All Chapters of Daddy's Naughty Girl: Chapter 221 - Chapter 227

Hinanap ko ang damit sa aparador ko, pero sa sobrang pagkataranta ko ay wala akong makita kahit na napapaligiran ako nila. Itinigil ko ang ginagawa ko at pumikit. Huminga ako nang malalim para pakalmahin ang sarili ko."Ayusin mo na," sabi ko sa sarili ko.Maraming nangyari. Nawala ang aking pagkabirhen, sinabi sa akin ni Ford na mahal niya ako, at pagkatapos ay nahuli kami nang kailangan niyang tumakbo palabas at habulin ang isang banta. Hindi makapagpabagal ang utak ko.Dapat akong mag-alala tungkol kay Ford at hindi na baka malaman ng tatay ko ang tungkol sa aming dalawa, pero iisa lang ang kinatatakutan ko. Nagsisimulang tumulo ang luha ko. Kukunin niya siya sa akin; alam ko iyon.Napasinghot ako habang isinusuot ko ang pantulog na suot ko at isang bagong pares ng panty.Lalabanan ko ang tatay ko. Ito lang ang paraan. Hindi ko siya hahayaang maging hadlang sa amin ni Ford. At medyo sigurado akong hindi rin iyon papayagan ni Ford. Sinusubukan kong tiyakin sa sarili ko na magiging m

"Lalapag na ang presidente," sabi ng boses sa aking tainga, at binigyan ko si Sloan ng huling halik."Kailangan na nating bumaba. Malapit nang dumating ang tatay mo at gusto kong makausap si Chad.""Sige," sabi niya habang itinutuwid ang kanyang gulugod. Mas matapang siya kaysa sa inaasahan ko.Kahit na matapos ang lahat ng nangyari sa kanya, handa pa rin siyang lumaban sa amin. Para sa akin. Napuno ng pagmamalaki ang puso ko. Isinuot niya ang kanyang sapatos at naglakad kaming magkahawak-kamay patungo sa aming kapalaran.Pagdating namin sa mas mababang palapag, binati ko ang tatlong ahente ng lihim na serbisyo na nagbabantay sa pinto. May tatlo pa sa loob ng silid na nag-iimbestiga kay Chad. Papasok ako, pero gusto ko munang makita ang presidente at wakasan ang kanyang mga takot. O kaya naman ay maghanda para sa laban ng aking buhay.Ibibigay ko ang aking buhay para protektahan si Sloan, pero kung gusto ng Pangulo na magdulot ng gulo para sa amin, magagawa niya. May kapangyarihan siy

Anim na buwan ang lumipas...Tumalbog ako sa gilid ng upuan ng aming SUV na halos sumabog sa tuwa. "Sweet pea. Huminahon ka." Sinulyapan ko si Ford, na nagmamaneho sa amin pauwi. Nakangiti siya sa akin. Hinayaan niyang humaba nang kaunti ang kanyang mga balahibo sa mukha. Ramdam ko pa rin ang paalala sa aking mga hita ngayon. Mukhang mas panatag na siya simula nang umalis kami sa White House."Uuwi na tayo," paalala ko sa kanya. Nakangiti ako nang napakalaki alam kong sasakit ang mukha ko bukas, pero wala akong pakialam. Malaya na tayo. Wala nang mga taong nanonood sa amin palagi. Maaari tayong maghalikan at maghalikan kahit kailan natin gusto.Ang epekto ng mga larawan ay hindi kasing-sakuna ng inaasahan ko. Wala ka talagang makikita, tanging kami lang ang naghahalikan, na ginawang kwento ng pag-ibig ng press na nagpagulo sa mundo. Natuwa ako na hindi ito napalitan ng mga taong nagsasabi ng masasakit na bagay tungkol kay Ford. Ngunit habang positibo ang lahat, ngayon ay pinapanood na