บททั้งหมดของ When Love Must Be Secret (18+): บทที่ 1 - บทที่ 10

Gusto ng matalik niyang kaibigan na iligpit ang babaeng nakakasama niya papunta sa itaas. Nandito ang kanyang club. Sa itaas, naroon ang kanyang pribadong lounge—isang silid na halos palagi niyang hinihiram, mas madalas pa nga gamitin niya iyon kaysa sa may-ari. Pero mukhang hindi pwede ngayon. Kailangang gamitin ng may-ari ng silid.Ngayon, siya na lang ang naiwan, 'di ba? At ano pa ang hinihintay niya? Ininom niya ang lahat ng kulay-ambrang likido sa baso at kumindat sa magandang babaeng malaki ang dibdib na matagal na siyang tinititigan. Kaagad na lumapit sa kanya ang babaeng iyon nang walang pag-aatubili.Inilakad niya ang kanyang matangkad na pangangatawan patungo sa pasilyo, diretso sa banyo sa seksyon ng VIP na bihirang gamitin. Hinayaan niyang sundan siya ng babaeng may umbok na dibdib na para bang nahihibang. Ganito lang kadali, hindi na niya kailangan mag-aksaya ng oras sa panloloko. Kaya nga hindi niya maintindihan kung bakit pa kailangang magsayang ng oras para humana

Isa na namang gabi ang dumating na dinala ni Desiree si Stella para maglabas ng sama ng loob. Bagong brokenhearted ang kapatid niya dahil sa fiancé nito, at siya mismo ay katatapos lang din malaman na niloko siya ng matagal na niyang kasintahan—iyong taong pinagkatiwalaan niya nang lubusan. Kaya pareho silang nagpasya: maglasing nang todo, pitong araw nang sunod-sunod, hanggang sa mapagod ang puso. Ngayon, sinabi na nilang ito na ang huling gabi. Hindi na kaya ng atay, at baka pati bato nila ay bumigay na rin.Habang tahimik silang umiinom, biglang nagpaalam si Stella na may gusto raw siyang landiin. Pinayuhan na ni Desiree pero hindi pa rin nakinig, kaya hinayaan na lang niya.“Kapag naglalakad ka nang paika-ika mamaya, hindi kita aawatin,” sabi ni Desiree habang pinagmamasdan ang paglayo ng kapatid. Hindi na niya pinigilan pa, dahil alam niyang marunong na si Stella magdesisyon at mag-alaga sa sarili.Pero sa totoo lang, nawalan na rin siya ng ganang mag-alala. Ang atensyon ni Desire

“Terrence, mahal… gusto akong saktan ng palakang ‘yan,” sabi ni Desiree na may pa-sweet pa na boses, parang batang nagrereklamo. Napataas ang kilay ni Terrence, bahagyang natawa sa bansag na ginamit nito para tawagin ang lalaking kaharap nila.Ang tapang pa rin ng bibig ng babaeng ‘to, naisip niya.Samantala, napakunot ang noo ni Dawson. Kailan pa natutong magpa-cute si Desiree? Sa tagal nilang magkasama, ni minsan hindi siya nakarinig ng ganitong tono.“Sino ka ba? Bakit ka nakikialam?” tanong ni Dawson, pilit pinapalakas ang loob kahit halata sa boses ang kaba. Pinili na lang niyang palampasin ang pangungutya ni Desiree.Alam niyang kilalang tao ang lalaki sa harap niya. Si Terrence Lorenzo, kilalang negosyante mula sa pamilyang mataas ang estado sa lipunan. Pero ang hindi niya maintindihan ay kung bakit ito nasa tabi ni Desiree, at bakit parang masyado silang malapit. Lalong sumiklab ang inis nang makita niyang inakbayan ni Terrence si Desiree, parang ipinapakita sa lahat na siya an

“Anong kinalaman ko kung nakuha mo o hindi? Huwag mo akong tingnan ng ganyan — hindi ibig sabihin noon na kailangan kong makipag-sex sa’yo para bayaran ang hindi natuloy sa inyo ng babae mo. Tama na, reality ito, hindi melodramang nobela. Pareho ba tayong galit sa isa’t isa? Aba, baliw ka ba?!” sigaw ni Desiree na nanginginig ang tono. Napalingon ang mga tao sa paligid, pero tumawa lang si Terrence nang bahagya.“Anong iniisip mo? Ako, gustong makipag-sex sa’yo? Mangarap ka lang. Ang bibig mong ganyan, hindi ko pa hihimutin ng halik. Pero kung babayaran mo talaga ako, pumunta ka at uminom kasama ko. Dahil sinira mo ang mood ko mula pa sa labas ng banyo. At isa pa — kanina tinapakan mo pa ang sapatos ko. Kaya bumili ka ng bagong pares bilang kabayaran. Naiintindihan mo ba?”Natigilan si Desiree. Alam na niya na hindi naman tipong gentleman si Terrence, pero hindi niya inaasahan na ganito ka-direct ang sasabihin nito. Noon pa man ay magaling na ang dila niya, at hanggang ngayon ay pareho

Sa huli, tumayo rin ang lalaki nang buong tayog. Lumapit siya at umupo sa mahabang sofa katabi ng dalaga. Sa lakas ng bagsak ng katawan ni Terrence, bahagyang tumalbog ang sofa kaya napabundol si Desiree at natapon ang alak sa damit niya.“Ahhhh! Terrence!” sigaw ni Desiree, sabay tayo at pilit pinapahiran ang alak sa suot niyang damit. Buti na lang at madulas at makintab ang tela kaya hindi gaanong nabasa.“Oops, sorry. Bakit hindi mo muna nilapag? Bakit hawak-hawak mo pa rin?” sabi ni Terrence habang mabilis na inabot ang tissue sa harap ni Desiree. Sa pag-abot niya, bahagyang sumayad ang dibdib niya sa balikat ng babae. Dahil medyo hilo na, napayuko si Desiree at napakapit sa balikat ng lalaki para hindi matumba. Sa sandaling iyon, mabilis na umalalay si Terrence at yumakap sa baywang niya.Nagkalapit ang mga mukha nila—sapat para maramdaman ang hininga ng isa’t isa. Nagtama ang mga mata nila; malalim, mainit, at puno ng kung anong kuryente na mahirap ipaliwanag. Unti-unti silang na