สายน้ำเกลือระโยงรยางค์ขนาดนี้ ยังจะมาฤทธิ์เยอะอีก” คชาไม่ยอมเธอง่าย ๆ และปลายฝนรู้ว่าตัวเองต้องยอม ถ้าเธอปกติดีคงไม่ยอม แต่นี่เธอป่วยอยู่ จะไปมีแรงอะไรสู้รบตบมืออะไรกับเขาได้“คุณออกไปก่อนสิคะ” เธอเห็นว่าเขายืนมองตาแจ๋วอยู่ตรงหน้า“อืม...” เขารับคำ ก่อนจะเลี่ยงออกไป ทำเอาปลายฝนหน้าแดงจัด คิดว่าเขาจะดื้อแพ่งมายืนมองเธอฉี่อยู่ในห้องน้ำเสียอีก“ฉันช่วย” ชายหนุ่มรีบเข้าไปประคองเมื่อเธอทำภารกิจเสร็จและกำลังจะออกจากห้องน้ำ“อ้าวคุณคิง มาได้ยังไงคะนี่” ปภาพรรีบเข้าไปช่วยประคองลูกสาวทันที เมื่อเห็นว่าคชากำลังประคองลูกสาวออกมาจากห้องน้ำเพื่อให้นั่งบนรถเข็น“ฉันเผอิญผ่านมาทางนี้พอดีน่ะ”“ก่อนหน้านี้...” ปภาพรกำลังจะพูดว่าก่อนหน้านี้ที่เขาบอกว่ามาเยี่ยมเพื่อนน่ะเหรอ แต่คชารีบพูดดักคอเอาไว้เสียก่อน“เผอิญฉันเยี่ยมเพื่อนเสร็จแล้ว ก็เลยแวะมาเยี่ยมปลายฝน งั้นไม่มีอะไรแล้ว ฉันกลับก่อนนะ” คชารีบเดินตัวปลิวออกไปจากห้องในทันที“ขอบคุณมากๆ นะคะ” ปภาพรรีบขอบคุณเจ้านายหนุ่ม แต่อีกฝ่ายไม่ตอบโต้อะไรกลับมาคชาเดินออกมาจากห้องได้ ก็ต้องถอนใจอย่างหนักหน่วง เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไป

“หมอบอกว่าออกจากโรงพยาบาลวันไหน” คชาเอ่ยถามคนป่วย แต่ปลายฝนไม่ยอมตอบ“เอ่อ... พรุ่งนี้ค่ะ” ปภาพรเอ่ยตอบเสียเอง เมื่อเห็นว่าลูกสาวไม่ยอมตอบหรือพูดคุยกับคชา“ขอตัวกลับก่อนนะ” เมื่อเห็นว่าคนป่วยกินเกี้ยวจนหมดจาน คชาก็เอ่ยขอตัวกลับ“คุณคิงเขามาเยี่ยมลูกทุกวันเลยนะ ซื้อเกี้ยวมาให้ทุกวันด้วย”“เขามาเยี่ยมเพื่อนของเขาต่างหากล่ะคะ”“แต่เหมือนเขามาเยี่ยมลูกเลยนะ” ปภาพรพูดแค่นั้นก่อนจะเงียบไป ลูกยังเด็ก ไม่ควรให้คิดเรื่องอื่นใดมากกว่าการเรียน ที่สำคัญมันมีอะไรมากกว่านั้นที่นางเองไม่สามารถพูดได้“แม่หมายความว่าเขาก็ดีไม่ต่างจากคุณคันสร อุตส่าห์แวะมาเยี่ยมลูกน่ะจ้ะ” เงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนที่ปภาพรจะพูดขึ้นมาอีกรอบ“ค่ะ” ปลายฝนรับคำ ไม่ได้พูดอะไรอีก ถ้ามารดารู้ว่าเขาทำอะไรกับเธอบ้าง ท่านคงไม่พูดแบบนี้เป็นแน่รุ่งเช้าของวันใหม่ สองแม่ลูกถึงกับหน้าเหวอ เมื่อจู่ ๆ คชาก็โผล่เข้ามาในห้องพัก ขณะที่เก็บของเตรียมจะกลับบ้านกัน“มีอะไรหรือเปล่าคะคุณคิง”“ฉันเผอิญผ่านมาทางนี้พอดี เลยแวะมารับกลับบ้านพร้อมกัน”“แต่คนรถกำลังจะมารับนะคะ” ปภาพรพูดขึ้น“พอดีคนรถต้องไปทำธุระ ไม่มีใครว่างหรอก” จริงตามนั้นเมื่อลุงชุ่ม

เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงต้องตอดดุ้นเขาถี่ ๆ ตามที่เขาร้องขอด้วย แต่มันเสียว เธอเองก็ทานทนต่ออารมณ์นี้ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน เขาให้ทำอะไรก็ทำ ให้เด้งสะโพกสู้ ให้ตอดรัด ให้ใช้ขาโอบกอดรอบเอวสอบของเขาเธอก็ทำ ทำทุกอย่างให้เขาพึงพอใจเสียงหอยหายใจกระเส่าของเธอทำให้คชาต้องเอ่ยถามเสียงสั่น ๆ“ใกล้เสร็จหรือยังปลาย”“อื้อ... ใกล้แล้วค่ะ” เธอตอบออกไปอย่างอายแสนอาย แต่เธอไม่ไหวแล้วมันกำลังจะแตกพร่าสมองขาวโพลนไปหมด เมื่อน้ำแตกพร่าออกมาจากร่องรักอีกครั้ง“อ๊า... เธอรัดแน่นมากปลายฝน ดุ้นแทบหัก” เขาครางยาว บดจูบเธออย่างดูดดื่มให้เธอตอดดุ้นเขาจนคลายตัว ก่อนที่จะเริ่มกระแทกใหม่เขากอดรัดเธอเอาไว้แนบอก พร้อมทั้งกระแทกสะโพกถี่ระรัว จนทั้งสองหลุดเสียงครางออกมากระเส่า แต่ก็พยายามกลั้นเสียงไม่ให้ดังมากจนเกินไป“อ๊า... ฉันจะแตกแล้วตอดหน่อยปลายฝน” เขาร้องบอก เธอก็ตอดรัดเขาอย่างรุนแรง รีดเร้นน้ำเชื้อของเขาเข้ามาในร่องจนหมดแม็กซ์ความร้อนฉีดพล่าเข้ามาเต็มร่องเสียว เธอครางยาว แขนขาสิ้นไร้เรี่ยวแรงแผ่หลาอยู่บนเตียง ในขณะที่เขาซวนซบร่างชื้นเหงื่อของเธออย่างหมดแรงเช่นกัน“มันจัง เสียวดุ้นไปหมด”“คุณคิงออกไปไ

“ก็เธอปฏิเสธว่าไม่ได้เยิ้ม ฉันก็เลยอยากพิสูจน์ เธอก็รู้นี่นาว่าฉันน่ะชอบพิสูจน์ความเป็นจริง” เขาสอดมือเข้าไปใต้กระโปรงยาวกรอมเท้าของเธอ“อย่านะ” ยิ่งเธอห้ามปรามเขาก็ยิ่งอยากเอาชนะ ชายหนุ่มถลกกระโปรงยาวกรอมเท้าขึ้นไปเหนือเอวคอด ทำเอาเธอตกใจรีบใช้มือปิดป้องเอาไว้“ทำไมล่ะ ไหนบอกไม่เยิ้ม ก็พิสูจน์หน่อยสิว่าไม่จริง ๆ” เขาล้วงมือเข้าไป แต่เธอดิ้น เขาก็รวบมือเธอชูขึ้นเหนือศีรษะ ก่อนจะสอดมือเข้าไปในกางเกงในเนื้อบางเบาของเธอ“ร่องเธอเยิ้ม จนกางเกงในชุ่มไปหมดแล้ว หมายความว่ายังไง” เขากระซิบถาม“คุณคิง เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า อื้อ...” เธอหลุดเสียงครางออกมาเมื่อเขาบดบี้ไปที่ติ่งกระสันของเธอจนมันสั่นระริก“ตรงนี้ไม่มีบ้านคน แล้วรถก็ติดฟิล์มซะขนาดนี้ ใครจะมาเห็นได้เล่า เอากันตรงนี้ไหม ฉันหื่นแล้วล่ะ”“คุณคิง” เธอตกใจตาโต ทำให้คชาหัวเราะลั่นรถ ปลายฝนมองเขาตาปริบๆ“ถ้าเป็นกลางคืนอาจจะเอา แต่นี่กลางวัน ฉันรู้กาลเทศะน่า” เขาดึงนิ้วออกจากร่องสาวของเธอ ก่อนจะนำน้ำหวานหยาดเยิ้มที่ติดอยู่กับนิ้วแกร่งมาดูด การกระทำของเขาทำเอาเธอหน้าแดงก่ำ ลามไปถึงใบหู มือน้อยรีบดึงกระโปรงปกปิดท่อนล่างด้วยความอับอาย“เวลาเธอหน้