Todos os capítulos de บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย (25+): Capítulo 251 - Capítulo 260

เมื่อมาถึงรถ สายขิมถึงกับฟุบหน้ากับพวงมาลัย พร้อมกับปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา เธอไม่สามารถอ่อนแอต่อหน้าของใครได้ เพราะไม่อยากให้พวกเขาเห็นและสมเพชเธอจู่ๆ สายฝนเม็ดใหญ่ก็เทลงมาทำให้สายขิมที่ก้มหน้ากับพวงมาลัยเงยมองฝนที่ตกมาอย่างหนัก ทำให้เธอไม่กล้าขับรถในตอนนี้เพราะกลัวจะเกิดอันตราย แต่ถึงกระนั้นเมื่อเธอมองไปที่คอนโดฯ ของชายหนุ่มก็ยิ่งทำให้หญิงสาวคิดไปต่างๆ นานาว่าทั้งสองคนคงมีความสุขกันบนเตียงที่เธอเคยนอนกับเขา“รู้ตัวได้แล้วขิมว่าเขาไม่ได้รักเธอ เขาแค่ต้องการเอาคืนครอบครัวของเธอแค่นั้น” เธอพยายามบอกตัวเอง เพราะที่ผ่านมามันก็มีบางครั้งที่หลอกตัวเองว่าเขาอาจจะรู้สึกดีๆ กับเธอบ้าง แต่ในความเป็นจริง ความเย็นชาของลูคัสทำให้เธอไม่สามารถเข้าถึงเขาได้เลยแม้แต่นิดเดียวทางด้านของลูคัสที่มองจนสายขิมปิดประตูห้องแล้วออกไป เขาก็ผละออกจากร่างบอบบางของดาราสาวอย่างมาริสา จากนั้นก็ไปยืนเต็มความสูงที่พื้นทันที“คุณกลับไปได้แล้ว” เขาบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบและไม่จ้องหน้าของมาริสา“คุณว่าอะไรนะ!” มาริสาขมวดคิ้วแล้วจ้องมองลูคัสด้วยความไม่พอใจที่เขาอยากจะเรียกเธอมาก็มา อยากจะไล่ก็ไล่ ทั้งๆ ที่ตอนแรกดีใจที่ชาย

“เดี๋ยวเรื่องชุดกับรองเท้าค่อยใส่ก็ได้ค่ะน้องขิม ใกล้ถึงเวลาค่อยเปลี่ยน เดี๋ยวเราไปลองซ้อมเดินบนเวทีก่อนนะคะ”“ค่ะ”สายขิมรู้สึกประหม่าเล็กน้องเพราะต้องร่วมงานกับนางแบบมืออาชีพ เธอเป็นเพียงมือสมัครเล่นและยังได้รับเชิญให้เดินรอบฟินาเล่ จนหญิงสาวรับรู้ถึงสายตาของทุกคนที่มองมาว่ากำลังไม่พอใจที่เธอได้เดินใส่เครื่องเพชรที่ดีที่สุดของงาน“น้องขิมจะต้องเดินจากจุดนี้ไปอีกจุดหนึ่งนะคะ” สตาฟในงานบอกกับสายขิม โดยที่เธอตั้งใจฟังเพราะไม่อยากให้งานนี้เสียเพราะเธอคนเดียว“เดินไม่ได้ยังคิดจะมาเดินปิดอีกนะ! จะทำคนอื่นเสียเรื่อง” ขณะที่หญิงสาวกำลังเดินสวนกับทุกคนเสียงของมาริสาก็ดังขึ้น จนสายขิมเงยหน้าขึ้นมอง และจำได้ดีว่าคือผู้หญิงที่อยู่กับลูคัสในคืนนั้น แค่เห็นหน้าคนตรงหน้าเธอก็รู้สึกแน่นหน้าอกเหมือนหายใจไม่ออกทุกที“ขิมอาจจะยังใหม่กับการเดินแบบ แต่ขิมเชื่อว่าตัวเองมีศักยภาพพอที่จะไม่ทำให้ทุกคนต้องผิดหวังในตัวของขิม”“เหอะ ก็แค่ลูกคุณหนูอยากมีซีนแค่นั้น ถ้าพ่อแม่เธอไม่รวย ป่านนี้เธอจะได้มายืนตรงนี้ไหม ไม่มีบารมีพ่อแม่คงไม่มีใครสนใจผู้หญิงจืดๆ อย่างเธอหรอก” สายขิมฟังน้ำเสียงเยาะเย้ยของคนตรงหน้าแล้วถึง

สายขิมยังคงเว้นระยะไม่ยอมเข้าใกล้ลูคัส จนกระทั่งมือหนาของชายหนุ่มเลื่อนมาจับที่เอวคอดกิ่วแล้วรั้งเธอเข้าหา โดยไม่ได้หันมามองเธอ แต่กลับมองกล้องอย่างเดียวจังหวะที่ชายหนุ่มดึงเธอเข้าหานั้น เท้าเล็กๆ ของสายขิมกลับรู้สึกเจ็บแปลกๆ ราวกับมีอะไรทิ่มแทงเข้าไป ก่อนหน้านี้มันเจ็บแต่ไม่ได้มากขนาดนี้“อึก...” สายขิมพยายามข่มความเจ็บของตัวเองเอาไว้ ไม่แสดงออกมาเพราะไม่อยากให้ทุกคนตื่นตกใจว่าเธอเป็นอะไร ทว่าความเจ็บกำลังแผ่ซ่านมากขึ้นทุกที“ยืนข้างๆ ฉันทำหน้าให้มันดีๆ หน่อยได้ไหม ทำเหมือนจะเป็นจะตาย” ลูคัสเหน็บแนมสายขิมเพราะเข้าใจว่าเธอไม่พอใจที่ต้องยืนข้างๆ เขาต่อหน้าสื่อมากมาย“ค่ะ...ฉันไม่ได้อยากจะเข้าใกล้คุณเท่าไร” ในเมื่อเขาพูดจาไม่ดีกับเธอก่อน ทำให้สายขิมก็ไม่ยอมอ่อนข้อให้เขาเหมือนกัน“ไม่เจอกันหลายวันปากเก่งขึ้นเยอะเลย สงสัยคงลืมไปแล้วสินะ ถ้าพยศใส่ฉันจะเกิดอะไรขึ้น!” หลายวันมานี้ที่เขาไม่ได้ติดต่อหาสายขิมเพราะมัวแต่ยุ่งๆ กับภารกิจบางอย่างที่ทำเอาเขาหัวหมุนเลยทีเดียว“แล้วแต่จะคิดเลยค่ะ”สายขิมพยายามข่มความรู้สึกเจ็บเอาไว้เพราะคิดว่าอีกไม่กี่นาทีเธอจะต้องลงจากเวทีแล้ว และเมื่อถ่ายรูปกับเจ้า

“จะทำอะไร” ลูคัสที่เพิ่งไปชำระเงินและรับยาก้มถามสายขิมที่กำลังทำท่าเหมือนจะโทรศัพท์หาใครสักที “ฉันจะโทร. ให้คนขับรถที่บ้านมารับค่ะ คุณกลับไปได้เลยนะคะ เดี๋ยวฉันจะนั่งรอที่นี่สักพัก ขอบคุณที่อาสาพามา” ในเมื่อเขาชอบหงุดหงิดใส่เธอนัก สายขิมเลยคิดว่าคงไม่กล้ารบกวนเขาแล้ว “ไม่ต้องโทร...” “อะไรนะคะ” “ก็บอกไม่โทร. ไง เดี๋ยวฉันไปส่งเอง ไปกันเถอะ” ลูคัสเข็นรถเข็นพาสายขิมไปที่รถ ก่อนจะอุ้มคนตัวเล็กไปนั่งที่เบาะตามเดิม “จริงๆ ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้นะคะ ฉันไม่อยากรบกวนคุณ” เมื่อชายหนุ่มเข้ามานั่งในรถหญิงสาวก็เปิดปากบอกทันที “ฉันบอกเหรอว่ารบกวน” “ก็...” “นั่งเงียบๆ เถอะ ฉันไม่อยากทะเลาะกับเธอวันนี้แล้ว” สายขิมยอมนั่งเงียบๆ มาตลอดทาง กระทั่งถึงทางเบี่ยงไปถนนเส้นทางบ้านของเธอ แต่เขากลับเลี้ยวมาอีกทาง จนหญิงสาวหันไปถามทันที “ทางนี้ไม่ใช่ทางกลับบ้านของฉัน” “แล้วทำไม” “ก็ไหนคุณบอกว่าจะไปส่งฉันไงคะ” เธอขมวดคิ้วมองคนตัวโตที่ขับรถชิวๆ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เธออ้าอมความใหญ่โตก่อนจะดันมันเข้าไปในปากจนสุดลำคอ แต่ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะคายมันออกมา ลูคัสกลับขยับสะโพกทำให้ความแข็งแกร่งกระแทกเข้าไปจนสุดลำคอของเธอ “อ๊ะ...” “แม่งเอ๊ย...ไม่ไหวแล้วนะ” เขากำมืออีกข้างแน่น ก่อนที่สมองของเขาจะขาวโพลนพร้อมกับบางอย่างที่ทะลักออกมาจนล้นปากของสายขิม “แค่ก” สายขิมถึงกับสำลักเมื่อน้ำบางอย่างในร่างกายของเขาไหลเข้าสู่ลำคอของเธออย่างไม่ทันได้ตั้งตัว แต่พอจะคายออกมามืออีกข้างที่จับต้นคอของหญิงสาว กลับดันปากเธอให้ชิดกับความแข็งแกร่งจนไม่สามารถผละออกได้ “อ๊า...” “อื้อ...” เมื่อปลดปล่อยทุกอย่างแล้ว ลูคัสจึงยอมปล่อยร่างเล็กเป็นอิสระ กระทั่งเขาได้ยินเสียงไอของเธอเพราะเกือบสำลักกับน้ำรักของเขา “แค่ก! คนบ้าทำแบบนี้ได้ยังไง” เธอเงยหน้ามองแล้วส่งสายตาคาดโทษใส่เขา เนื่องจากเมื่อครู่เธอเกือบตายเพราะหายใจไม่ออก “นึกว่าเธอจะชอบซะอีก เห็นกลืนน้ำฉันจนหมดเลย” ปลายนิ้วโป้งยื่นมาปาดที่มุมปากซึ่งเลอะคราบสีขาวขุ่นของเขา ยิ่งเห็นแบบนี้ เธอยิ่งดูเซ็กซี่ สลัดภาพคุณหนูเรียบร้อยผู