บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย (25+) のすべてのチャプター: チャプター 301 - チャプター 310

“ต้องการอะไรอย่างนั้นเหรอ ฉันแค่ต้องการของที่ควรเป็นของฉันคืน ไม่ใช่ให้พวกไอ้ลูกบุญธรรมอย่างไอ้เหี้ยลูคัสได้ไป!”“งั้นคุณก็ไปเคลียร์กับเขาสิ มาจับตัวฉันกับอลันมาทำไม เด็กไม่รู้เรื่องอะไรด้วยนะ!” เธอไม่รู้ความบาดหมางของพวกเขา แต่อย่างน้อยก็ไม่ควรดึงเด็กมาเกี่ยวด้วย “ฮือๆ” อลันร้องออกมาเพราะเสียงที่ดังทำให้เด็กน้อยตกใจ “ไม่เป็นไรนะอลัน...พี่อยู่ตรงนี้ ไม่ร้องนะลูก...” สายขิมพยายามปลอบ แต่ตอนนี้เธอกอดปลอบเด็กชายไม่ได้เพราะถูกมัดมือมัดแขนแบบนี้ “ฮือๆ” “หุบปากไอ้เด็กเวร!” “หยุดว่าเด็กนะ เขาไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่คุณกำลังทำคืออะไร เขายังเด็กมาก!” สายขิมเงยหน้ามองออสตินด้วยสายตาไม่พอใจ “ตอนแรกฉันแปลกใจอยู่ว่าทำไมไอ้ลุคมันหลงเธอนัก แต่พอมาเจอตัวจริงวันนี้พอเข้าใจแล้ว สวย ดุ แบบนี้นี่เอง” มือหนาของออสตินยกขึ้นจับที่ปลายคางมนของสายขิมแล้วจ้องมองใบหน้าของเธออย่างพิจารณาแล้วแสยะยิ้มออกมา “ปล่อยนะ” สายขิมสะบัดใบหน้าออกจากมือหนาที่จับด้วยความรังเกียจ เขาแตกต่างจากลูคัสโดยสิ้นเชิง แม้ลูคัสจะมีความดิบเถื่อน แต่ไม่ได้ส่งส

บทที่ 30ชีวิตที่เคยไร้ค่าสำหรับเขา “งั้นก็ถามอะไรมึงหน่อยสิ” (อืม...) “ระหว่างไอ้เด็กเวรนี่กับผู้หญิงที่มึงรัก มึงจะเลือกอะไรเหรอ” (อลันสิ กูเลือกอลัน ได้โปรดปล่อยอลันเดี๋ยวนี้) “ว้า...พอมึงตอบแบบนี้ผู้หญิงที่มึงรักก็เสียใจแย่สิ” (กูไม่ได้รักใคร และไม่มีผู้หญิงคนไหนที่กูรัก!) “งั้นขอบใจสำหรับคำตอบนะ ถ้ามึงบอกแบบนั้น งั้นมึงรอดูสิ่งที่มึงเลือกก็แล้วกัน!!” ออสตินกดตัดสายก่อนจะหันไปมองร่างเล็กของสายขิมที่เพิ่งโดนแก้มัดเมื่อครู่ หญิงสาวเอื้อมไปคว้าร่างเล็กของอลันมากอดเอาไว้เพราะไม่อยากให้เด็กน้อยรับรู้เรื่องแย่ของผู้ใหญ่ “ได้ยินหรือยังสายขิม มันไม่เลือกเธอว่ะ!” ออสตินแสยะยิ้มออกมา เขาทำแบบนี้ ให้มันเลือกแบบนี้ เพราะถ้ามันมาถึงได้เห็นผู้หญิงที่มันบอกว่าไม่รักต้องตายต่อหน้าต่อตา เขาอยากจะรู้เหมือนกันว่ามันจะรู้สึกยังไง ทางด้านสายขิมได้ยินทุกประโยคที่ลูคัสพูด หัวใจของเธอรู้สึกเจ็บปวดไปหมดกับคำว่า ‘ไม่เคยรักใคร’ นั่นเท่ากับว่าที่ผ่านมาเธอไม่เคยอยู่ในหัวใจเขาเลย แม้สักนิดก็ค

“ขิม...ฮือๆ ขิมฟื้นมาสิครับ ขิมอย่าเป็นอะไรนะ พี่ขอร้อง” ลูคัสตะโกนเรียกผู้หญิงในอ้อมแขนเสียงดัง แต่สายขิมก็ไม่ลืมตา เธอเป็นเพียงผู้หญิงบอบบางคนหนึ่ง แต่กลับช่วยอลันให้รอดจากอันตราย “ไอ้ลุค...” “มึงโทร.ตามหมอที มาช่วยขิมที!” ลูคัสโวยวายเมื่อเขาเรียกสายขิมแต่เธอไม่ยอมตื่นขึ้นมา อุณหภูมิในร่างกายของหญิงสาวร้อนระอุจนเขาเริ่มกลัวไปหมด มือหนาสั่นไหวแต่ก็ไม่ยอมคลายออกจากร่างเล็ก “เออ...แป๊บนะ” ริคาโดรีบต่อสายหารถพยาบาลเพื่อมาช่วยสายขิม ตอนนี้อาการของเธอดูแย่มาก มากจนน่าเป็นห่วง “ขิม...อย่าเป็นอะไรนะที่รัก พี่ขอร้อง ขิมฟื้นขึ้นมานะครับ” เขาเอามือหนาลูบที่หน้าของสายขิมเพื่อหวังให้เธอพื้นขึ้นมา แต่ลมหายใจที่อ่อนบวกกับอุณหภูมิของร่างกายที่สูงอาจจะทำให้สายขิมต้องอยู่ภาวะเป็นอันตราย “ถอยออกไปจากน้องกู!!” ปึก!! ยังไม่ทันที่ลูคัสจะได้ทำอะไรต่อ ร่างของเขาก็ถูกมือของใครบางคนผลักอย่างแรง แต่ชายหนุ่มก็ไม่ปล่อยให้สายขิมที่อยู่ในอ้อมแขนร่วงลงมา “เฮ้ยอะไรวะ!” มาร์โกมองไปยังขุนศึกด้วยความไม่พอใจ ที่จู่ๆ ก็มาผลัก

ลูคัสค่อยๆ ยืนกับขึ้นพื้นแล้วใช้หลังมือปาดคราบเลือดที่โดนต่อยเมื่อครู่ออก แม้จะเจ็บปวดแต่ยังไม่เท่ากับความเจ็บที่สายขิมได้รับ เขารู้ว่าขุนศึกโกรธ เพราะขนาดเขายังโกรธตัวเองที่ทำให้เธอต้องเผชิญกับเรื่องแบบนี้ “มึงอยากต่อยกูอีก มึงทำเลย แต่กูจะบอกมึงว่ากูไม่เคยอยากให้ขิมเป็นแบบนี้ กูเองก็รักขิมไม่แพ้มึงหรอก” คำว่ารักที่เขาไม่เคยบอกสายขิม เพราะไม่อยากให้ใจอ่อนให้กับเธอ แต่วันนี้เขาได้พูดมันออกมาแล้ว แม้หญิงสาวจะไม่ได้ยินก็ตาม “รักเหรอ มึงรักน้องกู แต่ที่ผ่านมามึงก็ทำร้ายน้องกูมาตลอด” “กูยอมรับว่ากูเกลียดพวกมึง เกลียดมาก และกูก็อยากให้ขิมอยู่กับกู ครั้งหนึ่งพวกมึงพรากขิมไปจากกูแล้ว กูแค่ไม่อยากให้ใครพรากขิมไปจากกูอีก กูคิดแค่นั้น!” สายขิมเหมือนแสงสว่างสำหรับชีวิตเขา ตอนนั้นเขาตัดสินใจแล้วว่าจะเลิกทำไม่ดีทุกอย่างเพื่อจะทำตัวเองให้ดีขึ้น ให้เหมาะสมกับเธอ แม้จะรู้ว่าหญิงสาวจะยังเด็กมาก แต่เขาสัญญากับตัวเองว่าจะรอสายขิมโตกว่านี้แล้วจะขอเธอเป็นแฟน และเชื่อว่าจะสามารถฟันฝ่าทุกอย่างเพื่อให้ได้รักกับเธอ “แต่มึงก็ทำร้ายน้องกู ทั้งบีบบังคับ

“อืมๆ ได้ๆ รอแป๊บนะ” ลูคัสนั่งรอพยาบาลทำแผลสักพักร่างใหญ่ของริคาโดก็เดินมาด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ทำเอาลูคัสเงยหน้ามองเพื่อนอย่างแปลกใจ “ว่ายังไง” มาร์โกถามเพื่อน “ลุค...กูอยากให้มึงทำใจดีๆ ว่ะ” “มึงจะพูดอะไร...” ลูคัสถามเสียงสั่น และขออย่าให้เป็นอย่างที่เขาคิดเลย “เมื่อกี้กูไปแถวๆ หน้าห้องฉุกเฉิน...” ริคาโดเว้นจังหวะจนหัวใจของลูคัสเต้นจนแทบจะทะลุอกออกมา “ทำไม! มึงพูดมาสิวะ” “สายขิม...สายขิมตายแล้ว!” “ไม่จริง! มึงอย่ามาโกหกกู สายขิมไม่ได้เป็นอะไร” ลูคัสส่ายหน้าไปมาและไม่อยากยอมรับความจริง แม้ตอนนั้นอาการของเธอมันแย่มากจริงๆ ลมหายใจที่แผ่วเบา ร่างกายร้อนระอุของสายขิมทำเอาเขากลัวไปหมด “จริงมึง...กูเห็นเขาเข็นร่างของขิมออกมา กูมั่นใจว่าต้องเป็นขิมแน่!” วินาทีที่ริคาโดไปถึงเขาถึงกับช็อกเพราะเห็นบุรุษพยาบาลเข็นร่างของสายขิมออกมา พร้อมกับนำเข้าไปในห้องดับจิตเพื่อรอทำพิธีทางศาสนาต่อไป “กูไม่เชื่อ! ขิมไม่มีทางทิ้งกูแบบนี้แน่ ขิมรักกูแล้วขิมจะทิ้งกูไปแบบนี้ได้ยังไง” ลูคัสลงจากเ