All Chapters of Daddy's Naughty Girl: Chapter 121 - Chapter 130

"Tanggalin mo ang mga kamay mo sa kanya!" sigaw ko habang sumusugod ako papunta sa mga labi ng sasakyan at dumiretso sa drayber."Teka, teka, teka." Itinaas niya ang kamay niya, pero hindi ako tumigil nang tumama ang kamao ko sa mukha niya. Isang tama lang at bumagsak siya sa lupa, pero hindi ko siya nilingon habang itinutulak ko ang katawan niya palayo at lumakad sa harap ni Piccola."Nandito ako, babe. Nandito lang ako, may paparating na tulong.""Blake?" May hiwa sa sentido niya, at maliit lang iyon, pero dumudugo nang husto. "Saan ka nanggaling?" Inabot niya ako, at kahit ayaw ko, kinailangan ko pa rin siyang hawakan nang mahigpit."Tumayo ka diyan, Piccola. Huwag kang gagalaw." Sumulyap ako sa balikat ko at nakita ang ambulansya na huminto sa likod ng sasakyan at ang mga paramedic na tumatalon palabas. "Hindi ako pupunta kahit saan, okay? Sasamahan kita.""Sige." Nabasag ang boses niya nang sumagot siya, at nakita kong tumulo ang mga luha niya.Naku, gusto ko siyang hilahin mula

Ang amoy ng mainit na vanilla sugar ay nakapalibot sa akin habang nananaginip ako, at halos totoo ito. May lambot sa akin, at pagkatapos ay naramdaman ko ang mga kamay na gumagalaw sa aking katawan at inaabot ang aking mga pawis. Nanigas ako at umiiyak sa pangangailangan habang ang kamay ni Piccola ay pumulupot sa aking kahabaan. Napakaganda ng panaginip na ito kaya't isinugod ko ito sa kanyang kamay, handa na niya akong hilahin.Ang dami kong gustong gawin sa kanya, ngunit kailangan ko muna siyang ilabas sa akin. Kung hindi ako mag-cum ngayon din, mamamatay ako."Naku po."Narinig ko ang mga salita ni Piccola, at doon ko kinurap ang aking mga mata at nakita kung ano ang ginagawa niya. Nakayakap ang kanyang mga kamay sa aking ari, at hinihimas niya ako habang ang tamod ay dumadaloy sa aking kahabaan. Kalahating tulog pa rin ako at gulat na gulat sa aking kinatatayuan, ngunit hindi ko maalis ang aking mga mata sa kung paano niya ako ginagawa. Minsan, dalawang beses, at sa ikatlong pagd

"Hoy." Nang sumara ang mga pinto, humarap ako sa kanya at hinawakan ang mukha niya. "Hindi ako galit sa iyo. Galit ako sa tatay mo dahil pinaparamdam niya sa'yo ito. Dahil pinaramdam niya sa'yo na kailangan mong itago kung sino ka, o na sa oras na magustuhan mo ang isang bagay, mawawala ito. Dahil hindi iyon pag-ibig, mahal ko." Hinalikan ko siya nang marahan bago ako tumingin sa mga mata niya at nakita ang mga luhang namumuo. "Huwag kang umiyak. Papatayin ko siya kapag nakita ko ang mga luha mo.""Para lang...ang dami kong gustong ipaliwanag at sabihin sa'yo—" Biglang bumukas ang mga pinto sa aking palapag, at may isang lobby na puno ng mga taong nakatitig na sa amin. "Um, siguro sa opisina mo."Gusto kong sabihin sa kanya na lahat ng tao sa gusaling ito ay maaaring magtalik, dahil mas mahalaga ang sasabihin niya. Pero alam ko rin na nahihiya siya sa kanyang nararamdaman, at iyon ay dahil ang kanyang ama ay bastos at ginamit ang kanyang emosyon laban sa kanya.Tumango ako, hinawakan

Pitong taon ang lumipas"Sigurado ka bang gusto mong gawin ito, Piccola?" tanong ko habang nakatingin sa mga mata niya at naghahanap ng kahit kaunting pagdududa. Wala akong makita, pero alam kong kinakabahan siya. "Maaari na tayong umalis ngayon.""Hindi, gusto kong gawin ito. Panahon na.""Sasamahan kita sa buong oras. Hindi ako pupunta kahit saan."Ngumiti siya nang marahan habang tumatango. "Alam ko."Hinawakan ko ang kamay niya, at pumasok kami sa halos walang laman na restawran at nagtungo sa likuran. Partikular kong hiniling ang isang pribadong silid ngayon, at gusto naming lahat na nasa neutral na lugar. Nang lumapit ang manager ng restawran para batiin kami, pinanatili namin ang aming pag-uusap nang maikli, at itinuro niya sa amin ang aming silid. Pagkabukas niya ng pinto, nakita ko ang ama ni Piccola na tumayo mula sa mesa.Naramdaman kong nag-alangan siya nang ilang segundo bago siya huminga nang malalim at naglakad kami papunta sa kanila. Walang yakap o sandali ng pag-iyak,

“Asher, mahal ko, magpakabait ka at kunin mo ang tatay mo para sa akin. Gusto ko ng cake.” Mabilis na naglakad si mama palapit sa akin, hindi man lang hinintay ang sagot ko. Siguro dahil alam niyang gagawin ko ang sinabi niya. Susmaryosep.Tumalikod ako mula sa kung saan ko nakita ang maid of honor, si Lexi, na nakatayo malapit sa mesa, at hinanap ko ang tatay ko. Well, technically stepdad ko, dahil pinakasalan ng tatay ni Blake ang nanay ko noong nasa middle school pa kami. Araw ng kasal ng kapatid ko, at nanalo ako ng jackpot sa hipag.Perpekto ang Piccola para sa kapatid ko, at sa pagmamahal niya sa kapatid ko, alam kong masaya talaga siya. Mabuti ang kapatid ko para sa kanya, at alam kong ganoon din ang nararamdaman niya. Pero kahit na ganoon, hindi ko maiwasang mainggit sa mga pinagsasaluhan nila. Kapitbahay ko lang si Blake, at para kaming pamilya, pero hindi ko na nakikitang pumupunta ako araw-araw nang hindi nagpapaalam. Hindi naman sa ayaw kong maging bahagi ng buhay namin si