บททั้งหมดของ Daddy's Naughty Girl: บทที่ 1 - บทที่ 10

“Lia...” napalunok siya nang mariin, nakatingin sa ibang lugar maliban sa mukha ko. Naramdaman ko ang mahigpit na babala sa tono niya, pero hindi ko ito pinansin. “A-Anong ginagawa mo?”“Ano ba ang hitsura ng ginagawa ko, hm?” humuhuni ako, umuungol habang matagumpay kong hinuhubad ang kurbata niya, pagkatapos ay pinupunasan ang aking mga pilikmata habang sinusuklay ko ang seda pababa sa pagitan ng aking mga suso, sa wakas, narating ko na rin ang kanyang mga mata. Naramdaman ko ang init na nagmumula sa kanya, isang kalamnan ang tumatalon sa kanyang pisngi nang bahagyang i-arko ko ang aking likod.“Nag-eenjoy lang ako, Daddy,” mapang-akit na bulong ko, binitawan ang kurbata at pinatag ang aking palad, dinama ito sa harap ng kanyang mabango at maayos na suit.“Napakasipag mo sa trabaho. Dapat minsan ay mag-alis ka ng singaw. Makakabuti ito sa iyong kalusugan...mababawasan ang iyong pagka-masungit.”Sa Diyos ko, hindi ako nagsisinungaling. Hinding-hindi.Si Tristan ay gumugugol ng anim s

Nanginginig ang mga binti, at nagngangalit ang mga ngipin, nakatitig ako sa gusot na tumpok ng puting puntas sa counter.Walang dapat makaalam, Big Daddy. Maaari akong maging iyong cute, maliit na sikreto. Ang iyong guilty pleasure.Napakaganda.Walang ideya si Lia kung gaano ako katagal na nagdurusa, iniisip ito. Binibilang ko ang mga araw hanggang sa wakas ay umalis siya sa bahay para sa kolehiyo, ginhawa, at takot na umiikot sa aking dibdib. Kung wala siya, magiging normal ang lahat kahit minsan. Hindi ko na kailangang umuwi gabi-gabi, nag-aalala na baka masira ang tensyon na inilagay niya sa akin. Sa wakas ay hinila ko ang kanyang masigla at matamis na puwet pataas sa aking kwarto, isinara ang pinto, at kinantot siya hanggang sa mawalan siya ng hininga.Sa bawat pagbisita, bawat araw ay may bagong tukso. Isa na lalong naglalayo sa akin sa lohikal na pangangatwiran, tinutulak ako patungo sa matarik na dulo. Ang paraan ng kanyang pagdadaldal sa kusina sa bawat oras, sa iba't ibang m

Bumuntong-hininga ako habang palabas ng itim na SUV, inaayos ang mga ruffle sa aking mala-langit na asul, mataas na baywang, at palda ng mga estudyante. Pinitik ko ang aking buhok habang tumingala sa itim na gusaling onyx na may nakasulat na Hemsworth Holdings. Kinuha ko ang isang maliit na salamin na lagi kong dala-dala at tiningnan ang aking mascara, sinisigurado na walang nakausling buhok ang aking French-braided pigtails, at tumango, kuntento na rito.“Hindi kita kayang ihatid nang sapat sa biyahe,” tawag ko sa drayber habang papalayo siya. Nang may pahingahan para sa mga naglalakad, naglakad ako patawid sa bangketa patungo sa mataas at kahanga-hangang gusali. Kung saan ang aking presensya ay mariing hiniling.Siyempre may ideya ako kung bakit.Ito ang email na ipinadala ko mula sa burner account na iyon.Hindi ako makapaniwala sa aking napakaswerte. Talagang na-click ni Tristan ang link na iyon. Kilala ko siyang isang mahigpit na disiplinaryo na hindi nagtitiwala sa mga hindi ala

Naglalakad ako sa sahig ng suite ng hotel, huminto sa bintana at nakatanaw sa maliwanag na mga ilaw ng skyline ng lungsod. Noon pa man ay isa akong marangal na lalaki. Kahit gaano pa kadisente ang isang tao habang pinapanatili ang kanyang tagumpay sa mundo ng pananalapi. Hindi ako nagsusugal, umiinom nang marami, o nambababae at tinutupad ko ang aking pangako. Ngunit narito ako, naghihintay sa pagdating ng isang labingwalong taong gulang na babae para mabayaran ko siya para sa pakikipagtalik.Sa pagtingin sa aking repleksyon sa bintana, alam kong alam na alam ko na ang pagbabayad kay Lia ang tanging paraan para magkaroon ako ng pribilehiyong mapabilang siya sa akin. Matanda at bata kami. Malaki at maliit. Magaspang at makinis. Dahil doon, may kung anong nakakaaliw sa katotohanan na babayaran ko siya. Pagdating niya, plano kong ibalangkas ang aming kasunduan sa isang malinaw at maigsi na paraan at makakatulong din iyon. Ang pagkakaroon ng detalyadong pag-unawa. Isang bagay na kapwa kap

“Gusto ko.” Hinawakan ko ang kamay niya at idiniin ang palad sa pisngi ko. “Kausapin mo ako.”Sandali akong tumigil sa pagsasalita ni Tristan. “Alam mo namang wala pa akong nakakasama. Simula noong diborsyo.” Nagkibit-balikat siya. “Marami sa mga iyon ay dahil sa trabaho. Dahil wala akong nakilalang interesado sa akin. Pero, uh… malaki rin ang kinalaman ng diborsyo rito. Hindi kami magkasundo ng nanay ni Eric. Hindi kami magkapareho ng interes, pero pera ang pinagmulan namin. Mas mahalaga ang katayuan kaysa sa kahit ano. Pero noong umalis siya… dahil iyon sa…” Tumango siya sa kanyang tiyan. “Ang hitsura ko. Malaki at mataba. Hindi payat tulad ng mga asawa ng mga manlalaro ng tennis sa country club.”Ilang beses ko pa lang nakilala ang nanay ni Eric at medyo sigurado akong masyado akong naiinggit kaya kasal na siya kay Tristan kaya hindi ko masyadong nabigyan ng pansin. Sa ngayon, gusto ko pang tapakan ang kanyang puwitan at basagin ang kanyang ilong. Iyon lang ang alam ko. “Pasensya n