All Chapters of ของหวงผู้ชายเอาแต่ใจ: Chapter 1 - Chapter 10

เสียงกรี๊ดของสาว ๆ ที่ข้างสนามบาสเก็ตบอลทำให้สองหนุ่มที่กำลังแข่งขันชู้ดบาสกันอยู่เร่งทำคะแนนอย่างเต็มที่“พี่คิง พี่คิง พี่คิงสู้ๆ” เสียงเชียร์คชาดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง พอกับเสียงเชียร์ธนา“พี่ไทน์สู้ ๆ พี่ไทน์สู้ตาย พี่ไทน์ ไว้ลาย สู้ตาย ๆ” สองหนุ่มห้ำหั่นกันอย่างดุเดือด เพราะฝีมือไม่เป็นสองรองใคร ทั้งเรื่องการเรียน กีฬาและแข่งขันวิชาการคชามาจากตระกูลดังของสุรเกียรติ ทายาทเพียงคนเดียวของคันสร ในขณะที่ธนาเป็นแค่เด็กบ้านนอกจน ๆ ที่อาศัยอยู่กับแม่ที่ขายข้าวแกงอยู่ริมถนนอย่างธัญญาเรศแม้ทั้งสองจะฐานะต่างกันราวฟ้ากับเหว แต่หน้าตาและความเก่งสูสีกัน ผลัดกันแพ้ ผลัดกันชนะเสียงเฮดังขึ้นรอบสนามเมื่อธนาเป็นฝ่ายชนะ“รอบหน้าเอาใหม่นะเพื่อน” ธนาเดินตรงเข้าไปจับมือกับคชา แต่คชาปัดออกมองอย่างเดือดดาล“ใครเป็นเพื่อนแก ฉันไม่มีเพื่อนแบบแก” การกระทำของคชาทำให้หลายคนหันไปทำหน้าปั้นยาก ในขณะที่ธนายิ้มให้สาว ๆ ก่อนที่จะโค้งคำนับให้ทุกคน ที่อุตส่าห์มาเชียร์ให้กำลังใจเขาแบบนี้การทำให้สาวๆ รักและคลั่งไคล้ เป็นสุภาพบุรุษและเป็นผู้ชายที่อบอุ่นดีงามทำให้เขาได้ใจทุกคนไปจนหมด แตกต่างจากคชาที่บ้านรวย รูปหล่อ พ่

“นี่เธอกล้าเยาะเย้ยฉันอย่างนั้นเหรอ” คราวนี้เขาขยับเตรียมพุ่งเข้ามาทำร้าย แต่ปลายฝนหลบทัน รีบวิ่งหนีไปที่มุมห้องในทันที เธอยกอุปกรณ์ดูดฝุ่นขึ้นมาเตรียมป้องกัน“นี่เธอกล้าสู้ฉันอย่างนั้นเหรอปลายฝน”“ปลายยอมตาย ห้ามทำอะไรปลายนะ”“เธอได้ตายสมใจแน่” เขาเอ่ยขึ้นเสียงกร้าวดุดัน ปลายฝนหันรีหันขวาง เธอจะเอาตัวรอดยังไงดีนะ เด็กสาวกรีดร้องสุดเสียงเอาไงเอากัน ต้องเอาตัวรอดไว้ก่อน ตอนนี้เธอคิดอะไรไม่ออกจริง ๆเสียงกรีดร้องของปลายฝนทำให้คนในบ้านแตกตื่น ในขณะที่คชาสบถอย่างหัวเสีย“เป็นบ้าอะไรของเธอนี่ หยุดกรี๊ดเดี๋ยวนี้นะ เดี๋ยวคนในบ้านก็หาว่าฉันทำอะไรเธอหรอก”ก๊อก ก๊อก ก๊อก... เสียงเคาะประตูดังขึ้นระรัว นั่นทำให้ปลายฝนคิดว่าตัวเองรอดแล้ว“คุณคิง มีอะไรคะคุณคิง” เสียงนั่นก็คือเสียงของสารินนั่นเอง แต่เสียงของสารินไม่ได้ทำให้คชาสนใจ“ไสหัวไปซะ!” คชาตวาดออกมาจากในห้อง“แกทำอะไรปลายฝน เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ” แต่เสียงเข้มของบิดาที่ดังขึ้นทำให้คชากลอกตาไปมา หันไปมองปลายฝนอย่างคาดโทษแม้จะกวนบาทาใครขนาดไหน แต่กับบิดาคชาก็ต้องยอมลงให้ในบางครั้งประตูถูกกระชากออกเต็มแรง ใบหน้าของลูกชายที่สุดแสนจะบูดบึ้งทำให้

“ใช่ค่ะ แม่ของปลายทำงานอยู่ที่นี่ค่ะ แล้วพี่ไทน์มาทำอะไรที่นี่เหรอคะ” เธอออกไปทำรายงานกับเพื่อนเพิ่งกลับ จึงรู้จากมารดาว่าเจ้านายมีแขก“พี่มากินข้าวกับคุณคันสรครับ ท่านเชิญพี่มา”“เหรอจ๊ะ”“คือเรื่องมันยาว เดี๋ยวพี่จะเล่าให้ฟัง”“อ้าว... เราสองคนรู้จักกันด้วยเหรอ” คันสรที่เดินออกมาพร้อมกับธัญญาเรศเอ่ยถามเด็กสาวในบ้านเมื่อเห็นว่าทั้งสองกำลังคุยกันอยู่“พี่ไทน์เป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียนน่ะค่ะ”“ดี ๆ ต่อไปอยู่บ้านหลังเดียวกัน จะได้ช่วยเหลือกัน”“คุณท่านหมายความว่า”“ต่อไปไทน์กับแม่ของเขาจะมาอยู่ที่นี่ ยังไงฉันก็ฝากปลายดูแลพวกเขาด้วยนะ”“ค่ะคุณท่าน” เธอพูดอย่างดีใจ ที่ผู้ชายที่แอบชอบแอบปลื้มจะมาอยู่บ้านหลังเดียวกันกับเธอ“เดี๋ยวผมให้คนรถไปส่งที่บ้านนะ อาทิตย์หน้าถ้าไม่ติดปัญหาอะไร คุณกับลูกก็ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ได้เลย”“แต่ลูกชายของคุณ”“ลูกชายของผม ผมจะจัดการเอง คุณเดินทางกลับดีๆ นะ” คันสรเอ่ยบอกเสียงนุ่ม ทำให้ธัญญาเรศกับธนายกมือไหว้ก่อนจะขอตัวกลับ“เราล่ะกลับมืด ๆ ค่ำ ๆ ไปไหนมา ที่ฉันถามเพราะเป็นห่วงนะ”“หนูไปทำรายงานบ้านเพื่อนมาน่ะค่ะ ขออนุญาตแม่แล้วน่ะค่ะ”“วันหลังถ้ากลับมืด ๆ ค่ำ

“คนที่ไม่มีสติคือพ่อ แล้วสักวันพ่อจะรู้ว่าไอ้สองแม่ลูกนั่นไม่ได้ดีอย่างที่พ่อคิด” คชาเดินออกไปจากบ้านอีกครั้ง“นั่นแกจะไปไหน”“ผมจะไปจากที่นี่ ถ้าพ่อยังคิดจะเลี้ยงสองแม่ลูกนั่นอีก พ่อก็จะไม่ได้เห็นหน้าผมอีก”“ถ้าแกกล้าออกไปจากบ้านหลังนี้ ฉันจะตัดหางปล่อยวัดแก อายัดบัตรเครดิตแก ยึดทุกอย่างที่แกใช้อยู่ให้หมด”“ยึดเอาไปให้ลูกชายคนใหม่อย่างนั้นเหรอ ก็เอาเซ่ ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่าพ่อจะทำอะไรกับผมบ้าง อยากยึดก็ยึดไปเลย ผมก็จะไม่เรียนต่อแล้วเหมือนกัน”“แกอย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ” เพราะเคยรับปากภรรยาที่ล่วงลับไปแล้วว่าจะดูแลลูกชายให้ดีที่สุด เขาจึงไม่อยากให้ลูกชายหมดอนาคตเช่นนั้น“ทำไมล่ะครับ กลัวไม่มีคนสืบทอดกิจการหรือไง ก็ได้ลูกชายคนใหม่แล้วนี่ ผมจะไปมีความหมายอะไร”“ถ้าไม่เพราะแม่แก ฉันคงไม่ทนให้แกมายืนด่าฉันปาว ๆ อยู่แบบนี้หรอก”“เอาสิครับ พ่อทำอะไรก็ได้อยู่แล้วนี่” คชาพูดจบก็เดินออกไปจากบ้านในทันที“น่ากลัวจัง” สาวใช้วิจารณ์กันอย่างหวาดกลัวที่เห็นพ่อลูกทะเลาะกันเอาเป็นเอาตายธัญญาเรศโล่งใจที่ลูกชายปลอดภัย เธอจึงรีบแจ้งเรื่องนี้กับคันสรที่ตามมาดูอาการ“ธนาพ้นขีดอันตรายแล้วค่ะ ปากแตก จมูกแตก กำ

“อย่านะคะคุณคิง ปลายขอร้อง” ปลายฝนร้องไห้ออกมา เธอไม่ควรปากดีกับเขาเลยจริง ๆ คิดได้เมื่อสายไป เลยตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบเช่นนี้“รับรองว่าฉันจะทำให้เธอขึ้นสวรรค์ ทำให้เธอติดใจ ฉันลีลาดีนะจะบอกให้ ทำให้เธอครางได้ลั่นห้องเชียวล่ะ แต่ครั้งแรกเจ็บนิดนะ เพราะเธอแคบเล็กมาก ของฉันมันอาจจะใหญ่จนเกินไปสำหรับเธอ” เขาเหมือนคุณหมอแสนดุที่บอกว่าฉีดยาครั้งแรกไม่เจ็บหรอก เหมือนมดกัด แต่ที่ไหนได้เจ็บเจียนตายปลายฝนแทบจะกรีดร้องออกมาเมื่อเห็นว่าเขาปลดอาภรณ์เบื้องล่างออกไป แล้วปรากฏแก่นกายที่กำลังแข็งคึก ดีดตัวออกมาจากอาภรณ์เบื้องล่างเธอรู้สึกหน้ามืดและคิดว่าเบื้องล่างของเธอคงฉีกขาด หากความเป็นชายของเขาสอดเสียบเข้ามาเต็ม ๆ ลำ“ตกใจเหรอ ไม่ต้องตกใจหรอก ตอนฉันฝังเข้าไปในตัวเธอ รับรองเลยว่าเธอจะซี้ดจนลืมไม่ลงเลยล่ะ”“ปลายขอโทษ ขอโทษที่ทำให้คุณโกรธ ขอโทษทุกอย่าง อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ มีผู้หญิงคนอื่นยอมคุณคิงอีกมากมาย”“เธอพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง” เขาแยกขาของเธอออก ใช้นิ้วเกลี่ยไปกับกลีบสาวแดงฉ่ำ เธอก็กัดปากร้องครางสลับกัน แต่พยายามพูดให้ตัวเองรอด“มีผู้หญิงที่เขาเต็มใจอีกมากมาย อย่าบังคับปลายเลยนะคะ”