“ฉันชอบจวงนะ ไม่ชอบให้จวงไปคุยกับใคร จวงไม่นึกชอบฉันบ้างหรอกเหรอ หรือว่าฉันคิดไปเองที่เห็นจวงแอบมองฉันบ่อยๆ”“เอ้อ...อ่า...จวง...เอ้อ...อือ”หล่อนยังไม่ทันพูดอะไรก็ถูกจูบอีกหน คราวนี้ชาญจูบหล่อนนานทีเดียว ดูดริมฝีปากบนและล่างของหล่อน ดูดลิ้นเด็กสาวที่ไม่ค่อยประสีประสาแบบเอาเป็นเอาตายจนหล่อนเกือบสำลักลมหายใจ จันทร์จวงกระตุกด้วยความตกใจเมื่อชาญดันหล่อนจนหลังราบลงกับพื้นหญ้าใต้ต้นไม้ใหญ่ริมตลิ่ง“นะ...นายหัว...นายหัวจะทำอะไรจ๊ะ”“จวง...ฉันทนไม่ไหวแล้ว อย่าห้ามกันเลยนะ ฉันอยากได้จวง ตอนนี้ เดี๋ยวนี้”“นายหัว...แต่นี่มันริมลำธาร เดี๋ยวมีใครมาเห็นเข้า”บทที่ 7 “ใครจะมาเห็น...ถึงมาเห็นก็จะว่าอะไรได้ถ้าผัวเมียอยากเอากัน”“ว๊าย! จวงเป็นเมียนายหัวเมื่อไหร่”“ก็ตอนนี้ไง...อ่าส์...จวงจ๋า...ฉันมองเธอมาตั้งนานแล้ว อย่าปฏิเสธเลยนะ ฉันรู้ว่าเธอก็อยากเหมือนกัน”“อ๊าส์...”หล่อนร้องได้แค่นั้นปากก็ถูกปิดไว้แน่นด้วยปากของชาญที่บดเบียดไม่ยอมให้เสียงประท้วงของหล่อนลอดออกมา ชาญเบียดตัวเองกับเนื้อตัวนุ่มนิ่มของหล่อนไม่พอยังล้วงมือเข้าไปใต้ชายเสื้อแล้วกอบกำเต้านมของเด็กสาวที่อยู่ในบราซัย ขยำขยี้อย่างย่ามใจจนจ
Read more