Lahat ng Kabanata ng Fragments of that One Drunken Night: Kabanata 11 - Kabanata 20

Pagkatapos maihatid ang anak ay dumiretso siya sa kumpanyang pag-aari ng mga sales—ang The Urban Treats. Iyon lang kasi ang alam niyang puwedeng kinaroroonan ni Felix.Gusto niya kasi itong kausapin tungkol sa minor collision accident na nangyari nang sunduin niya ito sa airport. Wala siyang alam kung paano mag-handle ng ganitong bagay lalo na’t iyon pa lang ang unang beses na nangyari iyon sa kaniya.Nakangiting lumapit siya sa receptionist na ngumiti rin naman sa kaniya. “Nandito ba ngayon si Felix?” tanong niya rito.Pinilit niyang panatilihin ang ngiti sa kaniyang mga labi sa kabila ng kabang namumuo sa kaniyang dibdib. She has never been in this place. At wala ring ni sino sa mga empleyado ni Felix ang nakakaalam kung sino siya. She was never introduced to the people who she was. And she likes it that way. Patunay lang naman kasi iyon na hindi niya habol ang yaman ng mga sales.“Do you have an appointment for today, Ma’am?” the girl behind the table ask.Dumoble tuloy ang kabang

Pagkapatak na pagkapatak pa lang ng orasan sa alas-singko ay nag-out na sa trabaho si Lauren. Sa anim na taon niyang pagtatrabaho niya sa Voyage, bilang lang ang mga pagkakataon na nag-overtime siya. Noong bagong pasok pa lamang siya sa kompanya, ramdam na niya ang turing sa kaniya na kakaiba dahil sa pagiging babae niya.She wasn't really involved in big and important projects, which gave her leniency with her work. Noon pa naman kasi alam na niyang iba ang trato ng manager niya sa kaniya. Na mas lumala pa noong nagkaank siya.Nagkakaroon lang naman siya nang importansya sa trabaho sa tuwing mayroong nagagawng kapalpakan ang katrabaho niya at kailangan niyang remedyohan. Just like how it works in a corrupt working environment; all the hard work is hers, but the credit goes to the others.Hindi lang niya makuhang mag-resign dahil wala pa siyang back-up plan. Marami siyang kilangang bayaran lalo na't mag-isa lang niyang binubuhay ang kaniyang anak. Ang mga kita naman ng anak niya sa

“Thank you for taking care of Alonzo, Diane. I owe you a lot,” sinserong saad ni Lauren sa sitter ng anak nang ihatid niya ito sa labas ng bahay.Diane has been Alonzo's babysitter for the past six years. Akala niya noong una ay hindi ito magtatagal lalo na't madalas siyang wala sa sariling bahay dahil sa trabaho. But she never heard her complain. Para kasi rito ay hindi mahirap alagaan ang anak niya. Bukod kasi sa hindi ito iyakain, mabait ito at matured kung mag-isip.“Okay lang po, Ate. Nakapag-take out na nga po pala kami ng dinner niyo po. Nag-request po kasi si Alonzo ng Jollibee,” imporma nito sa kaniya suot ng isang magandang ngiting nakasanayan na niya.“Sige, salamat. Ingat ka sa pag-uwi.” Kinawayan niya ito nang magsimula itong maglakad palayo.Nang masigurong nakaalis na ito ay muli siyang pumasok sa loob ng bahay. Naabutaan niya si Alonzo na nasa sofa at nanonood ng paborito nitong cartoon.He looked at her innocently with a subtle smile on his lips. Sa simpleng ngiti lan

Hilot-hilot ang sentido na naupo si Felix sa swivel chair niya nang marating ang opisina. Katatapos lang ng meeting niya na umabot pa ng ala-una kaya hindi pa siya nakakapag-tanghalian.He then glanced at the pile of paper on top of his desk. Mas lalo niyang naramdaman ang pagsigid ng pagod sa kaniyang sistem.It hasn't been that long since he came back to the country but he hasn't stopped working since. Kabi-kabila ang business meetings niya lalo na't tuluyan nang bumaba sa posisyon ang kaniyang ama kaya lahat ng responsibilidad ay nasa balikat na niya.Agad na nakuha ng kontratang nasa pinakaibabaw ang kaniyaang atensyon. Na lingid sa kaniyang kaalaman ay dinala mismo ng asawa niyang si Lauren. He immediately called for his secretary. Ilang sandali lang ay bumukas na ang pintuan at iniluwa si Charles.“Sir…”Mas lalong nangunot ang kaniyang noo nang mabakasan ng kaba ang lalaking kaharap. Mailap ang mga mata nitong dumadapo kung saan-saan.Bumaba ang mga mata ni Charles sa papel n

Walang katok–katok na binuksan ni Lauren ang pintuan ng opisina ng kaniyang manager pagkabalik niya ng opisina. She was just informed of a new research group for a project they will be proposing to their heads. Kaya hindi na niya hinayaan pang lumiipas ang isang araw at nilapitan na ito.Nakita niya ang gulat sa mga mata nito sa bilaan niyang pagpasok sa opisina nito. “Hindi ka ba marunong kumatok?” galit nitong sabi hbang matalim ang tingin sa kaniya.Imbes na makaramdam ng takot para rito ay nanatili lang siyang kalmado. Maingat niyang iisinara ang pinto. “I want to be a part of the new research project,” may riin ang bawat salitang sabi niya rito.She even gave emphasis of the word want just to make it clear to his manager that she’s not joking about it.Alam niya kasing kung hindi niya iyon gagawin ay tuluyang maglalaho ang pagkakataon niyang mapasama sa proyektong iyon.Sa mga taong pagtatrabaho niya sa Voyage, ni minsan ay hindi siya nabigyan ng pagkakataon na mapabiling sa ka