All Chapters of บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย (25+): Chapter 231 - Chapter 240

บทที่ 10ไปต่อหรือพอแค่นี้ เมื่อมาถึงคอนโดฯ อย่างปลอดภัยเพราะการช่วยเหลือของตุลย์ ถ้าไม่ได้เขาเธอคงต้องยืนขาแข็งอยู่หน้าคอนโดฯ ของลูคัสอีกนานแน่ และวันนี้เธอรู้สึกบอบช้ำทั้งร่างกายและจิตใจ ได้แต่หวังว่าชายหนุ่มจะหยุดเรื่องทุกอย่าง เพราะเธอเองก็คงไม่สามารถสู้กับเขาได้เหมือนกัน “เฮ้อ” คนตัวเล็กนอนพลิกไปพลิกมาบนเตียงแล้วครุ่นคิดกับเรื่องที่เกิดขึ้น คลิปนั่นอยู่ในมือของเขา และเขาจะแบล็กเมลเธอเมื่อไรก็ได้ เธอจะต้องหาทางลบคลิปเพื่อไม่ให้เขาเอามาเป็นข้อต่อรองกับเธอได้ ส่วนเรื่องหุ้น อาจจะต้องปกปิดคนในครอบครัว จนกว่าเธอจะหาทางซื้อมันคืนกลับมาให้ได้ ขณะที่สายขิมกำลังข่มตาหลับ เสียงข้อความบางอย่างก็ดังขึ้น และเพราะคิดว่าเป็นงานเธอเลยเปิดอ่าน ปรากฏคนที่ส่งข้อความมา คือคนที่ทำให้เธอต้องทุกข์ใจจนถึงตอนนี้ (กลับได้แล้วสินะ ไอ้เหี้ยตัวไหนมารับล่ะ) คำหยาบคายที่หลุดออกมาจากปากของลูคัสทำเอาสายขิมใจสั่น เธอไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนแบบนี้ หรือเขาอาจจะเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่แรก เพียงแต่ก่อนหน้านี้เสแสร้งแสดงมุมดีๆ ให้เธอเห็นเท่านั้น (อย่ามาหยา

คิดดังนั้นสายขิมก็หมุนตัวเพื่อที่จะวิ่งไปที่ห้องนอนของตัวเอง เพราะหวังว่าถ้าเข้าไปแล้ว เธอจะล็อกประตู ไม่ให้คนภายนอกเข้ามาได้ แต่ช่วงขาที่สั้นกว่ามาก เท้าเล็กยังไม่ทันก้าวไปถึงประตู เอวบอบบางก็ถูกลำแขนกำยำรวบเอาไว้ ก่อนที่เขาจะยกเธอขึ้นอุ้มทันที “กรี๊ด!!” สายขิมกรีดร้องออกมาสุดเสียง เมื่อร่างกายเล็กลอยหวือขึ้นเหนือพื้น จากนั้นชายหนุ่มก็อุ้มคนตัวเล็กเข้าไปในห้องนอนของเธอทันที พร้อมเหวี่ยงสายขิมให้ลงไปนอนกองกับที่นอน พรึ่บ!!! “เจ็บนะ!” “เจ็บสิดี จะได้รู้สำนึกว่าไม่ควรมาปากดีกับฉัน” “แล้วคุณยังต้องการอะไรอีก ทำไมยังมาตามระรานฉันไม่เลิก” “ระรานเหรอ เธอหรือเปล่าที่ทำตัวใจง่ายขึ้นรถกับผู้ชายคนอื่นกลับบ้านแบบนี้ ไม่กลัวพ่อจะอายหรือไง” “แล้วมายุ่งอะไรกับเรื่องของฉัน คุณน่าจะดีใจนะที่ฉันไม่เข้าไปวุ่นวายด้วย” คนตัวเล็กมองเขาด้วยสายตาสั่นระริก และนึกถึงคำพูดของเขาที่บอกกับเพื่อนของเขาก่อนหน้านี้ ทำเอาหัวใจดวงน้อยๆ ของเธอเจ็บร้าวไปหมด “ไม่ต้องมาตัดสินแทนฉัน และถ้าฉันยังไม่เบื่อ เธอห้ามไปไหนกับผู้ชายคนไ

บทที่ 11ทำตัวว่าง่ายแบบนี้สิดี “ว่าง่ายๆ แบบนี้สิขิม” เขาเอื้อมมือมาลูบที่ศีรษะของหญิงสาวเบาๆ พร้อมกับกดเธอลงต่ำ จนสายขิมมองเห็นความแข็งแกร่งขนาดใหญ่ชัดๆ เต็มๆ ตา “อื้อ” “อ้าปากสิ อมมันเข้าไปได้แล้ว ซี้ด...” ลูคัสซู้ดปากเมื่อมือเล็กๆ ของสายขิมกอบกุมความยิ่งใหญ่ของเขาเอาไว้ จนเพิ่งได้เห็นว่าข้อมือของเธอกับความแข็งชันของเขามีขนาดเกือบเท่ากัน ร่างกายของเธอเล็กจริงๆ แต่กลับรองรับอารมณ์ใคร่ของเขาได้ทั้งคืน “ขิม” เธอมองความเอ็นร้อนที่มีเส้นเลือดปูดโปนด้วยความกลัว ไม่อยากจะเชื่อว่าสิ่งนี้จะสามารถเข้ามาในร่างกายของเธอได้ มันทั้งแข็งทั้งร้อน จนเธอวูบวาบไปหมด “อ้าปากอมมันเดี๋ยวนี้” ลูคัสบอกเสียงลอดไรฟันเมื่อสายขิมยังชักช้าไม่ยอมทำอะไร ขณะที่เขากำลังจะลงแดงตายอยู่แล้ว สายขิมก้มหน้าลงมาด้วยหัวใจที่เต้นแรง ก่อนที่หญิงสาวจะใช้ปากอ้าอมความเป็นชายขนาดใหญ่เข้าไปในปากของเธอ มันทั้งแข็งและร้อนจนเธอหน้าแดงซ่าน “อื้ม...แบบนั้นแหละขิม ขยับขึ้นลง” นี่เป็นครั้งแรกที่สายขิมออรัลเซ็กซ์ให้กับเขา ความรู้สึกมันทั้งตื่

“อืม...งั้นขิมจำเอาไว้ ต่อให้ขิมปิดศึกยังไง สักวันศึกจะต้องรู้เรื่องนี้!” ขุนศึกกวาดตาไปรอบๆ พร้อมกับขบกรามของตัวเองแน่นเมื่อรู้ว่าน้องสาวกำลังมีเรื่องปกปิดเขาอยู่ และน่าจะเป็นไอ้ผู้ชายที่อยู่ในห้องนี้ด้วยร่างใหญ่ของขุนศึกเดินกระแทกเท้าออกจากห้องนอนของน้องสาวด้วยความหงุดหงิด แม้วันนี้เขาจะไม่รู้ว่าคนที่สายขิมพามานอนเป็นใคร แต่สักวันเขาจะหาตัวมันให้เจอ และถ้าวันนี้เขาไม่ต้องไปเจอลูกค้า เขาจะนั่งเฝ้าจนกว่าไอ้เวรนั่นจะออกมาจากที่ซ่อนเลยปัง!ขุนศึกเดินออกจากห้องไปพร้อมปิดประตูเสียงดัง ทำเอาคนตัวเล็กสะดุ้งเฮือก อีกทั้งกังวลใจกลัวว่าขุนศึกจะเอาเรื่องนี้ไปบอกพ่อกับแม่ เพราะถึงตอนนั้นเธอก็ไม่รู้จะตอบคำถามพวกท่านยังไง“พี่ชายเธอนี่มันหวงเธอชะมัดเลยนะ”เสียงทุ้มเยาะเย้ยของคนตัวโตดังขึ้น ก่อนที่สายขิมจะหันไปมองผู้ชายร่างใหญ่ที่มีเพียงผ้าขนหนูพันรอบเอวอย่างหมิ่นเหม่กำลังยืนกอดอกพิงเสาอยู่“เพราะคุณ ถ้าคุณไม่มาห้องของฉัน มันก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้”“ทำไม...กลัวพ่อกับพี่ชายของเธอผิดหวังเหรอ ถ้ารู้ว่าลูกสาวสุดแสนดี ร่านพาผู้ชายขึ้นคอนโดฯ” วาจาร้ายๆ ของลูคัส ทำให้สายขิมรู้สึกเจ็บลึกในอก แต่ละคำที่เ

“แม่คะ...”“ว่าไงสายขิม”“ถ้าเกิดวันหนึ่งมีคนมาทำร้ายเรา ทั้งๆ ที่เราไม่ได้ทำอะไรเขา แต่คนที่เรารักเป็นคนทำร้ายเขา เราควรทำยังไงคะ” สายขิมรวบรวมความกล้าถามผู้เป็นแม่“แม่ต้องถามก่อนว่าเราโกรธเกลียดเขาไหม ตอนที่เขาทำร้ายเรา”“ขิม...” เธอหลงลืมไปว่าคราแรกบอกแม่ว่าเธอถามให้เพื่อน แต่สีหน้าของหญิงสาวกลับแสดงออกมาว่าสิ่งนั้นมันเกิดจากตัวของเธอ“สรุปเรื่องของขิมเองสินะ”“แม่...”“มีอะไรเล่าให้แม่ฟังได้ไหม เผื่อเราจะช่วยกันแก้ปัญหา”“ขิมไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง ไว้ถ้าขิมแก้ปัญหาไม่ได้จริงๆ ขิมจะบอกแม่นะคะ” ที่ยังไม่อยากบอกเรื่องนี้กับใครเพราะกลัวว่าเรื่องทั้งหมดมันจะเข้าหูผู้เป็นพ่อ และถึงตอนนั้นอาจจะเป็นเรื่องใหญ่ เธอขอจัดการกับปัญหาคาราคาซังนี้เองก่อนดีกว่า“ขิม...” ไลลาถอนหายใจออกมากับความดื้อของลูกสาวที่ยังคงไม่เล่าอะไรให้เธอฟัง“เรื่องที่แม่ถามขิมว่าขิมโกรธเกลียดเขาไหม ขิมคงบอกตรงๆ ว่าไม่เลยค่ะ แต่ขิมกลับสงสารเขา แต่ขิมเองก็ไม่ชอบพฤติกรรมที่เขาทำกับขิม จนบางครั้งขิมอยากทำให้เขารู้สึกเจ็บอย่างที่ขิมรู้สึกบ้าง” สายขิมระบายความในใจออกมา แต่ไม่ได้ลงรายละเอียดว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้าง“ขิม..